امروز: چهارشنبه 25 تیر 1399 برابر با 15 جولای 2020

پنج شنبه, 25 مهر 1398 12:27
انارک نیوز - بیایید لحظه ای با خود روراست باشیم و در یک رویارویی با خود ببینیم چند_چند هستیم!  اکسیژن هوا را مصرف، خوابیده و خورده و  منابع را به هدر داده ایم یا دمی هم آدم بوده ایم.
می خواهم هر یک عمر مفید خود را دریابیم؟ روش کار خیلی ساده است. زمان هایی را که خواب بوده ایم، دروغ گفته ایم، راست نگفته ایم یا تمامی واقعیت را نگفته ایم، ، نیرنگ زده ایم، دیگران را دوست نداشته ایم، بی شخصیت و بی شعور بوده ایم و کاری نکرده ایم تا جامعه ای بهتر بسازیم و لبخندی بر لبی بنشانیم را صفر در نظر می گیریم.
حتی زمانهایی را که دلی را آزرده ایم و اشکی را درآورده ایم یا روزگاری را سیاه کرده ایم، متظاهر و مسئولیت ناپذیر بوده ایم، پشت پا زده ایم، زیر پایی را خالی کرده ایم، خنجر از پشت زده ایم، هل داده ایم تا به گودال یا چاهی بیفتد، تقصیرهایمان را به گردن دیگری انداخته ایم، خواسته ایم آدم خوبه باشیم، بحران درست کرده ایم، زور گفته ایم، برده پول یا بنده دیگری بوده ایم، خود را از دیگران بالاتر دانسته ایم،  ظلمی دیده ایم و چشمان  خود را بسته ایم یا بی طرف بوده ایم را به خود صفر می دهیم!
اما زمان هایی را که سعی کرده اید آدم بهتری باشید، دیگران را دوست داشته اید، مشکلی را حل کرده اید، خدمتی به دیگران کرده اید، تلاش کرده اید جامعه بهتری بسازید، لبخند بر لب دیگران حتی کودکی خردسال بیاورید، دست افتاده ای را گرفته اید، ثانیه هایش را هم به حساب آورید.
این زمان های آدم بودن را با هم جمع کن تا به عددی  کوچک یا بزرگ برسی که همان عمر مفید یا عمر واقعی می باشد نه عمری را که تلف کرده ای یا بلایی برای دیگران بوده ای که نبودنت از بودنت بهتر بوده است!
بی شک این عمر از صفر تا چند ثانیه، دقیقه، ساعت، روز، ماه یا چند سالی بیشتر نخواهد بود و به ندرت به سن نوجوانان می رسد یا از آن عبور می کند. شگفت انگیز است که بیشتر ما این زمان را انکار می کنیم و نمی پذیریم. وقتی هم بپذیریم آنرا توجیه و فرافکنی می کنیم. زمین و زمان را به هم می بافیم تا آنرا به دیگران نسبت دهیم. از لاک بی شعوری در آمدن سخت و حتی گاهی غیرممکن است.
پس از آن وقتی کلاهمان را قاضی نماییم، با خود مواجه شویم و خود را کنکاش و رفتارمان را در کفه ترازوی وجدان بگذاریم و اشتباهات خود را بپذیریم، می توانیم با اظهار پشیمانی از خودخواهی ها و پستی هایمان به مرز آدم شدن نزدیک و به صفات انسانی بازگردیم. از خواب خودخواسته بیدار و هرگز فراموش نکنیم چه دیوی بوده ایم، قادر خواهیم بود راه درست آینده ی خود را ترسیم کنیم.
آدم شویم و آدم بمانیم.
به گونه ای باشیم که بعد از کهنسالی و مرگ فیزیکی ما نگویند: او چو به دنیا آمد، بمرد!

