حضرت خدیجه کبری (سلام الله علیها) پدرش خُوَیلد بن اسد و مادرش فاطمه بنت زائده است و حدود ۱۵ سال قبل از عام الفیل و ۶۸ سال پیش از هجرت پیامبر (ص) در مکه مکرمه به دنیا آمد. . 
حضرت خدیجه (س) از قبیله قریش بود و در دوران جوانی با تشکیل کاروان‏‎های تجاری به تجارت و کسب درآمد روی آورد. او از ثروتمندترین افراد مکه بود. خدیجه (س) وقتی آوازه درستی و امانتداری و خوش خلقی محمد امین (ص) را شنید، در پی مذاکراتی با ابوطالب عموی پیامیر (ص)، برادرزاده او محمد (ص) را برای امور مربوط به داد و ستد‌ها در کاروان تجارتی خود انتخاب کرد و محمد امین (ص) از سوی او و برای تجارت به شام رفت. پس از این سفر تجارتی بود که همسر حضرت محمد  (ص) شد. خدیجه کبری (س) قبل از ازدواج با رسول خدا (ص)، دو بار ازدواج کرده بود که هر دو از دنیا رفته بودند. وی از ابوهاله صاحب دو پسر و از عتیق صاحب یک دختر شد. البته عده‌ای از علما هم معتقدند که خدیجه (س) پیش از آن، ازدواجی نکرده بود و فرزندان منتسب به او، مربوط به خواهرش می‌باشد.
این ازدواج مبارک، ۱۵ سال قبل از بعثت پیامبر (ص) و هنگامی صورت گرفت که ۲۵ سال از عمر شریف آن حضرت (ص) و ۴۰ سال از عمر حضرت خدیجه (س) می گذشت ولی تعداد زیادی از علما و مورخین، سن خدیجه به هنگام ازدواج را حدود ۲۵ تا ۲۸ سال دانسته‌اند. 
ثمره این ازدواج دو پسر به نام قاسم و عبدالله که هر دو قبل از بعثت پیامبر (ص) از دنیا رفتند و چهار دختر به نام زینب، ام کلثوم، رقیه و فاطمه زهرا (س) بود. فاطمه زهرا (س) بعد از بعثت به دنیا آمد. (پیامبر (ص) سه پسر داشته اند که دو تای آنها از خدیجه و یک فرزند نیز به نام ابراهیم از همسر دیگرش «ماریه ی قبطیه» است. هر سه پسر قبل از پیامبر (ص) از دنیا رفته اند و چهار دختر نیز داشته اند که همه آن ها از حضرت خدیجه (س) بوده است که به جز حضرت فاطمه (س) همه آن ها قبل از پیامبر (ص) از دنیا رفته اند).

خدیجه کبری (س) از کتب آسمانی آگاهی داشت و از کسانی بود که انتظار بعثت و پیامبری خاتم الانبیاء (ص) را می‏ کشید و همیشه از ورقه‏ بن نوفل و دیگر علما، جویای نشانه‎ های‏ نبوت می‌شد.  او نخستین زنی بود که به اسلام گروید و نه تنها از عمق جان به رسالت پیامبر (ص) ایمان آورد، بلکه با انفاق اموال و دارایی خود و هم با حمایت و همراهی، او را در برابر سختی‎ها و تکذیب مشرکان و بدخواهان یاری داد. 
حضرت خدیجه کبری (س) حدود ۲۵ سال در خانه پیامبر اسلام (س) و به عنوان همسر ایشان زندگی کرد و دوران پر فراز و نشیبی را با آن حضرت (ص) پشت سرگذاشت. یکی از ماجراهای بسیار جانسوزی که در سال ششم یا هفتم تا دهم بعثت، یعنی در طول حدود سه سال و به قولی چهار سال رخ داد، محاصره شدید اقتصادی پیامبر اسلام (ص) و چهل نفر از یاران و مدافعان آن حضرت (ص) از سوی مشرکان، در دره ای به نام شعب ابی‎طالب در مکه مکرمه بود. آنها در این مدت جز در چهار ماه حرام سال، در آن دره سوزان محصور بودند، گرمای داغ تابستان در آن بیابان خشک بی آب و علف و بدون هیچ گونه وسایل و امکانات، و گرسنگی شدید و تشنگی طاقت فرسا را تحمل کردند. حضرت خدیجه (س) هم در کنار همسر گرامیش رسول خدا (ص) در این محاصره قرار گرفت و از او حمایت کرد. تا اینکه سرانجام بر اثر رنج های دوران محاصره در شعب ابی‎طالب بیمار شد. پس از پایان محاصره به فاصله کوتاهی بعد از وفات ابوطالب (ع) عمو و سرپرست پیامبر اکرم (ص) در 10 رمضان سال دهم بعثت 3 سال قبل از هجرت از دنیا رفت. 
خدیجه کبری (س) تا زمانی که زنده بود، اجازه نداد آزار و شکنجه مشرکان بر رسول خدا (ص) سخت و دشوار شود.

