امروز: چهارشنبه 27 دی 1396 برابر با 16 ژانویه 2018

یکشنبه, 05 ارديبهشت 1395 22:47
مدیرکل هواشناسی استان اصفهان گفت: امروز علاوه بر منشأ خارجی٬ منشأ داخلی و هم چنين منشأ داخل استانی به دليل خشکسالی و از بين رفتن رطوبت خاک ایجاد شده است و گاوخونی٬ نایين٬ انارک٬ اردستان٬ سگزی و قسمتی از فرودگاه اصفهان به کانون گرد و غبار تبدیل شده است.
به گزارش خبرنگار خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) منطقه اصفهان٬ مجيد بيجندی امروز (یکشنبه) در همایش ریزگردها و آلاینده های اصفهان با اشاره به تعریف ریزگرد و ذارت کمتر از پنج ميکرون که بر اثر وزش باد حرکت میکند٬ اظهار کرد: ایران در منطقه ای قرار گرفته که طوفان های گرد و غباری که منشأ و چشمه توليد گرد و غبارها در ایران٬ جنوب غرب آسيا و شمال شرق آفریقا هستند در آن فراوان است. وی افزود: امروز علاوه بر منشأ خارجی٬ منشأ داخلی و هم چنين منشأ داخل استانی به دليل خشکسالی و از بين رفتن رطوبت خاک ایجاد شده است. گاوخونی٬ نایين٬ انارک٬ اردستان٬ سگزی و قسمتی از فرودگاه اصفهان به کانون گرد و غبار تبدیل شده است.
مدیرکل هواشناسی استان اصفهان اضافه کرد: 40 سال است در اداره کل هواشناسی اصفهان گرد و خاک و ميزان ریزگردها توسط معياری به نام دید افقی مدام بررسی می شود و این اداره کل تنها اداره کلی است که سنجش آنلاین ميزان غلظت ذرات در اصفهان را انجام می دهد.
بيجندی به ميزان بارش های استان اشاره کرد و گفت: ميزان بارش های اصفهان از مهرماه تاکنون نسبت به ميانگين بلندمدت 25 درصد و نسبت به سال گذشته 9 درصد کاهش را نشان می دهد. وی ادامه داد: اصفهان 17 سال پياپی است که در خشکسالی به سر می برد و 68 درصد جمعيت استان درگير تبعات خشکسالی و 48 درصد جمعيت استان در خشکسالی بسيار شدید به سر می برند. مدیرکل هواشناسی استان اصفهان به بارش در سرچشمه های زاینده رود (کوهرنگ) اشاره و خاطرنشان کرد: از مهر تا 28 فروردین٬ یک هزار و 152 ميليمتر بارش در کوهرنگ گزارش شده که هشت درصد نسبت به ميانگين بلند مدت و 24 درصد نسبت به ميانگين سال قبل کاهش بارش داشته ایم. هم چنين در این همایش مدیرکل محيط زیست استان اصفهان٬ اظهار کرد: متاسفانه بارگذاریها در اصفهان فراتر از ظرفيت محيط زیست بوده و به همين دليل ما با مشکلات منابع مواجه شده ایم و آلودگی آب و خاک٬ هوا و شيوع بيماریها به دليل همين توسعه ناپایدار بوده است.
حميد ظهرابی افزود: توسعه بيابان و خشک شدن مراتع مشکلات اقتصادی و اجتماعی و حرکت بيابان به سمت مناطق غربی استان به دليل همين بارگذاریهای نامناسب بوده است. وی ادامه داد: 65 درصد صنعت استان در شعاع 50 کيلومتری اصفهان مستقر است و اکثر جمعيت استان نيز در همين محدوده مستقر هستند درحالی که براساس برنامه ها و اسناد بالادستی این منطقه از اصفهان چنين توسعه ای را نمی توانند تحمل کنند. مدیرکل محيط زیست استان اصفهان خاطرنشان کرد: در سال 92 وضعيت روزهای سالم اصفهان 108 روز و در سال 242 ٬94 روز بوده است که نشان میدهد طرح جامع کاهش آلودگی هوا موفق بود اما مشکل آلودگی اصفهان از بين نرفته است. همچنين ميزان ریزگردها در هوای اصفهان 55 گرم در سال 99 بوده است که این ميزان در سال 94 به 34 گرم رسيده و این در حالی است که استاندارد جهانی آب 10 گرم باید باشد و ما هنوز با مشکل ریزگرد مواجه هستيم. 
(کد خبر: 95020502479 ۱۵:۴۲ ­ ۱۳۹۵ اردیبهشت ۵ یکشنبه)
سه شنبه, 31 فروردين 1395 18:09
واژگوني يك دستگاه خودروي سواري حامل مواد مخدر روز سه شنبه در جاده انارك در شرق استان اصفهان دو قاچاقچي سرنشين اين خودرو را مصدوم كرد.
رضا عباسي رئيس مركز اورژانس نائين در اين باره به ايرنا گفت: يك دستگاه خودروي سواري پژو حامل حدود ۳۰ كيلوگرم ترياك كه از كرمان عازم اصفهان بود در گردنه زنجيرگاه جاده انارك هنگام گريز از دست ماموران پليس به سبب سرعت زياد واژگون شد. وي افزود :در اين حادثه دونفر از سرنشينان خودرو كه مصدوم شده بودند با آمبولانس اورژانس به نايين منتقل ويكي از آنان به اصفهان اعزام شد.
شهرستان نايين با بيش از ۴۰ هزار نفر جمعيت در ۱۴۰ كيلومتري شرق اصفهان قرار دارد. مناطق كويري شرق استان اصفهان يكي از مناطق تردد و جابجايي مواد مخدر ،قاچاق كالا و نيز محل فعاليت باندهاي قاچاق انسان است كه مهاجرين غير قانوني را با استفاده از مسيرهاي فرعي و بياباني از استانهاي شرقي به ساير نقاط كشور از جمله اصفهان قاچاق مي كنند.
(۱۲:۱۰ - ۳۱/۰۱/۱۳۹۵ :خبر تاريخ | ۸۲۰۴۱۵۱۵ :خبر كد)
سه شنبه, 17 فروردين 1395 11:11

