انارک نیوز - فاطمه (علیها السلام) در سال پنجم پس از بعثت و در روز 20 جمادی الثانی (نهم فروردین هشت سال قبل از هجرت به خورشیدی) در مکه به دنیا آمد. نام پدر محمد بن عبدالله (ص) (رسول گرامی اسلام، خاتم پیامبران الهی و برترین مخلوق خداوند) و مادر خدیجه دختر خویلد (از زنان بزرگ و شریف قریش و نخستین بانویی است که به اسلام گرویده است و پس از پذیرش اسلام، تمامی ثروت و دارایی خود را در خدمت به اسلام و مسلمانان مصرف نمود) می باشد. 
او با سختی‌ها و مشکلات فراوان بزرگ شد و هنوز یکی دو سال بیشتر از عمر شریفش نگذشته بود که با پدر بزرگوارش در شعب ابوطالب گرفتار تحریم اجتماعی بت‏ پرستان شد و در حدود پنج سالگی که از آن محاصره نجات یافت، مادر مهربانش را از دست داد. در هشت سالگی مجبور به هجرت به مدینه شد. شگفت ترین کنیه اش "ام ابيها" يعنی "مادر پدرش" مي باشد که نشان دهنده علاقه بسيار زياد فاطمه (ع)  به پدر بزرگوارش است.
وقتی در 9 سالگی به سن بلوغ رسید سرانجام حضرت امیرالمؤمنین علی بن ابیطالب (ع)، یگانه شخصیتی که صلاحیت همسری و هم‌شأنی با او را داشت، به خواستگاری او آمد. جشن ازدواج در ماه رجب سال دوم هجرت انجام شد. ثمره این ازدواج مبارک، 5 فرزند به نامهای حسن و حسین (امام حسن (ع) و امام حسین (ع) از امامان 12 گانه می‌باشند که در دامان چنین مادری تربیت یافته‌اند و 9 امام دیگر (به غیر از امام علی (ع) و امام حسن (ع)) از ذریه امام حسین (ع) می‌باشند و بدین ترتیب و از طریق فاطمه (ع) به رسول خدا (ص) منتسب می‌گردند و از ذریه ایشان به شمار می‌روند. و به خاطر منسوب بودن ائمه طاهرین (به غیر از امیر مؤمنان (ع)) به آن حضرت، فاطمه (ع) را "ام الائمه" (مادر امامان) گویند)، زینب (پس از واقعه عاشورا، و در امتداد حرکت امام حسین (ع)، آن چنان قیام حسینی را نیکو تبیین نمود، که پایه‌های حکومت فاسق اموی به لرزه افتاد و صدای اعتراض مردم نسبت به ظلم و جور یزید بارها و بارها بلند شد. تا جایی که حرکت های گسترده‌ای بر ضد ظلم و ستم او سازمان گرفت.)، ام کلثوم (پس از عاشورا حضور داشت و نقشی عمده در آگاهی دادن به مردم ایفا نمود.) و محسن (که در جریان وقایع پس از پیامبر (ص) سقط شد) بود.
حضرت رسول می‌فرمود: "فاطمه پاره تن من است هر کس او را بیازارد مرا آزرده است." اما بیش از 9 سال طول نکشید که دست پر مهر رسول خدا از سر آنها برداشته شد. پيامبر (ص) در بستر بيماری افتاد و رنگ رخسارش نمايانگر واپسين لحظات عمرش بود. در سال يازدهم هجری در آخر ماه صفر با وفات پیامبر اکرم (ص)، فاطمه (ع) غرق در سوگ و ماتم شد. او عمگین فقدان رسول خدا و غصب حق وصی او (سفارش رسول خدا (ص) و ابلاغ فرمان الهی توسط ایشان در روز غدیر، مبنی بر نصب امام علی (ع) به عنوان حاکم و ولی مسلمین پس از پیامبر (ص)  که  توسط عده ای نادیده گرفته شد و آنان در محلی به نام سقیفه جمع گشتند و از میان خود ابوبکر را به عنوان حاکم برگزیدند و شروع به جمع‌آوری بیعت از سایرین برای او نمودند.) بود.
