امروز: سه شنبه 29 خرداد 1397 برابر با 18 جون 2018

یکشنبه, 27 خرداد 1397 12:55
به بهانه روز جهانی بیابان زدایی/ زمین به آیندگان تعلق داردگزارش مکتوب: به بهانه روز جهانی بیابان زدایی / زمین به آیندگان تعلق دارد
بیابان ها سالانه حدود 900 میلیارد ریال به زیر ساخت های کشاورزی ، صنعتی و عمرانی استان اصفهان خسارت وارد می کند.
به گزارش خبرگزاری صدا و سیما ، مرکزاصفهان ؛ امروز17 ژوئن (27 خرداد) روز جهانی بیابان زدایی است؛ روزی که کام تشنه بیابان های خواهان آن است که  ترک های حاصل از غفلتمان را در مورد حق فراموش شده آن ها ، به جا آوریم.
بيابان به مناطق داراي اقلیم های فراخشك و خشك كه ميزان متوسط بارندگي ساليانه آن كمتر از 50 ميلي متر و درصد پوشش گياهي چندساله آن كمتر از ده درصد باشد اطلاق مي شود.
کاشت درختان و گیاهان مقاوم و متناسب با مناطق خشک همچون گیاهان شوره‌زی،پخش سیلاب و پخش آب،تعادل دام و مراتع برای حفاظت از پوشش گیاهی موجود، بهره گیری از روش‌های کارآ در انباشتن آب باران،احیاء شوره زارها وسوخت‌های جایگزین از راههای مقابله با بیابان زایی است.
مرهمی بر زخم های زمین: فلات مرکزی ایران یکی از معروفترین مناطق خشک جهان محسوب می شود.
بر اساس آمار سازمان جنگل‌ها، مراتع و آبخیزداری، 61 درصد از مساحت کشورمعادل 32 و نیم میلیون هکتار در اقلیم خشک و فرا خشک قرار گرفته (سه و یک دهم برابر درصد جهان) ودر حال حاضر سرانه بیابان در کشور پنجاه صدم درصد  و  سرانه جهانی آن بیست و دو صدم هکتار گزارش شده است. شش و هفت دهم میلیون هکتار کانون های بحرانی  تحت فرسایش بادی کشور در ۲۳۳ منطقه، ۹۶ شهرستان و ۱۸ استان پراکنده است.
هر چند که کشور ما به طور ذاتی در منطقه‌ای بیابانی قرار گرفته ولی بهره‌برداری غیر اصولی و بی‌توجهی انسان سبب تشدید این شرایط می‌شود.
شخم زمین ها  در جهت شیب،بهره برداری نادرست از زمین‌های کشاورزی،استفاده‌ی افراطی از کود و سموم شیمیایی،چرای مفرط و بیش از ظرفیت از مراتع، بهره برداری‌های بی‌رویه از جنگل‌ها و سفره‌های آب زیرزمینی که منجر به شوری آب و درنهایت شوری خاک می شود و همچنین تبدیل نابه‌خردانه‌ی زمین های  ملی به کشاورزی، ویلاسازی  از جمله عملکرد سوء انسان است که منجر به پدیده بیابان‌زایی شده است.
ایران ، یک و دو دهم  درصد خشکی‌های جهان، دو و چهار دهم درصد پدیده‌های بیابانی فاقد پوشش و سه و هشت صدم  درصد مناطق بیابانی جهان را در خود جای داده است.
به بهانه روز جهانی بیابان زدایی/ زمین به آیندگان تعلق دارد... بیابان زدایی در استان اصفهان از اقدام تا عمل: حدود 30 درصد مساحت استان اصفهان بیابانی است. خسارت وارده از بیابان به زیر ساختهای استان اصفهان سالانه حدود 900 میلیارد ریال است.
رئیس اداره امور بیابان اداره کل منابع طبیعی و آبخیزداری استان اصفهان با اشاره به اینکه تاکنون 16 کانون فرسایش بادی به وسعت یک میلیون و 92 هزار هکتار در استان اصفهان شناسایی شده است گفت: دشت  سجزی به وسعت 35 هزار هکتار و محور نایین به انارک به وسعت 67 هزار هکتار به ترتیب بحرانی ترین این کانون ها هستند.
حسین علی نریمانی افزود: اجرای طرح های بیابان زدایی در این استان تاکنون سبب حفظ و پایداری 38 هزار هکتار زمین کشاورزی و هزار کیلومتر جاده و راه آهن شده است. وی ادامه داد: از وسعت سه میلیون و 200 هزار هکتاری بیابان های استان  تاکنون 307 هزار هکتار آن تبدیل به جنگل دست کاشت شده است و پیش بینی می شود با توجه به اختصاص اعتبار تا پایان سال طرح بیابان زدایی در وسعت 15 هزارو 690 هکتار از بیابان های استان اجراشود. اما به گفته معاون وزیر جهاد کشاورزی و رئیس سازمان جنگل ها، مراتع و آبخیزداری در سال های اخیر بحث ریزگردها که منشا داخلی و نیز خارجی دارد، باعث بروز مشکلاتی برای کشور شده است که شاخص این مشکلات در سال 1395 در استان خوزستان بود و به دنبال آن دیگر استان ها نیز گرفتار ریزگردها و بیابان زایی شدند اما  بنا بر اصلاحاتی که در آخرین روزهای تصویب بودجه 1397 صورت گرفت، بودجه مقابله با ریزگردها تنها به خوزستان اختصاص یافت. 
خلیل آقایی افزود: مقابله با ریزگردها در هفت استان دیگر از جمله اصفهان هم باید مدنظر قرار گیرد.
