امروز: جمعه 04 خرداد 1397 برابر با 25 می 2018

پنج شنبه, 03 خرداد 1397 14:30
انارک نیوز - از تیرماه 1390 به بعد زمان به سرعت به زیان کارخانه آجر آژند می گذشت. با توجه به آماده بودن سوله های صنعتی، سالن تولید با امکان نصب جراثقال سقفی و انبارها، فونداسیون های ماشین آلات و سیلوها، سالن برق، ساختمان اداری و مسکونی، بیش از صد و سی هزار خشت آماده برای ساخت کوره، معدن خاک رس و پیش پرداخت خرید ماشین آلات هر روز دیرتر شروع به کار کردنش زیان به حساب می آمد.
زمان انجام این پروژه از شروع تا پایانش سه سال در نظر گرفته شده بود و به همین دلیل جزو کارخانه های زود بازده بود. بوروکراسی اداری برای دادن مجوزهای دولتی توجهی به زمان انجام آن نداشت. هرچند وقتی موضوع طولانی شدن زمان ساخت را پیش کشید و از آن برای فسخ قرارداد اجاره زمین استفاده کرد به هیچوجه مسئله تعهد تأمین مطمئن آب آنرا که بر عهده اداره آب بود را نپذیرفت . کارآفرین در انارک با مردم سرتاپا امیدوار تنها بود.
بهره برداری از این کارخانه می توانست باعث اشتغال مستقیم حداقل چهل نفر و بطور غیرمستقیم همین تعداد نفر و با در نظر گرفتن هر خانوار چهار نفر، بهره مند شدن حداقل سیصد نفر از قشر کم درآمد گردد.

از سرمایه گذاری مردم انارک هم شش ماه می گذشت و اگر وام را می دادند با توجه به پیش پرداخت خرید ماشین آلات که انجام شده و موعد تحویل آنها فرا رسیده بود در مدت سه ماه نصب و همزمان ساخت کوره شروع می شد. یک ماه پس از آن تست و راه اندازی بود.
اواخر بهار سال 91 ادامه پروژه با توجه به گرانی و تورم غیراقتصادی شد و بنظر می رسید عاجزانه با دست خالی بی نتیجه بر درب بسته می کوبیم و اراده ای جدی جمعی برای کم کردن معضل بیکاری با رفع محرومیت از این منطقه نیست. انارک همچنان محروم باقی می ماند. 
دی ماه 91 پس از چهار سال و نیم از شروع آن بر هیچیک از ما پوشیده نبود که نه از آب خبری هست و نه از وام. پروژه کارخانه آجر آژند انارک با شکست کامل همراه شده بود و تنها راه تغییر پروژه بود تا حداقل قسمتی از سرمایه جان سالم به در برد.
شرکت نیز بیشترین فعالیتش را برای برداشتن موانع کرده بود اما راه به جایی نبرد. از مردم پوزش خواست هر چند از مدتها قبل شروع به پس دادن اصل سرمایه پرداختی مردمی کرده بود که با هزاران امید آنرا جهت ایجاد کار برای جوانانشان و تشکیل خانواده آنان داده بودند.  با آرزوهای برباد رفته چه می شد کرد؟
خرداد ماه سال 93 شرکت در اطلاعیه شماره 5 خود اعلام کرد که نمی تواند بیش از این زیان حاصل از سرمایه گزاری بی نتیجه در پروژه انارک را تحمل نماید. 
جهاد کشاورزی هم کوتاه نمی آمد و بدون توجه به خشکسالی درازمدت، نبود آب در انارک و تأکید مسئولین بر انجام پروژه های کم نیاز به آب همچنان بر تکمیل کارخانه آجر پر نیاز به آب پافشاری و تهدید می کرد!
من ماندم و مردم.
چهارشنبه, 02 خرداد 1397 12:25
این روزها حال دریاچه ارومیه چندان مساعد نیست. خشکسالی‌ها، هجوم ریزگردها و بروز دیگر چالش‌ها از عواقب خشکی این دریاچه محسوب می‌شود. بر اساس تاکیدات کارشناسان امر اگر دریاچه ارومیه خشک شود، ریزگردهای آن کشور را با چالش روبه‌رو می‌کند. ...
آنچه در ادامه می‌خوانید نظرات محمد درویش، کارشناس محیط‌زیست در گفت‌و‌گو با «آرمان» درباره ماحصل پروژه‌های انتقال آب در کشور است.
برخی از کارشناسان حوزه محیط‌زیست پروژه‌ انتقال آب از دریاچه وان را یکی از راهکارها برای مقابله با خشکی دریاچه ارومیه می‌دانند. این در حالی است که با بررسی نتایج پروژه‌های انتقال آب در کشور این اقدام با تبعات محیط‌زیستی متعدد همراه بوده است. پروژه‌های انتقال آب باعث شده تا سیستم هیدرولیکی در طبیعت از بین برود. در این شرایط می‌توان به‌جای جنگ با قوانین طبیعت از طریق شناخت قوانین حاکم بر آن چیدمانی را انتخاب کرد تا اقدامات انجام شده پایدار و همخوان با واقعیت‌های اکولوژیکی، اقلیمی و هیدرولوژیکی باشد.
