انارک نیوز - امام حسن (ع) فرزند امير مؤمنان حضرت علی بن ابيطالب (ع) و حضرت فاطمه زهرا (س) دختر پيامبر خدا (ص) است و در پانزدهم رمضان سال سوم هجرت (13 اسفندماه 3 خورشیدی) در مدينه تولد يافت. وي نخستين پسر این خاندان بود. رسول اکرم (ص) بلافاصله پس از ولادتش او را گرفت و در گوش چپش اقامه گفت. سپس برای او گوسفندی قربانی کرد، سرش را تراشيد و هم وزن موی سرش نقره به مستمندان داد و از آن هنگام آيين عقيقه و صدقه دادن به هم وزن موی سر نوزاد سنت شد. اين نوزاد را "حسن" نام داد و اين نام در جاهليت سابقه نداشت. کنيه او را ابومحمد نهاد و اين تنها کنيه اوست. لقب های او سبط، سيد، زکي و از همه معروفتر "مجتبي" اشاره به بخشندگی مي باشد. از اهل بیت و نیز پنج تن آل عبا (پیامبر (ص) حضرات علی و فاطمه و حسن و حسین (ع) را زیر عبای خود گرفت و آنها را اهل بیت نامیده و بیان داشت که اینها از هر گونه گناه و آلودگی پاک هستند) به شمار می‌آید. 
پيامبر اکرم (ص) به حسن و برادرش حسين علاقه خاصی داشت و بارها مي فرمود که حسن و حسين فرزندان منند و به پاس همين سخن علی به ساير فرزندان خود مي فرمود : "شما فرزندان من هستيد و حسن و حسين فرزندان پيغمبر خدايند ".
امام حسن (ع) کمی بیش از هفت سال  زمان جد بزرگوارش را درک نمود و در آغوش مهر آن حضرت به سر برد و پس از رحلت پيامبر (ص) که با رحلت حضرت فاطمه (س) دو ماه يا سه ماه بيشتر فاصله نداشت، تحت تربيت پدر بزرگوار خود قرار گرفت.
امام حسن (ع) از جهت منظر و اخلاق و پيکر و بزرگواری به رسول اکرم (ص) بسيار مانند بود. دارای رخساری سفيد آميخته به اندکی سرخي، چشمانی سياه، گونه ای هموار، محاسنی انبوه، گيسوانی مجعد و پر، گردنی سيمگون، اندامی متناسب، شانه اي عريض، استخوانی درشت، ميانی  باريک، قدی ميانه. سيمايی نمکين و چهره ای در شمار زيباترين و جذاب ترين چهره ها.
حسن به همراه فرزندان دیگر صحابیون نامدار محمد، مانند عبدالله بن زبیر و عبدالله بن عمر، در هنگام محاصره عثمان، در دفاع از وی شرکت داشته‌است. پس از به خلافت رسیدن پدرش امام علی(ع) و شروع جنگ‌های داخلی، او به کوفه فرستاده شد تا از بیعت مردم کوفه با حکومت پدرش اطمینان حاصل کرده و در صورت امکان، سپاهی از مردم آن شهر را برای حمایت لشکریان پدر در جنگ جمل فراهم آورد. او همچنین پدرش را در جنگ صفین یاری کرد.
امام حسن (ع) پس از شهادت پدر بزرگوار خود به امر خدا و طبق وصيت آن حضرت، به امامت رسيد و مقام خلافت را نيز اشغال کرد، بعد از مرگ پدر، عبیدالله بن عباس مردم را به بیعت با امام حسن (ع) فرا خواند. مردم با شوق و رغبت با امام حسن (ع) بيعت کردند. و اين روز، همان روز وفات پدرش، يعنی روز بيست و يکم رمضان سال چهلم از هجرت بود. نزديک به شش ماه به اداره امور مسلمين پرداخت. 
امام حسن (ع) در این مدت وقتی  طغيان و عصيان معاويه را در برابر خود ديد يا نامه هايی  او را به اطاعت و عدم توطئه و خونريزی فرا خواند ولی معاويه در جواب امام (ع) تنها به اين امر استدلال می کرد که: من درحکومت از تو با سابقه تر و در اين امر آزموده تر و به سال از تو بزرگترم ! گاه معاويه در نامه های  خود با اقرار به شايستگی امام حسن (ع) می نوشت: "پس از من خلافت از آن توست زيرا تو از هر کس بدان سزاوار تری". در اين مدت ، معاويه که دشمن سرسخت امام علی (ع) و خاندان او بود و سالها به طمع خلافت (در آغاز به بهانه خونخواهی عثمان) جنگيده بود، به عراق که مقر خلافت امام حسن (ع) بود لشکر کشيد و جنگ آغاز کرد.