بعد از وفات حضرت خدیجه (س)، پیامبراکرم (ص) غسل و کفن وی را بر عهده گرفت. ناگهان جبرئیل در حالی که کفنی از بهشت همراه داشت، نازل شد و گفت: یا رسول الله! خداوند به تو سلام می‌رساند و می‌فرماید: او اموالش را در راه ما صرف کرد و ما سزاوارتریم که کفنش را بر عهده بگیریم. پس پیامبر خدا (ص) خدیجه را غسل داد، حنوط کرد و با همان پارچه‌ای که جبرئیل از طرف خداوند عزوجل برای او آورده بود، کفن کرد. آن گاه شخصاً درون قبر رفت و پیکر پاک خدیجه (س) را در خاک نهاد و سنگ لحد را در جای خویش استوار ساخت. پیامبر اکرم (ص) در این هنگام برای همسرش خدیجه (س) اشک می‌ریخت، دعا می‌کرد و آمرزش می‌طلبید. پیکر مطهر و نورانی حضرت خدیجه کبری (س) در قبرستان مَعلاة (ابوطالب یا حَجون) شهر مکه به خاک سپرده شد.
پیامبر اسلام حضرت خاتم الانبیا (ص) فرمود: «بهترین زنان بهشت، چهار زن هستند: مریم دختر عمران، خدیجه دختر خویلد، فاطمه دختر محمد (ص) و آسیه دختر مزاحم (همسر فرعون).