سلام بر کانال تلگرامی "انارک"
یک گلایه از شما داشتم. شما که می فرمایید هر مطلبی از کانال انارک برداشته می شود اسم کانال حذف نشود چرا خود به آن عمل نکرده ومطالب را بدون ذکر مأخذ وپاک کردن اسم کانال مربوطه در کانال خود می گذارید از جمله خبرهای سایت و کانال "انارک نیوز" که صریحا قید شده خبرها و مطالب با ذکر منبع که "انارک" نیوز می باشد منتشر شود.
روز خوبی داشته باشید وسال نو مبارک

پنج شنبه, 20 اسفند 1394 20:28
سرانجام انتخابات دهمین دوره مجلس شورای اسلامی نیز برگزار و برگزیدگان مردم معرفی شدند.
اتاق خبر: سرانجام انتخابات دهمین دوره مجلس شورای اسلامی نیز برگزار و برگزیدگان مردم معرفی شدند. همان‌طور که انتظار می‌رفت عدم تائید صلاحیت بسیاری از چهره‌ها و شخصیت‌ها موجب شد نامزدهایی باسابقه ناچیز و با تخصص‌های نامتناسب به مجلس شورای اسلامی راه یابند. بسیاری از نمایندگان جدید مجلس دهم فارغ‌التحصیل رشته‌های حقوق، علوم سیاسی، مهندسی و پزشکی هستند.
اگرچه مجلس به این تحصیلات هم برای قانون‌گذاری و سیاست‌گذاری کشور نیاز دارد اما اکنون با توجه به شرایط اقتصادی کشور و چالش‌های موجود ضرورت حضور نمایندگانی با آگاهی نسبت به علم اقتصاد و تجارب اقتصادی و مالی بیشتر احساس می‌شود. البته شاید در این زمینه قصور بیشتر از سوی مسئولان تائید صلاحیت باشد که کمتر متخصص اقتصادی و مدیریتی را برای ورود به مجلس شایسته دانستند و از سوی دیگر اقتصاددان‌ها و اقتصاد خوانده‌های مطرح کشور نیز اقبالی برای نامزدی مجلس دهم از خود نشان ندادند.
اکنون بررسی سوابق تحصیلات نمایندگان مجلس دهم نشان می‌دهد تعداد افراد آگاه و آشنا با مفاهیم اقتصادی از تعداد انگشتان دو دست نیز کمتر است. البته بدون تردید تخصص اقتصادی در افراد فقط با تحصیلات حاصل نمی‌شود و رزومه پژوهشی و فعالیت اجرایی در حوزه اقتصاد و مدیریت مالی نیز در این زمینه بسیار اثرگذار است. در میان نامزدهای راه‌یافته به مجلس چهار نماینده نام‌آشنا و باتجربه و یک چهره جوان اقتصادی مشاهده می‌شود. غلامرضا تاجگردون نماینده مردم گچساران، محمدرضا پور ابراهیمی نماینده مردم کرمان، سید کاظم دلخوش اباتری نماینده مردم صومعه‌سرا و حمیدرضا فولادگر نماینده مردم اصفهان چهار چهره سرشناس و باتجربه مجلس دهم هستند که البته فقط نفر نخست تحصیلات لیسانس تا دکترا را درزمینهٔ اقتصادی گذرانده است. جوان‌ترین نماینده مجلس دهم از تهران نیز سیده فاطمه حسینی دارای تحصیلات و سوابق مرتبط اقتصادی است. در مجموعه 290 نفر نماینده که البته تعدادی از آن‌ها در دور دوم انتخاب خواهند شد فقط هشت نفر دارای تحصیلات اقتصادی و یا رشته‌ها و تجارب مرتبط هستند که کمتر از سه درصد جمعیت نمایندگان مجلس دهم را تشکیل خواهند داد.
...
ضرورت به‌کارگیری نخبگان اقتصادی خارج از مجلس همان‌طور که سوابق و تحصیلات چهره‌های اقتصادی مجلس نشان می‌دهد هیچ‌کدام اقتصاددان برجسته کشور محسوب نمی‌شوند و باید پذیرفت مجلس دهم اقتصاددان نیست. در میان این نه چهره شاخص نیز تنها سوابق و تخصص اقتصادی محمدرضا تاجگردون و محمدرضا پور ابراهیمی قابل‌توجه است و سایر اقتصاد خوانده‌های مجلس سوابق اجرایی ارزشمندی ندارند و به نظر می‌رسد مجلس دهم باید تخصص و دانش اساتید و نخبگان اقتصادی خارج از مجلس را در دوره جدید بیش از گذشته به کار گیرد و حضور مشاوران اقتصادی و توانمند بیشتری در حوزه اقتصاد برای اصلاح قوانین و تصویب طرح و لوایح جدید یک ضرورت انکارناپذیر است. همچنین در بحبوحه چانه‌زنی برای انتخاب رئیس و هیئت‌رئیسه مجلس دهم باید حضور یک چهره اقتصادی در این هیئت‌رئیسه نیز کاملاً جدی تلقی شود و تا جای ممکن از انحراف مجلس به‌سوی موضوعات صرف سیاسی و غفلت از اقتصاد جلوگیری شود. مجلس دهم اقتصاددان نیست اما می‌تواند با درایت و تدبیر اقتصاددان‌های توانمند را برای اصلاح امور کشور به کار بگیرد و نقاط ضعف کنونی خود را پوشش دهد.
(کد خبر: 324615 / تاریخ انتشار: 19 اسفند 1394 - 10:39 / سینا ایرانپور انارکی)
سه شنبه, 29 دی 1394 12:48