معاون فنی اداره کل منابع طبیعی و آبخیز داری استان اصفهان هم  با اشاره به اینکه بخش اعظمی از گرد و غبارهای موجود در کلانشهر اصفهان ناشی ازکانون بحرانی دشت سجزی است گفت: از وسعت 40 هزار هکتاری منطقه ،تاکنون  9 هزار هکتار آن نهال کاری و مالچ پاشی شده است.
عبدالرضا مهاجری با اشاره به اینکه  هشت هزار هکتار از زمین های تخریبی حاصل از فعالیت صنایع در سجزی نیازمند اعتبار 400 میلیارد ریالی است افزود: امسال هم هزار هکتار از این زمین ها  با 50 میلیارد ریال اعتبار نهال کاری و مالچ پاشی می شود. یکی از فعالیت هایی که در دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان در حال انجام است، مقابله با پدیده ریزگردهاست، بر اساس پژوهشی که دراین دانشگاه  انجام شد بر خلاف روش های قدیمی مالچ پاشی که ذرات ممکن است در اثر وزش باد و توفان در هوا معلق شوند از جنس خود خاک، مالچ رسی ابداع شد که در بیابان استفاده می شود و با وزش باد از روی خاک بلند نمی شود. این طرح مورد حمایت معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری نیز قرار گرفته و در مناطق بیابانی شرق اصفهان با موفقیت اجراشده است.
(کد خبر: ۲۱۵۴۵۷۲ / تاریخ انتشار: ۲۷ خرداد ۱۳۹۷ - ۱۱:۳۰)
پنج شنبه, 24 خرداد 1397 16:30
پایان مالچ پاشی و نهال کاری در بحرانی ترین کانون فرسایش بادی استانحدود 30 درصد مساحت استان اصفهان بیابانی است؛ بیابان زدایی در بحرانی ترین کانون فرسایش بادی اصفهان 
مالچ پاشی و نهال کاری در وسعت 500 هکتاری بحرانی ترین کانون فرسایش بادی استان اصفهان با 16 میلیارد ریال هزینه اجرا شد. 
به گزارش خبرگزاری صدا و سیما ، مرکز اصفهان ؛ رئیس اداره امور بیابان اداره کل منابع طبیعی و آبخیزداری استان اصفهان هدف از اجرای این طرح در دشت سجزی را ضمن کنترل فرسایش بادی, کاهش خسارت به فرودگاه بین المللی شهید بهشتی, پایگاه هوایی شهید بابایی, محور ترانزیتی شمال به جنوب و خطوط ریلی بیان کرد.
آقای حسین علی نریمانی افزود: برای نهال کاری تاغ و مالچ پاشی این کانون بحرانی که از آبان پارسال آغاز شد و تا امسال ادامه داشت,حدود 16 میلیارد ریال هزینه شد. 
وی با اشاره به اینکه تاکنون 16 کانون فرسایش بادی به وسعت یک میلیون و 92 هزار هکتار در استان اصفهان شناسایی شده است ادامه داد: دشت سجزی به وسعت 35 هزار هکتار و محور نایین به انارک به وسعت 67 هزار هکتار به ترتیب بحرانی ترین این کانون ها هستند. وی گفت: تاکنون از وسعت هشت هزارو 500 هکتاری کانون بحرانی اولویت دار دشت سگزی, پنج هزار هکتار آن تثبیت شده است. 
رئیس اداره امور بیابان اداره کل منابع طبیعی و آبخیزداری استان اصفهان افزود: اجرای طرح های بیابان زدایی در این استان تاکنون سبب حفظ و پایداری 38 هزار هکتار زمین کشاورزی و هزار کیلومتر جاده و راه آهن شده است. 
نریمانی پیش بینی کرد تا پایان سال طرح بیابان زدایی در وسعت 15 هزارو 690 هکتار از بیابان های استان اصفهان اجراشود.
از وسعت سه میلیون و 200 هزار هکتاری بیابان های استان اصفهان (30 درصد مساحت استان) تاکنون 307 هزار هکتار آن تبدیل به جنگل دست کاشت شده است.
(کد خبر: ۲۱۵۲۷۷۵ / تاریخ انتشار: ۲۴ خرداد ۱۳۹۷ - ۱۰:۴۲)
دوشنبه, 21 خرداد 1397 20:41
انارک نیوز - تابستان 1392 تلنباری از دشواری ها برای کارخانه آجر آژند انارک وجود داشت. 
1- جهاد کشاورزی بدون توجه به عدم تأمین آب موردنیاز توسط آب و فاضلاب نایین بر تکمیل کارخانه آجر پافشاری می کرد. 
2- جهاد کشاورزی توجهی به درخواست تغییر کاربری پروژه نداشت. 
با شروع سال 1393 بر مشکلات غیر قابل حل بالا موارد زیر نیز افزون شد. 
1- شرکت آحر آژند انارک که برای تسهیل و سرعت گرفتن پروژه پا پیش گدارده بود با توجه به توقف اجباری پروژه و تورم لجام گسیخته با حدود 40% پیشرفت فیزیکی دچار مشکلات اقتصادی گردید.
2- سرمایه گذاری مردم انارک برای ایجاد اشتغال جوانانشان روی زمین ماند و امیدی به پیشرفت پروژه نبود پس از آنان درخواست شد برای دریافت سرمایه خود مراجعه نمایند.
3- یکی از همشهریان و دوستان گرامی وجدان درد گرفت و اختلاف فنی در پیمانکاری ساخت فونداسیون سوله ها را قبل از طرح در یک کمیته فنی به دادگاه کشاند که شلیک تیر خلاص بر پیکر نیمه جان و مردد شرکت آحر آژند انارک بود.

