امروز: دوشنبه 28 مرداد 1398 برابر با 19 آگوست 2019

پنج شنبه, 24 مرداد 1398 13:15
کاروان سراها نماد مهمان نوازی ایرانیان / سرمایه گزاری برای تبدیل کاروانسراها به واحدهای بوم گردی و اقامتی
در طول تاریخ، یکی از علل شکل‌گیری کاروانسراها پناه دادن به مسافرین خسته و حفاظت از جان و مال آنها بوده که بعضی از کاروانسراها وقف عام بودند و این نکته نشانی از محبت و مهمان‌نوازی ایرانیان دارد. 
به گزارش خبرنگار گروه استان های باشگاه خبرنگاران جوان از اصفهان، از مهمترین آثار معماری که از گذشتگان در کشورمان به یادگار ماندهکاروان سرا‌های تاریخی است، این مکان‌های ارزشمند در طول تاریخ در بین جاده ها، راه‌ها و بعضا در داخل شهر‌ها ایجاد شده که کارکرد آن استفاده مسافران و کاروان‌هایی بود که در مسیر راه جهت استراحت توقف می‌نمودند. 
طی قرون سپری شده، کاروانسرا‌های درون‌شهری و برون‌شهری بارانداز و استراحتگاه کاروان‌ها و کاروانیان اقصی نقاط معمور آن روزگاران به‌شمار می‌آمدند و محل تعاطی و تعامل اندیشه‌ها و تبادل و تقابل آداب و رسوم اقوام و ملل مختلف بودند، و بی تردید، این تماس و تلاقی انسان‌ها و اندیشه‌های گوناگون، تأثیری شگرف بر زندگی مردم این مرز و بوم کهنسال داشته‌است.
در مسیر جاده ابریشم این مکان‌ها زیاد به چشم می‌خورد که کاروان‌ها در بین مسیری که عبور می‌کردند طبق برنامه‌ای که از قبل صورت گرفته بود کاروان سرا‌ها را جهت اقامت و استراحت در چند شبانه روز انتخاب می‌کردند.
یکی دیگر از علل شکل‌گیری کاروانسرا‌ها پناه دادن به مسافرین خسته و حفاظت از جان و مال آن‌ها در جاده‌ها بوده که بعضی از کاروانسرا‌ها وقف عام بودند و این نکته نشانی از محبت و مهمان‌نوازی ایرانیان دارد.
کاروان سرا‌ها ابعاد مختلفی دارند و معمولا چهار ضلعی و گرد هستند و تعداد اندکی از این بنا‌های تاریخی دارای برج هستند. در شهر تاریخی نایین هفت کاروان سرا با ابعاد مختلف وجود دارد که قدیمی‌ترین کاروان سرای نایین کاروان سرای شاه جوان در ۷ کیلومتری نایین قرار دارد که از دوره سلجوقیه به جای مانده و امروز بخشی عظیمی از این کاروان سرا تخریب شده است.
امروز با پیشرفت تکنولوژی و توسعه یافتن وسایل نقلیه، افول کاروان سرا‌ها از یک قرن پیش تاکنون رقم خورد که این عدم کارایی باعث تخریب و   رسیدگی نکردن به آن‌ها شده است. امروز کارشناسان میراث فرهنگی و گردشگری با برنامه ریزی‌های مدون و احیا همچنین جذب سرمایه گذار توانسته این مکان‌ها را به یک مکان اقامتی یا بومگردی تبدیل کنند.
برنامه ریزی برای تبدیل کاروانسرا‌ها به اقامت گاه‌های بومگردی
کاروان سراها نماد مهمان نوازی ایرانیان / سرمایه گزاری برای تبدیل کاروانسراها به واحدهای بوم گردی و اقامتیمحمود مدنیان در گفت و گو با خبرنگار گروه استان های باشگاه خبرنگاران جوان از اصفهان، می‌گوید: در طی ۱۵ سال گذشته برنامه‌ای که میراث تدوین کرده مبنی بر تبدیل این مکان‌ها به مجموعه‌های اقامتی گردشگری و پذیرایی به وسیله سرمایه گذاران با نظارت میراث فرهنگی بوده که از نمونه‌های بارز این کاروان سرا، کاروان سرای انارک است که بیش از ۱۱ سال مرمت شده و به عنوان مرکز بوم گردی فعال امروز مورد استفاده قرار گرفته است.
مدیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی نایین با بیان به اینکه ۸۰ درصد مالکیت این کاروان سرا با نهاد‌های اوقاف و امور خیریه است، افزود: برای در اختیار گذاشتن این گونه مکان‌ها برای سرمایه گذاری با مشکلاتی روبه رو هستیم که برای مرمت و احیا این بنا‌ها بروکراسی‌های اداری در فواصل زمانی طولانی صورت بگیرد. 
به گفته مدنیان، کاروان سرای بلاباد نایین از جمله مکان‌هایی است که مراحل پایانی واگذاری آن طی شده که سرمایه گزار این بنای تاریخی علاوه بر ایجاد اقامتگاه و واحد بوم گردی، مجموعه گردشگری نیز در کنار این بنا راه اندازی می‌شود.
این کارشناس میراث فرهنگی و گردشگری نایین گفت: کاروان سرای مشجری در مزرعه مشجری که به سرمایه گذار تحویل داده شده امروز ۹۰ درصد پیشرفت نموده که با توجه به قرارگرفتن در مجاورت ریگ جن، منطقه زیست محیطی عباس آباد و روستای چوپانان، این مکان به عنوان یک مجتمع گردشگری با اقامت سنتی می‌شود که تولید گیاهان دارویی، پرورش حیوانات بومی مثل شتر را هم در پی خواهد داشت.
(کد خبر: ۷۰۳۲۴۵۹ - ۲۴ مرداد ۱۳۹۸ - ۰۶:۳۳)
سه شنبه, 15 مرداد 1398 12:59
انارک نیوز - خاطره تلخ و شیرین زیر را از آقای کریم سهیلی داریم که برای شما می آوریم. 

