امروز: پنج شنبه 02 آبان 1398 برابر با 24 اکتبر 2019

جمعه, 12 مهر 1398 21:46
برنامه کتابخانه‌های عمومی اصفهان برای هفته سوم مهرماه اعلام شد برنامه کتابخانه‌های عمومی اصفهان برای هفته سوم مهرماه اعلام شد 
کتابخانه‌های عمومی استان اصفهان در هفته سوم مهرماه ۱۳۹۸ با برگزاری برنامه‌های متنوع فرهنگی، پذیرای اعضا و علاقه‌مندان کتاب و کتابخوانی هستند. به گزارش ایمنا، پایگاه اطلاع‌رسانی نهاد کتابخانه‌های کشور برنامه‌های فرهنگی کتابخانه‌های عمومی استان اصفهان در هفته سوم مهرماه ۱۳۹۸ را به شرح جدول ذیل اعلام کرد:
... کتابخانه عمومی علی بن موسی الرضا(ع) شهر انارک شهرستان نایین با برنامه "جام باشگاه های کتابخوان + نشست کتاب خوان" در ۱۵ مهر  ساعت ۱۷
(۱۲ مهر ۱۳۹۸ - ۰۸:۴۲ - کد خبر 391981)
دوشنبه, 01 مهر 1398 22:51
مدیر آموزش و پرورش نایین گفت: در برخی از مدارس سطح شهرستان از بخاری نفتی استفاده می‌شود که نیازمند نگاه خیران نایینی است.استفاده بخاری نفتی در برخی از مدارس نایین / بهره برداری از مدرسه خیرساز مسکن مهر قائمیه از اواسط مهرماه / ۳۰ درصد معلمین نایین را بازنشستگان تشکیل می‌دهند 
رحمت اله رضایی مدیر آموزش و پرورش نایین در گفت و گو با خبرنگار گروه استان های باشگاه خبرنگاران جوان از اصفهان، گفت: آموزش و پرورش سازمانی است که مردم ارزشمند‌ترین و طلایی‌ترین سرمایه‌های خود را به آن می‌سپارند و ما باید درمقابل آن امانت دار خوبی باشیم که نیازمند نگاه ویژه مسئولین، معتمدین و شورا‌های شهر و روستا است.
او با اشاره به تشکیل مجمع خیرین آموزش در نایین افزود: با مشارکت خیّرین آموزشی و مدرسه‌ساز می‌توانیم در جهت فضاسازی، تامین امکانات آموزشی موفق عمل کنیم.
رضایی، کم جمعیت بودن مدارس روستایی، مشکل سرویس‌های رفت و آمد معلمان را یکی از مشکلات آموزش و پرورش دانست وگفت: امروز دانش آموزان چوپانانی از یک طرف، از نبود وسیله گرمایشی رنج می‌برند و از طرفی معلمینی که بایستی کیلومتر‌ها در روستا‌های خارج از شهرستان خدمت کنند از کیفیت سرویس مطلوبی برخوردار نیست که نیاز‌مند نگاه خیرانه نایینی است.
او با اشاره به وضعیت سیستم گرمایشی مدارس شهرستان نایین اظهار کرد: از مدرسه سمیه چوپانان بازدید و مشاهده شد که از بخاری تابشی استفاده می‌شود، ولی مدرسه ستوده این روستا هنوز بخاری‌های نفتی داریم و قول‌های مساعدی داده شده که در آینده هم در انارک و هم در چوپانان روستا‌هایی که از شهرستان دور هستند استاندارد سازی لازم انجام شود که در برخی از مدارس بخاری نفتی استفاده می‌شود.
(کد خبر: ۷۰۸۰۴۱۵ - ۰۱ مهر ۱۳۹۸ - ۲۱:۰۶)
یکشنبه, 31 شهریور 1398 12:18
انارک نیوز -  نشانه مصدری در  گویش گزی "مون یا امون" است.
ویگیتامون = برداشتن، وکشامون = کشیدن، وراشمارتامون = شمردن، انیشتامون = نشستن، خو شومون = خواب رفتن،
برای آشنایی بیشتر به مجله دکتر احمد فاضل (مجله علوم اجتماعی و انسانی دانشگاه شیراز) مراجعه کنید.خطر از بیخ گوش گویش گزی گذشت 
