امروز: سه شنبه 29 خرداد 1397 برابر با 18 جون 2018

عکس (78)


باز این چه شورش است که در خلق عالم است         باز این چه نوحه و چه عزا و چه ماتم است
باز این چه رستخیز عظیم است کز زمین                بی نفخ صور خاسته تا عرش اعظم است
این صبح تیره باز دمید از کجا کزو                    کار جهان و خلق جهان جمله در هم است
گویا طلوع می‌کند از مغرب آفتاب                         کاشوب در تمامی ذرات عالم است
گر خوانمش قیامت دنیا بعید نیست            این رستخیز عام که نامش محرم است
در بارگاه قدس که جای ملال نیست    سرهای قدسیان همه بر زانوی غم است
جن و ملک بر آدمیان نوحه می‌کنند          گویا عزای اشرف اولاد آدم است
خورشید آسمان و زمین نور مشرقین
پروردهٔ کنار رسول خدا حسین
ناگاه چشم دختر زهرا در آن میان                  بر پیکر شریف امام زمان فتاد
بی‌اختیار نعرهٔ هذا حسین او                  سر زد چنانکه آتش از او در جهان فتاد
پس با زبان پر گله آن بضعةالرسول
رو در مدینه کرد که یا ایهاالرسول
این کشتهٔ فتاده به هامون حسین توست         صید دست و پا زده در خون حسین توست
این نخل تر کز آتش جان سوز تشنگی             دود از زمین رسانده به گردون حسین توست
این ماهی فتاده به دریای خون که هست             زخم از ستاره بر تنش افزون حسین توست
این غرقه محیط شهادت که روی دشت                   از موج خون او شده گلگون حسین توست
این خشک لب فتاده دور از لب فرات               کز خون او زمین شده جیحون حسین توست
این شاه کم سپاه که با خیل اشگ و آه         خرگاه زین جهان زده بیرون حسین توست
این قالب طپان که چنین مانده بر زمین        شاه شهید ناشده مدفون حسین توست
صفحه2 از8