انارک نیوز - چهارشنبه یکم اردیبهشت ماه 1400: روز بزرگداشت سعدی 
2 اردیبهشت: تاسیس سپاه پاسداران انقلاب اسلامی (1358) - سالروز اعلام انقلاب فرهنگی (1359) - روز زمین پاک (=22 آوریل) - جشن گیاه آوری
3 اردیبهشت: وفات حضرت خدیجه (س) (10 رمضان سال دهم بعثت 3 سال قبل از هجرت) - روز بزرگداشت شیخ بهایی و روز معمار - روز ملی کارآفرینی - جشن اردیبهشتگان (روز اردیبهشت) - روز جهانی کتاب و حق پدید آورنده (23 آوریل)
4 اردیبهشت: بررسي مجدد قانون اساسي به دستور امام (1368) - گشایش  رادیو تهران (۱۳۱۹) 
5 اردیبهشت: شکست حمله نظامی آمریکا در طبس (1359) - روز جهانی مالاریا (25 آوریل)
6 اردیبهشت: گشایش نخستین فرستنده رادیویی در ایران (1305) - روز جهانی مالکیت معنوی (26 آوریل)
7 اردیبهشت: روز ایمنی حمل و نقل
8 اردیبهشت: ولادت حضرت امام حسن مجتبی (ع) (15 رمضان 3 ه.ق برابر با ۱۳ اسفند ۳ خورشیدی) و روز اکرام - پرده برداري از مجسمه بوعلي سينا در شهر همدان (1333) - روز جهانی ایمنی و سلامت در محیط کار (28 آوریل)
9 اردیبهشت: روز شوراها - روز روانشناس و مشاوره
10 اردیبهشت: آغاز عملیات بیت المقدس (1361) - روز ملی خلیج فارس
11 اردیبهشت: شب قدر (18 رمضان) - روز کار و کارگر (=یکم ماه می)
12 اردیبهشت: ضربت خوردن حضرت امام علی (ع) (19 رمضان 40 ه.ق برابر با ۹ بهمن ۳۹ خورشیدی) - شهادت استاد مرتضی مطهری (1358) و روز معلم
13 اردیبهشت: شب قدر (20 رمضان) - استقرار پرتغالي ها در جزيره هرمز (۸۹۴) - روز جهانی آزادی مطبوعات (3 می)
14 اردیبهشت (تعطیل): شهادت حضرت امام علی (ع) (21 رمضان 40 ه.ق برابر با ۱۱ بهمن ۳۹ خورشیدی) -   تصويب قانونِ تأسيس «بانك ملي ايران» (1306)
15 اردیبهشت: شب قدر (22 رمضان) - روز بزرگداشت شیخ صدوق - روز جهانی ماما (5 می) - جشن بهاربد (جشن میانه بهار) - روز پیام آوری زرتشت
16 اردیبهشت: شاه اسماعيل ساماني پرچم زنده كردن زبان پارسي و فرهنگ ايراني را به دوش گرفت (۲۷۹)
17 اردیبهشت: روز جهانی قدس (آخرین جمعه ماه مبارک رمضان) - ترس امپراتوري روم از ناسيوناليسم ايراني اردشير پاپكان احياءگر ناسيوناليسم ايراني (261 م)
18 اردیبهشت: کشف آبراه خشايارشا در يونان (۱۳۸۰) - اعلام پايان جنگ جهانى دوم (1324) - روز بیماری های خاص و صعب العلاج (=8 می) - روز جهانی صلیب سرخ و هلال احمر (8 می)
19 اردیبهشت: روز بزرگداشت شیخ کلینی و روز اسناد ملی و میراث مکتوب
20 اردیبهشت: جشن نخستين سالگرد لغو كاپيتولاسيون در سراسر كشور (۱۳۰۷)
21 اردیبهشت: ایستادگی مازندرانی ها در برابر تعرّض عرب (۴۴ خورشیدی)
22 اردیبهشت: استقلال بحرین از ایران!! (1349)
23 اردیبهشت (تعطیل): عید سعید فطر - انحصارچاپ اسكناس درايران توسط بانك ملّي(1309)
24 اردیبهشت (تعطیل): به مناسبت عید سعید فطر - لغو امتیاز تنباکو به فتوای آیت ا.. میرزاحسن شیرازی (1270) 
25 اردیبهشت: روز بزرگداشت حکیم ابوالقاسم فردوسی و پاسداشت زبان فارسی - روز جهانی خانواده‌ها (15 می)
26 اردیبهشت: اعلام موجوديت رژيم اشغالگر قدس در فلسطين (1327)
27 اردیبهشت: روز ارتباطات و روابط عمومی (=17 می)
28 اردیبهشت: روز بزرگداشت حکیم عمرخیام (زادهٔ ۴۲۷ خورشیدی در نیشابور – درگذشتهٔ ۱۲ آذر ۵۱۰ در نیشابور) - روز جهانی موزه و میراث فرهنگی (18 می)
29 اردیبهشت: دو سال پس از آغاز بپاخيزي ابومسلم خراساني بر ضد امويان، شيرازه حكومت امويان از هم گسيخت و عباسيان با كمك او بر جاي آنان نشستند (۱۲۸)
30 اردیبهشت: روز ملی جمعیت
31 اردیبهشت: روز اهدای عضو، اهدای زندگی - روز جهانی تنوع فرهنگی برای گفت و گو و توسعه (21 می)

بیش از ۵۴هزار و۶۳۰ مشترک گاز طبیعی طی سال گذشته در بخش‌های خانگی، صنعتی وعمومی درسطح استان اصفهان به دامنه مشترکین گاز طبیعی اضافه شد.

به گزارش روابط عمومی شرکت گازاستان اصفهان، مدیرعامل این شرکت با بیان این مطلب، گفت: در حال حاضر حدود یک میلیون و ۹۳۲ هزار مشترک و بیش از۲میلیون مصرف کننده گاز طبیعی در سطح استان وجود دارد که سالانه بیش از ۲۱ میلیارد متر مکعب گاز مصرف می کنند.

سید مصطفی علوی، با اشاره به بهره مندی ۱۱۱شهر استان از گاز طبیعی و ۱۰۶۰ روستا از این نعمت خدادادی، افزود: سال گذشته با گازرسانی به شهر انارک جمعیّت شهری بهره مند از گاز طبیعی در سطح استان صد درصد شد و جمعیت تحت پوشش روستایی نیز هم اکنون ۹۹٫۰۸ درصد است.