برخورداری از دستور زبان مستقل و کامل، گستردگی جغرافیایی چشمگیر و قابل‌توجه در نقاط مختلف کشور، قدمت تاریخی و برخورداری از صورت مکتوب بارزترین ویژگی‌های گویش گزی، میراث ناملموس ثبت شده در فهرست میراث ملی کشورمان است. این گویش، امروز گویش رسمی‌مردمان شهر گز و برخوار در 10کیلومتری اصفهان است که نشانه‌های تاریخی،  از قدمت بیش از 3 هزار ساله این کهن شهر حکایت‌ها دارد.  با  احمد فاضل که تنظیم و ارائه پرونده ثبتی این گویش را بر عهده داشته است، درباره اهمیت این میراث ناملموس، سابقه تاریخی‌ و مراحل ثبت ملی‌اش گفت و گویی انجام داده‌ایم، به این امید که نسل نو آشنایی بیشتری با این میراث مهم ایرانیان پیدا کنند و در میـــــــراث‌داری‌اش بیش از اینهــــــا، بکوشند. حقیقت تلخ و غیرقابل انکار درباره زبان‌ها، گویش‌ها و لهجه‌های بومی، محلی و قدیمی‌در کشور ما این است که این میراث ارزشمند آوایی مدت‌هاست درحال کمرنگ شدن است و نسل‌های جدید به دلایل مختلفی که جای بحث درباره آنها مجال دیگری می‌طلبد، تمایلی به استفاده از این گویش‌ها و زبان‌ها ندارند. به همین دلیل هم امروز باید ردپای این میراث را در دل شهرها و روستاهای کوچک و بر سر زبان زنان و مردان سالخورده ای جست‌وجو کرد که تنها حافظان این میراث هستند.برای دانستن مابقی ماجرا بهتر است پای حرف‌های دکتر احمد فاضل، پژوهشگر تاریخ، فرهنگ و زبان و استاد ادبیات فارسی بنشینید که تامین محتوای علمی ‌پرونده ثبتی گویش گزی را برعهده داشته است. پرونده‌ای که از سال 1382 روند جمع آوری اطلاعات درباره آن توسط حجت الله ذکاوتمند، کارشناس میراث فرهنگی،  آغاز شده و در سال 1389 دکتر احمد فاضل با ارائه مدارک علمی ‌بر مستندات آن افزوده است و سرانجام این اثر در یازدهم بهمن ماه سال 96 به شماره 1530 در فهرست ملی میراث فرهنگی ناملموس به ثبت رسیده است.
اصفهانی‌ها و شماری از ایرانیان به گویش گزی صحبت می‌کردند
احمد فاضل با اشاره به اینکه گویش گزی از نظر تقسیمات لهجه شناسی و گویش شناسی جزو گویش‌های مرکزی ایران محسوب می‌شود، گفت: «سابقه این گویش به زبان‌های ایران باستان برمی‌گردد و چنانکه در آثار متعدد ذکر شده، گویش گزی ادامه زبان پهلوی است. براساس آنچه محققان اعلام کرده اند این گویش نه تنها در اطراف اصفهان بلکه در خود شهر اصفهان هم تا قبل از صفویه رایج بوده و از زمان صفویه چون اصفهان به پایتختی انتخاب می‌شود کم کم زبان فارسی جای گویش اصیل را می‌گیرد و مردم فارسی زبان می‌شوند. بنابراین اهمیت و گستردگی گویش گزی از جهات مختلف قابل بحث است. » به روایت او، دکتر احمــــد تفضلی، زبان‌شناس و ایران شناس، نیز در کتابش تاکید کرده که مردم اصفهان تا قبل از صفویه به همین گویش تکلم می‌کرده‌اند که بعد از آن به تدریج منسوخ می‌شود.چنانکه در پرونده ثبتی این اثر آمده، گویش گزی از گویش‌های بسیار قدیمی‌ در ایران است که در شهر گز و برخوار در 18 کیلومتری اصفهان به طور متمرکز و به عنوان زبان رسمی ‌شناخته می‌شود و البته در شهرهای مجاور و تا شعاع صد کیلومتری آن در شهرهایی مانند خورزوق، خمینی‌شهر، کمشچه، محسن آباد، وزوان، میمه، جوشقان، ونداده، ورزنه و ... مردمانی به آن سخن می‌گویند و در شهرهای زواره، اردستان، خوانسار، ابوزیدآباد، کاشان و نائین نیز مشابهت دارد.همچنین نمونه گویش گزی را می‌توان در زیارتگاه زرتشتیان چک چک اردکان یزد مشاهده کرد که در 44 کیلومتری شمال اردکان و در دل کوه قرار  دارد.در این پرونده همچنین به نقل از کتاب «گویش کلیمیان اصفهان» ذکر شده که ایران کلباسی، زبان شناس برجسته کشورمان معتقد است نمونه گویش گزی در نقاطی از همدان، کرمان، کاشان، بروجرد و چند شهر دیگر و حتی در حوزه‌هایی در خارج از کشور مانند نواحی قفقاز رواج دارد.
(اصفهان زیبا - یکشنبه ۳۱ شهریور ۱۳۹۸)