کلاس اول بودم با آقا جانم تو نخلک در همسایگی علی کوهستانی و سید محمد موسویان و سید داوود حسینی همسایه بودیم. بچه بودیم و شیطون. با غلامرضا طالبی و مرحوم ناصر نظر نژاد همکلاسی بودیم و رفیق هم بودیم. غلامرضا طالبی یک ترکه کوره گز دستش بود، دنبال هم کردیم، من فرار کردم اومدم خونه و در را بستم. از پشت در غلامرضا با ترکه می زد. نمی دونم کی به آقا جانم گفته بود که شب پس از اینکه نماز خونده بود از مسجد اومد و همین که رسید من را به باد کتک گرفت و از میخ مشک آویزونم کرد. من هم که جرأت سوال کردن نداشتم آویزان بودم که سید داوود خدابیامرز اومد، گفت: حسن چیکار اکیری؟ وچه هو کایشنی اکه، چیی جی نبی! برچیرا درش ابندی؟
خلاصه منو از میخ مشک پایین آورد و منم هق هق می کردم. شام دمپخت داشتیم با گوشت شکار برام گوشت و دمپخت ریخت و گفت: بخور.
حالا منم هی هی می کردم، اونم نخورد. برای اولین بار دیدم بابام گریه کرد، اشکاشو دیدم ولی جرأت اینکه به روش بیارم، نداشتم. اینم بگم که یک ناخنگیر داشت که گم کرده بودم، حالا یا پیدا کرده بود یا بیخیال شده بود. به هر حال اونشب شام خوردیم و خوابیدیم. نصف شب از درد کشاله ران از خواب پریدم، بابام دستپاچه شد و بردم پیش دکتر پور آید گفت: حسن آقا چکار کردی پاهاش سیاه شده؟
بابام دستپاچه شد، گفت: زدمش.
دکتر هیچی نگفت ولی دارو و پماد داد. بابام هر روز پاهام را چرب می کرد و داروها را می داد سروقت که بخورم.
روز چهارشنبه بود که از علی بلوچی خدابیامرز تفنگ را گرفت و رفت ‌سمت قلعه بزرگ. دیدم که غلامرضا صالحی شوهر عمه خوشقدم هم داره می ره سمت قلعه بزرگ، فهمیدم شکار دیدند. خلاصه بعداز دو، سه ساعت بعد آوردند و تو آویزه بابا یک پزان یا همون چپش (chaposh) زده بود و آورد خونه و پوستش را کند و تکه پاره کرد و گفت: میرزا کریم بلند شو اینها را ببر خونه دکتر، اولش برو خونه علی بلوچی.
من هم رفتم و گوشتها را دادم و برگشتم. گفت: برو خونه عمه خوشقدم تا من هم بیام.
رفتم خونه عمه و شب اونجا بودیم و شام خوردیم و اومدیم خونه ولی پام هنوز درد می کرد.
فردا هم پنجشنبه بود و رفتیم مزرا و گوشت را هم بردیم.
یکشنبه, 13 مرداد 1398 00:32
معلم