اتاق خبر -  اتاق بازرگانی بزرگترین و مهمترین تشکل خصوصی ایران و موثر در امر بازرگانی به شمار می رود و در اهمیت تشکیل و توسعه آن برای کشور تردیدی وجود ندارد. یکی از مهمترین مسئولیت های قانونی این تشکل که جزو منابع درآمدی آنها نیز محسوب می شود صدور و تمدید کارت های بازرگانی برای اشخاص حقیقی و حقوقی است که تمایل به فعالیت های تجاری از جمله صادرات و واردات دارند. اتاق بازرگانی با توجه به ماهیت تشکلی از یک سو و ماهیت قانونی از سوی دیگر باید نقش موثری در بهبود کیفیت تجارت برون مرزی کشور و حمایت از اعضای خود در جهت توسعه صادرات داشته باشد. با این وجود امور بین الملل اتاق بازرگانی اصفهان یکی از بزرگترین نقاط ضعف این اتاق به شمار می رود. در حالی که برخی از اتاق های بازرگانی کشور و اتاق ایران سرمایه گذاری ویژه و تخصصی در حوزه بین الملل داشته اند. اتاق اصفهان نه تنها در دوره جدید پیشرفتی در این بخش نداشته بلکه روند نزولی را در این زمینه پیش گرفته است و نارضایتی اعضای علاقمند به حوزه صادرات در اصفهان روند افزایشی دارد. اتاق اصفهان که در آغاز فعالیت خود در دوره جدید وعده توسعه بخش بین الملل اتاق و اصلاح روند دعوت از هیات های تجاری را به اعضای خود داده بود همچنان با گذشت 9 ماه تغییرات موثری را در این بخش انجام نداده است. تنها بهبود در حوزه بین الملل اتاق اصفهان در موضوع دعوت از هیات های تجاری و ارائه فهرست نام و حرفه بازرگانان حاضر در هیات های خارجی است. همچنین بنابر گزارش شش ماهه نخست سال جاری 14 هیات خارجی به اتاق اصفهان آمده اند و یک تفاهم نامه نیز با گروه بین المللی گیفت(زمینه سازی برای سرمایه گذاری در صنایع سیب سمیرم) به امضا رسیده است. بدون تردید تعداد هیات های تجاری خارجی که پای به اصفهان گذاشته اند در این مدت بسیار افزایش یافته و البته اتاق اصفهان در دعوت و حضور تمام این هیات ها نقش مستقیمی نداشته است و بسیاری به دعوت نهادها و سازمان های دیگر و یا تمایل خود هیات به اصفهان آمده اند. همچنین یکی دیگر از اقدامات اتاق اصفهان در دوره جدید انتصاب یک مشاور امور بین الملل بوده است که نویدبخش توسعه فعالیت های این بخش به اعضا بود. اما بخش بین الملل اتاق اصفهان با وجود این رخدادها با نقاط ضعف فراوانی روبروست.
ادامه در http://anaraki.blogfa.com

 (کد خبر: 310000 / تاریخ انتشار: 28 دی 1394 - 10:36 / سینا ایرانپور انارکی)
چهارشنبه, 16 دی 1394 17:31
شهرداری اصفهان سرمایه های شهر را به باد می دهد