شنبه, 05 مرداد 1398 18:38
انارک نیوز - گزارش تصویری از تخریب دیوار و پایین انداختن گلدسته آستان مقدس زیارتگاه شهر انارک و شکستن حرمت زیارتگاه توسط یگان حفاظت مسکن و شهر سازی شهرستان نایین در حضور بخشدار و شهردار و یکی از اعضای شورای شهر انارک در روز سه شنبه مورخ اول مرداد ماه 1398 صورت پذیرفت. 

لازم بذکر است:
- این تخریب بدون هیچ ابلاغی به هیات امناء زیارتگاه انجام شده است .مگر می شود یک روزه و بدون اطلاع رسانی و بدون حکمی، تخریب انجام، آن هم دیوار ورودی امامزاده و پایین انداختن گلدسته آن انجام شود.
- این اقدام با لودر و ماشین های شهرداری انارک و توسط پرسنل شهرداری صورت پذیرفته است که آن هم جای بسیار سوال دارد.
- همچنین همه درختهایی که در آن محدوده بوده توسط افراد دست اندرکار از ریشه به بیرون کشیده شده است. به جز یک درخت (ارزش و اندازه کاشت و نگهداشت درخت در کویر با توجه به ریزگردهای منطقه چقدر است؟)
- بلوک های به کار گرفته شده در دیوار به دستور ارگان مربوطه و توسط پرسنل شهرداری شهر انارک و در حضور بخشدار شهر انارک تاجمیری و شفیعی یکی از اعضای منتخب شورای شهر جمع آوری و از امامزاده شهر انارک به بیرون برده شده است و مکان دپو این همه بلوک مشخص نیست. لازم بذکر است این اقلام توسط دولت خریداری نشده است که این افراد آنرا بدون اجازه حمل نمایند و با خود ببرند. تک تک بلوک ها، ذره ذره سیمان ها و هزینه کارگر و استاد بناها ...  با نذورات مردمی تهیه شده است.
نام این عمل آقایان را چه می توان گذاشت. مصادره ؟

آقایان علاوه بر اهانت به مقدسات و تخریب دیوار و پایین انداختن گلدسته ورودی به اعتقادات مردم شهر انارک بی احترامی نموده اند.
طبق تماس با ریاست محترم شورا ی شهر انارک جناب آقای پاکروان شورای شهر انارک اصلاً در جریان تخریب دیوار ها و انداختن گلدسته های ورودی زیارتگاه شهر انارک نبوده است. شهردار انارک یا مسئول وقت که در شهرداری فعالیت می کند به چه حکم و قانونی، بدون اجازه و مصوبه شورای اسلامی شهر انارک مجوز داده تا (لودر  ماشین آلات و نیروی کار) از شهرداری در اختیار افراد قرار گیرد؟ مگر در قانون شهرداری هر گونه تخریب، آن هم دیوار و گلدسته امامزاده مجوز نمی خواهد؟
شما با انجام اینکار به مقدسات و اعتقاد هزاران نفر از همشهریان انارکی و جوانان شهر توهین کرده اید؟ ملت ایران همه با هم فرقی نمی کند از دولتمرد تا کارگر، کوچک و بزرگ، پیر و جوان، زن و مرد طبق دستور و فتوای امام خمینی (ره) هر ساله در روز قدس نفرین بر سر اسراییل می زنند. ولی افسوس دید بعضی از بزرگواران با دید آنها یکسان است.

اقدامات انجام شده:
- شکایت نامه ای توسط هیات امناء زیارتگاه به مدیریت اوقاف شهرستان نایین ارسال شده و جناب آقای مهندس جبلی پیگیر شکایت می باشد.
- پیگیری جهت ساخت مجدد دیوار و پرداخت هزینه تخریب.
- گزارش تصویری جهت اطلاع رسانی به آحاد مردم به خبرنگاران باشگاه خبرنگاران جوان و سازمان صدا و سیما ی استان اصفهان ارسال گردیده است.
- هماهنگی با آقای دکتر پور بافرانی نماینده محترم شهرستان و مهندس جمالی فرماندار محترم شهر نایین
- و ....