سال 1394 نیز تلاشهای مستمر برای یگانه راه حل که تغییر کاربری بود و زیان بزرگی نیز به سرمایه گذاری انجام شده در کارخانه آجر می زد راه به جایی نبرد.
اواخر سال نمایندگی شهرستانهای نایین و خور و بیابانک در مجلس شورای اسلامی به آقای عباسعلی پوربافرانی رسید.

بالاخره در اردیبهشت ماه 1395 رأی سازمان جهاد کشاورزی استان اصفهان مبنی بر فسخ قرارداد (اجاره اراضی ملی و دولتی برای دو سال) حمید رحیم پور انارکی ابلاغ شد. حال بایستی زمین بدون حق هرگونه ادعا و اعتراض مسترد می شد. زمینی که دیگر زمین بکر قبلی نبود و صدها میلیون تومان بابت ساخت کارخانه آجر خرجش شده بود.
سازمان جهاد کشاورزی رأی استرداد در صورت تکمیل نشدن کارخانه آجر بدون توجه به عدم تأمین آب آن را بر کرسی نشاند. سازمان علاوه بر قدرت در زمینه اجرایی، وکیل مجرب هم در زمینه دفاع قضائی دارد. پروژه آجر نابود شد و امید اهالی انارک بر باد رفت. سرمایه گذاران در ماتم تنهایی نشستند.