در مدیریت آب، رفتن به سمت غلبه بر تفکرات سازه‌ای یک خطای راهبردی است که در بسیاری از کشورها مسئولان محیط‌زیست متوجه این خطا شده و در تلاش برای رفع آن هستند. مسئولان امر باید بدانند که لازم نیست، وسیله‌ای را از ابتدا اختراع و سپس استفاده کرد، بلکه با استفاده از تجربیات گذشته می‌توان تمامی مشکلات را برطرف کرد. در این شرایط نیاز به تکرار تجربیات ناخوشایند در این‌باره نیست. 
هم‌اکنون بودجه مناسب برای جبران این خسارت‌ها وجود ندارد... برای مثال در حال حاضر به 9‌هزار‌میلیارد برای خلاصی از سد گوند نیاز است، اما به‌دلیل نبود چنین هزینه‌هایی باید خطر شور شدن کارون را به جان خرید. پس در این شرایط باید اقدامی کرد تا حتی الامکان پروژه‌های انتقال آب در کشور اجرا نشود.
در وضعیت کنونی کشور باید از هر گونه طرح انتقال آب جلوگیری کرد. باید دانست که طرح‌های انتقال آب همچون مرفین عمل کرده و سبب می‌شود تا اهالی آن منطقه به‌جای استفاده خردمندانه از آب همچنان بی‌مبالات به هدر رفت آب ادامه دهند. باید تلاش شود تا مصرف را بهینه کرده و در حوزه آبخیز معیشت‌هایی را متناسب با توان اکولوژیکی پروژه آبخیز طراحی کرد. در حوزه آبخیز دریاچه ارومیه نیز نیازی به طرح انتقال آب از دریاچه‌های وان، ارس، زاب و خرز نیست، بلکه دریاچه ارومیه بیش از دو برابر متوسطه کشور ریزش‌های آسمانی دارد.
...
**در کشور ما شهرهای متعدد با چالش کم آبی و بی‌‌‌آبی مواجه هستند. آیا در مناطق متضرر از خشکسالی می‌توان اقدامات دیگر برای حل این معضل انجام داد؟ 
بله. باید دانست هم‌اکنون بحران آب در استان‌های اصفهان، یزد و کرمان بروز کرده است. تمامی آنها ناشی از طرح‌های انتقال آب است. در این میان به ازای هر لیتر آبی که وارد این خاک به‌دلیل طرح‌های انتقال آب‌ شده، چندین برابر بارگذاری می‌شود. اگر طرح‌های انتقال آب در اصفهان اجرا نمی‌شد، طبیعتا هرگز کارخانه فولاد در این استان تاسیس نمی‌شد و وسعت اراضی کشاورزی به پنج برابر افزایش نمی‌یافت. درضمن هرگز صنایع پتروشیمی در استان اصفهان مستقر نمی‌شد. همچنین در صورت عدم اجرای طرح‌های انتقال آب هرگز در یزد شاهد احداث 15 کارخانه نبودیم.
در این میان استان یزد می‌توانست از محل تقویت زیرساخت‌های بومی مسئولانه در حوزه مسائل تاریخی، فرهنگی و ... بودجه تولید کند و نیازی به ایجاد صنایع و کشاورزی پرمصرف نبود. امید است به‌جایی برسیم تا تمامی افراد بدانند که صرف هزینه برای طرح‌های انتقال آب و سدسازی‌های بی‌رویه همچون تزریق مرفین به یک بیمار برای کاهش میزان درد است. این در حالی است که در روند درمان باید منشأ بیماری مشخص و نسبت به رفع عارضه اقدامات درمانی انجام داد و فقط به صرف تزریق مرفین اقدام مناسبی برای درمان بیمار انجام نمی‌شود.
**هم‌اکنون اصفهان، یزد، کرمان و ... با مشکلات بی‌آبی و کم‌آبی مواجه هستند. این مساله هجوم ریزگردها، خشکسالی، از بین رفتن رونق کشاورزی و صنعت در آن مناطق را به‌دنبال دارد. برای کاهش این مقوله چه اقداماتی می‌توان انجام داد؟
هم‌اکنون در استان اصفهان طرح‌های مناسبی در این‌باره در حال اجرا است. در این استان شاهد تقویت بوم‌گردی‌ها، اکوکمپ‌ها و تقویت زیرساخت‌های لازم برای رونق گردشگری طبیعی و بیابانی هستیم. این مقوله باعث بروز مهاجرت معکوس شده است. این اقدامات باعث شده تا بر تعداد ساکنان در شهرهای بیابانک، انارک،‌ نرمه، جندق و ... افزوده شود. این اقدامات نو باعث شده تا بدون کاهش آب زیر زمینی و بروز آلودگی اقدامات مناسب انجام شود. این الگو را می‌توان در دیگر مناطق استان اصفهان و یزد به‌دلیل بروز بحران‌های فراوان امتداد داد. برای مثال هم‌اکنون در استان اصفهان شاهد احداث شهرک سلامت، ایجاد مجتمع‌های گردشگری جذاب همچون سی تی سنترها هستیم. این اقدامات می‌تواند تمامی روستاهای استان اصفهان را به یک مرکز مناسب برای جذب گردشگری تبدیل کند.