عمر با عده ای به خانه‌ی فاطمه هجوم آوردند و با تازیانه دست مبارکش را آزردند و پهلوی او را که برای دفاع از حریم ولایت به‌پا خواسته بود، شکستند، بر گردن شیر خدا ریسمان بستند و او را به مسجد کشاندند. اما فاطمه پس از این جنایات هولناک که باعث سقط جنین او شد، باز دست از فداکاری و حمایت خود بر نداشت و با همان حال به دنبال امیرالمؤمنین به مسجد رفت و با استفاده از مقام و شخصیت خود، علی (ع) را از دست غاصبین نجات داد و سپس به خانه آمد و در بستر بیماری افتاد. 
غاصبین حق امیرالمومنین و زهرا به این هم بسنده نکردند و فدک (فدک قریه‌ای است که تا مدینه حدود 165 کیلومتر فاصله دارد و دارای چشمه جوشان و نخل های فراوان خرماست و خطه‌ای حاصلخیز می‌باشد. پیامبر (ص) آن را به فاطمه (ع) بخشید.) را که حق مسلم حضرت زهرا بود غصب کردند تا دست آنها را از مال دنیا هم کوتاه کرده باشند.
باید توجه داشت صحت ادعای فاطمه (ع) چنان واضح و روشن بود و استدلال های او آن چنان متین و استوار بیان گردید که دیگر برای کسی جای شک باقی نمی‌ماند و بسیاری از منکرین در درون خود به وضوح آن را پذیرفته بودند. دلیل این معنا آنست که عمر خلیفه دوم هنگامی که فتوحات اسلامی گسترش یافت و نیاز دستگاه خلافت به در آمد حاصل از آن بر طرف گردید، فدک را به امیر مؤمنان (ع) و اولاد فاطمه (ع) باز گرداند. اما بار دیگر در زمان عثمان فدک غصب گردید.
سرانجام فاطمه بر اثر شدت ضربات و لطماتی که به او بر اثر هجوم به خانه‌اش و وقایع پس از آن وارد گشته بود، بیمار گشت و در بستر بیماری افتاد. در چنین روزهایی بود که ابابکر و عمر به عیادت حضرت آمدند. فرمود: "شما من را به غضب آوردید و هرگز من را راضی ننمودید؛ در نزد پیامبر. شکایت شما دو نفر را خواهم نمود."
سرانجام روز سوم جمادی الثانی سال یازدهم هجری (7 شهریور ماه 11 خورشیدی) فرا رسید. دخت پیامبر، بر اثر حوادث ناشی از هجوم به خانه ایشان، دنیا را ترک نموده و به شهادت رسید. در حالی که از عمر مبارکش بنا بر مشهور، 18 سال بیشتر نمی‌گذشت و بنا بر مشهور تنها 95 روز پس از رسول خدا در این دنیا زندگی نمود.
خبر شهادت آن حضرت فوراً در بین مردم انتشار یافت و مدینه یک‌پارچه عزا و گریه شد . سیل جمعیت برای دلداری و تسلیت امیرالمؤمنین و فرزندان خردسال فاطمه به طرف آن خانه کوچک سرازیر بود تا کم‌کم خورشید غروب کرد. 
مردم متفرق شدند و علی تنها شد. شب بود؛ او شخصاً برای تغسیل و تدفین اقدام فرمود. شبانه آن بدن آزرده را همراه باران اشک خود غسل داد و کفن نمود و با عده کمی از شیعیان خاص خود بر او نماز خواند و بدن بی‌جان فاطمه را در گوشه‏ ای دور از چشم بیگانگان به‌خاک سپرد؛ سپس با دستی خالی و سینه‏ ای پردرد به سوی قبر مطهر رسول خدا رو کرد و با کلماتی دلسوز خاطر خود را تسلی داد. 
صبح شد و مسلمان‌ها که از تدفین فاطمه (ع) خبر نداشتند جمع شدند. وقتی که از دفن زهرا مطلع شدند با کمال جسارت خواستار نبش قبرش شدند که ناگهان با غرش شیر خدا، نفس‌ها در سینه‏ ها حبس شد و از تصمیم خود منصرف شدند.
قبر مطهر فاطمه (ع) باید تا قیام فرزند عزیزش حجه بن الحسن (عج) مخفی بماند تا سندی زنده بر مظلومیت آن بانو و گواهی بر ظلم و ستم قاتلین او باشد و او به ظلم و بی عدالتی در سراسر گیتی پایان دهد.