در زمستان 1395 با سختی بسیار مجوز و موافقت اصولی برای شترداری در قسمت بسیار کوچکی از آن زمین هم گرفته شد که بجز صرف هزینه و وقت ثمری نداشت. معلوم گشت در صورتی طرح شترداری قابل اجرا است که ابتدا سرمایه گذار آجر، بدون طرح در دادگاه همه آنچه را که ساخته به دولت انتقال دهد تا بعداً قسمتی از آن برگشت شود. این باخت مضاعف بود. طرحی را که مسئولین حمایت تمام می کردند به اینجا رسید وای بر طرح پرورش شتر پرواری در انارک که در آن اما و اگر بود.

از بهار 1395  در چند نوبت درخواست رفع تظلم از طریق سایت و فاکس و اظهار شفاهی به آقای پوربافرانی داده شد.

در سال 1396 قول شفاهی برای حل مشکل از سوی جهاد نایین و استان در حد حرف باقی ماند. بنای امید و انگیزه ها با این بدقولی به یکباره فروریخت. شکست سرمایه گذاری در منطقه محروم انارک پذیرفته شد.

اینک از مردمی که تابحال سرمایه خود را به امید تکمیل کارخانه دریافت نکرده اند عاجزانه درخواست می شود با در دست داشتن برگه سهام و فیش بانکی به آقایان رحیم پور یا جعفر زاهد در انارک مراجعه نمایند که به زودی با حکم دادگاه نایین از سرمایه گذار خلع ید می شود.
(21 خرداد ماه 1397)
پنج شنبه, 17 خرداد 1397 22:47
انارک نیوز - انارک در حال خالی شدن از جوانان انارکی می باشد و باید دریابیم مشکلات ما در انارک چیست و بدنبال یافتن راه حلهای کوتاه مدت و دراز مدت برای آن باشیم. در واقع برای پیشرفت اقتصادی انارک چه باید کرد؟ 
برای این کار به یکی از روش های کارساز در حل مسایل در چند گام ساده می پردازیم. که عبارتند از پرسش، پیامد (معلول)، چرایی (علت)، چاره (راه حل) و انجام.

ابتدا با پرسش از انارکی های ساکن انارک در می یابیم که انارک در این چند دهه در مواردی ضعیف گردیده و برخی از امکاناتی را هم که داشته یا به سختی بدست آورده از دست داده  است.

پیامدهای زیر مشکلات قابل مشاهده در انارک می باشند:
شهری است که بسیاری از امکانات شهری و زیرساخت ها را ندارد. خدماتی در شهرها موجود است که در انارک دیده نمی شود. جمعیت آن کم است. در مدارس آن کلاس های چندپایه است و بودجه آموزشی کم است. چرخ کسب و کارهای فروشگاهی نمی چرخد. جوانان کمتر در سطح شهر دیده می شوند. برخی از مسئولین تأثیرگذار به قول معروف پروازیند و در انارک ساکن نیستند. در انارک سرمایه گذاری برای ایجاد کار نمی شود یا میزان آن ناچیز است. چند نفری هم که در کارخانه پاکت سازی کار می کردند بیکار شدند. سرویس رفت و برگشت به نایین و اصفهان را از دست داده است. اکثر بچه های دبستانی برای دبستان رفتن در انارک نمی مانند و کوچ می کنند. در انارک کمتر انارکی می بینی. انارک از درون در حال خالی شدن است. دبیرستان پایه دوم را مدتها است از دست داده است. تعداد دانش آموزان در همه پایه ها از دختر و پسر، دبستانی و دبیرستانی کمتر از صد نفر است. بسیاری از این که فرزندانشان در کنارشان نیستند آزرده اند. انارک محیطی مناسب برای تفریح جوانان ندارد. فرهنگسرا و سینما ندارد. فروشگاه های لوازم خانگی و سوپرمارکت بزرگ ندارد. خشکشویی و فروشگاه لوازم یدکی ماشین و تعمیرگاه مجهز ندارد. نرخ ازدواج پایین و اعتیاد بالا و دزدی دیده شده است. درمانگاه بهداشتی آن در حد کهنسالان آن نیست. کارخانه آجر آژند آن هم به جایی که انتظار می رفت نرسید و ...

اما چرایی همه این مشکلات بیکاری جوانان شهر و نداشتن انگیزه برای ماندن در انارک می باشد.