سینا ایرانپور انارکی

بر اساس قانون، شهرداری سازمان محلی است كه بر طبق اصل عدم تمركز اداری و به‌ منظور اداره امور محلی از قبیل عمران و آبادی، بهداشت شهر و رفاه ساكنان آن تأسیس می‌شود. شهرداری نوعی سیستم اداره شهر است كه دو واحد بنام های شورای شهر و شهرداری آن را تشکیل می دهند. طبق ماده 55 قانون شهرداری‌ها، بخشی از وظایف مهم شهرداری به شرح ذیل است:1- ایجاد خیابان ها، کوچه ها و میادین، پارک ها و باغ های عمومی، مجاری آب، معابر و پیشنهاد اصلاح نقشه شهر 2-تنظیف و نگه داری و تسطیح معابر و اماکن عمومی مردم و مجاری آب های سطحی و فاضلاب های سطحی3- همکاری در امر مراقبت امور بهداشتی و کنترل بازار با ارگان های ذیربط 4- جلوگیری از گدایی و وادار داشتن گدایان به کار 5- ایجاد تاسیسات غسالخانه و کشتارگاه های بهداشتی 6- نظارت بر اوزان مقایسه در سطح شهر 7- تهیه آمار مربوط به امور جمعیتی شهری و موالید و متوفیات جهت استفاده برنامه های شهری 8- جلوگیری از بیماری های مشترک اپیدمی حیوانات و انسان با همکاری موسسات بهداشت و درمان مانند هاری در امر دفع و معالجه 9- مقررات صنفی صدور جواز کسب 10- صدور پروانه ساختمانی و جلوگیری از تاسیسات غیر مجاز 11- رفع مزاحمت های ساختمانی و جلوگیری از سد معبر 12- وضع مقررات خاص برای نام گذاری های اماکن شهری 13- آسفالت خیابان ها و پیاده روها 14-جلوگیری از وسائل آلوده کننده و دودزا به همراه دیگر ارگان ها و ... همانطور که مشاهده می شود بخش بزرگی از وظایف شهرداری در 3 حوزه عمران و آبادانی شهر، بهداشت و درمان و فعالیت های فرهنگی اجتماعی تعریف شده است. در این نوشتار قصد بررسی تمام عملکرد شهرداری اصفهان را نداریم بلکه صرفا سرمایه گذاری های شهرداری و عملکرد اقتصادی آن را مورد ارزیابی قرار می دهیم. از بزرگترین طرح های شهرداری اصفهان طی چند سال گذشته می توان به مترو، مرکز همایش ها و سالن اجلاس، خرید سهام شرکت نمایشگاه های اصفهان و ساخت شهرک نمایشگاهی، احداث میدان عتیق(سبزه میدان سابق)، ارگ جهان نما، خریداری مجتمع تجاری طلا(عتیق)، ایجاد شبکه رسانه ای شهر(خبرگذاری ایمنا، روزنامه اصفهان زیبا، استدیو شهر و ...)، بازسازی بدنه خیابان چهارباغ عباسی و ساخت شهربازی رویاها اشاره کرد. طرح هایی که با سرمایه گذاری شهرداری و تبلیغات بسیار گسترده احداث آنها آغاز و بیشتر آنها تکمیل نشده اند. بررسی ها نشان می دهد بیشتر سرمایه گذاری های شهرداری اصفهان به دلیل طراحی نادرست پروژه و ارزیابی های ناصحیح اقتصادی نه تنها به سرانجام نرسیده اند بلکه تکمیل آنها نیز بازگشت سرمایه به دنبال نخواهد داشت. از میان این طرح ها مترو را نادیده می گیریم چرا که با وجود بهره برداری از فاز نخست آن پس از 20 سال آن هم با سه ساعت فعالیت در روز همچنان آینده روشنی ندارد و مردم شهر نیز از آن ناامید شده اند و پرداخت به آن یک گزارش مستقل نیاز دارد. اما چرا سایر پروژه های شهرداری اصفهان بازگشت سرمایه نداشته اند؟ در ابتدا باید این پرسش را مطرح کرد که آیا شهرداری در زمینه هایی که ورود پیدا کرده است، وظیفه قانونی دارد؟ اگر با نگاه سطحی به قانون نظر کنیم قطعا پاسخ منفی است اما اگر شهرداری را پس از دولت بزرگترین نهاد تاثیر گذار در مناطق شهری باور کنیم و بپذیریم که بسیاری از مسئولیت های دولت باید به بخش های عمومی مانند شهرداری ها واگذار شود پاسخ مثبت می شود اما با این وجود شهرداری اصفهان پای خود را بیشتر از گلیمش در عرصه سرمایه گذاری دراز کرده است. در اهمیت نقش شهرداری در حوزه اقتصاد باید بدانید بر اساس گزارش دفتر پایش محیط کسب و کار وزارت اقتصاد رتبه ایران در زیر شاخص اخذ مجوز ساخت و ساز در سال 2015 در میان کشورهای جهان 172 است که بدترین رتبه کشور را در میان زیر شاخص های سهولت انجام کسب و کار بانک جهانی به خود اختصاص داده و این رتبه نسبت به سال گذشته 11 پله تنزل پیدا کرده است. اخذ مجوز ساخت و ساز در ایران 15 مرحله دارد که بر عهده شهرداری هاست و این مراحل طبق همین گزارش 318 روز زمان نیاز دارد. با وجود این آمار نقش شهرداری در اقتصاد یک شهر به خوبی نمایان است؛ اما آیا شهرداری اصفهان از این موضوع آگاهی دارد و با این حال بودجه و زمان خود را صرف طرح های فاقد بازگشت سرمایه می کند؟