نماینده نایین در شورای اسلامی استان گفت: معلمانی که در مناطق روستایی مشغول فعالیت هستند مسافت بسیاری را تا این مناطق طی می‌کنند که بهتر است برای این معلمان روستایی آموزش و پرورش تمهیداتی برای وسیله ایاب و ذهاب آنها در نظر بگیرد.

محمد پاکروان در گفت‌وگو با خبرنگار ایمنا، با اشاره باید دیدگاه ما به اینکه به موضوع آموزش و پرورش کلی باشد، اظهار کرد: باید در سیستم آموزش و پرورش ما تغییراتی به وجود بیاید چرا که در کشورهای توسعه یافته بیشترین اولویت را به آموزش و پرورش می‌دهند.

وی با ابراز تاسف اینکه در ایران آموزش و پرورش را یک نهاد مصرفی می‌دانند، تصریح کرد: این دیدگاه مصرفی بودن آموزش و پرورش دیدگاه بسیار ناخوشایندی است چرا که هیچ نهاد دیگری به اندازه این دستگاه مهم و سازنده نیست.

نماینده نایین در شورای اسلامی استان اصفهان با اشاره به رایگان بودن تحصیل در قانون اساسی اظهار کرد: اصل ۳۰ قانون اساسی عنوان کرده دولت موظف است وسایل آموزش و پرورش رایگان را برای همه افراد تا پایان دوره متوسطه و زمینه تحصیلات عالی را تا سرحد خودکفایی کشور به طور رایگان فراهم کند.

وی با تاکید بر اینکه در سال‌های اخیر برخلاف تبلیغات ممنوع بودن اخذ شهریه، ثبت‌نام‌ مدارس بدون شهریه صورت نگرفته است، تصریح کرد: بسیاری از مدارس صراحتا اعلام می‌کنند تا کسی پول پرداخت نکند ثبت‌نام صورت نمی‌گیرد و از همه والدین به فراخور وضعیت مالی آنها شهریه‌ای به نام مشارکت والدین دریافت می‌کنند.

پاکروان با اشاره به مشکلات پیش روی مقاطع ابتدایی خاطرنشان کرد: در بحث آموزش مقطع ابتدایی در کلاس چهارم که پایه‌ای مشکل‌تر در این مقطع است در برخی شهرستان‌ها مانند انارک تقاضای یک معلم اختصاصی دارند.

وی با تاکید بر لزوم رسیدگی به مدارس روستاها گفت: عدم توجه به مدارس روستایی خود عامل مهاجرت و خالی از سکنه شدن روستاهاست که لازم است آموزش و پرورش به این موضوعات توجه لازم را داشته باشد.

نماینده نایین در شورای اسلامی استان با بیان اینکه اختصاص امکانات آموزشی عاملی برای کاهش مهاجرت خواهد بود، افزود: بهتر است در این خصوص راهکارهایی ارائه شود و توجه لازم به فضای فیزیکی و کیفیت بخشی به آموزش در مناطق محروم صورت بگیرد.

وی با تاکید بر وجود مشکلات بسیار در خصوص رسیدن معلمان به مناطق روستایی گفت: معلمانی که در این منطقه مشغول فعالیت هستند مسافتی مسافت بسیاری را تا مناطق روستایی طی می‌کنند که برای مثال تا روستای چوپانان باید حدود ۱۵۰ تا ۱۶۰ کیلومتر طی مسیر کنند که بهتر است برای این معلمان روستایی آموزش و پرورش تمهیداتی برای وسیله ایاب و ذهاب آنها در نظر بگیرد.
(۱۲ مرداد ۱۳۹۸ - ۱۴:۱۴- کد خبر: 384622)