راه حل نیز سرمایه گذاری در رشته های مختلف می باشد. 

اما انجام راه حل به شرح زیر می باشد:
1- ایجاد تیم کارزایی در انارک.
2- هماهنگی مستقیم با نماینده محترم در جهت تسهیل و همکاری مسئولین شهرستان با سرمایه گذاران در انارک.
3- دعوت از دانشگاهیان و افراد خبره رشته های مختلف اقتصاد، مدیریت کارآفرینی، صنایع و ... برای بررسی توانایی های موجود و قابل ابجاد در شهر و بخش انارک.
4- تعریف پروژه های اولیه کارآفرینی در انارک.
5- دل بریدن از سرمایه گذاران انارکی و دعوت از سرمایه گذاران در رشته های مختلف از جمله صنعت، گردشگری، معدن، کشاورزی. (تا الان مشخص شده سرمایه داران همه به فکر جیب خودشان هستند نه انارک و در بهترین حالت آنان فقط  یک تعطیلی باشد که بتوانند چند روز بیایند جمع شوند، تفریح کنند و بعد بروند.)
6- تکمیل و بازنویسی پروژه های قابل اجرا در انارک با توجه به گزارش ها و نظرات سرمایه داران دعوت شده به انارک.
7- حل مشکلات در پیش راه سرمایه گذاران در هماهنگی مستقیم با نماینده محترم.
8- اجرای پروژه هایی که سرمایه گذار مایل به انجام آن است.
9- بازسازی و اجاره کم بها برای مکان هایی که می تواند برای اسکان کارکنان و خانواده آنها مورد استفاده قرار گیرد.
10- برای افزایش جمعیت انارک، اول انارکی سپس غیر انارکی ساکن انارک استخدام شود.

منتظر نظرات کلیه دوستان و دست اندرکاران می مانیم.
سه شنبه, 15 خرداد 1397 13:03
هلال احمر نایین به 30 نفر گرفتار درسیل امدادرسانی کرد
امداد گران جمعیت هلال احمر در پی بارندگی های اخیر به 30 سرنشین 15 دستگاه خودرو گرفتار درسیل امداد رسانی کردند. 
ابراهیم عادل زاده نایینی رئیس جمعیت هلال احمر نایین عصر دوشنبه به ایرنا گفت: در پی بارندگی های شب یکشنبه گذشته در حوزه های آب ریز بالادست روستای نیستانک و جاری شدن سیل در رودخانه بزرگ نایین ، امداد رسانی به 30 سرنشین 15 دستگاه خودرو گرفتار در سیل انجام شد.  وی افزود: به محض اطلاع جمعیت هلال احمر از جاری شدن سیل، 3 تیم امدادی با 3 دستگاه خودروی عملیاتی و 12 نفر از نجاتگران به حالت آماده باش درآمده و در جاده نایین به سهیل و جاده نایین به انارک مستقر و به امدادرسانی پرداختند. 
عادل زاده نایینی افزود : با توجه به شکسته شدن سد خاکی جاده سهیل و سد خاکی کلیزه حجم بسیار زیادی از آب در رودخانه جاری شد که برای ساعاتی تردد در جاده سهیل و جاده انارک را با مشکل مواجه کرد.  وی افزود : با اقدام بموقع نیروهای عملیاتی حاضر در صحنه شامل راهداری، پلیس راه، هلال احمر،شهرداری و مدیریت بحران فرمانداری؛ امداد رسانی به حادثه دیدگان این سیل انجام شد.
(کد خبر: 82934752 (6529568  - تاریخ خبر: 1397/03/15ساعت: 1:30)
یکشنبه, 13 خرداد 1397 20:06

پنج نفر براثر واژگونی یک دستگاه خودروی سواری پژو 206 در کیلومتر 25 جاده نایین به انارک مصدوم شدند. 
مدیر حوادث و فوریت های پزشکی استان اصفهان روز یکشنبه به خبرنگار ایرنا گفت: این حادثه پیش از ظهر امروز اتفاق افتاد پنج نفر شامل سه زن، یک مرد و یک کودک مصدوم شدند. 
دکتر غفور راستین افزود: مصدومان پس از دریافت خدمات درمانی اولیه در محل سانحه توسط دو واحد امداد اورژانس پیش بیمارستانی به بیمارستان حشمتیه نایین منتقل شدند. 
فوریت‌های پزشکی شهرستان نایین با برخورداری از 6 پایگاه، یک اتاق فرمان مشترک باشهرستان خور و 42 نفر تکنسین و امدادگر بصورت 24 ساعته در حال ارائه خدمات به مصدومان و بیماران اورژانسی است.
(کد خبر: 82934046 (6528718 - 1397/03/13 18:46)
 