 

پنج شنبه, 24 مرداد 1398 13:15
کاروان سراها نماد مهمان نوازی ایرانیان / سرمایه گزاری برای تبدیل کاروانسراها به واحدهای بوم گردی و اقامتی
در طول تاریخ، یکی از علل شکل‌گیری کاروانسراها پناه دادن به مسافرین خسته و حفاظت از جان و مال آنها بوده که بعضی از کاروانسراها وقف عام بودند و این نکته نشانی از محبت و مهمان‌نوازی ایرانیان دارد. 
به گزارش خبرنگار گروه استان های باشگاه خبرنگاران جوان از اصفهان، از مهمترین آثار معماری که از گذشتگان در کشورمان به یادگار ماندهکاروان سرا‌های تاریخی است، این مکان‌های ارزشمند در طول تاریخ در بین جاده ها، راه‌ها و بعضا در داخل شهر‌ها ایجاد شده که کارکرد آن استفاده مسافران و کاروان‌هایی بود که در مسیر راه جهت استراحت توقف می‌نمودند. 
طی قرون سپری شده، کاروانسرا‌های درون‌شهری و برون‌شهری بارانداز و استراحتگاه کاروان‌ها و کاروانیان اقصی نقاط معمور آن روزگاران به‌شمار می‌آمدند و محل تعاطی و تعامل اندیشه‌ها و تبادل و تقابل آداب و رسوم اقوام و ملل مختلف بودند، و بی تردید، این تماس و تلاقی انسان‌ها و اندیشه‌های گوناگون، تأثیری شگرف بر زندگی مردم این مرز و بوم کهنسال داشته‌است.
در مسیر جاده ابریشم این مکان‌ها زیاد به چشم می‌خورد که کاروان‌ها در بین مسیری که عبور می‌کردند طبق برنامه‌ای که از قبل صورت گرفته بود کاروان سرا‌ها را جهت اقامت و استراحت در چند شبانه روز انتخاب می‌کردند.
یکی دیگر از علل شکل‌گیری کاروانسرا‌ها پناه دادن به مسافرین خسته و حفاظت از جان و مال آن‌ها در جاده‌ها بوده که بعضی از کاروانسرا‌ها وقف عام بودند و این نکته نشانی از محبت و مهمان‌نوازی ایرانیان دارد.
کاروان سرا‌ها ابعاد مختلفی دارند و معمولا چهار ضلعی و گرد هستند و تعداد اندکی از این بنا‌های تاریخی دارای برج هستند. در شهر تاریخی نایین هفت کاروان سرا با ابعاد مختلف وجود دارد که قدیمی‌ترین کاروان سرای نایین کاروان سرای شاه جوان در ۷ کیلومتری نایین قرار دارد که از دوره سلجوقیه به جای مانده و امروز بخشی عظیمی از این کاروان سرا تخریب شده است.