...
شهر یزد در این بستر باید تلاش کند تا با احیای تاریخ از جذابیت‌های خود استفاده کند. برای مثال در این شهر می‌توان گردشگران را به‌جای اجرای پروژه‌های متعدد به تماشای یخدان‌ها، بادگیرها و قنات‌های ترغیب کرد. در این وضعیت نیازی به اخذ مجوز و ایجاد کارخانه‌های آن‌چنانی در این شهر نیست، بلکه استان‌های یزد و اصفهان باید اتصال بزرگ‌ترین نیروگاه‌های خورشیدی و بادی را طراحی کرده و به این شکل بتوانند با بحران خشکسالی مقابله کنند.
(کد خبر: 82923478 (6514131)  تاریخ خبر: 1397/03/02 ساعت: 8:55)
سه شنبه, 01 خرداد 1397 13:37
میزگرد ـ اصفهان| ‌توسعه اقامتگاه‌های بوم‌گردی در روستاهای استان اصفهانمسئول توسعه اقامتگاه های بوم گردی اداره کل میراث فرهنگی استان اصفهان گفت: تفاهم نامه ای را با دانشگاه های استان امضا کردیم که بحث امکان سنجی در بحث گردشگری شهری و روستایی انجام شود.
به گزارش خبرگزاری تسنیم از اصفهان، اقامتگاه بوم گردی یا همان گردشگری روستایی جای است که انتقال حس ایرانی زیستن و تجربه زندگی ایرانی با اقلیم‌های مختلف با تکیه بر مهمان نوازی و مهرورزی ایرانی "گردشگر" را به سمت خود می‌کشاند.
در حالی که می‌توان از مهمان‌نوازی به عنوان برندی در گردشگری ایران نام برد که همواره تغییر دهنده تصویر ذهنی گردشگران خارجی است اما باید توجه داشت که اگر فرهنگ‌سازی‌های لازم در این باره انجام نشود این برند می‌تواند تبدیل به ضدتبلیغ برای ایران شود.
مهمان‌نوازی ایرانی که در خون هر ایرانی جریان دارد و با تغییر جغرافیای اقلیمی و قومی رنگ و بوی دیگری به خود می‌گیرد از جمله جذابیت‌هایی است که گردشگران خارجی را مجذوب ایران می‌کند.
یکی از مصداق‌های مهمان‌نوازی ایرانی را می‌توان در اقامتگاه‌های بوم گردی جست وجو کرد که نزدیک به دو دهه از تاسیس این اقامتگاه‌ها در ایران می‌گذرد و با رشد صنعت گردشگری و استقبال گردشگران داخلی و خارجی از گردشگری بومی، تبدیل به یکی از ظرفیت‌های اقتصادی و سیاست‌های کلان کشور شده‌ است.
اما اصفهان به عنوان استان مقصد گردشگری بسیاری از گردشگران داخلی و خارجی از ظرفیت قابل توجهی در زمینه اقامت گاه های بوم گردی برخوردار است که می توان با بهره گیری از این صنعت سبز و پایدار از بسیاری مشکلات اقتصادی، اجتماعی و حتی فرهنگی پیشگیری کرد.
در همین راستا با حضور کامران هارونی مسئول توسعه اقامتگاه های بوم گردی اداره کل میراث فرهنگی استان اصفهان و کارشناس مسئول واحدهای اقامتی و پذیرایی استان اصفهان میزگردی با موضوع بررسی چالش‌های بیش‌روی اقامتگاه‌های بوم‌گردی و راه‌های توسعه زیرساخت‌های این ظرفیت مهم گردشگری برگزار شد. در ادامه بخش نخست مصاحبه خبرگزاری تسنیم با کامران هارونی را می خوانید:
تسنیم: هم اکنون وضعیت کلی بوم گردی در استان اصفهان را چگونه ارزیابی می‌کنید؟
هارونی:استان اصفهان مبدا و آغاز کننده بحث بوم گردی در کشور بوده که برای نخستین بار در شهرستان خور و بیابانک توسط مازیار آل داوود سبک و سیاق بوم گردی در روستای گرمه آغاز شد و با توجه به استقبالی که از این طرح صورت گرفت به طور خودجوش در سراسر استان و کشور این طرح گسترش یافت.
یکی از اولویت های مهم سازمان میراث فرهنگی بحث توسعه گردشگری روستایی و ایجاد و تبدیل خانه های قدیمی و سنتی در روستا ها و شهرهای تاریخی به اقامت گاه های بومگردی بوده که در این زمینه تهسیلات خوبی را در حوزه تاسیس اقامت گاه های بوم گردی ارائه کرد که استان اصفهان تاکنون موفق به راه اندازی 300 اقامتگاه  بوم گردی و بالاترین تعداد اقامتگاه در کل کشور شده است.