پنج شنبه, 03 مرداد 1398 20:57

کوچه ها خلوت و خالی ، خانه ها قفل به در 
پنجره بسته ، سکوت ، هیچ نبینی به گذر

آشنا هست همه جا ، آدمیانش در ذهن
لحظه های رفته را ، آید همانا بر ذهن

کوچه با پیرزنی یا پیرمردی ، خانه ای را ساکن
رنگ و جلوه گیرد آنجا ، گر چه تنها ساکن

گاه گاه یک یا دوبچه ، کوچه راجان می دهند
بودن همسایه ، دلگرمی به آنان می دهند

کوچ همسایه زکوچه ، کوچه درکوچ می کند
کوچه خالی خانه خالی ، شهر بر پوچ می کند

بادگیر بی نفس و ، بسته یکایک چشمه اش
زندگانی بسته و ، پایان حدیث و قصه اش

شهرک شهرانارک ، اندکی ، بالندگی داردبه خود
رفت و آمد ، زندگی ، پویندگی دارد به خود

شهر ما گنجینه و ، تحصیل عالی بی شمار
مردمانش نیز گنج و ، سر زمینش گنج دار

منطقه ی دارا ، معادن ، با ذخیره ی پرعیار
درمسیرچنداستان،راه مشهد ،نه محروم وکنار

شهر تاریخی ، اصالت ، ریشه فرهنگ و زبان
شهری پر آوازه و مشهور ، ز نیکو ی مردمان

قدمت شهریت شهرانارک ،بیشترازشصت سال
اینچنین درماندگی ، گشته به ممکن در محال

روزگاری مدرسه دانشکده بیمارستان درکار بود
کادر پزشکی و جراح ، ادارات و رونق بازار بود

بافت ورنگ پارچه پرظاهر ،فرش وگلیمش نادر
درشترداری ودام ماهر، کوره های آجروگچ دایر

حاصل وتحصیل ، به شهر و روستا بودش قرار
طالمسی،نخلک،چوپانان وتوابع راجمعیت وکار

اشتغالش کم شد و ، ساکن و اهلش سر گم
زین سبب هر سو تهی ، اندک نفوس و مردم

باغ و بستان وفضای سبز آن ، خشک و خموش
همچنان مردم که رفتندجملگی، خانه به دوش

مشکل بارز، کمی خانوار ،تمرکز واسکان اوست
ارنه اینک درتحول باشدو، بیشتر توقع نکوست

راه اصلی ،راه ریلی دارد و ایستگاه ،خط آسمان
معدن،وکارخانه وتولیدگوشت،مرغداری،پادگان

درد بسیاری در این بخش و ، بسی درمان نشد
بر نجاتش بس فراوان آمدند ، امکان نشد

بهر هر کار آفرین ، عذر و موانع بر زدند
تا که تاسیس کارخانه را ، دگر شهری برند

گفته آمد ؛ نیست آب و برق و گاز اینچنین
گفته آمد ؛ نیست انارک قطعه ای جای و زمین

سرمایه، شغل رفت دلیجان، یابماند درشاهرود
جای دیگر در ترقی ، پیشرفت ، اینجاچه سود

متصل شد آب و برق ، در لوله گاز آید اخیر
بانیان را هست تشکر ، خدمات آید کویر

آنچه بحران را همی ، جمعیت است و اشتغال
ورنه درآسایش وآب وهوا، پاک و مصفاو زلال

زنده گردد شهر ما ، باید به توسعه فزود
مستعد است بخش ما ، فراز یابد زین فرود

ساختمانهای کهن متروکه ،افتاده وبیکس شده
رسم وفرهنگ وزبان ،تسخیروپیش وپس شده

بادگیر ،بالا خانه ، صفه ، دالان ، در هم شکست
گرد غم از جای جای ، بر پیکرش آمد نشست

سقفهای گنبدی ، ضربی ، بسی ویران شده
سازه، چینه ،چون تزلزل ، با زمین یکسان شده

پله ها ، تنور کوچه ، بس ساباطها شد خراب
از نبود صاحب و ، فرسایش و باران و آب

حیف از این آثار زیبا ، هر زمان کم می شود
تور و گردشگر که بیند ، حیطه ی غم می شود

گر بیفتد خشتی از دیوار و کاهگل بر زمین
"بی قرار " افسرده گردد ، بل همه را اینچنین

(علی محمدی زاده (بی قرار انارکی) علیخان 95 / 2 / 19)

جمعه, 07 تیر 1398 18:08
همه ما آدم ها برای ادامه مسیر زندگی و به ویژه برای پیشرفت چشم به سوی دیگرانی داریم که آنها را به اصطلاح موفق نام نهاده ایم. سلبریتی یا ستاره ها درست یا نادرست به عنوان افراد موفق معرفی شده اند.