امروز با پیشرفت تکنولوژی و توسعه یافتن وسایل نقلیه، افول کاروان سرا‌ها از یک قرن پیش تاکنون رقم خورد که این عدم کارایی باعث تخریب و   رسیدگی نکردن به آن‌ها شده است. امروز کارشناسان میراث فرهنگی و گردشگری با برنامه ریزی‌های مدون و احیا همچنین جذب سرمایه گذار توانسته این مکان‌ها را به یک مکان اقامتی یا بومگردی تبدیل کنند.
برنامه ریزی برای تبدیل کاروانسرا‌ها به اقامت گاه‌های بومگردی
کاروان سراها نماد مهمان نوازی ایرانیان / سرمایه گزاری برای تبدیل کاروانسراها به واحدهای بوم گردی و اقامتیمحمود مدنیان در گفت و گو با خبرنگار گروه استان های باشگاه خبرنگاران جوان از اصفهان، می‌گوید: در طی ۱۵ سال گذشته برنامه‌ای که میراث تدوین کرده مبنی بر تبدیل این مکان‌ها به مجموعه‌های اقامتی گردشگری و پذیرایی به وسیله سرمایه گذاران با نظارت میراث فرهنگی بوده که از نمونه‌های بارز این کاروان سرا، کاروان سرای انارک است که بیش از ۱۱ سال مرمت شده و به عنوان مرکز بوم گردی فعال امروز مورد استفاده قرار گرفته است.
مدیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی نایین با بیان به اینکه ۸۰ درصد مالکیت این کاروان سرا با نهاد‌های اوقاف و امور خیریه است، افزود: برای در اختیار گذاشتن این گونه مکان‌ها برای سرمایه گذاری با مشکلاتی روبه رو هستیم که برای مرمت و احیا این بنا‌ها بروکراسی‌های اداری در فواصل زمانی طولانی صورت بگیرد. 
به گفته مدنیان، کاروان سرای بلاباد نایین از جمله مکان‌هایی است که مراحل پایانی واگذاری آن طی شده که سرمایه گزار این بنای تاریخی علاوه بر ایجاد اقامتگاه و واحد بوم گردی، مجموعه گردشگری نیز در کنار این بنا راه اندازی می‌شود.
این کارشناس میراث فرهنگی و گردشگری نایین گفت: کاروان سرای مشجری در مزرعه مشجری که به سرمایه گذار تحویل داده شده امروز ۹۰ درصد پیشرفت نموده که با توجه به قرارگرفتن در مجاورت ریگ جن، منطقه زیست محیطی عباس آباد و روستای چوپانان، این مکان به عنوان یک مجتمع گردشگری با اقامت سنتی می‌شود که تولید گیاهان دارویی، پرورش حیوانات بومی مثل شتر را هم در پی خواهد داشت.
(کد خبر: ۷۰۳۲۴۵۹ - ۲۴ مرداد ۱۳۹۸ - ۰۶:۳۳)
سه شنبه, 15 مرداد 1398 12:59
انارک نیوز - خاطره تلخ و شیرین زیر را از آقای کریم سهیلی داریم که برای شما می آوریم. 