... تسنیم:  پراکندگی این اقامتگاه های بوم‌گردی در سطح استان به چه صورت است؟
هارونی: تا سال گذشته اکثر اقامت گاه های بوم گردی به دلیل ظرفیت کویر که در شرق اصفهان وجود داشت، بیشتر در منطقه ورزنه، تودشک، نایین، انارک و خور و بیابانک بود اما از سال 96 جلساتی را در فرمانداری های شهرستان‌های استان و بخشداری ها و دهیاری ها تشکیل دادیم و همایشی در حوزه اقامتگاه های بوم گردی برای 23 شهرستان استان برگزار کردیم و این عامل سبب شد که پراکندگی که مدنظر سازمان بود در استان رخ دهد.
بعد از شرق استان، شمال استان شامل شهرستان های کاشان و آران و بیدگل رتبه دوم اقامت گاه های گردشگری در استان را دارند و بعد از آن در جنوب و غرب استان اقامتگاه تاسیس شده است و می توان گفت که در 23 شهرستان استان اقامتگاه های بوم گردی به بهره‌برداری یا در حال بهره برداری هستند.
... تسنیم: بخش خصوصی در ابتدا به صورت خودجوش در این زمینه فعالیت را آغار کرد، در حال حاضر سازمان میراث فرهنگی چه تسهیلاتی را برای حمایت از این حرکت در نظر گرفته است؟
هارونی: در ضوابط آیین نامه ایجاد، اصلاح، درجه بندی ونظارت بر تاسیسات گردشگری 16 عنوان و مصادیق گردشگری تعریف شده است، برخی از این اقامتگاه های سنتی هستند نه اقامتگاه بوم گردی، به این معنی که مکان هایی که در سطح شهرها وجود دارند، اقامتگاه سنتی هستند که به ثبت میراث فرهنگی رسیدند و از نظر مساحت بزرگ هستند و تجهیز هستند اما در اقامت گاه های بومگردی همان خانه های تاریخی با همان امکانات است که مقداری تغییرات به اقامتگاه تبدیل می شوند.
مهمان های مخاطب اقامتگاه بوم گردی و سنتی با یکدیگر فرق می کنند، خوشبختانه در حوزه اقامتگاه سنتی در شهر اصفهان و کاشان به خوبی عمل می کنند و سعی ما در این است که در بحث اقامتگاه های بومگردی در سطح روستا ها و شهرهای تاریخی تسهیلاتی را ارائه دهیم.
این تسهیلات به مبلغ 100 میلیون تومان با سود 4 درصد است که در بخش اقامتگاه های بومگردی در روستاها به صورت مرحله ای پرداخت می شود. اقامتگاه های بومگردی حداکثر اتاق هایی که دارند، 4 یا 5 اتاق است و عمدتا در روستا ها خدمات رسانی می کنند و انتظارات از این اقامتگاه ها در حد خانه های روستایی است و همین امر جذابیت را برای گردشگران داخلی و خارجی ایجاد کرده است.
تسنیم:  آیا در این زمینه بانکی مانند بانک گردشگری در این زمینه فعالیتی داشته و تسهیلات مازادی را به فعالان این حوزه پرداخت کرده است؟
هارونی: در این زمینه صندوق توسعه کارآفرینی مهر امید برای طرح های اولویت دار وام هایی را با بهره های کم درصد پرداخت می کند که گردشگری روستایی در این صندوق در اولویت است و سازمان میراث  فرهنگی با هیچ بانک خصوصی تفاهم نامه ای ندارد.
تسنیم: اشاره ای به توسعه اقامتگاه های بوم گردی در روستاها داشتین، آیا بحث هدف گردشگری در این مناطق برنامه ریزی شده است؟
هارونی: تفاهم نامه ای را با دانشگاه های استان امضا کردیم که بحث امکان سنجی در بحث گردشگری شهری و روستایی انجام شود و ظرفیت سنجی در این زمینه صورت بگیرد.
یکسری از روستاهای استان، روستاهای هدف گردشگری و هدف صنایع دستی هستند که در این زمینه های حتما اقامتگاه های بومگردی توسعه پیدا می کند و با توجه به اینکه  مخاطب اصلی این اقامتگاه ها گردشگران خارجی هستند، بحث توجیه اقتصادی آن در نظر گرفته شده است. و از نظر اقتصادی برای مالکان و بهره برداران اقامتگاه های بوم‌گردی رونق خوبی را ایجاد کرده است و این موضوع را بیشتر در شرق استان شاهد هستیم زیرا مخاطبان این مناطق مقصد خود را از سایت های بین المللی از قبل انتخاب کرده اند و گردشگر خارجی از قبل این اقامتگاه ها را رزرو می کنند اما در مناطق غرب و جنوب استان در حال رایزنی با دهیارها و بخشداران هستیم که کار تبلیغاتی در این زمینه انجام شود.
(۰۱خرداد ۱۳۹۷ - ۰۷:۰۹)
جمعه, 28 ارديبهشت 1397 13:40
انارک نیوز - در تابستان سال 1390 برای تکمیل ساخت کارخانه آجر آژند انارک با دو چالش روبرو بودیم آب و کمبود سرمایه.
آب در بوق و کرنا بود که با لوله کشی به انارک می رسد و تسهیلات بانکی هم برای منطقه محروم به سادگی پرداخت می شود. رئیس سابق بانک ملی انارک که نائینی بود و خیلی نزد انارکی ها مورد احترام بود نیز در مرکز بانک ملی مرکز استان فرد با نفوذی بود.