از نگاه عوام دو عامل کسب ثروت و شهرت مهمترین نشانه های موفقیت برای هر فردی به شمار می روند و اگر کسی در هر حرفه و هنری بتواند حداقل یکی از این دو را به دست بیاورد وی را یک انسان موفق می نامیم.

تعریف و تشخیص انسان موفق کمی پیچیده به نظر می رسد و بدون تردید نیازمند اگاهی از بسیاری عوامل شخصی و درونی در فرد دارد اما در اجتماع تشخیص فرد موفق تابع عوامل بیرونی است که هیچ تصویر جامع و کاملی از فرد ارائه نمی دهد.

جامعه بنا بر نیاز درونی برای هدایت خود به راحتی تحت تاثیر دو عامل ظاهری است و گاه به صورت ناخودآگاه اقدام به الگوبرداری می کند و چالش از همین جا آغاز می شود.
آیا انسان های برخوردار از شهرت و ثروت می توانند الگوی مناسبی برای جامعه باشند؟
افراد فعال در دو زمینه ورزش و هنر به جهت تمرکز رسانه ای که بر روی انها وجود دارد و علاوه بر آن اسپانسرهای قوی، دو قشر برجسته و برخوردار از ثروت و شهرت شناخته می شوند و با کمک قدرت رسانه به راحتی افراد جامعه را تحت تاثیر قرار می دهند و البته به همان میزان تأثیرگذاری به سادگی و با کوچکترین اشتباه و گاه سوبرداشت شهرت آنها بلای جان انها می شود تا با تولید یک خبر داغ یک فاجعه اجتماعی را رقم بزنند.
با نابودی رسانه های رسمی و حرفه ای و شکل گیری رسانه های مجازی و بدون پشتوانه فکری مناسب این فاجعه های اجتماعی بیش از گذشته به چشم می آیند و از یک سو غول های پوشالی به عنوان الگو به جامعه معرفی می شوند و از سوی دیگر به راحتی این غول های پرورده شده رسانه ای با یک خطا در هم شکسته و ذهنیت یک جامعه را نسبت به الگوهای خود دچار اشفتگی می کند.

باید پیش از انکه رسانه ها و چهره های مشهور و ثروتمند را زیر سوال ببریم جامعه را وادار به پرسش از خود کنیم که آیا به درستی دست به انتخاب الگو زده است؟
ایا الگوبرداری از افراد نباید بر اساس حرفه، هنر، استعداد، مسیر تلاش و کوشش و اخلاق و شخصیت صورت بگیرد و نباید به سادگی یک فرد را به صرف شهرت در یک زمینه و کسب ثروت فردی کامل و مناسب برای الگوبرداری دانست.
نکته قابل تامل دیگر در باب چهره های مشهور این است که هم خود انها و هم سیاست گذاران فرهنگی و هنری باید بدانند اموزش جهت حضور و نقش افرینی در جامعه است. رویدادهایی که در رسانه های مجازی شاهد هستیم به خوبی نشان می دهد سلبریتی ها با وجود سال ها حضور در سینما و تلویزیون اصلا درک درستی از رسانه و کارکردهای ان ندارند و اگرچه گاهی در حرفه خود اتفاقات حرفه ای را رقم زده اند اما هنگام حضور در رسانه یا نقش افرینی در جامعه هرگز عملکرد خوبی نداشته اند و این نابلدی فقط موجب کاهش محبوبیت انها نشده است بلکه بدبینی و بی اعتمادی عمیقی را به جامعه تزریق کرده اند که آسیب های ان گاه قابل جبران نیست.