اقدامات در شرف انجام:
- گزارش و ارسال عکس تخریب به بیت رهبری و اطلاع رسانی به رهبر انقلاب اسلامی حضرت آیت الله خامنه ای
- گزارش و ارسال عکس تخریب به ریاست محترم قوه قضاییه جناب آقای حجت الاسلام رئیسی
دوشنبه, 20 خرداد 1398 23:33
انارک نیوز - امسال، نوروز 1398 برای عرض تبریک شادباش نوروزی خدمت بخشدار محترم رسیدم.
خوشحال از اینکه یک میلیون تومان عوارض دیوارکشی را اواخر اسفند ماه پارسال با هزار سختی، هنگام پرداخت هزینه های سنگین دیوارکشی از جیب داده بودم، متوجه شدم که یک و نیم میلیون تومان برای عوارض سطح از سال 93 تا پایان سال 97 بدهکار شده ام. عوارض عطف به ماسبق شد در حالی که قبل از اواخر اسفند 97 هرگز هیچ سخنی از آن پیش نیامده بود و از اوایل سال 95 از پروژه آجر سفال توسط هیت نظارت جهاد کشاورزی استان هم خلع ید شده بود. پرداخت نقدی عوارض در شروع سال نو و بدهی های پروژه قوز بالای قوز شد.

8 استعلام مربوط به ادارات دولتی و ذیربط شهرستان نایین و شهر انارک را نیمه فروردین تحویل و با بقیه مدارک به جهاد شهرستان دادم و مختصر نمایم سرانجام شنبه 18 خرداد ماه 98 در جهاد کشاورزی استان آخرین حلقه خلع ید کامل و آخرین میخ بر تابوت پروژه زده شد و عرصه آن در اختیار نماینده دولت قرار گرفت و پروژه کارخانه آجر آژند انارک پس از گذشت زمان بیش از ده سال و فرازهای ناکامی بسیار در منطقه بحران آب انارک به تاریخ منطقه محروم انارک پیوست.
سه شنبه, 07 خرداد 1398 13:42
انارک نیوز: خاطره تلخ و شیرین زیر را از دوست گرامی آقای کریم سهیلی داریم که به شما تقدیم می شود. 

یادمه یکروز می خواستیم بریم ونچه (مزرعه ای نزدیک مزرا عبدالکافی). همین که حرکت کردیم هنوز از مزرا بیرون نرفته بودیم که یکدفعه پدرم گفت: وایسیت!
ماهم ایستادیم. به مادرم گفت: عقب تر اور تا تفنگه وری شونت نی.
تفنگ را گذاشت روی شونه مادرم و زد و دوید، دیدم یک شکار زد. خلاصه اونروز دیگه نرفتیم ونچه. البته این شکار چرا اونجا اومده بود نمی دونم ولی قسمت ما بود. همین که کار پوست کندن تموم شد و مادرم با دل و جگر، چغور و پغور درست می کرد، از طرف گدار، یشم حسن و مرحوم حسین طریقتی و مرحوم علی طریقتی آمدند و برای من طبق معمول آدامس خروس نشان آورده بودند. من چقدر آدامس خروس نشان دوست داشتم.
خلاصه پدر پرسید: کیا وبییت؟
حسن طریقتی هم گفت: دلومنی تنگ اییبی، یومیم.
پدر هم گفت: خاش اومیییت.
خلاصه نهار پیش ما بودند. بعدازظهر مرحوم خان بقایی و ابوالمظفر هم آمدند مزرا عبدالکافی، ولی نمیدونم چرا پدرم آنروز به آنها گوشت نداد. حتی حرفشم پیش نیومد! خان بقایی به پدرم گفت: حسن چن نفر ایند بر دی را گو قیناته وروفن، حیواسوت وشنی بو.
محمد پروری هم اومد، همین حرف را خان به ایشونم گفت و بعدشم رفتند. مادرم گفت: چیرا یک تیکه گوشتوت نداین؟
پدرم گفت: ابی نمداین.
خلاصه این هفته که نشد بریم ولی هفته بعد رفتیم. این بار پدرم یک زاغ زد و اونروز هم از سفره پربرکت طبیعت روزی خوبی قسمت ما شد. ولی یک چیزی بگم: پدرم شکارچی قابلی بود ولی نه مثل شکارچیهای امروزی که قلع و قمع می کنند. به اندازه نیازمون شکار می کرد خداوند رحمتش کنه.