سه شنبه, 01 خرداد 1397 13:37
میزگرد ـ اصفهان| ‌توسعه اقامتگاه‌های بوم‌گردی در روستاهای استان اصفهانمسئول توسعه اقامتگاه های بوم گردی اداره کل میراث فرهنگی استان اصفهان گفت: تفاهم نامه ای را با دانشگاه های استان امضا کردیم که بحث امکان سنجی در بحث گردشگری شهری و روستایی انجام شود.
به گزارش خبرگزاری تسنیم از اصفهان، اقامتگاه بوم گردی یا همان گردشگری روستایی جای است که انتقال حس ایرانی زیستن و تجربه زندگی ایرانی با اقلیم‌های مختلف با تکیه بر مهمان نوازی و مهرورزی ایرانی "گردشگر" را به سمت خود می‌کشاند.
در حالی که می‌توان از مهمان‌نوازی به عنوان برندی در گردشگری ایران نام برد که همواره تغییر دهنده تصویر ذهنی گردشگران خارجی است اما باید توجه داشت که اگر فرهنگ‌سازی‌های لازم در این باره انجام نشود این برند می‌تواند تبدیل به ضدتبلیغ برای ایران شود.
مهمان‌نوازی ایرانی که در خون هر ایرانی جریان دارد و با تغییر جغرافیای اقلیمی و قومی رنگ و بوی دیگری به خود می‌گیرد از جمله جذابیت‌هایی است که گردشگران خارجی را مجذوب ایران می‌کند.
یکی از مصداق‌های مهمان‌نوازی ایرانی را می‌توان در اقامتگاه‌های بوم گردی جست وجو کرد که نزدیک به دو دهه از تاسیس این اقامتگاه‌ها در ایران می‌گذرد و با رشد صنعت گردشگری و استقبال گردشگران داخلی و خارجی از گردشگری بومی، تبدیل به یکی از ظرفیت‌های اقتصادی و سیاست‌های کلان کشور شده‌ است.
اما اصفهان به عنوان استان مقصد گردشگری بسیاری از گردشگران داخلی و خارجی از ظرفیت قابل توجهی در زمینه اقامت گاه های بوم گردی برخوردار است که می توان با بهره گیری از این صنعت سبز و پایدار از بسیاری مشکلات اقتصادی، اجتماعی و حتی فرهنگی پیشگیری کرد.
در همین راستا با حضور کامران هارونی مسئول توسعه اقامتگاه های بوم گردی اداره کل میراث فرهنگی استان اصفهان و کارشناس مسئول واحدهای اقامتی و پذیرایی استان اصفهان میزگردی با موضوع بررسی چالش‌های بیش‌روی اقامتگاه‌های بوم‌گردی و راه‌های توسعه زیرساخت‌های این ظرفیت مهم گردشگری برگزار شد. در ادامه بخش نخست مصاحبه خبرگزاری تسنیم با کامران هارونی را می خوانید:
تسنیم: هم اکنون وضعیت کلی بوم گردی در استان اصفهان را چگونه ارزیابی می‌کنید؟
هارونی:استان اصفهان مبدا و آغاز کننده بحث بوم گردی در کشور بوده که برای نخستین بار در شهرستان خور و بیابانک توسط مازیار آل داوود سبک و سیاق بوم گردی در روستای گرمه آغاز شد و با توجه به استقبالی که از این طرح صورت گرفت به طور خودجوش در سراسر استان و کشور این طرح گسترش یافت.
یکی از اولویت های مهم سازمان میراث فرهنگی بحث توسعه گردشگری روستایی و ایجاد و تبدیل خانه های قدیمی و سنتی در روستا ها و شهرهای تاریخی به اقامت گاه های بومگردی بوده که در این زمینه تهسیلات خوبی را در حوزه تاسیس اقامت گاه های بوم گردی ارائه کرد که استان اصفهان تاکنون موفق به راه اندازی 300 اقامتگاه  بوم گردی و بالاترین تعداد اقامتگاه در کل کشور شده است.
... تسنیم:  پراکندگی این اقامتگاه های بوم‌گردی در سطح استان به چه صورت است؟
هارونی: تا سال گذشته اکثر اقامت گاه های بوم گردی به دلیل ظرفیت کویر که در شرق اصفهان وجود داشت، بیشتر در منطقه ورزنه، تودشک، نایین، انارک و خور و بیابانک بود اما از سال 96 جلساتی را در فرمانداری های شهرستان‌های استان و بخشداری ها و دهیاری ها تشکیل دادیم و همایشی در حوزه اقامتگاه های بوم گردی برای 23 شهرستان استان برگزار کردیم و این عامل سبب شد که پراکندگی که مدنظر سازمان بود در استان رخ دهد.