رسانه ها به دلیل وضعیت فاجعه بار فرهنگی کشور و مدیریت ضعیف اقتصاد رسانه در سال های اخیر با هدف تجاری سازی اخبار خود و جذب مخاطب به جای فرهنگ‌سازی و کمک به اگاهی رسانی مطلوب به جامعه مسیر نادرست برند سازی و تخریب را در دستور کار خود قرار داده اند و از یک سو با شهرت افراد ارتزاق می کنند و از سوی دیگر با نابودی چهره های مشهور نان می خورند.

مردم اگر نسبت به این موضوعات اگاه نباشند با کوچکترین خبر و رویداد دچار تنش و حتی اشفتگی می شوند و در تشخیص مسیر درست و انتخاب الگوی مناسب با تردیدهای فراوان روبرو خواهند شد.
یک جامعه موفق و سالم بیش از انکه به سلبریتی نیاز داشته باشد به معرفی چهره های متفکر، فیلسوف، دانشمند و اخلاق مدار نیاز دارد تا قبل از هر چیز برای داشتن زندگی سالم تربیت شود و پس از برخورداری از اموزش صحیح برای کسب شهرت و ثروت گام بردارد.
جامعه ای که توسط سلبریتی ها هدایت می شود بدون تردید باید همانند یک بازیگر هر روز رنگ عوض کند و ریا، دروغ و بازی بخش جدایی ناپذیر افراد ان جامعه خواهد بود.
(سینا ایرانپور انارکی - 7 تیر 98)

پنج شنبه, 06 تیر 1398 11:54
بازدید ۱۰۰ هزار گردشگر از بنا‌های تاریخی نایین بازدید ۱۰۰ هزار گردشگر از بنا‌های تاریخی نایین 
محمود مدنیان رئیس میراث فرهنگی و گردشگری نایین گفت:در سه ماه نخست سال ۱۰۰ هزار گردشگر از بنا‌های تاریخی و اماکن گردشگری نایین بازدید کردند. 
به گزارش خبرنگار گروه استان های باشگاه خبرنگاران جوان از اصفهان ، محمود مدنیان رئیس میراث فرهنگی و گردشگری نایین با اشاره به حضور ۱۰۰ هزار گردشگر در نایین گفت: در سه ماه نخست سال جاری بالغ بر ۳۰ هزار گردشگر داخلی و ۱۴ هزار گردشگر خارجی از بنا‌های تاریخی و اماکن گردشگری بازدید کردند.
مدنیان وجود واحد‌های بوم گردی را عامل مهمی در رونق گردشگری دانست و گفت: هم اکنون ۹ واحد بوم گردی در نایین به بهره برداری رسیده و ۵ واحد بوم گردی نیز احداث است.
وی افزود:فعالیت‌های موثری، چون فعال کردن بخش خصوصی، جذب سرمایه گزار، شرکت در نمایشگاه‌ها و برگزاری جشنواره‌های نوروزی نیز تاثیرات به سزایی در رونق گردشگری داشته است.
به گفته مدنیان، حضور گردشگران عامل مهمی در رونق صنایع دستی و ایجاد اشتغال محسوب می‌شود و امید است با راهکار‌هایی نظیر ایجاد مجتمع‌های گردشگری علاوه بر رونق تولید، زمینه توسعه صنایع دستی نیز شکل بگیرد.
رئیس میراث فرهنگی و گردشگری در پایان با اشاره به حفظ آثار و بنا‌های تاریخی خاطر نشان کرد:هر ساله اعتباری جهت مرمت و باز سازی بنا‌های تاریخی اختصاص یافته و درآینده‌ای نزدیک شاهد بافت تاریخی نایین، بافران و انارک خواهیم بود.
(کد خبر: ۶۹۸۱۳۸۰ - ۰۵ تير ۱۳۹۸ - ۲۱:۳۴)
سه شنبه, 07 خرداد 1398 13:42
انارک نیوز: خاطره تلخ و شیرین زیر را از دوست گرامی آقای کریم سهیلی داریم که به شما تقدیم می شود. 