دوشنبه, 26 فروردين 1398 11:35
سرویس تاریخ جوان آنلاین: اثر تاریخی- روایی «انارک، تبعیدگاه مدافعین دین و ولایت» در زمره مجموعه کتاب‌هایی است که از سوی موزه عبرت ایران نشر یافته و روانه بازار کتاب شده است. در این کتاب شمه‌ای از توصیفات تبعیدیان به شهر انارک جمع‌آوری شده و در کنار یکدیگر قرار گرفته است. جناب یعقوب لطفی گردآورنده این اثر در مقدمه خود بر این کتاب آورده است: «اصولاً استفاده از مجازات تبعید برای سرکوب فعالیت‌های انقلابیون، به‌خصوص عالمان دینی همواره مورد توجه ساواک بود و از ابتدای تشکیل حکومت پهلوی این نوع آزار و اذیت که دست‌کمی از شکنجه جسمی نداشت در کانون اقدامات مأمورین امنیتی رژیم منحوس سلطنت قرار داشت و با توجه به شرایط حاکم بر کشور انجام این اقدام گاهی اوقات فروکش می‌کرد و در بعضی مقاطع افزایش می‌یافت. یکی از مقاطعی که بر دستگیری‌ها افزوده شد و با استفاده از حربه تبعید مخالفان رژیم سلطنت سرکوب شدند و مورد آزار و اذیت قرار گرفتند، مقطع شهادت حاج‌آقا مصطفی خمینی فرزند ارشد حضرت امام در اول آبان ۱۳۵۶ در شهر نجف بود. این واقعه تأثربرانگیز موجی از نفرت و انزجار را علیه رژیم پهلوی در بین مردم و روحانیون ایجاد کرد و در حمایت از حضرت امام و محکوم کردن این حادثه در سراسر کشور مجالس وعظ، خطابه و عزاداری برپا شد. برگزاری مجالس گسترده ترحیم به این مناسبت و سوگواری فراوان و ذکر نام حضرت امام که از سوی وعاظ شجاع، آگاه و مبارز بیان می‌شد موجی از ترس و وحشت را در بین کارگزاران رژیم پهلوی ایجاد کرد. رژیم در جهت مقابله با این حرکت خودجوش و عظیم مردمی دست به اقدامی کاملاً ناشیانه و نسنجیده زد و مقاله‌ای را با عنوان «ایران و استعمار سرخ و سیاه» در تاریخ ۱۷ دی ۱۳۵۶ به دستور شاه توسط فرد مجعولی به نام احمد رشیدی‌مطلق در روزنامه اطلاعات به چاپ رساند. این مقاله توهین‌آمیز به دین مبین اسلام و عالمان دینی و حوزه‌های علمیه مانند شعله‌ای فروزان به آتش احساسات پاک مردم دامن زد، به‌طوری که بلافاصله با واکنش شدید عناصر و نیرو‌های مذهبی و مبارز مواجه شد و در این باره تظاهرات باشکوه ۱۹ دی ۱۳۵۶ شهر قم برگزار و به قیام خونین ۱۹ دی قم معروف شد و همین قیام باعث گسترش سریع ندای حق‌طلبانه مردم در سراسر کشور ایران شد. واقعه ۱۹ دی پدیده‌ای ناگهانی نبود، بلکه ریشه‌های تاریخی داشت و بعد‌ها منشأ حوادثی بس ژرف و عمیق شد. مأموران ساواک به دستور شاه بلافاصله دست به کار شدند و برگزارکنندگان و وعاظ و سخنرانان مجالس ترحیم شهید سیدمصطفی خمینی را دستگیر و در گروه‌های مختلف به شهر‌های دورافتاده تبعید کردند. البته این دستگیری‌ها و تبعید‌ها در سایر شهر‌های ایران نیز انجام شد.»