بعد از شرق استان، شمال استان شامل شهرستان های کاشان و آران و بیدگل رتبه دوم اقامت گاه های گردشگری در استان را دارند و بعد از آن در جنوب و غرب استان اقامتگاه تاسیس شده است و می توان گفت که در 23 شهرستان استان اقامتگاه های بوم گردی به بهره‌برداری یا در حال بهره برداری هستند.
... تسنیم: بخش خصوصی در ابتدا به صورت خودجوش در این زمینه فعالیت را آغار کرد، در حال حاضر سازمان میراث فرهنگی چه تسهیلاتی را برای حمایت از این حرکت در نظر گرفته است؟
هارونی: در ضوابط آیین نامه ایجاد، اصلاح، درجه بندی ونظارت بر تاسیسات گردشگری 16 عنوان و مصادیق گردشگری تعریف شده است، برخی از این اقامتگاه های سنتی هستند نه اقامتگاه بوم گردی، به این معنی که مکان هایی که در سطح شهرها وجود دارند، اقامتگاه سنتی هستند که به ثبت میراث فرهنگی رسیدند و از نظر مساحت بزرگ هستند و تجهیز هستند اما در اقامت گاه های بومگردی همان خانه های تاریخی با همان امکانات است که مقداری تغییرات به اقامتگاه تبدیل می شوند.
مهمان های مخاطب اقامتگاه بوم گردی و سنتی با یکدیگر فرق می کنند، خوشبختانه در حوزه اقامتگاه سنتی در شهر اصفهان و کاشان به خوبی عمل می کنند و سعی ما در این است که در بحث اقامتگاه های بومگردی در سطح روستا ها و شهرهای تاریخی تسهیلاتی را ارائه دهیم.
این تسهیلات به مبلغ 100 میلیون تومان با سود 4 درصد است که در بخش اقامتگاه های بومگردی در روستاها به صورت مرحله ای پرداخت می شود. اقامتگاه های بومگردی حداکثر اتاق هایی که دارند، 4 یا 5 اتاق است و عمدتا در روستا ها خدمات رسانی می کنند و انتظارات از این اقامتگاه ها در حد خانه های روستایی است و همین امر جذابیت را برای گردشگران داخلی و خارجی ایجاد کرده است.
تسنیم:  آیا در این زمینه بانکی مانند بانک گردشگری در این زمینه فعالیتی داشته و تسهیلات مازادی را به فعالان این حوزه پرداخت کرده است؟
هارونی: در این زمینه صندوق توسعه کارآفرینی مهر امید برای طرح های اولویت دار وام هایی را با بهره های کم درصد پرداخت می کند که گردشگری روستایی در این صندوق در اولویت است و سازمان میراث  فرهنگی با هیچ بانک خصوصی تفاهم نامه ای ندارد.
تسنیم: اشاره ای به توسعه اقامتگاه های بوم گردی در روستاها داشتین، آیا بحث هدف گردشگری در این مناطق برنامه ریزی شده است؟
هارونی: تفاهم نامه ای را با دانشگاه های استان امضا کردیم که بحث امکان سنجی در بحث گردشگری شهری و روستایی انجام شود و ظرفیت سنجی در این زمینه صورت بگیرد.
یکسری از روستاهای استان، روستاهای هدف گردشگری و هدف صنایع دستی هستند که در این زمینه های حتما اقامتگاه های بومگردی توسعه پیدا می کند و با توجه به اینکه  مخاطب اصلی این اقامتگاه ها گردشگران خارجی هستند، بحث توجیه اقتصادی آن در نظر گرفته شده است. و از نظر اقتصادی برای مالکان و بهره برداران اقامتگاه های بوم‌گردی رونق خوبی را ایجاد کرده است و این موضوع را بیشتر در شرق استان شاهد هستیم زیرا مخاطبان این مناطق مقصد خود را از سایت های بین المللی از قبل انتخاب کرده اند و گردشگر خارجی از قبل این اقامتگاه ها را رزرو می کنند اما در مناطق غرب و جنوب استان در حال رایزنی با دهیارها و بخشداران هستیم که کار تبلیغاتی در این زمینه انجام شود.
(۰۱خرداد ۱۳۹۷ - ۰۷:۰۹)
جمعه, 28 ارديبهشت 1397 13:40
انارک نیوز - در تابستان سال 1390 برای تکمیل ساخت کارخانه آجر آژند انارک با دو چالش روبرو بودیم آب و کمبود سرمایه.
آب در بوق و کرنا بود که با لوله کشی به انارک می رسد و تسهیلات بانکی هم برای منطقه محروم به سادگی پرداخت می شود. رئیس سابق بانک ملی انارک که نائینی بود و خیلی نزد انارکی ها مورد احترام بود نیز در مرکز بانک ملی مرکز استان فرد با نفوذی بود.