شهادت ایشان چهارشنبه 7 شهریور ماه 11 خورشیدی یا 28 آگوست 632 میلادی می باشد.

انارک نیوز - 1 دی ماه 1399 (دوشنبه): آغاز چلّه زمستان - جشن خرم روز، روز میلاد خورشید، نخستین جشن دیگان
2 دی: تحصّن استادان دانشگاه‏ ها (1357)
3 دی: روز ثبت احوال (صدور اولین شناسنامه در 1297 بنام فاطمه ایرانی)
4 دی: زادروز رودکی پدر شعر پارسی (319-237 خ)
5 دی: ولادت حضرت عیسی مسیح (ع) (۲۵ دسامبر سال اول میلادی، ۶۲۲ سال قبل از هجرت پيامبر بزرگ اسلام (ص) در بيت لحم واقع در سرزمين فلسطين) و جشن کریسمس - روز ایمنی در برابر زلزله و کاهش اثرات بلایای طبیعی - بازار جشن - مرگ اشوزرتشت (در روز خورایزد ۱۶۹۱ سال پیش از میلاد در آتشکده بلخ) -  فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی (1370)
6 دی: زادروز محمد بن زکریای رازی دانشمند بزرگ ايران (244 خورشیدی)
7 دی: تشکیل نهضت سواد آموزی به فرمان حضرت امام خمینی (ره) (1358) - شهادت آیت ا... حسین غفاری به دست ماموران ستم شاهی پهلوی (1353)
8 دی: شهادت حضرت فاطمه زهرا (س) به روایتی (13 جمادی الاول 11 ه.ق برابر با ۱۸ مرداد ۱۱ خورشیدی) - روز صنعت پتروشیمی (1393) - روز ملی گرامیداشت "یعقوب لیث‌صفاری" (نخستین شهریار ایرانی پس از اسلام و احیاگر زبان پارسی، آرامگاه وی در کیلومتر 10 جاده دزفول شوشتر) - دی به آذر روز، دومین جشن دیگان
9 دی: روز بصیرت و میثاق امت با ولایت (1388)
10 دی: بازداشت خسروپرويز ساسانی و آغاز پايان امپراتوری ايرانيان در عهد باستان (6 خورشیدی)
11 دی: اعلام آمادگی پهلوی دوم برای محاکمه شدن در یک دادگاه بین المللی (1358)
12 دی: جشن آغاز سال 2020 میلادی (اول ژانویه) - روز ایمنی در برابر زلزله و کاهش اثرات بلایای طبیعی
13 دی: مرگ‌ نیما یوشیج، بنیانگذار شعر نو فارسی (۱۳۳۸-۱۲۷۴)
14 دی: جشن گیاه خواری (سیرسور) - روز جهانی بریل (‌4 ژانویه)
15 دی: دی به مهر روز، سومین جشن دیگان
16 دی: جشن درفش ها
17 دی: اجرای طرح استعماری کشف حجاب توسط رضا شاه پهلوی (1314)
18 دی: انتشار نخستین شماره از روزنامه وقایع اتفاقیه در ایران (به کوشش امیرکبیر در ۱۲۲۹)
19 دی: قیام خونین مردم قم (1356)
20 دی: قتل میرزا تقی خان امیرکبیر (1230)
21 دی: شكست سپاه خليفه عباسي از پسران آذرك در سركوب بپاخيزي سیستان (176 خورشیدی) - روز جهانی خنده (11 ژانویه)
22 دی: تشکیل شورای انقلاب به فرمان حضرت امام خمینی (ره) (1357)
23 دی: دی به دین روز، چهارمین جشن دیگان
24 دی: تشکیل شورای سلطنت (۱۳۵۷)
25 دی: صدور فتوای امام خمینی (ره) علیه کتاب آیات شیطانی (۱۳۶۷)
26 دی: فرار محمدرصا پهلوی شاه معدوم (1357)
27 دی: شهادت نواب صفوی، برادران واحدی و ذوالقدر از فداییان اسلام (1334) - اجرای توافق نامه برجام (1394)
28 دی (تعطیل): شهادت حضرت فاطمه زهرا (س) (3 جمادی الثانی 11 ه.ق برابر با 7 شهریور 11 خورشیدی) - بمباران شهر سنندج توسط رژیم بعثی عراق (1365)
29 دی: روز غزه (1387)
30 دی: پایان بحران گروگان‌گیری سفارت آمریکا در ایران با آزادسازی ۵۲ گروگان در الجزایر (۱۳۵۹) - پایان ساخت عمارت تاج‌محل (۱۰۳۱)