نویسنده در بخش دیگری از دیباچه خود، به شهر انارک و تبعیدشدگان آن اشاره می‌کند و می‌نویسد: «یکی از شهر‌هایی که تبعیدی‌های بیشتری را در خود جای داد، انارک از توابع شهر نائین یزد بود که در بعضی مقاطع تعداد تبعیدی‌ها به ۱۳ نفر هم می‌رسید. البته در لابه‌لای اسناد دیده شده است که بعضی افراد بر اساس ماده ۵ فرمانداری نظامی و رأی کمیسیون امنیت اجتماعی به تبعید در انارک محکوم می‌شدند، ولی گاه رأی تغییر می‌کرد و آنان را به شهر دیگری می‌فرستادند که در فصل‌های بعدی به مواردی از آن‌ها اشاره خواهیم کرد و اسنادی را که در این باره به دست آمده است ارائه خواهیم کرد. در هر صورت صرف‌نظر از تعداد افراد تبعیدی که عموماً از عالمان دینی مبارز و انقلابی و یا مدافعان دین و ولایت بودند، نکته مهم این است که رژیم پهلوی در هیچ شرایطی تاب تحمل مخالفانش را نداشت و به صورت دائمی به عنوان رویه‌ای ظالمانه و ضدبشری آن‌ها را یا به حبس می‌برد و شکنجه می‌کرد یا به نقاط دوردست و فاقد امکانات اولیه تبعید می‌کرد. در ادامه همین بحث حضرت امام در تقدیر و حمایت از تبعیدیان و مبارزان چنین می‌فرمایند: مبارک باد مسلمانانی که در راه دفاع از احکام اسلام و ممالک مسلمین و رهایی از یوغ استعمار و عمال خبیث آن به حبس، تبعید، شکنجه و قتل تن می‌دهند و برای قطع ایادی ظلم با هر محرومیتی می‌سازند... از آنجایی که مبارزین و فجرآفرینان در سراسر کشور به کوچ‌های اجباری و تبعید‌های انفرادی محکوم می‌شدند حضرت امام در این باره چنین می‌خروشد: همه ایران مظلوم بود. ایران محبسی بود و در آن ۳۵ میلیون جمعیت حبسی! الان بحمدالله تعالی همه از حبس بیرون آمدید و به شکرانه این نعمت باید صبر انقلابی داشته باشید. این فرمایش بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران از آنجا نشئت می‌گرفت که رژیم سلطنتی پهلوی بیش از ۱۰۰ شهر را در اقصی نقاط کشور به عنوان تبعیدگاه انتخاب کرده بود. تقریباً در هر استان یک یا چند محل از نظر آب و هوا، امکانات و مقدورات ضعیف‌تر و محروم‌تر از سایر شهر‌ها بود. رژیم پهلوی دقیقاً همان محل را به عنوان تبعیدگاه نشان و از آن استفاده می‌کرد. همین امر نشان می‌دهد که کل ایران یک محبس بود که به کمک پروردگار متعال و رهبری‌های بی‌بدیل امام خمینی و همت و اراده والای مردم مسلمان و قهرمان ایران اسلامی از چنگال شیاطین نجات یافت. با وجودی که هدف رژیم سلطنتی پهلوی از تبعید مخالفان خود و مبارزان، جلوگیری از گسترش نهضت و سرکوب مبارزات امت مسلمان و قهرمان ایران بود، ولی آنچه اتفاق افتاد دقیقاً به ضرر رژیم تمام شد، زیرا تبعیدی‌ها با توجه به روحیه مبارزه و اعتقاد به راهی که در پیش گرفته بودند، خود به عنوان سفیران و انتقال‌دهندگان پیام مبارزین انقلابی فعالیت خود را در همان مناطق و تبعیدگاه‌ها ادامه و گسترش و رژیم پهلوی را در مقابل عمل انجام شده‌ای قرار دادند.»