آب مورد نیاز به میزان 12000 متر مکعب در سال بود. بدون نامه تأمین مطمئن آب در سال 1389 امکان دریافت زمین نبود. شرکت آبفای منطقه نایین با عنایت به اجرای خط انتقال آبرسانی به شهر انارک آنرا تا پایان سال 89 امکان پذیر دانست. اما سال 1390 هم تمام شد و خبری از آن نبود. 
دومین چالش نیز کمبود سرمایه برای این پروژه بود. اواخر سال 90 برای اخد تسهیلات سرمایه ثابت از محل سهمیه باقیمانده سالهای 1384 تا 88 بنگاههای کوچک اقتصادی زودبازده و کارآفرین به بانک ملی معرفی شدیم که یکی از معاونان آن آقای مطهری نائینی رئیس قدیمی بانک ملی انارک بود که در ابتدا برخورد خوبی هم داشت. آقای عباس ایرانپور هم ملاقاتی با ایشان داشت. سپس ایشان معاون تسهیلاتی بانک شد اما پس از یک سال رفت و آمد نصیبمان فقط کفش پاره بود و بدتر اینکه قیمت ارز نیز تقریباً دو برابر شد.
در دی ماه 1391 دست به دامان نماینده محترم آقای سید حمیدرضا طباطبایی نائینی هم شدیم که نهایت تلاش خود را کردند. اما نتیجه همه این تلاشها هزینه، تلف شدن زمان و بوروکراسی اداری بود.

و این چنین بود که میانه تابستان 92 دست از پا درازتر دریافتیم دولت نه آب را تأمین می نماید و نه تسهیلات کم بازده را.
شروع پروژه میانه بهار 87 بود و اینک پس از بیش از پنج سال گذشت زمان به شدت مقروض و آبی هم در کار نبود. افزون بر آن گوش سازمان جهاد کشاورزی هم بدهکار این منطق نبود که بدون آب نمی توان اجرای پروژه را ادامه داد و خواهان اجرای کامل طرح تا اوایل پاییز 1393 بود.
همچنین تعهدی می خواست که در صورت تمام نشدن طرح تا اوایل پاییز 1393 دیگر هیچ ادعایی نسبت به اعیانی طرح نداشته باشم و حق هرگونه اعتراضی را از خود سلب و ساقط نمایم.
خلاصه اش اینکه آنها در تأمین آب بدعهدی کردند و من بایستی تاوانش را می دادم.

چه کنم چه نکنم که خودکرده را تدبیر نیست. با دلو دیگری به چاه رفتم و اینک در قعر چاه بودم. برای نجات سرمایه به این در و آن در زدم تا شاید قسمتی از سرمایه را با تغییر طرح نجات دهم که این خان را هم در ادامه خواهم آورد!