انارک نیوز: نیاکان باستانی ما به موارد ظریفی توجه داشته اند از جمله اگر نور را نشانه ی خیر (و خرد) و تاریکی را نشانه ی شر (و نادانی) بدانیم و اصل را بر مبارزه ی حق با باطل بدانیم به دو نام زیبا می رسیم که شب یلدا (طولانی ترین شب در نیم کره شمالی) و نوروز (آغاز بزرگ تر شدن طول روز از شب) می باشد. 
در شب یلدا که پس ازاوج اقتدار شب به آغاز قوّت روز می رسیم، تا پاسی از شب جشن می گیریم تا زایش خورشید (یا مهر) و پاکی نور را ببینیم. باور می کنیم که حتی در اوج ضعف با هم سوئی و امید به فردائی بهتر، بر غم پیروز خواهیم شد و دیگری نوروز که تولد زمین و آفرینش عشق می باشد. سرما رخت بر می بندد و توان روشنگری از تاریکی نادانی جلوتر می افتد.
شب یَلدا یا شب چلّه بلندترین شب سال در نیم‌کرهٔ شمالی زمین است. این شب به زمان بین غروب آفتاب از ۳۰ آذر (آخرین روز پاییز) تا طلوع آفتاب در اول ماه دی (نخستین روز زمستان) اطلاق می‌شود. ایرانیان و بسیاری از دیگر اقوام شب یلدا را جشن می‌گیرند. این شب در نیم‌کره شمالی با انقلاب زمستانی مصادف است و به همین دلیل از آن زمان به بعد طول روز بیش‌تر و طول شب کوتاه‌تر می‌شود.
واژهٔ «یلدا» ریشهٔ سریانی دارد و به‌معنای «ولادت» و «تولد» است. منظور از تولد، زایش خورشید (مهر/ میترا) است.
جشن یلدا و عادات مرسوم در ایران: ایرانیان نزدیک به چند هزار سال است که شب یلدا آخرین شب پاییز را که درازترین و تاریکترین شب در طول سال است تا سپیده دم بیدار می‌مانند و در کنار یکدیگر خود را سرگرم می‌دارند تا اندوه غیبت خورشید و تاریکی و سردی روحیهٔ آنان را تضعیف نکند و با به روشنایی گراییدن آسمان به رختخواب روند و لختی بیاسایند.
جشن یلدا در ایران امروز نیز با گرد هم آمدن و شب‌نشینی اعضای خانواده و اقوام در کنار یکدیگر برگزار می‌شود. متل‌گویی که نوعی شعرخوانی و داستان‌خوانی است در قدیم اجرا می‌شده‌است به این صورت که خانواده‌ها در این شب گرد می‌آمدند و پیرترها برای همه قصه تعریف می‌کردند. آیین شب یلدا یا شب چله، خوردن آجیل مخصوص، هندوانه، انار و شیرینی و میوه‌های گوناگون است که همه جنبهٔ نمادی دارند و نشانهٔ برکت، تندرستی، فراوانی و شادکامی هستند، در این شب هم مثل جشن تیرگان، فالگرفتن از کتاب حافظ مرسوم است. حاضران با انتخاب و شکستن گردو از روی پوکی و یا پُری آن، آینده‌گویی می‌کنند.
خوراکی‌ها: انار و هندوانه جزو مهم ترین ملزومات شب یلدا هستند. همچنین اجیل شب یلدا نیز در ایران طرفدار بسیاری دارد.