شهردار واحدهای تجاری

شهرداری اصفهان بر اساس کدام قانون و توجیه اقتصادی اقدام به احداث مجتمع های تجاری در شهر اصفهان کرده است؟ از یک سو ارگ جهان نما را احداث و نیمه کاره رها می کند آن هم به دلیل بی تدبیری در طراحی و آسیب به میدان نقش جهان و از سوی دیگر مجتمع تجاری عتیق(طلای عتیق) را خریداری می کند. هیچکدام از این دو مجتمع های تجاری نه تکمیل شده اند و نه بازگشت سرمایه داشته اند بسیاری از کسانی هم که واحدهای این دو مجتمع را خریداری و یا اجاره کرده اند ناراضی و پشیمان هستند. آیا کار شهرداری مجتمع سازی است؟ چرا شهرداری فکر می کند با سرمایه گذاری در مجتمع های تجاری می تواند منابع درآمدی جدید و پایدار برای خود ایجاد کند اما با اجرای طرح های خدمات شهری و تعامل منطقی در مشارکت با بخش خصوصی این درآمد به دست نمی آید؟ پروژه 500 میلیارد تومانی میدان عتیق یا امام علی یکی از طرح های بزرگ اصفهان بود که جنبه های نوسازی بافت فرسوده، بهبود وضعیت ترافیکی و زیباسازی شهری، بهبود فضای فرهنگی و تاریخی را همزمان برای شهر به ارمغان می آورد اما هیچ کدام محقق نشد آن هم به یک دلیل ساده شهرداری به جای کار شهری اراده کرد فعالیت اقتصادی انجام دهد که در آن تخصص نداشت و اکنون پس از گذشت چند سال نه تنها پروژه تکمیل نشده است بلکه واحدهای تجاری آن هم به دلیل قیمت بالا و نارضایتی اصناف در نحوه ساخت روی دست شهرداری مانده اند. میدان امام علی حتی در جذب مردم شهر و گردشگران نیز به دلیل نبود امکانات رفاهی و گردشگری ناموفق بود. از سوی دیگر بازسازی بدنه خیابان چهارباغ عباسی هم گوشه دیگری از نبود دیدگاه اقتصادی مناسب در شهرداری اصفهان را نشان می دهد نه تنها این ساخت و ساز جدید بر زیبایی های خیابان چهارباغ نیافزوده است بلکه بیشتر واحدهای تجاری آن نیز همچنان خالی مانده اند.

شهردار شهربازی

 شهر رویاها نیز به عنوان یکی از طرح های بزرگ تفریحی- گردشگری با وجود سرمایه گذاری کلان در نبود سیستم حمل و نقل مناسب برای رفت و آمد، نبود حلقه تکمیلی خدمات در محل پروژه و قیمت بالا وضعیت مناسبی برای جذب مردم ندارد. شهر رویاها اگرچه با واردات تجهیزات مدرن تلاش کرد یک شهربازی منحصر به فرد در کشور را راه اندازی کند اما سو مدیریت و کارفرمای غیر متخصصی همچون شهرداری نشان داد تجهیزات و امکانات مدرن در شرایط کنونی بدون در نظر گرفتن راهکارهای مختلف جذب مشتری هیچ نتیجه ای جز توقف و ورشکستگی به دنبال ندارد.