مؤلف در ادامه، در تبیین چگونگی فصل‌بندی کتاب خویش و نیز مندرجات هر فصل، چنین آورده است: «تلاش شده است در فصول بعدی به لطف حضرت حق مطالب و خاطرات مفیدی را از این مبارزات در تبعید ارائه دهیم. هرچند منابع و مآخذ اندکی وجود دارد، ولی با همین بضاعت اندک زوایای تاریک و پنهان بخشی از تاریخ باشکوه مبارزات امت مسلمان کشور ایران روشن می‌شود. این کتاب در سه فصل تنظیم شده است که در فصل اول به صورت کاملاً علمی و دقیق موقعیت جغرافیایی و ویژگی‌های مختلف شهرستان انارک با استفاده از منابع معتبر و قابل اعتنا تشریح شده است که برای درک بهتر و عمیق‌تر وضعیت تبعیدی‌ها می‌تواند مفید باشد. در فصل دوم به ارائه خاطرات تبعیدشدگان شهرستان انارک می‌پردازد که برای جلوگیری از اطاله کلام از تکرار و آوردن و نقل خاطرات مشابه و تکراری خودداری شده و تنها آن بخش از خاطراتی که ویژگی خاصی داشتند و برای خوانندگان محترم مفید بودند آورده شده‌اند. فصل سوم کتاب به اقدامات و مراقبت‌های ویژه ساواک از تحرکات عناصر تبعیدی اختصاص دارد و البته این فصل کاملاً با اتکا به اسناد به جا مانده از ساواک تهیه شده است. در انتهای کتاب هم در حد ضرورت عکس‌های جالب و دیدنی برای تکمیل این مجموعه در دسترس خوانندگان محترم قرار گرفته است.»
(کد خبر: 951217 -  ۲۵ فروردين ۱۳۹۸ - ۰۳:۴۶)
 
 
چهارشنبه, 07 فروردين 1398 23:45
انارک نیوز - برای جلوگیری از خسارت بیشتر، میانه آبان ماه 97، با اصرار اهالی سرمایه گذار ، امیدوار و آرزومند، وقت نماینده محترم مردم حاج آقا عباسعلی پوربافرانی را در انارک گرفته و رخداد ظلم فسخ قرارداد و خلع ید از پنج هکتار زمین (که مالکیتی می شد) و مستحدثات کارخانه آجر آژند انارک را شرح دادم و پس از بازدید کارخانه (و در واقع محل آتی شترپروری) درخواست دیوارکشی برای خمس زمین (که انشاء ا... در آتی به صورت اجاره ای خواهند داد) کردم.  
الحمد... با دستور  صریح و مستقیم ایشان، در ایام مبارک دهه فجر انقلاب اسلامی عملیات پی کنی، آوردن دهها کامیون شن و سفارش سیمان و بلوک سیمانی انجام شد اما با تذکر آقای تاجمیری بخشدار عزیز که پروانه ساختمانی دیوارکشی پروژه پرورش شتر را دریافت نکرده ام تا ملاقات با فرماندار گرامی آقای محمود جمالی هم پیش رفتم!
خوشبختانه قبل از نوروز 98 با پرداخت ده میلیون ریال عوارض حصارکشی، تجهیز کارگاه، آوردن کامیونهای سیمان، بلوکهای سیمانی، شن، پایه های روی دیوار، بستن قرارداد با پیمانکار برای دیوارکشی با بلوک سیمانی و ملات شن و سیمان و کارگر ایرانی و نصب درب ورودی انجام شد که با هزینه حدود یک میلیارد ریال پیشرفت قابل توجهی داشت و همگی کارکنان، عوامل خدماتی، اهالی و کارآفرین مشتاق خوشحال بودند.