پیشینه: چله و جشن‌هایی که در این شب برگزار می‌شود، یک سنت باستانی است. نور و روشنایی و تابش خورشید نماد نیک و موافق بوده و با تاریکی و ظلمت شب در نبرد و کشمکش‌اند. از همین رو آنرا شب زایش خورشید نامیده، این به معنی بشارت پیروزی اورمزد بر اهریمن و روشنی بر تاریکی است در برهان قاطع ذیل واژه «یلدا» چنین آمده است: یلدا شب اول زمستان و شب آخر پاییز است که اول جدی و آخر قوس باشد و آن درازترین شب‌هاست در تمام سال و در آن شب و یا نزدیک به آن شب، آفتاب به برج جدی تحویل می‌کند و گویند آن شب به غایت شوم و نامبارک می‌باشد.
تاریکی نماینده اهریمن بود و چون در طولانی‌ترین شب سال، تاریکی اهریمنی بیشتر می‌پاید، این شب برای ایرانیان نحس بود و چون فرا می‌رسید، آتش می‌افروختند تا تاریکی و عاملان اهریمنی و شیطانی نابود شده و بگریزند، مردم گرد هم جمع شده و شب را با خوردن، نوشیدن، شادی و پایکوبی و گفتگو به سر می‌آوردند و خوانی ویژه می‌گستردند، هرآنچه میوه تازه فصل که نگاهداری شده بود و میوه‌های خشک در سفره می‌نهادند. سفره شب یلدا، «میَزد» Myazd نام داشت و شامل میوه‌های تر و خشک، نیز آجیل که از لوازم این جشن و ولیمه بود، به افتخار و ویژگی «اورمزد» و «مهر» یا خورشید برگزار می‌شد.
روز پس از شب یلدا (یکم دی ماه) را خورروز (روز خورشید) و دی گان؛ می‌خواندند و به استراحت می‌پرداختند و تعطیل عمومی بود. خورروز در ایران باستان روز برابری انسان‌ها بود در این روز همگان از جمله پادشاه لباس ساده می‌پوشیدند تا یکسان به نظر آیند و کسی حق دستور دادن به دیگری نداشت و کارها داوطلبانه انجام می‌گرفت نه تحت امر. در این روز جنگ کردن و خونریزی حتی کشتن گوسفند و مرغ هم ممنوع بود این موضوع را نیروهای متخاصم با ایرانیان نیز می‌دانستند و در جبهه‌ها رعایت می‌کردند و خونریزی به طور موقت متوقف می‌شد و بسیار دیده شده که همین قطع موقت جنگ به صلح طولانی و صفا تبدیل شده است. در این روز بیشتر از این رو دست از کار می‌کشیدند که نمی‌خواستند احیاناً مرتکب بدی شوند که آیین مهر ارتکاب هر کار بد کوچک را در روز تولد خورشید گناهی بسیار بزرگ می‌شمرد. ایرانیان به سرو به چشم مظهر قدرت در برابر تاریکی و سرما می‌نگریستند و در خورروز در برابر آن می‌ایستادند و عهد می‌کردند که تا سال بعد یک سرو دیگر بکارند.


دهم بهمن ماه آخرین "روز چلّه بزرگ" (شروع: اول دی ماه به مدت چهل روز) است و فردایش "چلّه کوچک" شروع می شود که تا پایان بهمن ماه (دوره: بیست روز) می باشد.
از هفتم بهمن تا 14 بهمن "چهار چهار" می باشد (چهار روز پایانی چله بزرگ و چهار روز ابتدایی چله کوچک) که معتقد بودند سردترین روزهای زمستان می باشد و پس از آن یعنی 15 بهمن به قول انارکی ها "تیوش  Tivosh" در می آید و دیگر سرما به اندازه ای نخواهد بود که برف روی زمین بنشیند و به قولی "زمین نفس می کشد "!
چلّه، در آغاز زمستان (دى ماه)، هریك متشكل از دو بخش بزرگ (چهل روز) و كوچك (بیست روز) است.
نظام گاه‌شمارى مبتنى بر چلّه و اجزاى آن (شامل اهمن و بهمن، چارچار و مانند آن) مجموعه سه ماهیت اسطوره‌اى، گاه‌شمارانه و فرهنگ عامه است. از دید اسطوره‌اى، چلّه و مهم‌ترین تظاهر آیینى آن در دوران گذشته، یعنى سده یا جشن سده، آیین هایى براى تقدیس خورشید بوده‌اند.