مهندس علوی، در خصوص عملیات شبکه گذاری و نصب انشعابات، در استان اصفهان، اظهار داشت: سال گذشته بیش از ۴۶۸ کیلومتر شبکه اجرایی گردید که از این میزان، حدود ۲۸۷ کیلومتر در مناطق شهری و حدود ۱۸۱ کیلومتر در بخش روستایی، اجرا شده است.

مدیرعامل شرکت گاز استان اصفهان، افزود: در بخش نصب انشعاب در سطح استان نیز طی سال گذشته، تعداد۱۲هزار انشعاب جدید برای متقاضیان نصب شد که از این تعداد، ۱۰هزار مورد شهری و حدود ۲هزار انشعاب در روستا ها نصب گردید.

مهندس علوی، بیان داشت: در حال حاضر بیش از ۲۷هزار کیلومتر شبکه گاز از ابتدای تأسیس شرکت تاکنون و تعداد یک میلیون و ۱۲۳هزار عدد انشعاب گاز جدید در سطح استان نصب شده است.

وی، اظهار داشت: علیرغم سبز بودن شهرهای استان تقاضای توسعه گازرسانی در سطح استان بویژه در شهرستان اصفهان بسیار بالا است به طوریکه پیش بینی می شود سال ۱۴۰۰ حداقل یک هزار کیلومتر لوله گذاری مورد نیاز باشد

  • (تاریخ درج خبر :
  • سه شنبه ١٧ فروردين ١٤٠٠ - ٠٨:٥٨)