 در مظلم ساباط، یکی از خوارج به نام جراح بن سنان اسدی در حالی که فریاد می‌کشید که تو همانند پدرت علی کافر شده‌ای، با خنجری به امام حسن (ع) حمله برد و رانش را زخمی کرد که از آن خون بسیاری رفت. بهر حال وضعی برای امام (ع ) پيش آمد که جز "صلح" با معاويه، راه حل ديگری نماند. امام حسن (ع) پيشنهاد صلح کرد. سرانجام پيشنهاد صلح معاويه مورد قبول امام حسن (ع) واقع شد، از شرط هايی که در قرار داد صلح آمده بود اينهاست: معاويه موظف است درميان مردم به کتاب و خدا و سنت رسول خدا (ص) و سيرت خلفای شايسته عمل کند و بعد از خود کسی را به عنوان خليفه تعيين ننمايد و مکری عليه امام حسن (ع) و اولاد علی (ع) و شيعيان آنها درهيچ جای کشور اسلامی نينديشد و نيز سب و لعن بر علی (ع) را موقوف دارد و ضرر و زيانی به هيج فرد مسلمانی نرساند. معاويه با افراد به کوفه آمد تا قرارداد صلح در حضور امام حسن (ع) اجرا شود و مسلمانان در جريان امر قرار گيرند.  امام حسن (ع ) پس از چند روزی آماده حرکت به مدينه شد. 
حسین ابن علی (ع) نیز در دوران حکومت معاویه صلح را بر جنگ برگزید و اگر امام حسن (ع) یا امام حسین با معاویه می‌جنگیدند کشته می‌شدند و برای اسلام کمترین سودی نمی‌بخشید و در برابر سیاست حق به جانبی معاویه که خود را صحابی و کاتب وحی و خال المؤمنین معرفی کرده و هر دسیسه را به کار می‌برد، تاثیری نداشت.
امام حسن (ع) پس از ده سال امامت، سر انجام در ۲۸ صفر سال پنجاهم هجری (10 فروردین ماه 49 خورشیدی) به تحريک معاويه بدست همسر خود (جعده ) مسموم و شهيد شد.
امام حسن (ع) وصیت کرده بود که در مسجدالنبی و در کنار قبر پدربزرگش حضرت محمد (ص) به خاک سپرده شود. اما عایشه و مروان بن حکم مانع شدند که امام حسین (ع) این کار را انجام دهد.  امام حسین (ع) به اتحادیه قریش (حلف الفضول) شکایت کرد و خواستار احقاق حقوق بنی هاشم در برابر بنی امیه گردید. چیزی نمانده بود که بر سر این مساله لشکرکشی آغاز شود. امام حسن (ع) وصیت کرده بود که در صورت مخالفت دیگران، می‌تواند در بقیع دفن شود.
محل دفن امام حسن (ع) مکانی زیارتی به خصوص برای شیعیان گردید و گنبدی بزرگ بر فراز آن ساخته شد. اما این گنبد دو بار توسط وهابیان در سالهای ۱۸۰۶ و ۱۹۲۷ میلادی تخریب گردید.
همسران امام (ع ) عبارتند از: ام بشیر دختر ابومسعود انصاری مادر زید و ام‌الحسن و ام‌الحسین، خوله دختر منظور بن ریان مادر حسن مثنی، ام الحق دختر طلحه بن عبيد الله  مادر حسین اترم و طلحه- حفصه دختر عبد الرحمن بن ابی بکر- هند دختر سهيل بن عمد و جعده دختر اشعث بن قيس. امّ اسحاق مادر فاطمه. کنیزی به نام نفیله مادر عمرو، قاسم و عبدالله که هر سه در کربلا در کنار امام حسین (ع) کشته شدند و کنیزی به نام صافیه مادر عبدالرحمن که عبدالرحمن با امام حسین (ع) از مدینه تا مکه همراه بود که با لباس احرام در ابواء از دنیا رفت و نتوانست در کربلا حاضر شود. 
فرزندان آن حضرت از دختر و پسر 15نفر بوده اند 8 پسر بنامهاي : زيد، حسن، عمرو، قاسم، عبدالله، عبدالرحمن، حسن اثرم و طلحه و دخترها بنام ام الحسن، ام الحسين، فاطمه، ام سلمه، رقيه، ام عبد الله (همسر امام سجّاد (ع)  و مادر امام محمّدباقر (ع))، و فاطمه. نسل او فقط از دو پسرش حسن و زيد باقی ماند.