در فرهنگ عامه پشت سرگذاشتن چلّه‌ها و از آن میان چلّه زمستان به‌عنوان سخت‌ترین هنگام سال (آغاز آن شب چلّه نامیده می‌شود)، با آداب خاصى همراه است. 
چلّه زمستان به همراه چند موقعیت دیگر (شامل سده، چارچار، سرما پیرزن و...)، عملا تمامى فصل زمستان را می‌پوشاند.

چلّه زمستان از اول دى آغاز می‌شود كه شب قبل از آن، شب چلّه، واجد آیین هاى بسیارى در ایران است. چلّه بزرگ تا دهم بهمن به طول می‌انجامد كه پایان آن با جشن سده گرامى داشته می‌شود. دوره برخورد چلّه‌هاى بزرگ و كوچك (به‌عبارت دیگر، روزهاى پایانى چلّه بزرگ و روزهاى نخستین چلّه كوچك) چارچار نامیده می‌شود كه احتمالا مخفف چهارچهار (چهار روز پایانى چلّه بزرگ و چهار روز اول چلّه كوچك) است و در اين هشت روز سردي هوا به آخرين حد خود مي‌رسد؛ چون دو چله در حال مشاجره با هم هستند و به هم گوشه و کنايه مي‌زنند و چله کوچک مي‌گويد اگر من به اندازه تو عمر داشتم همه پيرزن‌هاي کنار اجاق و همه ميش‌هاي لاغر و مريض دنبال گله را از سرما سیاه و کبود، نابود مي‌کردم. پایان چلّه كوچك (اول اسفند) را روز جشن مادرِ زمین دانسته اند. ظاهرآ این جشن همان است كه ابوریحان بیرونى آن را اسفندارمذ ذكر كرده و البته آن را روز پنجم اسفند دانسته است. پنج روز اختلاف بین برگزارى جشن اسفندارمذ در روزهاى مورد نظر ابوریحان بیرونى  ناشى از اختلاف پنج روز سال در دو گاه‌شمارى رسمى ایران در دوره ساسانى است.
از پایان چلّه كوچك تا هنگام نوروز در بخشهاى مختلف ایران دوره‌هاى زمانى گوناگونى وجود دارد كه فصل مشترك همه آنها پر كردن روزهاى باقى مانده بین اسفند تا حوالى نوروز است. از جمله این دوره‌هاى زمانى، سرما پیرزن یا چلّه پیرزن در یك دوره هفت روزه است. چلّه بزرگ و كوچك، به‌ترتیب، اهمن و بهمن نیز نامیده می‌شوند. براساس یك داستان، اهمن و بهمن فرزندان سرما پیرزن هستند. اهمن فقط چهل روز و پس از آغاز زمستان زندگى كرد و بهمن فقط بیست روز .
در گذشته هریك از شبهاى آغاز چلّه بزرگ و كوچك آداب خاص خود را داشته، اما امروزه در ایران تمامى این آداب حول شب آغاز چلّه بزرگ (شب چلّه) متمركز است.

بارندگی ها موجب مه غلیظ کاهش شدید میدان دید افقی در برخی محورهای مواصلاتی استان اصفهان شده است. 

به گزارش خبرگزاری صداوسیما، مرکز اصفهان؛ مسوول مرکز مدیریت راه ها و حمل و نقل جاده ای استان اصفهان گفت : هم اکنون گردنه قرقچی در محور میمه - دلیجان ، گردنه ملااحمد در کوهپایه - نائین همچنین تمام محورهای مواصلاتی چادگان و محور نجف آباد - داران – بوئین و کاشان قمصر دارای مه غلیظ و کاهش شدید میدان دید افقی است.

مرضیه فراست افزود: همچنین در محورهای نائین – انارک و اصفهان نایین هم اکنون بارش باران گزارش شده است.

(کد خبر: ۲۹۵۷۷۷۸ - ۲۹ آذر ۱۳۹۹ - ۰۸:۰۹)
 

مقالات دیگر...