شهردار نمایشگاه دار و سالن دار

شهرداری اصفهان در کنار فعالیت های ناموفق تجاری خود بعد از مدت ها به این نتیجه رسید به جای احداث و ایجاد این بار شرکتی سودآور و مطمئن را خریداری کند تا هم بر گستره نفوذ قدرت خود در شهر افزوده باشد و هم با اندکی آسودگی خاطر کسب سود کند. بنابراین اقدام به خرید سهام شرکت نمایشگاه های استان اصفهان کرد و سهامدار عمده این شرکت شد. شهرداری با خرید سهام شرکت نمایشگاه ها پس از سال ها انتظار، سرمایه گذاری در احداث نخستین شهرک نمایشگاهی کشور را نیز آغاز کرده است که بدین ترتیب شهردار اصفهان باید نمایشگاه داری را نیز به رزومه خود اضافه کند. اگر چه شرکت نمایشگاه ها پیش بینی می کند این شهرک در مدت یکی دو سال آینده فاز نخست آن به بهره برداری برسد اما تجربه نشان داده است شهرداری اصفهان در راه اندازی طرح های این چنینی سابقه خوبی ندارد و کما اینکه اگر شهرداری بهره بردار این طرح باشد شهرک نمایشگاهی اصفهان نیز به گروه سرمایه گذاری های غیر قابل بازگشت خواهد پیوست. شهرداری اگر قصد دارد این طرح به سودآوری برسد باید اجرا و بهره برداری از آن را کامل به بخش خصوصی واگذار کند و از کاری که در آن تخصص ندارد و در حیطه وظایفش نیز نمی گنجد، پرهیز کند. پروژه مشابه دیگر شهرداری در این زمینه مرکز همایش های بین المللی استان اصفهان به شمار می رود که تبلیغات گسترده ای از امکانات و تجهیزات آن انجام گرفته است. این مرکز نیز می تواند یکی از چالش های استان در زمینه برپایی همایش ها و مراسم های رسمی و بین المللی را برطرف کند اما این طرح نیز از سرمایه گذاری های غیرتخصصی شهری است و شهرداری به نظر می رسد اصل مکان یابی و جذب مشتری را در اجرای این پروژه رعایت نکرده است و در آینده نزدیک این پروژه نیز بر سرمایه های بر باد رفته اصفهان افزوده می شود و بار هزینه ای دیگری را بر دوش شهر تحمیل خواهد کرد.

شهردار روزنامه چی

شهرداری اصفهان در موضوع رسانه تنها به تامین مالی رسانه های استان از کانال آگهی قانع نبود و برای اینکه خاطر جمع باشد که تمام خدماتش به خوبی اطلاع رسانی می شود اقدام به ایجاد شبکه رسانه ای با راه اندازی روزنامه اصفهان زیبا، خبرگزاری ایمنا، استودیو شهر و ... کرد. علاوه بر این در اصفهان هیچ رسانه ای جرات انتقاد از شهرداری را ندارد زیرا کوچکترین انتقاد موجب قطع آگهی های شهرداری برای آن رسانه خواهد شد. از سوی دیگر بالاترین تیراژ روزنامه های استان هم به اصفهان زیبا تعلق دارد و تلاش کرده است این روزنامه به رایگان در دسترس مدیران استان و عموم مردم باشد. نکته قابل توجه در سرمایه گذاری های رسانه ای شهرداری اصفهان زیانده بودن این رسانه هاست. رسانه های شهرداری با بودجه شهر مدیریت می شوند و بیشتر تریبون مدیران شهری و اعضای شورای شهر به شمار می روند و کیفیت محتوایی مناسبی را متناسب با بودجه و امکانات خود به مردم ارائه نمی دهند. ضرورت دارد شهرداری اصفهان رویکرد خود را در حوزه رسانه تغییر دهد و به جای ایجاد رسانه و تامین رسانه های دیگر که نتیجه ای جز هدر رفت سرمایه شهرداری ندارد رسانه های خود را نیز واگذار کند و اجازه دهد رسانه های استان عملکرد آن را مورد نقد قرار دهند تا از اشتباهات بیشتر شهرداری جلوگیری به عمل آید. شاید شهرداری اصفهان در موضوع رسانه از شهرداری تهران و روزنامه همشهری الگوبرداری کرده باشد اما خوب است بدانید که روزنامه همشهری در آخرین رتبه بندی روزنامه های کشور رتبه نخست را به خود اختصاص داده است و همچنین پردرآمدترین روزنامه کشور محسوب می شود. به نظر می رسد با این همه مسئولیت که شهرداری اصفهان بر عهده گرفته است مدتی دیگر شاهد آب حوض کشیدن مدیران شهری نیز در اصفهان باشیم.

موفقیت بخش خصوصی با وجود بی تدبیری شهرداری

در اصفهان هر چقدر شهرداری غیر مقتصد و بی تدبیر سرمایه گذاری می کند بر خلاف آن بخش خصوصی نمایشی از موفقیت و سودآوری را به نمایش گذاشته است. طی یک دهه گذشته طرح های شهری کلان و موفقی همچون اصفهان سیتی سنتر و شهرک سلامت اصفهان با مدیریت یک شرکت خصوصی و با سرمایه گذاری خارجی در اصفهان راه اندازی و در حال تکمیل پروژه هستند که هم در زمان بندی پروژه و هم جذب مشتری عملکرد قابل توجهی داشته اند. تفاوت سرمایه گذاری های بخش خصوصی با شهرداری در رویکرد تخصصی به طرح ها از یک سو و ارزیابی های اقتصادی چند جانبه است در حالی که شهرداری در طرح هایی سرمایه گذاری می کند که در آن تخصص ندارد و اجرا و بهره برداری از پروژه های اقتصادی خود را نیز به یک مجموعه خصوصی و حرفه ای در آن زمینه واگذار نمی کند. شهرداری بیشتر قصد تصاحب شهر و نفوذ در تمام بخش ها را دارد اما بخش خصوصی می خواهد با ارائه خدمات ارزشمند و موثر به مردم کسب سود کند. شاید بهتر باشد مدیران شهری جدید اصفهان از تجارب مدیران پروژه اصفهان سیتی سنتر در توسعه شهری همفکری و مشاوره بگیرند و حتی اجرای برخی از پروژه ها را نیز به این مجموعه امتحان پس داده واگذار کنند. البته از حق نباید گذشت که شهرداری در رشد و توسعه مراکز خرید ارزان(فروشگاه های کوثر و احداث بازارهای دست دوم ) عملکرد به نسبت خوبی داشته و در این زمینه رضایتمندی مردم بالاست.