کلاس اول بودم با آقا جانم تو نخلک در همسایگی علی کوهستانی و سید محمد موسویان و سید داوود حسینی همسایه بودیم. بچه بودیم و شیطون. با غلامرضا طالبی و مرحوم ناصر نظر نژاد همکلاسی بودیم و رفیق هم بودیم. غلامرضا طالبی یک ترکه کوره گز دستش بود، دنبال هم کردیم، من فرار کردم اومدم خونه و در را بستم. از پشت در غلامرضا با ترکه می زد. نمی دونم کی به آقا جانم گفته بود که شب پس از اینکه نماز خونده بود از مسجد اومد و همین که رسید من را به باد کتک گرفت و از میخ مشک آویزونم کرد. من هم که جرأت سوال کردن نداشتم آویزان بودم که سید داوود خدابیامرز اومد، گفت: حسن چیکار اکیری؟ وچه هو کایشنی اکه، چیی جی نبی! برچیرا درش ابندی؟
خلاصه منو از میخ مشک پایین آورد و منم هق هق می کردم. شام دمپخت داشتیم با گوشت شکار برام گوشت و دمپخت ریخت و گفت: بخور.
حالا منم هی هی می کردم، اونم نخورد. برای اولین بار دیدم بابام گریه کرد، اشکاشو دیدم ولی جرأت اینکه به روش بیارم، نداشتم. اینم بگم که یک ناخنگیر داشت که گم کرده بودم، حالا یا پیدا کرده بود یا بیخیال شده بود. به هر حال اونشب شام خوردیم و خوابیدیم. نصف شب از درد کشاله ران از خواب پریدم، بابام دستپاچه شد و بردم پیش دکتر پور آید گفت: حسن آقا چکار کردی پاهاش سیاه شده؟
بابام دستپاچه شد، گفت: زدمش.
دکتر هیچی نگفت ولی دارو و پماد داد. بابام هر روز پاهام را چرب می کرد و داروها را می داد سروقت که بخورم.
روز چهارشنبه بود که از علی بلوچی خدابیامرز تفنگ را گرفت و رفت ‌سمت قلعه بزرگ. دیدم که غلامرضا صالحی شوهر عمه خوشقدم هم داره می ره سمت قلعه بزرگ، فهمیدم شکار دیدند. خلاصه بعداز دو، سه ساعت بعد آوردند و تو آویزه بابا یک پزان یا همون چپش (chaposh) زده بود و آورد خونه و پوستش را کند و تکه پاره کرد و گفت: میرزا کریم بلند شو اینها را ببر خونه دکتر، اولش برو خونه علی بلوچی.
من هم رفتم و گوشتها را دادم و برگشتم. گفت: برو خونه عمه خوشقدم تا من هم بیام.
رفتم خونه عمه و شب اونجا بودیم و شام خوردیم و اومدیم خونه ولی پام هنوز درد می کرد.
فردا هم پنجشنبه بود و رفتیم مزرا و گوشت را هم بردیم.
یکشنبه, 13 مرداد 1398 00:32
معلم

نماینده نایین در شورای اسلامی استان گفت: معلمانی که در مناطق روستایی مشغول فعالیت هستند مسافت بسیاری را تا این مناطق طی می‌کنند که بهتر است برای این معلمان روستایی آموزش و پرورش تمهیداتی برای وسیله ایاب و ذهاب آنها در نظر بگیرد.

محمد پاکروان در گفت‌وگو با خبرنگار ایمنا، با اشاره باید دیدگاه ما به اینکه به موضوع آموزش و پرورش کلی باشد، اظهار کرد: باید در سیستم آموزش و پرورش ما تغییراتی به وجود بیاید چرا که در کشورهای توسعه یافته بیشترین اولویت را به آموزش و پرورش می‌دهند.

وی با ابراز تاسف اینکه در ایران آموزش و پرورش را یک نهاد مصرفی می‌دانند، تصریح کرد: این دیدگاه مصرفی بودن آموزش و پرورش دیدگاه بسیار ناخوشایندی است چرا که هیچ نهاد دیگری به اندازه این دستگاه مهم و سازنده نیست.

نماینده نایین در شورای اسلامی استان اصفهان با اشاره به رایگان بودن تحصیل در قانون اساسی اظهار کرد: اصل ۳۰ قانون اساسی عنوان کرده دولت موظف است وسایل آموزش و پرورش رایگان را برای همه افراد تا پایان دوره متوسطه و زمینه تحصیلات عالی را تا سرحد خودکفایی کشور به طور رایگان فراهم کند.