یادمه یکروز می خواستیم بریم ونچه (مزرعه ای نزدیک مزرا عبدالکافی). همین که حرکت کردیم هنوز از مزرا بیرون نرفته بودیم که یکدفعه پدرم گفت: وایسیت!
ماهم ایستادیم. به مادرم گفت: عقب تر اور تا تفنگه وری شونت نی.
تفنگ را گذاشت روی شونه مادرم و زد و دوید، دیدم یک شکار زد. خلاصه اونروز دیگه نرفتیم ونچه. البته این شکار چرا اونجا اومده بود نمی دونم ولی قسمت ما بود. همین که کار پوست کندن تموم شد و مادرم با دل و جگر، چغور و پغور درست می کرد، از طرف گدار، یشم حسن و مرحوم حسین طریقتی و مرحوم علی طریقتی آمدند و برای من طبق معمول آدامس خروس نشان آورده بودند. من چقدر آدامس خروس نشان دوست داشتم.
خلاصه پدر پرسید: کیا وبییت؟
حسن طریقتی هم گفت: دلومنی تنگ اییبی، یومیم.
پدر هم گفت: خاش اومیییت.
خلاصه نهار پیش ما بودند. بعدازظهر مرحوم خان بقایی و ابوالمظفر هم آمدند مزرا عبدالکافی، ولی نمیدونم چرا پدرم آنروز به آنها گوشت نداد. حتی حرفشم پیش نیومد! خان بقایی به پدرم گفت: حسن چن نفر ایند بر دی را گو قیناته وروفن، حیواسوت وشنی بو.
محمد پروری هم اومد، همین حرف را خان به ایشونم گفت و بعدشم رفتند. مادرم گفت: چیرا یک تیکه گوشتوت نداین؟
پدرم گفت: ابی نمداین.
خلاصه این هفته که نشد بریم ولی هفته بعد رفتیم. این بار پدرم یک زاغ زد و اونروز هم از سفره پربرکت طبیعت روزی خوبی قسمت ما شد. ولی یک چیزی بگم: پدرم شکارچی قابلی بود ولی نه مثل شکارچیهای امروزی که قلع و قمع می کنند. به اندازه نیازمون شکار می کرد خداوند رحمتش کنه.