شهرداری بهره برداری و اجرا را به بخش خصوصی توانمند بسپارد

مهدی جمالی نژاد، شهردار جدید اصفهان در آغاز فعالیت خود در ابتدای سال 94 گفته بود: اصفهان شهری هوشمند بر پایه دانش ساختاری، نخستین شهر کشور از لحاظ زیبایی، شادابی و سرزندگی و تبدیل به جاذبه اول گردشگری در کشور از مهم‌ترین چشم‌اندازهای من برای شهر اصفهان است. وی اصفهان را شهری امن و مقاوم در برابر انواع آسیب‌ها، مخاطرات و بحران‌های طبیعی، پایدار و محیطی مناسب جهت سکونت، فعالیت و فراغت معرفی کرد و افزود: حمل و نقل عمومی و خصوصی پاک با رویکرد عدالت‌محور از جمله مهم‌ترین برنامه‌های وی برای آینده شهر اصفهان است. شهردار اصفهان بدون تردید در مطالعه این نوشتار خواهد گفت هنوز در آغاز راه قرار دارد و نباید عملکردش در این مدت کوتاه قضاوت شود اما در پاسخ به وی باید بگویم انتصاب های شهرداری در دوره جدید و چگونگی تعامل وی با بخش های مختلف استان نشان می دهد روزهای خوبی در انتظار اصفهان نیست. بسیاری از انتصاب ها کاملا سیاسی و غیر تخصصی انجام گرفته است. رفتارهای جمالی نژاد نشان می دهد شهردار مقتدر و مدبری، کرسی مدیریت شهری اصفهان را بر عهده نگرفته است و افراد بسیاری در امور شهر دخالت های نا به جا می کنند و وی از ترس اینکه مبادا مخالفی پیدا کند خواسته های افراد ذی نفوذ را اجابت می کند. اصفهان گرفتار معضلات و چالش های فراوانی در عرصه امور شهری است و سرمایه گذاری در شهر باید بر اساس نیازهای روز و بلند مدت شهروندان انجام گیرد. اصفهان در بعد ترافیکی اگرچه بزرگراه و اتوبان های زیادی را احداث کرده است اما هیچکدام از این مسیرها استانداردهای لازم را ندارند و عرض کم این بزرگراه ها موجب شده است اکنون بسیار شلوغ تر از خیابان های سطح شهر باشند. غیر مسطح بودن خیابان ها که با اندکی باران به چیزی شبیه دریاچه تبدیل می شوند حکایت از آن دارد شهرداری وظایف خود را به خوبی نمی شناسد. شهرداری با وجود دانش و امکانات بین المللی حتی می تواند زاینده رود را در محدوده شهری زنده نگه دارد و منتظر اقدامات کشوری و رفع مشکل آب نباشد اما اقدام موثری در این زمینه نیز نداشته است. شهروندان اصفهان محیط های تفریحی کافی و مناسب در اختیار ندارند و ایجاد پارک های جدید و خلاقانه و محیط های تفریحی ضرورتی انکارناپذیر برای شهر اصفهان است. شهرداری در زمینه بهداشت نیز مطابق قانون در احداث مراکز درمانی در سطح شهر و افزایش تعداد سرویس های بهداشتی که از معضلات شهری و گردشگری اصفهان به شمار می روند نیز وظیفه قانونی دارد اما اقدام موثری را شاهد نیستیم. نکته آخر اینکه شهرداری در زمینه سرمایه گذاری باید از ورود به تمام حوزه هایی که موجب می شود عده ای بگویند شهرداری آب حوض هم می کشد بپرهیزد و شان مدیریت شهری خود را بر اساس قانون و نیاز شهروندان حفظ کند. شهرداری اصفهان باید با به کارگیری یک تیم تخصصی در زمینه مدیریت سرمایه گذاری و جذب مشارکت بخش خصوصی توانمند از هدر رفت بیشتر سرمایه های مردمی جلوگیری کند و امور خدماتی به شهروندان را در اولویت اهداف خود قرار دهد و پای خود را بیش از گلیمش دراز نکند. در پایان بار دیگر به اهمیت نقش شهرداری ها در موضوع سهولت کسب و کار که آمار آن در بالا آمده است اشاره می کنم و پیشنهاد می کنم شهرداری اصفهان به جای تصاحب کل شهر و افزایش گستره نفوذ خود بر وظایف اصلی شهرداری در قبال اقتصاد شهری و رفع موانع کسب و کار متمرکز شود و بیش از این سرمایه های شهر را به باد ندهد.