وی با تاکید بر اینکه در سال‌های اخیر برخلاف تبلیغات ممنوع بودن اخذ شهریه، ثبت‌نام‌ مدارس بدون شهریه صورت نگرفته است، تصریح کرد: بسیاری از مدارس صراحتا اعلام می‌کنند تا کسی پول پرداخت نکند ثبت‌نام صورت نمی‌گیرد و از همه والدین به فراخور وضعیت مالی آنها شهریه‌ای به نام مشارکت والدین دریافت می‌کنند.

پاکروان با اشاره به مشکلات پیش روی مقاطع ابتدایی خاطرنشان کرد: در بحث آموزش مقطع ابتدایی در کلاس چهارم که پایه‌ای مشکل‌تر در این مقطع است در برخی شهرستان‌ها مانند انارک تقاضای یک معلم اختصاصی دارند.

وی با تاکید بر لزوم رسیدگی به مدارس روستاها گفت: عدم توجه به مدارس روستایی خود عامل مهاجرت و خالی از سکنه شدن روستاهاست که لازم است آموزش و پرورش به این موضوعات توجه لازم را داشته باشد.

نماینده نایین در شورای اسلامی استان با بیان اینکه اختصاص امکانات آموزشی عاملی برای کاهش مهاجرت خواهد بود، افزود: بهتر است در این خصوص راهکارهایی ارائه شود و توجه لازم به فضای فیزیکی و کیفیت بخشی به آموزش در مناطق محروم صورت بگیرد.

وی با تاکید بر وجود مشکلات بسیار در خصوص رسیدن معلمان به مناطق روستایی گفت: معلمانی که در این منطقه مشغول فعالیت هستند مسافتی مسافت بسیاری را تا مناطق روستایی طی می‌کنند که برای مثال تا روستای چوپانان باید حدود ۱۵۰ تا ۱۶۰ کیلومتر طی مسیر کنند که بهتر است برای این معلمان روستایی آموزش و پرورش تمهیداتی برای وسیله ایاب و ذهاب آنها در نظر بگیرد.
(۱۲ مرداد ۱۳۹۸ - ۱۴:۱۴- کد خبر: 384622)

پنج شنبه, 03 مرداد 1398 20:57

کوچه ها خلوت و خالی ، خانه ها قفل به در 
پنجره بسته ، سکوت ، هیچ نبینی به گذر

آشنا هست همه جا ، آدمیانش در ذهن
لحظه های رفته را ، آید همانا بر ذهن

کوچه با پیرزنی یا پیرمردی ، خانه ای را ساکن
رنگ و جلوه گیرد آنجا ، گر چه تنها ساکن

گاه گاه یک یا دوبچه ، کوچه راجان می دهند
بودن همسایه ، دلگرمی به آنان می دهند

کوچ همسایه زکوچه ، کوچه درکوچ می کند
کوچه خالی خانه خالی ، شهر بر پوچ می کند

بادگیر بی نفس و ، بسته یکایک چشمه اش
زندگانی بسته و ، پایان حدیث و قصه اش

شهرک شهرانارک ، اندکی ، بالندگی داردبه خود
رفت و آمد ، زندگی ، پویندگی دارد به خود

شهر ما گنجینه و ، تحصیل عالی بی شمار
مردمانش نیز گنج و ، سر زمینش گنج دار

منطقه ی دارا ، معادن ، با ذخیره ی پرعیار
درمسیرچنداستان،راه مشهد ،نه محروم وکنار

شهر تاریخی ، اصالت ، ریشه فرهنگ و زبان
شهری پر آوازه و مشهور ، ز نیکو ی مردمان

قدمت شهریت شهرانارک ،بیشترازشصت سال
اینچنین درماندگی ، گشته به ممکن در محال

روزگاری مدرسه دانشکده بیمارستان درکار بود
کادر پزشکی و جراح ، ادارات و رونق بازار بود

بافت ورنگ پارچه پرظاهر ،فرش وگلیمش نادر
درشترداری ودام ماهر، کوره های آجروگچ دایر