پنج شنبه, 26 ارديبهشت 1398 12:06
چند روز بیشتر به پایان اردیبهشت نمانده، ماهی که بیشتر از هر وقت سال جان می‌دهد برای سفر مخصوصا به مناطقی که تابستان‌های گرم‌تری دارند و البته که حتی در ماه روزه‌داری هم می‌توان سفرهای خوب کوتاه آخر هفته را تجربه کرد؛ سفرهای نیم تا یک روزه از اذان تا اذان. یکی از مقاصدی که می‌توان در این سفرهای پایان اردیبهشت گنجاند، نائین‌گردی است. دیدار از شهری که ریشه‌های عمیقی در خاک این سرزمین دارد و دیدنی‌های بسیار. ایسنا به تازگی پای صحبت‌های یک اصفهان‌شناس نشسته تا او از نائین بگوید.
به روایت محمد حسین ریاحی، شهرستان نائین یکی از شهرهای قدیمی نه‌تنها در استان اصفهان بلکه در ایران محسوب می‌شود. این شهر از لحاظ برخی فنون و صنایع دستی در گذشته پیشرفت زیادی داشته است. در فرش‌بافی، عبا بافی و کوزه‌گری و در کشاورزی این شهر در برخی محصولات که مرتبط با مناطق کویری مانند گندم، جو پنبه و زعفران و انار است، محصولاتی دارد. مسجد جامع نائین یکی از مهم‌ترین‌ها در فهرست دیدنی‌های این شهر است، بنایی که به گفته ریاحی، ازجمله قدیمی‌ترین مساجد جامع ایران است و متعلق به دوران دیلمی می‌شود.  در خصوص وجه تسمیه کلمه «نائین» هم حمدالله مستوفی مورخ و جغرافیاشناس اسلامی در کتاب «نزهةالقلوب» می‌نویسد: «نائین مشتق از نام یکی از پسران حضرت نوح (ع) به نام "ناین" است.» البته برخی معتقدند نائین مأخوذ از «نی» است که گیاهی باتلاقی است. و از طرف دیگر، «صفا السلطنه نائینی» در سفرنامه صفا، وجه تسمیه نائین را از نوادگان نوح نبی می‌داند. برخی مورخان هم معتقدند  نائین در گذشته به دست ساکنان فلسطین بنا شده است و آنهایی که از دست «بخت‌النصر» نجات یافته و با کمک کوروش، شاه هخامنشی نجات پیدا کردند، به شرق اصفهان آمدند و نائین را از خود به یادگار گذاشتند. همه اینها باعث شده ریاحی، تاکید کند که نائین باید بیشتر از اینها مورد بررسی باستان شناسی قرار بگیرد تا شناخت ما نسبت به تاریخ این سرزمین کهن افزون شود. اگر به سایت اداره میراث فرهنگی نائین مراجعه کنید، از این شهر با عنوان «دروازه کویر مرکزی ایران» و «یکی از پهنـــــــاورترین شهرستان‌های استان اصفهان» یاد کرده‌اند.
شهرستان سی هزار نفری نائین از سه شهر نائین، ‌انارک و بافران تشکیل شده و تا مدتی پیش «خور و بیابانک» هم جزو همین شهرستان بوده است، اما حالا این منطقه شرقی، خودش شهرستان مجزایی است. در منطقه که بگردید، کوه‌های زیادی می‌بینید. مهم‌ترینشان محمدیه و زردکوه هستند در فاصله اردستان تا یزد. اما بقیه هم اسامی جالبی دارند؛ کوه میل، کوه سیاه، کوه شیر، کوه دره انجیر، کوه پرویز، کوه معراجی و کوه چهارگنبد. اگر به بافت‌گردی و تاریخ علاقه‌مندید، «نیستانک» را ببینید؛ دهستانی کهن که اعتقاد برخی مبنی بر ریشه گرفتن نام شهرستان از گیاه نی، را تداعی می‌کند. ردپای ساسانیان هم در تاریخ نائین دیده می‌شود؛ آنطور که قرائن نشان می‌دهند،  نائین یکی از شهرهای ایالت بزرگ «اصطخر» بوده است. رد تخریب‌های مغولان در این منطقه هم زخم‌های فراوان تاریخی به جا گذاشت اما در عصر  غازان و  اولجایتو  مرهم‌هایی  هم بر جای جای شهر گذاشتند و «مسجد باباعبدالله»، «عمارت امامزاده سلطان علی (ع)» و مناره مسجد جامع از یادگاران این عهد (ایلخانان) هستند. شهر نائین امروز به دو بخش تاریخی و جدید تقسیم شده است. در بافت تاریخی هفت محله بوده که شش‌تایشان به بازار راه می‌یافتند. یعنی حالا محلات کلوان، باب‌المسجد، نوآباد، گودالو، چهل دختران، پنجاهه و سرای نو را می‌توانید در بافت‌گردی‌هایتان ببینید و در بافت معماری درون‌گرایش به دیدار حسینیه‌ها، قلاع، کاروانسراها، آب انبارها و قنات‌ها بروید. در شهرستان نائین حداقل 23 مقصد تاریخی مهم وجود دارد که عبارت‌اند از: نواقلی نائین در محله کلوان بنایی که برای اخذ گمرکان مسافران و کاروان‌ها از آن استفاده می‌کردند، مسجد جامع و مصلی و حسینیه‌های تاریخی نائین، مسجد جامع و قلعه رستم بافران، مسجد جامع و قلعه محمدیه، خانه‌های تاریخی امامی، فاطمی و پیرنیا، بافت تاریخی انارک، مسجد سرکوچه، کویر ریگ جن، کارگاه‌های عباباقی، یخچال‌های تاریخی نایین، آب انبارهای نایین، آسیاب تاریخی ریگاره، مسجد بابا عبدالله ، بازار تاریخی نایین، روستای چوپانان، ننارین قلعه و معدن نخلک. برای سفر به نائین 140 کیلومتر به سمت شرق استان بروید و موطن خاندان‌های بزرگ علمی، سیاسی و فرهنگی مانند نائینی، پیرنیا، غلامحسین مصاحب، پروفسور فاطمی، حسین فاطمی، میرزای نائینی و حسین نائینی را ببینید.
اگر قصد شب‌مانی در منطقه دارید می‌توانید یکی از پنج اقامتگاه بومگردی کیخسرو چوپانان، رباط انارک، ساربان در روستای آشتیان و البته اقامتگاه ناروسیه که داخل قلعه تاریخی روستای اسماعیلان انارک است، را انتخاب کنید.
(اصفهان زیبا - پنجشنبه ۲۶ اردیبهشت ۱۳۹۸)