انارک نیوز - نام مبارک (امام دوازدهم و آخرین امام) امام زمان عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف هم نام پیامبر اکرم (ص) و کنیه ایشان هم کنیه پیامبر (ص) (ابو القاسم) و ملقب به مهدی (به معنای هدایت شده) آل محمد (ص) می باشد. ولی از خطاب قرار دادن ایشان با نام اصلی تا قبل از ظهور مبارکشان نهی شده است. 
وجود مقدس ایشان دارای القاب فراوان می باشد که اباصالح، قائم آل محمد، مهدی آل محمد، حجة الله، ولی الله، بقیة الله، امام منتظَر، صاحب الزمان و امام زمان از مشهورترین آنهاست. 
قرآن کریم در آیات زیر درباره ایشان فرموده اند:
وَنُرِ‌يدُ أَن نَّمُنَّ عَلَى الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا فِي الْأَرْ‌ضِ وَنَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَنَجْعَلَهُمُ الْوَارِ‌ثِينَ ﴿٥﴾ وَنُمَكِّنَ لَهُمْ فِي الْأَرْ‌ضِ وَنُرِ‌يَ فِرْ‌عَوْنَ وَهَامَانَ وَجُنُودَهُمَا مِنْهُم مَّا كَانُوا يَحْذَرُ‌ونَ ﴿٦﴾ (ترجمه: و خواستيم بر كسانى كه در آن سرزمين فرو دست شده بودند منّت نهيم و آنان را پيشوايان [مردم‌] گردانيم، و ايشان را وارث [زمين‌] كنيم، (۵) و در زمين قدرتشان دهيم و [از طرفى‌] به فرعون و هامان و لشكريانشان آنچه را كه از جانب آنان بيمناك بودند، بنمايانيم. ﴿٦﴾ سوره قصص، آیات 5-6.
وَلَقَدْ كَتَبْنَا فِي الزَّبُورِ‌ مِن بَعْدِ الذِّكْرِ‌ أَنَّ الْأَرْ‌ضَ يَرِ‌ثُهَا عِبَادِيَ الصَّالِحُونَ ﴿١٠٥﴾ (ترجمه: و در حقيقت، در زبور پس از تورات نوشتيم كه زمين را بندگان شايسته ما به ارث خواهند برد. سوره انبیاء، آیه ۱۰۵.
امام دوازدهم (عج) تنها فرزند امام حسن عسکری (ع) است. تولد او شب نیمه شعبان در سال ۲۵۵ق (جمعه 12 مرداد ماه 248 خورشیدی) در سامرا بوده است. مادرش کنیزی بود که «نرجس» دختر یشوعا از ذریه شمعون یكى از حواریون حضرت عیسى (ع) خوانده می شده است.
در هنگام تولد او حکیمه عمه امام یازدهم (ع) حضور داشته. هرچند در ابتدای حضورش در خانه اثری از علایم بارداری در نرجس نمی‌بیند. امام حسن عسکری (ع) ولادت فرزندش را مخفی نگه داشت زیرا خبر ظهور و انتظار شیعه برای او امر شایعی بود و حکومت وقت در پی یافتنش بود.
رواياتي از پيامبر اسلام (ص) در دست بوده که بر اساس آنها حضرت مهدي (عج) دوازدهمين جانشين پيامبر مي‌شود و اوست که دستگاه ظلم ستمگران را در هم مي‌کوبد و لذا خلفای بني‌عباس به خيال پيشگيري از ظهور وي، امام دهم و يازدهم را شديداً تحت نظر داشتند و حتي پس از وفات امام يازدهم، به دستور خلیفه عباسی، معتمدکاملاً خانه امام (ع) و ساکنين خانه را تفتيش و بعضي از زنان را بازداشت کردند تا اثري از فرزند امام بيابند. فاطمه و جعفر خواهر و برادر امام حسن عسکری(ع) اعلام کردند که فرزندی از امام (ع) به دنیا نیامده‌است.
پس از مرگ امام حسن عسکری (ع) جعفر بن علی، برادرش اعلام کرد که امام (ع) فرزندی نداشته‌است و وی جانشین برادر است؛ ولی به هنگام نماز گزاردن بر بدن ایشان، امام حجت بن الحسن (عج) عمویش را کناری زد و بر او نماز گزارد.
امام مهدی (عج) در پنج سالگی و پس از درگذشت پدرش (سن ۲۸ سالگی) در هشتم ربیع الاول سال ۲۶۰ ق (16 دی ماه 252 خورشیدی) به امامت رسید و از نظرها پنهان شد. تا سال ۳۲۹ ق ارتباط او با شیعیان از طریق چهار نماینده مشخص صورت می‌گرفت و از آن پس، غیبت طولانی او آغاز شده و وظیفه رهبری و هدایت شیعیان را به عالمان دینی سپرده است. صاحب الزمان هر ساله در حج شرکت می‌کند.
در روایات شیعیان نشانه‌های متعددی برای ظهور مهدی قائم ذکر شده‌است از جمله: خروج یمانی، سفیانی، صیحه آسمانی که از آمدن قائم خبر می‌دهد، کشته‌شدن نفس زکیه در مکه تنها ۱۵ روز قبل از ظهور قائم، فرورفتن سرزمین بیداء (فرورفتن ارتش سفیانی در زمین در هنگام رژه در مکه). این نشانه‌ها در یک سال اتفاق می‌افتد. حضرت مهدی (عج) در بین رکن‌ها و مقام ابراهیم، در کعبه ظهور می‌کند. روز ظهور مقارن با عاشورا است.
تعداد یاران امام عصر (عج) هنگام ظهور علنی در مکه ۳۱۳ نفر (به تعداد یاران غزوه بدر) هستند. این تعداد کسانی هستند که از آغاز حرکت ایشان را همراهی می‌کنند، اما به تدریج بر این تعداد افزوده می‌شود. البته ناگفته نماند که این ۳۱۳ نفر به دلیل خصایل برجسته‌ای که دارند نقش فرماندهی و رهبری را در لشکر آن حضرت به عهده دارند. جبرئیل در سمت راست او و میکائیل در سمت چب او حرکت می‌کند.
اولین نشانه ظهور طلوع خورشید از مغرب در جمعه است. نام شمشیر آن حضرت سیف الله می باشد و حضرت عیسی(ع) هنگام ظهور با ایشان نماز می گذارند و محل حکومت جهانی اسلامی پر از عدل و داد پیش از روز قیامت ایشان شهر کوفه خواهد بود و عمری طولانی خواهند داشت. ایشان زمین را از ظلم و جور پاک خواهد کرد.

اثني عشريه (دوارده امامی) شاخه‌ ای از شيعه اماميه است كه تعداد گروندگانش از هم شاخه‌های اماميه بيشتر است. شاخه‌هاي ديگري چون مكتب پنج امامي زيديه و مکتب هفت امامي اسماعيلیه پيرواني دارند ولي شاخه‌هاي ديگري كه به تعداد ديگري امام معتقد بوده‌اند، در طول تاريخ اسلام پيدا شده‌اند و بعد از مدتي كوتاه از بين رفته‌اند.