حاصل وتحصیل ، به شهر و روستا بودش قرار
طالمسی،نخلک،چوپانان وتوابع راجمعیت وکار

اشتغالش کم شد و ، ساکن و اهلش سر گم
زین سبب هر سو تهی ، اندک نفوس و مردم

باغ و بستان وفضای سبز آن ، خشک و خموش
همچنان مردم که رفتندجملگی، خانه به دوش

مشکل بارز، کمی خانوار ،تمرکز واسکان اوست
ارنه اینک درتحول باشدو، بیشتر توقع نکوست

راه اصلی ،راه ریلی دارد و ایستگاه ،خط آسمان
معدن،وکارخانه وتولیدگوشت،مرغداری،پادگان

درد بسیاری در این بخش و ، بسی درمان نشد
بر نجاتش بس فراوان آمدند ، امکان نشد

بهر هر کار آفرین ، عذر و موانع بر زدند
تا که تاسیس کارخانه را ، دگر شهری برند

گفته آمد ؛ نیست آب و برق و گاز اینچنین
گفته آمد ؛ نیست انارک قطعه ای جای و زمین

سرمایه، شغل رفت دلیجان، یابماند درشاهرود
جای دیگر در ترقی ، پیشرفت ، اینجاچه سود

متصل شد آب و برق ، در لوله گاز آید اخیر
بانیان را هست تشکر ، خدمات آید کویر

آنچه بحران را همی ، جمعیت است و اشتغال
ورنه درآسایش وآب وهوا، پاک و مصفاو زلال

زنده گردد شهر ما ، باید به توسعه فزود
مستعد است بخش ما ، فراز یابد زین فرود

ساختمانهای کهن متروکه ،افتاده وبیکس شده
رسم وفرهنگ وزبان ،تسخیروپیش وپس شده

بادگیر ،بالا خانه ، صفه ، دالان ، در هم شکست
گرد غم از جای جای ، بر پیکرش آمد نشست

سقفهای گنبدی ، ضربی ، بسی ویران شده
سازه، چینه ،چون تزلزل ، با زمین یکسان شده

پله ها ، تنور کوچه ، بس ساباطها شد خراب
از نبود صاحب و ، فرسایش و باران و آب

حیف از این آثار زیبا ، هر زمان کم می شود
تور و گردشگر که بیند ، حیطه ی غم می شود

گر بیفتد خشتی از دیوار و کاهگل بر زمین
"بی قرار " افسرده گردد ، بل همه را اینچنین

(علی محمدی زاده (بی قرار انارکی) علیخان 95 / 2 / 19)

جمعه, 07 تیر 1398 18:08
همه ما آدم ها برای ادامه مسیر زندگی و به ویژه برای پیشرفت چشم به سوی دیگرانی داریم که آنها را به اصطلاح موفق نام نهاده ایم. سلبریتی یا ستاره ها درست یا نادرست به عنوان افراد موفق معرفی شده اند.

از نگاه عوام دو عامل کسب ثروت و شهرت مهمترین نشانه های موفقیت برای هر فردی به شمار می روند و اگر کسی در هر حرفه و هنری بتواند حداقل یکی از این دو را به دست بیاورد وی را یک انسان موفق می نامیم.

تعریف و تشخیص انسان موفق کمی پیچیده به نظر می رسد و بدون تردید نیازمند اگاهی از بسیاری عوامل شخصی و درونی در فرد دارد اما در اجتماع تشخیص فرد موفق تابع عوامل بیرونی است که هیچ تصویر جامع و کاملی از فرد ارائه نمی دهد.

