امروز: سه شنبه 01 خرداد 1397 برابر با 21 می 2018

هردم از این باغ بری میرسد (5)

  • شنبه, 08 ارديبهشت 1397
  • اندازه قلم کاهش اندازه قلم افزایش اندازه قلم
انارک نیوز - کارخانه های متفاوتی را در ابتدا برای استقرار در انارک بررسی نموده بودیم از جمله کارخانه ساخت لوازم موجود در تابلوهای الکتریکی فشار ضعیف با مجوز از شرکت های درجه یک آلمانی تا شرکت های شیمیایی با محصولات متنوع که همه آنها ارزش افزوده زیاد و حجم کمی هم می داشتند.
همه آنها تکنولوژی بالایی داشتند اما با تحریم های مختلف اروپا و آمریکا می توانستند ما را زمینگیر نمایند. دوری از تهران و زمان لازم برای تعمیرات و تهیه قطعات یدکی و ناپایدار بودن قوانین در رابطه با صادرات و واردات می توانست مشکلات بزرگی را بوجود آورد.
اما تولید آجر در انارک جدای از همه اینها بود. از مزایای کارخانه آجر این بود که برای قطعات، لوازم یدکی و مواد اولیه آن به خارج وابسته نبودیم. کلیه ماشین آلات ایرانی و متخصصین ساخت در اصفهان و خاک رس در انارک موجود بود. تعداد روزهای آفتابی زیاد و روزهای بارانی و یخبندان کم بود. آب شور چاه انارک مخلوط با آب شیرین تهیه آب را ممکن می نمود. بازار نیز همیشه به محصولش که آجر بود نیاز دارد.

برگردیم به خان بعدی در گرفتن مجوزهای دولتی، بالاخره با کمک دوست گرامی مهندس ط.ن. در روابط عمومی اداره کل منابع طبیعی استان اصفهان و گفتمان سازنده با استانداری، نظر مثبت این اداره دریافت و در اوایل اسفند ماه 87 موفق به دریافت مصوبه هیأت رسیدگی به امور معادن استان برای بلوکه شدن معدن خاک رس دق پیوک گردیدم.
با داشتن مجوز معدن خاک رس از استانداری و پروانه تأسیس از سازمان صنایع و معادن استان اصفهان، بلافاصله از سازمان درخواست واگذاری زمین در اطراف "انارک" را نمودم که به امور اراضی استان معرفی و بدنبال آن به مدیریت جهاد کشاورزی شهرستان نایین واگذار شدم.
با کمک مهندس ک.ل.ا که از ایشان سپاسگزارم، کروکی محل زمین درخواستی و معدن تهیه و در اواسط اسفندماه با پرداخت حقوق دامدار دق پیوک رفع معارض گردید.
استعلامهای چندگانه دولتی را دستم دادند و دوباره یک پایم انارک و دیگری در نایین و رایزنی با دوستان برای دریافت هرچه زودتر نظر مساعد ادارات مختلف شهرستان نایین شروع شد که شامل شبکه بهداشت و درمان نایین هم می شد. گهگاهی هم با درهای بسته مدیران در جلسات مختلف یا مأموریت مواجه و دست از پا درازتر به انارک بر می گشتم.
این چند خان را با موفقیت گذراندم تا در اردیبهشت ماه 88 در فرمانداری شهرستان نایین، صورتجلسه موافقت با واگذاری زمین در پنج کیلومتری جاده انارک به نایین را مشاهده نمودم. با دیدن آن خستگی را فراموش کردم.
اما این پایان ماجرا نبود. هنوز نتوانسته بودم پاسخ مثبت بنیاد مسکن شهرستان را بگیرم.
منتشرشده در انارک
بازدید کد خبر: 1725

ارسال نظر