در قسمت بعد، ماجرای سال نو 98 با پخش استعلامهای مربوطه، اولین ملاقات با بخشدار گرامی برای تبریک شادباش نوروزی و دستور تکلیفی شفاهی ایشان برای پرداخت پانزده میلیون ریال عوارض سطح سالهای گذشته را خواهم آورد!
شنبه, 11 اسفند 1397 19:34
انارک نیوز: امیدوارانه و به ناچار تصمیم به تغییر کاربری از کارخانه آجر به شترپروری موردنظر آنان گرفتم و به دنبال مجوزهای آن بودم که نامه خلع ید هیئت نظارت جهاد کشاورزی با عنایت به گزارش عوامل نظارتی شهرستان به پیشرفت فیزیکی 25% طرح اعلام شد.  
مجوزهای دولتی را کامل نمودم که اعلام شد تا به دست خود فرم خلع ید را تکمیل ننمایم خبری از اجرای شترپروری نخواهد شد.

پس از بیش از ده سال پیگیری مداوم حاضر بودم سوله صنعتی با امکان جراثقال سقفی را به عنوان سایه بان شتر استفاده کنم و کلیه فونداسیون ها را که با دسترنج اهالی تهیه شده بود زیر خاک نمایم و از معدن خاک رس و خشت هم بگذرم که به مفهوم میلیاردها ریال خسارت بود ولی جهاد کشاورزی حاضر نبود حتی در 3750 مترمربع آن زمین هم قبل از گرفتن زمین و اعیانی اجازه فعالیت دهد.
برخی از مسئولین جهاد قولهایی برای همکاری در دیوان عدالت اداری و احقاق حق ما و کمک به سرمایه گذاران دادند که بی نتیجه ماند! سرخورده شدم وقتی خلف وعده دیدم، از خیر ادامه کار گذشتم. چه کسی پاسخگوی خسارت خواهد بود؟

شیر پاک خورده هایی هم به انبار کارخانه در ساختمان اداری و مسکونی دستبرد زدند، تمام اموال باارزش را بار کردند و رفتند و خسارت سر به فلک کشید. چه کسی پاسخگوی خسارت خواهد بود؟
پنج شنبه, 25 بهمن 1397 22:17
انارک نیوز: به اهالی شریف انارک و مسئولین محترمی که جوابگویند.

سالها پیش، پس از اینکه بنده در انتخابات مجلس شورای اسلامی شرکت کردم و مردم انارک و حوزه نایین استقبال خوبی به عمل آوردند، جوانان خواستند در عمل برای اشتغال زایی کاری انجام دهم که با بضاعت کم مالی خود و همت عالی اهالی به دنبال مجوز کارخانه آجر سفالی رفتم تا به خیال خوش خود موانع ایجاد اشتغال در منطقه محروم انارک را بردارم.
شوربختانه پس از دریافت مجوز معدن خاک رس نتوانستم زمین در شهرک صنعتی بگیرم اما در کیلومتر 5 جاده انارک به نایین پنج هکتار از اراضی ملی را اجاره دوساله دادند.
سوله صنعتی، فونداسیون ماشین آلات خط تولید، بیش از 130000 خشت، ساختمان اداری و اقامتگاه و ... در زمان کوتاهی ساخته شد که متوجه گردیدم با وجود دریافت مجوز تأمین آب مطمئن، آبی در کار نیست و برای مردم انارک با تانکر آورده می شود. علیرغم عدم دریافت وام بنگاه های کوچک اقتصادی زود بازده و کارآفرین بدلیل کمبود وثیقه به این نتیجه رسیدم که اگر طرح که بیش از 36% پیشرفت فیزیکی داشته بیش از این پیش رود روانه زندان یا آواره خیابانها می شوم. چه کسی پاسخگوی خسارت خواهد بود؟

به محض اینکه جهاد کشاورزی متوجه شد با عدم کارشناسی دقیق در مورد آب مورد نیاز کارخانه و دریافت کلیه مجوزهای درخواستی به دردسر افتاده ام، اصرار به اتمام پروژه و یا خلع ید اجرایی نمود. از من گفتن "آب نیست" و از آنان پاسخ "به ما مربوط نیست، برو از اداره آب شکایت کن"!