جامعه بنا بر نیاز درونی برای هدایت خود به راحتی تحت تاثیر دو عامل ظاهری است و گاه به صورت ناخودآگاه اقدام به الگوبرداری می کند و چالش از همین جا آغاز می شود.
آیا انسان های برخوردار از شهرت و ثروت می توانند الگوی مناسبی برای جامعه باشند؟
افراد فعال در دو زمینه ورزش و هنر به جهت تمرکز رسانه ای که بر روی انها وجود دارد و علاوه بر آن اسپانسرهای قوی، دو قشر برجسته و برخوردار از ثروت و شهرت شناخته می شوند و با کمک قدرت رسانه به راحتی افراد جامعه را تحت تاثیر قرار می دهند و البته به همان میزان تأثیرگذاری به سادگی و با کوچکترین اشتباه و گاه سوبرداشت شهرت آنها بلای جان انها می شود تا با تولید یک خبر داغ یک فاجعه اجتماعی را رقم بزنند.
با نابودی رسانه های رسمی و حرفه ای و شکل گیری رسانه های مجازی و بدون پشتوانه فکری مناسب این فاجعه های اجتماعی بیش از گذشته به چشم می آیند و از یک سو غول های پوشالی به عنوان الگو به جامعه معرفی می شوند و از سوی دیگر به راحتی این غول های پرورده شده رسانه ای با یک خطا در هم شکسته و ذهنیت یک جامعه را نسبت به الگوهای خود دچار اشفتگی می کند.

باید پیش از انکه رسانه ها و چهره های مشهور و ثروتمند را زیر سوال ببریم جامعه را وادار به پرسش از خود کنیم که آیا به درستی دست به انتخاب الگو زده است؟
ایا الگوبرداری از افراد نباید بر اساس حرفه، هنر، استعداد، مسیر تلاش و کوشش و اخلاق و شخصیت صورت بگیرد و نباید به سادگی یک فرد را به صرف شهرت در یک زمینه و کسب ثروت فردی کامل و مناسب برای الگوبرداری دانست.
نکته قابل تامل دیگر در باب چهره های مشهور این است که هم خود انها و هم سیاست گذاران فرهنگی و هنری باید بدانند اموزش جهت حضور و نقش افرینی در جامعه است. رویدادهایی که در رسانه های مجازی شاهد هستیم به خوبی نشان می دهد سلبریتی ها با وجود سال ها حضور در سینما و تلویزیون اصلا درک درستی از رسانه و کارکردهای ان ندارند و اگرچه گاهی در حرفه خود اتفاقات حرفه ای را رقم زده اند اما هنگام حضور در رسانه یا نقش افرینی در جامعه هرگز عملکرد خوبی نداشته اند و این نابلدی فقط موجب کاهش محبوبیت انها نشده است بلکه بدبینی و بی اعتمادی عمیقی را به جامعه تزریق کرده اند که آسیب های ان گاه قابل جبران نیست.

رسانه ها به دلیل وضعیت فاجعه بار فرهنگی کشور و مدیریت ضعیف اقتصاد رسانه در سال های اخیر با هدف تجاری سازی اخبار خود و جذب مخاطب به جای فرهنگ‌سازی و کمک به اگاهی رسانی مطلوب به جامعه مسیر نادرست برند سازی و تخریب را در دستور کار خود قرار داده اند و از یک سو با شهرت افراد ارتزاق می کنند و از سوی دیگر با نابودی چهره های مشهور نان می خورند.

مردم اگر نسبت به این موضوعات اگاه نباشند با کوچکترین خبر و رویداد دچار تنش و حتی اشفتگی می شوند و در تشخیص مسیر درست و انتخاب الگوی مناسب با تردیدهای فراوان روبرو خواهند شد.
یک جامعه موفق و سالم بیش از انکه به سلبریتی نیاز داشته باشد به معرفی چهره های متفکر، فیلسوف، دانشمند و اخلاق مدار نیاز دارد تا قبل از هر چیز برای داشتن زندگی سالم تربیت شود و پس از برخورداری از اموزش صحیح برای کسب شهرت و ثروت گام بردارد.
جامعه ای که توسط سلبریتی ها هدایت می شود بدون تردید باید همانند یک بازیگر هر روز رنگ عوض کند و ریا، دروغ و بازی بخش جدایی ناپذیر افراد ان جامعه خواهد بود.
(سینا ایرانپور انارکی - 7 تیر 98)