آب مورد نیاز به میزان 12000 متر مکعب در سال بود. بدون نامه تأمین مطمئن آب در سال 1389 امکان دریافت زمین نبود. شرکت آبفای منطقه نایین با عنایت به اجرای خط انتقال آبرسانی به شهر انارک آنرا تا پایان سال 89 امکان پذیر دانست. اما سال 1390 هم تمام شد و خبری از آن نبود. 
دومین چالش نیز کمبود سرمایه برای این پروژه بود. اواخر سال 90 برای اخد تسهیلات سرمایه ثابت از محل سهمیه باقیمانده سالهای 1384 تا 88 بنگاههای کوچک اقتصادی زودبازده و کارآفرین به بانک ملی معرفی شدیم که یکی از معاونان آن آقای مطهری نائینی رئیس قدیمی بانک ملی انارک بود که در ابتدا برخورد خوبی هم داشت. آقای عباس ایرانپور هم ملاقاتی با ایشان داشت. سپس ایشان معاون تسهیلاتی بانک شد اما پس از یک سال رفت و آمد نصیبمان فقط کفش پاره بود و بدتر اینکه قیمت ارز نیز تقریباً دو برابر شد.
در دی ماه 1391 دست به دامان نماینده محترم آقای سید حمیدرضا طباطبایی نائینی هم شدیم که نهایت تلاش خود را کردند. اما نتیجه همه این تلاشها هزینه، تلف شدن زمان و بوروکراسی اداری بود.

و این چنین بود که میانه تابستان 92 دست از پا درازتر دریافتیم دولت نه آب را تأمین می نماید و نه تسهیلات کم بازده را.
شروع پروژه میانه بهار 87 بود و اینک پس از بیش از پنج سال گذشت زمان به شدت مقروض و آبی هم در کار نبود. افزون بر آن گوش سازمان جهاد کشاورزی هم بدهکار این منطق نبود که بدون آب نمی توان اجرای پروژه را ادامه داد و خواهان اجرای کامل طرح تا اوایل پاییز 1393 بود.
همچنین تعهدی می خواست که در صورت تمام نشدن طرح تا اوایل پاییز 1393 دیگر هیچ ادعایی نسبت به اعیانی طرح نداشته باشم و حق هرگونه اعتراضی را از خود سلب و ساقط نمایم.
خلاصه اش اینکه آنها در تأمین آب بدعهدی کردند و من بایستی تاوانش را می دادم.

چه کنم چه نکنم که خودکرده را تدبیر نیست. با دلو دیگری به چاه رفتم و اینک در قعر چاه بودم. برای نجات سرمایه به این در و آن در زدم تا شاید قسمتی از سرمایه را با تغییر طرح نجات دهم که این خان را هم در ادامه خواهم آورد!
سه شنبه, 25 ارديبهشت 1397 14:55
انارک نیوز - در منطقه انارک گروهی کارآفرین داریم که حق و حقوق دولتی را می دهند و از منابع طبیعی یا امکانات خاص انارک استفاده می برند اما با اینکه درآمد بالایی از انارک نصیبشان می شود در اقتصاد مردم انارک تأثیری ندارند . اینها بلندگوهای قوی دارند و حرفشان نزد مسئولین دررو دارد، برخی نیز به امید واهی درآمد و کار دنبال آنانند. در هر صورت حتی اگر طبیعت را زشت یا منابع را به هدر دهند مجوز دولتی دارند. 
آیا نباید اقتصاد انارک به ازای ریالی که آنها می گذارند و به ازای آن تومانی از منابع برگشت ناپذیر انارک برداشت می کنند دیناری بهره ببرد؟

به سراغ راه حل نهایی می رویم و با پنج گام ساده پرسش، پیامد (معلول)، چرایی (علت)، چاره (راه حل) و انجام پیش می رویم.
1 - برای اینکه به بیراهه نرویم ابتدا باید چند پرسش را پاسخ دهیم!
الف - کارآفرین کیست؟ کارآفرین کسی است که یک سرمایه‌گذاری جدید را فراهم می‌کند، آن را عملیاتی می‌کند و مسئول موفقیت یا شکست آن است. او می خواهد کارفرمای خود باشد و رویایی دارد که خستگی ناپذیر آنرا دنبال می کند. پاداش موفقیت او پول است. 
ب - مدیر حرفه ای کیست؟ مدیر حرفه‌ای کار اختصاص داده شده به وی را با در نظر گرفتن پرداخت پول به انجام می‌رساند. در واقع حساب شده و هدایت شده سرمایه گذاری می کند.
پ - تفاوت کارآفرین و مدیر حرفه ای چیست؟ کارآفرین علاوه بر بوجود آوردن یک شرکت جدید، ریسک‌پذیر و نوآور است در حالی‌که مدیر حرفه‌ای تنها اجراکننده است.
ت - آیا محیط زیست مهمتر است یا بهتر شدن وضع زندگی مردم؟ مردم محلی حق تصمیم‌گیری در مدیریت محیط زیست خود را ندارند پس درآمد حاصل در زندگی آنان نقشی ندارد.