در قرن چهارم هجری و هنگامی که سلسله شیعه آل بویه بر عراق و ایران مسلط شدند. هفتاد سال از غیبت امام (عج) می‌گذشت و آل‌بویه که در ابتدا شیعه زیدی بودند، به شیعه دوازده امامی گرایش یافتند و از آن حمایت نمودند.
زمانی که شاه اسماعیل صفوی ایران را تسخیر نمود. بعد از شکست شاه صفوی از ترکان عثمانی او در نزد طرفدارانش به عنوان نماینده امام زمان (عج) شناخته می‌شد. پادشاهان صفويه در ترويج آئين تشيّع کوشش بسيار کردند و آنرا مذهب رسمي ايران قرار دادند.

جنبش بابی از جنبش‌های موعودگرایی بود. این جنبش نتیجه حدود نیم قرن انتظار برای ظهور امام زمان بدنبال فرارسیدن هزاره حضرت مهدی (عج) و تعالیم و آموزه‌های جنبش شیخیه بود. علی محمد باب ابتدا ادعا نمود که بابِ امام زمان است و سپس در سال ۱۲۶۴ ه. ق. /۱۸۴۸ م. آشکارا ادعا نمود که مهدی موعود است.  او بعدها در شهر تبریز تیرباران شد. این جنبش در نهایت به گسست از شیعه و تشکیل آیینی جدید منجر شد.

در میان کتاب‌های عهد عتیق در کتاب دانیال که بعد از اسارت یهودیان در بابل نوشته شده‌است به منجی آخرالزمان اشاره شده‌است. عیسی بنا به نقل اناجیل از ظهور ناگهانی پسر انسان، بازگشت خود به هنگام انقضای عالم، بر قرار شدن عدالت در آن دوران و حتمی بودن حکومت عدل خبر داده‌است. در نوشته‌های بین‌العهدین (فاصلهٔ زمانی کتاب دانیال تا زمان تدوین انجیل‌ها) مانند (خنوخ، ۱:۴۶ـ۳) به ظهور یک منجی در آخرالزمان اشاره می‌شود. او وجودی ازلی است که پیش از خلق جهان، زمان ظهور و برنامهٔ او نزد خدا معلوم و مقرر بوده‌است.
در دین زردشت و در بندی از گاهان (یسن ۴۳، بند ۳) از مردی سخن گفته شده‌است که در آینده می‌آید و «راه نجات را می‌یابد».

مدت امامت امامان (ع):

  •  (۱) امام علی بن ابی‌طالب (ع) ۶۳۲ میلادی تا ۶۶۱ میلادی(۲۹ سال)
  •  (۲) امام حسن مجتبی (ع) ۶۶۱ تا ۶۷۰ (۹ سال)
  •  (۳) امام حسین بن علی (ع) ۶۷۰ تا ۶۸۰ (۱۰ سال)
  •  (۴) امام سجاد (ع) ۶۸۰ تا ۷۱۲ (۳۲ سال)
  •  (۵) امام محمد باقر (ع) ۷۱۲ تا ۷۳۲ (۲۰ سال)
  •  (۶) امام جعفر صادق (ع) ۷۳۲ تا ۷۶۵ (۳۳ سال)
  •  (۷) امام موسی کاظم (ع) ۷۶۵ تا ۷۹۹ (۳۴ سال) 
  •  (۸) امام علی بن موسی الرضا (ع) ۷۹۹ تا ۸۱۷ (۱۸ سال) 
  •  (۹) امام محمد التقی (ع) ۸۱۷ تا ۸۳۵ (۱۸ سال) 
  •  (۱۰) امام علی النقی (ع) ۸۳۵ تا ۸۶۸ (۳۳ سال)
  •  (۱۱) امام حسن عسکری (ع) ۸۶۷ تا ۸۷۴ (۷ سال)
  •  (۱۲) امام حجت بن حسن (مهدی) (عج) از ۸۷۴ میلادی.

قابل ذکر است که دوره امامت حضرت امام علی بن ابی‌طالب (ع) از درگذشت پیامبر اسلام (ص)  آغاز شده‌است و آغاز امامت هر امام (ع) مصادف با درگذشت امام پیشین است.


زادروز ایشان جمعه 12 مرداد ماه 248 خورشیدی یا دوم آگوست 869 میلادی و شروع امامت جمعه 16 دی ماه 252 خورشیدی یا 5 ژانویه 874 میلادی می باشد.

مقالات دیگر...