زادروز ایشان آدینه 13 اسفندماه 3 خورشیدی یا 4 مارس 625 میلادی و شهادت چهارشنبه 10 فروردین ماه 49 خورشیدی یا 30 مارس 670 میلادی می باشد.

اصفهان؛ هدیه زاینده‌رود
اصفهان؛ هدیه زاینده‌رود

ایسنا/اصفهان همان‌طور که مصر را هدیه نیل دانسته‌اند، اصفهان نیز هدیه زاینده‌رود است.
شهر اصفهان در حاشیۀ کویرهای حوزه داخلی ایران، بخش مهمی از اعتبار و عظمت تاریخی، علمی، اقتصادی، هنری و سیاسی خود را مدیون زاینده‌رود و تداوم جریان و توزیع متناسب آن در سطح شهر است؛ چه اصفهان، بدون زاینده‌رود هرگز قادر نبوده به چنین ویژگی‌هایی که در مجموع آن را به نصف جهان موصوف نموده، نائل شود.

اصفهان به‌طور طبیعی از نظر عرض جغرافیایی تقریباً با شهرهای اردکان، میبد، یزد و ... هم‌عرض است، حتی شهرهای یزد و اردکان و میبد به ‌واسطۀ قرار گرفتن در پای ارتفاعات بلند شیرکوه و بارندگی متوسط سالانه ۱۸۰ میلی‌متر از اصفهان با متوسط طولانی‌ مدت حدود ۱۱۰ میلی‌متر به ‌مراتب دارای منابع آب زیرزمینی بیشتر و عملاً مرطوب‌تر هستند، اما آنچه اصفهان را به این آوازه در جهان رسانده تنها رودخانۀ زاینده‌رود است و بدون زاینده‌رود بهتر است گفته شود از نظر امکان زیست طبیعی چیزی در حدود شهرهای نائین، انارک و خور است.
(یکشنبه / ۲۰ مهر ۱۳۹۹ / ۰۸:۵۷)

انالله و انا الیه راجعون

شوربختانه خبردار شدیم حجت الاسلام والمسلمین حاج سید مهدی سیدی یازدهم مهر ماه 99 در قم از میان ما رفت و آشنایانش دیگر نگاه پر از محبت او را نخواهند دید.
انارک نیوز این مصیبت را به حجت الاسلام والمسلمین سید حامد سیدی دام عزه امام جماعت محترم شهر انارک و دیگر بستگان تسلیت می گوید، شکیبایی وابستگان و آمرزش شادروان را از درگاه پروردگار مهربان درخواست می نماید.
روحش شاد و یادش گرامی باد.

کویر ریگ جن از سرزمین‌هایی است که راز‌ها و سوال‌های بی‌پاسخ، جذابیتش را افزون کرده و هرساله کویرنورد‌های بسیاری مسافر این سرزمین بیابانی می‌شوند تا جادوی خاص آن را در مرز سمنان و اصفهان تجربه کنند.
 

به گزارش گروه وب گردی خبرگزاری صدا و سیما؛ حال‌وهوای گشت در سرزمین خاک و باد، با آسمان ستاره‌بارانش، سفری منحصربه‌فرد برای گردشگرانی است که شیفته‌ی رمزوراز کویر هستند و از سکوت و یک‌رنگی طبیعت لذت می‌برند. در طبیعت متنوع ایران، سرزمین‌های خشک و کویری هم پیدا می‌شود که زیبایی هرکدام ستودنی و مجذوب‌کننده است. کویر ریگ جن از سرزمین‌هایی است که راز‌ها و سوال‌های بی‌پاسخ، جذابیتش را افزون کرده و هرساله کویرنورد‌های بسیاری مسافر این سرزمین بیابانی می‌شوند تا جادوی خاص آن را در مرز سمنان و اصفهان تجربه کنند.

سرزمین رازآلود ایران

تنها کسانی از کویرگردی لذت می‌برند که عاشق طبیعت هستند و از سادگی چهره‌ی خاکی‌رنگ آن هم لذت ببرند؛ کسانی که از تابش بی‌پروای خورشید گریزان نباشند و به شوق دیدن نمایش پرستاره‌ی آسمان شب، با روز‌های گرم کویر مهربانی کنند.

سرزمین رازآلود ایران

کویر ریگ جن یکی از کویر‌های ایران است که از اوایل پاییز تا اواسط بهار، گردشگران زیادی در آنجا حضور پیدا می‌کنند. داستان‌های رازآلود بسیاری برای این کویر روایت شده که جذابیت آن را از سایر کویر‌های دیگر ایران بیشتر کرده است. سرزمین اسرارآمیزی در جنوب سمنان و شمال انارک اصفهان، با نام ریگ جن وجود دارد که در پس شمایل یک‌رنگ آن، دنیایی از راز پنهان شده است.

سرزمین رازآلود ایران

وجود باتلاق در بعضی از نواحی ریگ جن، نیاز به شناخت کامل مسیر دارد.

سرزمین رازآلود ایران

کویر ریگ جن همانند نامش، سراسر وهم و افسانه است که برای هر طبیعت‌گردی بسیار جذاب خواهد بود. داستان‌های پررمزورازی که توسط بومیان حوالی این کویر روایت می‌شود، جذابیت آن را نسبت به سایر کویر‌های ایران بیش‌تر کرده است و کنجکاوی کشف ناشناخته‌های آن برای کویرنورد‌ها لذت‌بخش خواهدبود.

سرزمین رازآلود ایران

ستاره ها، آسمان بی‌کران شب را زینت داده اند و سقفی درخشان برای کویر ریگ جن پدید آورده‌اند.

سرزمین رازآلود ایران

ریگ جن از شمال به سمنان، از جنوب به انارک از شرق به جندق و از غرب به پارک ملی کویر می‌رسد. مسیر‌های متعددی برای دسترسی به این کویر دیدنی وجود دارد.

سرزمین رازآلود ایران
(کد خبر: ۲۸۳۳۰۱۰ - ۰۳ مهر ۱۳۹۹ - ۱۳:۰۰)

مقالات دیگر...