2 - با این چند تعریف ساده مشخص می شود مشکل انارک با مدیران حرفه ای است که می دانند پولشان را در استفاده از کدامیک ار منابع انارک سرمایه گذاری نمایند و چگونه از حمایت های دولتی حداکثر استفاده را ببرند بدون اینکه در برابر این برداشت و تخریب منابع به مردم انارک پاسخگو باشند.
3 - دلیل بی توجهی به خواست مردم این است که مردم محلی نفوذی در دستگاه‌های دولتی ندارند و شهروندان نمی‌توانند عملکرد مسئولان را به چالش بکشند. پس مسئولین از قدرت‌ مصونیت خود در راه تصمیم گیری های مخالف نظر مردم استفاده می کنند.
4 - راه حل پیشگیرانه پاسخگو کردن مسئولین محلی به این تصمیم گیری ها و راه حل نهایی پاسخگو کردن مسئولین شهرستان می باشد.
5- انجام این کار وقتی امکان پذیر است که با نماینده محترم هماهنگی به عمل آید تا در زمانی که چند ساعت وقت دارند به انارک تشریف بیاورند. زمان آنرا هم چند روز زودتر به اطلاع مردم برسانند. ایشان به تناسب خواسته های مردم با همراهانی که پاسخگو باشند قدم رنجه و مردم آزادانه پرسش های خود را مطرح نمایند. در ضمن اگر نیاز باشد بدون حضور همراهان جلسه ادامه یابد.
اگر قول پیگیری دادند در جلسه بعدی یادآوری و نتیجه آنرا اعلام نمایند.
دوشنبه, 24 ارديبهشت 1397 18:26
معاون توسعه کارآفرینی و اشتغال وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی گفت: امسال در استان اصفهان در بحث اشتغال فراگیر بیش از 1600 میلیارد تومان تسهیلات در نظر گرفته شده که توسط بانک های عامل هشت گانه در اختیار متقاضیان قرار خواهد گرفت.
به گزارش خبرگزاری فارس از نایین، عیسی منصوری بعد از ظهر امروز در جلسه کارگروه اشتغال در فرمانداری نایین با اشاره به این‌که در سال 96 و 97 تسهیلات بانکی خوبی برای سرمایه‌گذاران فراهم شده است اظهار داشت: امسال در استان اصفهان در بحث اشتغال فراگیر بیش از هزار و 600 میلیارد تومان تسهیلات در نظر گرفته شده که توسط بانک‌های عامل هشت‌گانه در اختیار متقاضیان قرار خواهد گرفت.وی ادامه داد: نرخ سود مشارکت تسهیلات بحث اشتغال فراگیر با توجه به نوع طرح‌ها بین 10 تا 16 درصد خواهد بود.
معاون توسعه کارآفرینی و اشتغال وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی خاطرنشان کرد:  در حوزه اشتغال روستایی نیز امسال در استان اصفهان افزون بر 270 میلیارد تومان تسهیلات بانکی با نرخ سود 6 تا 10 درصد در نظر گرفته شده است.
منصوری تصریح کرد: بر اساس بازخوردهای دریافت شده و تجربه دو ماهه آخر سال 1396، دستورالعمل و بخشنامه جدید دریافت تسهیلات در سال 97 در استان اصفهان تا پایان هفته ابلاغ خواهد شد که در دستورالعمل جدید علاوه بر افزایش سرعت دریافت وام، اختیار عمل کمیته‌های فنی شهرستان‌ها نیز به طور چشمگیری افزایش یافته و شهرستان‌ها می‌توانند وام‌های تا سقف 250 میلیون تومان را در شهرستان تصویب و خود مستقیم به بانک‌های عامل معرفی کننند. وی به افزایش سرعت دریافت وام اشاره کرد و گفت: در این بخشنامه زمان ماندگاری طرح در دستگاه‌ها و بانک‌ها نسبت به سال گذشته از سه ماه به یک ماه کاهش یافته است؛ در حال حاضر مقداری کندی بررسی و پرداخت تسهیلات در بانک‌ها داریم که امیدواریم با رایزنی‌های صورت گرفته و تمهیدات اندیشیده شده، این زمان نیز کاهش یابد.
معاون وزیر کار در ادامه با اشاره به ظرفیت‌های بسیار خوب شهرستان نایین برای ایجاد اشتغال اظهار داشت: جلسه امروز به منظور بررسی وضعیت موجود اشتغال و توافق برای برنامه‌های توسعه اقتصادی و اشتغال شهرستان نایین برگزار شده که مقرر شد طرح‌هایی در زمینه‌های گردشگری، صنایع دستی، معدن و صنایع معدنی و طرح‌های روستایی در اولویت کاری قرار گیرد.
در ادامه این جلسه، عباسعلی پوربافرانی، نماینده مردم شهرستان‌های نایین و خور و بیابانک اظهار داشت: سال گذشته در قالب طرح‌های اشتغال فراگیر بیش از 17 میلیارد و 800 میلیون تومان تسهیلات در قالب 40 طرح به شهرستان نایین اختصاص یافته که تاکنون بیش از 85 درصد آن محقق شده است. پوربافرانی با اشاره به ظرفیت بالای شهرستان تاریخی نایین در زمینه گردشگری افزود: شهرستان نایین با بیش از هزار و 200 اثر تاریخی در سال گذشته بیش از 40 هزار نفر بازدیدکننده و گردشگر خارجی داشته است که این خود نشان از ظرفیت و پتانسیل بالای شهرستان در این حوزه را نشان می‌دهد.وی به بخش معدن و صنایع معدنی اشاره کرد و گفت: بخش انارک به عنوان آکواریوم معدنی کشور شناخته شده و قدیمی‌ترین معدن ایران در این منطقه قرار دارد که باید در این زمینه نیز سرمایه‌گذاری‌های لازم جهت ایجاد اشتغال پایدار صورت گیرد.
(تاریخ: ۱۷:۲۷ - ۱۳۹۷/۰۲/۲۴کدخبر: ۱۳۹۷۰۲۲۴۰۰۱۰۸۲)
شنبه, 22 ارديبهشت 1397 19:32
انارک نیوز - انارک منطقه ای محروم است حتی اگر دولت آنرا محروم نداند. جالب است همه موافق و مشوق سرمایه گذاری در منطقه محروم انارک بودند و پروژه آجر اشتغال 40 نفر را بطور مستقیم به همراه داشت.
اردیبهشت ماه 1387 ابتدای پیگیری جدی و بدون وقفه من برای گرفتن مجوزهای دولتی ساخت کارخانه آجر سفالی در انارک بود و اواخر تیرماه 89 یعنی پس از دو سال و دو ماه و دستور استاندار زمین را تحویل دادند.  فارغ از اینکه بدانند در این بیست و شش ماه بر سرمایه گذار چه گذشت و آیا هنوز با توجه به شرایط ناپایدار اقتصادی، طرح اقتصادی است یا خیر.
بیشتر سرمایه گزاران تا از دریافت تسهیلات بانکی مطمئن نشوند کاری انجام نمی دهند اما من چشمم را روی این اصل اساسی بستم و از جیب خود مشغول بستن قراردادهای مختلف شدم که صدها میلیون تومان می شد.

در تابستان 1389 با توجه به سرمایه گزاری سنگین این پروژه از شرکت آجر آژند انارک برای سرمایه گذاری و ادامه سریع کار دعوت به عمل آمد.
بتون ریزی فونداسیون سوله ها در انارک دشواری هایی را بوجود آورد و با تأخیر غیرمسئولانه شرکت پیمانکار زمان بندی پروژه بهم ریخت و در پایان با نارضایتی از نحوه انجام، اختلاف دراز مدت و چند سال بعد به دادگاه نایین کشید. ولی با توجه به اینکه در قرارداد داور و ناظر پروژه یک نفر همشهری و ذینفغ فرزندش بود راه به جایی نبردیم. نظریه کارشناس محترم دادگستری برای معایب هم موجود است.
در زمستان از سرمایه گذاری حدود 323 نفر از اهالی بازنشسته و قشر کم درآمد ولی مشتاق انارک استقبال به عمل آمد که در بین آنان هیچیک از افراد پولدار انارکی هم نیست هرچند همه آنان را در جریان گذاشته بودم.
در کمتر از یک سال یعنی تیرماه 1390 سوله سالن تولید، انبارها، سالن توزیع برق کارخانه و فونداسیون ماشین آلات، سیلوها ساختمان اداری و اتاق استراحت با بیش از هزار مترمربع زیربنا آماده شد. پیشرفت کار حدود 35% کل کار بود و وام 28% بانکی سنگینیش را بر روی پروژه انداخته بود. دنبال دریافت وام از دولت برای خرید ماشین آلات و کوره افتادیم که از دیگر خانها به مراتب سخت تر و زجرآور بود. پس از تصویب یک میلیارد تومان در کارگروه اشتغال شهرستان بالاخره دی ماه 90 در کارگروه اشتغال استان و جهت اعلام نظر با فشار آقای وکیل دکتر حسین حسنی بافرانی که در آستانه انتخابات مجلس بود به بانک ملی فرستاده شد.
اما کجا رفت وام های آقای دکتر احمدی نژاد رییس جمهور و از آن به ما چه رسید را در ادامه خواهم آورد!
شنبه, 22 ارديبهشت 1397 17:29
زیباترین بیابان های توریستی ایران و حس شکوه در لا به لای شن و خاک 
کویر ایرانخیلی از علاقه مندان به علم جغرافی و صنعت جهانگردی حتما باید آلفونس گابریل (Alfons Gabriel)جغرافی دان و جهانگرد مطرح اتریشی را بشناسند که سفرنامه ای به نام عبور از صحاری ایران که حاصل تجربه های شخصی وی از زیباترین بیابان های توریستی ایران است را منتشر نموده است.
 آقای گابریل در وصف کویرها و بیابان های توریستی ایران جمله مشهوری دارد که می گوید هر کسی که یک بار موفق به کسب تجربه صحرانوردی شود، دیگر قادر به جدایی از آن نخواهد بود! شاید در حقیقت کسانی که تجربه سفر به بیابان و صحرا را دارند نیز هم نظر با این جهانگرد فقید اتریشی باشند! تمام اسم هایی همچون بیابان، بادیه، صحرا، کویر و امثال این نام ها برای بسیاری از گردشگران ایرانی و غیر ایرانی تنها یک معنی واحد را می دهند و آن وجود تپه های ماسه ای نرم برای افتادن جای پا بر روی  نور داغ آفتاب، دریاچه نمک و تعدادی گونه گیاهی و جانوری سازگار با شرایط بیابانی است! اما حقیقتا اینگونه نیست و تمامی نام های گفته شده که می توانند مترادف همدیگر نیز به جهتی تعبیر شوند، شرایط مخصوص به خود را اعم از اختلاف سطح نسبت به دریا، نوع رویش گیاهان، میزان نمک موجود در خاک و همچنین میانگین بارش سالانه منحصر به خود را دارا می باشند که معرف بهترین بیابان های توریستی ایران هستند.
ایران سرزمینی زیبا با بیابان های دیدنی: ایران کشوری است پهناور که تقریبا 25 درصد آن را کویرها و بیابان های توریستی ایران فرا گرفته اند. بازدید از اقلیم های خشک همچون بیابان ها و کویرها مدتی است در صنعت توریسم جا افتاده است و علاقه مندان زیادی همه ساله در کل دنیا برای گشت و گذار زیر نور سوزان و گرمای طاقت فرسای بیابان های جهان به اقصی نقاط خشک این کره خاکی سفر می کنند که کشور ما می توانند با کمی اعطای خدمات به این مناطق، از پتانسیل های بالایی برای  گردشگران و توریست های خارجی برخوردار شود. لازم به ذکر است بهترین زمان برای گشت و گذار در زیباترین بیابان های توریستی ایران، فصل های پاییز و زمستان می باشد چرا که شدت داغی آفتاب در این فصول کم است و از آن طرف سرمای شب این مناطق غیر قابل اجتناب است! پس اگر شما نیز اندکی علاقه پیدا کرده اید تا در اولین فرصت خود به سراغ یک سفر بیابانی و گشت و گذاری در دل کویرهای کشور بزنید در ادامه این مطلب با همگردی همراه شوید.
کویر عروسان ایرانکویر عروسان: در این که کویر مصر که از جمله کویرها و بیابان های توریستی ایران است و یکی از زیباترین بیابان های توریستی ایران، هیچ شکی وجود ندارد اما چیزی که حتی از کویر مصر نیز می تواند برای گردشگران و علاقه مندان به گشت و گذار در محیط های بیابانی بسیار حائز اهمیت تر باشد، کویر عروسان است که در نزدیکی روستایی همنام به خود، یعنی  در حوالی روستای مصر ایران قرار گرفته است.روستای عروسان هم از روستای مصر دنج تر و خلوت تر است و هم از رمل  روستای عروسان سبب رونق گرفتن کشاورزی در این منطقه گشته است. البته فراموش نکنید که رونق امروزی روستای عروسان نسبت به گذشته کمتر هم شده است چرا که در قدیم به دلیل نبود جاده آسفالت شده فعلی این روستا پل ارتباطی میان جندق،خلوان و طبس بود و به همین خاطر از رونق کاری و اقتصادی بسیار بیشتری نیز برخوردار شده بود. لازم به ذکر است در صورت تمایل به ماندن و سپری کردن شبی در کویر عروسان و یا کویر مصر می توانید از خانه های مخصوص گردشگری در روستاهای نام برده و یا روستاهای نزدیک دیگری همچون روستای محمدآباد کوره گز که دارای منزلی است برای اقامت گردشگران، استفاده نمایید. فراموش نکنید که نزدیک به روستای عروسان مصر، 2 روستای دیگر تحت نام های عروسان گرمه یا همان عروسان گلستان و همچنین عروسان چوپانان قرار گرفته است که بهتر است حسابی حواستان به اشتباه نگرفتن آن ها با یکدیگر باشد. برای رفتن به سوی کویر عروسان چه از نقاط دامغان، معلمان و جندق و چه از نقاطی همچون نایین، انارک و چوپانان بخواهید راه بیافتید.
ابتدا به ساکن بایستی وارد جاده خور و بیابانک بشوید. با وارد شدن به جاده مذکور و مسافت میانی بین دو شهر فرخی و خور، به خروجی روستای مصر دست پیدا می کنید. البته با اینکه این جاده یک جاده فرعی به حساب می آید اما از شرایط آسفالتی و همواری برخوردار است و تنها کافی است 15 کیلومتر از مسیر در حال حرکت خود را طی نمایید تا به جاده روستای عروسان برسید. جاده منتهی به این روستا با این خاکی است اما ماشین رو می باشد و می توان با سپری کردن فاصله ای در حدود 20 کیلومتر از آن، به یک دوراهی که سمت راست آن به روستای محمدآباد ختم می شود و سمت چپ آن نیز به روستای عروسان که از بهترین بیابان های توریستی ایران است، برسید.
(همگردی / جمعه 21 اردیبهشت 1397 )