چهارشنبه بامداد 16 دی ماه 1394 

چهارشنبه, 18 آذر 1394 19:19
کارآفرینی در هر شرایط اقتصادی راهکاری موثر برای توسعه اقتصادی و خروج از مشکلات به شمار می رود.
بر اساس تعاریف علمی ایجاد و تولید یک کالا و خدمات جدید که پیش از این وجود نداشته است و یا به کارگیری یک روش جدید و متفاوت اما بهینه در تولید یک کالا و خدمات که پیش از این وجود داشته است را کارآفرینی می نامند. در ایران اصطلاح کارآفرینی برای هر شخص که موفق به ایجاد اشتغال شده است به کار می برند و متناسب با تعریف علمی آن استفاده نمی شود. موضوع کارآفرینی و اهمیت آن در ایران از یک دهه پیش مورد توجه مسئولان دولتی و نهادهای خصوصی قرار گرفت تا بسترساز ایجاد فعالیت های نوین اقتصادی و سرمایه گذاری های جدید در کشور شود و در یکی دو سال گذشته نیز با رونق استارتاپ ها و توسعه مراکز رشد در دانشگاه ها کارآفرینی در کشور روند رو به تکامل و بهبودی یافته است.
اما یکی از چالش های کنونی جامعه ایرانی نسبت به موضوع کارآفرینی وقوع حوادث تلخی است که تولیدکنندگان بزرگ و به اصطلاح کارآفرینان دیروز را به ورشکسته های امروز تبدیل کرده است. برخی از کسانی که در دوره ای برندهای معتبری را ایجاد کرده اند و بسیار هم مورد توجه رسانه ها و افکار عمومی قرار گرفته اند پس از مدتی با ورشکستگی، افزایش بدهی بانکی و حتی حکم زندان و یا فروش اموال، ذهنیت جامعه ایرانی را نسبت به دارندگان عنوان کارآفرینی بدبین کرده اند. استان اصفهان روزگاری نقش بزرگی در توسعه اقتصادی و افزایش سطح اشتغال کشور داشته است و کارخانه های فراوانی در آن راه اندازی شد اما این استان طی چند سال گذشته در حال مشاهده نابودی کسانی است که روزگاری عنوان کارآفرین را با خود به یدک کشیده اند. مجموعه هایی همانند گیتی پسند، جرعه و گندمکاران، کافی کولا و خویی نمونه هایی از شرکت های بزرگی هستند که در اصفهان و حتی ایران برندهای معتبری را پایه گذاری کردند اما پس از یک دوره موفقیت یا به طور کامل ورشکسته و نابود شدند و یا اکنون با دشواری و بدهی های فراوان و با حجم کم تولید به کار خود ادامه می دهند.
مجموعه کافی کولا و خویی در دهه 80 با چالش های فراوان مواجه و پس از آن هم دچار ورشکستگی شد و بنیان گذار آن نیز چند روز پیش پس از یک دوره تحمل بیماری درگذشت. در اصفهان عده ای پس از درگذشت وی تلاش کردند با هدف سو استفاده تبلیغاتی برای اهداف شخصی از ایشان یک اسطوره بسازند که البته در فرهنگ ما ایرانی ها اسطوره سازی پس از مرگ موضوع جدیدی نیست. بدون تردید تولیدکنندگان بزرگی همچون وی گام های ارزشمندی برای رفع مشکلات اقتصادی کشور و حمایت از اشتغال داشته اند و باید هم مورد تقدیر قرار گیرند. ای کاش تمام کسانی که اکنون به طور گسترده خبر مرگ وی را همراه با عکس های شخصی که در زمان حیات با او گرفته اند، منتشر و برای تشییع جنازه و مراسم ختم و ... در شبکه های اجتماعی و رسانه ها پیام می دهند و ابراز تاسف می کنند و با تعریف و تمجید از او قصد اسطوره سازی دارند اندکی هم برای آگاهی جوانان کارآفرین و افکار عمومی دلایل ورشکستگی و نابودی برند معتبر این مرحوم را توضیح می دادند.
بررسی دلایل شکست این برند نه تنها موجب آسیب به شخصیت کارآفرین آن نمی شود بلکه انتقال تجارب آن به جوانان شادی روح مرحوم و دلگرمی خانواده وی را به همراه خواهد داشت. برخی در رسانه ها به اشتباه ورشکستگی مجموعه نامبرده را سیاسی و حمایت از یکی از نامزدهای ریاست جمهوری عنوان کردند در صورتی که بسیاری از افراد نزدیک به مالک این مجموعه و مشاوران مدیریتی در آن دوران در جریان مشکلات ساختاری این برند بوده اند. برخی مشاوران مدیریتی و اساتید دانشگاه به درخواست مالک و فرزندانش از این مجموعه بازدید و پس از عارضه یابی هشدارها و مشاوره های لازم را ارائه داده اند و حتی بنابر اظهار یکی از همین مشاوران، پسر مالک کارخانه نیز تصمیمات اشتباه مجموعه تحت مدیریت پدر را می پذیرد اما مالک مجموعه نظرات مشاوران را نمی پذیرد. (آنچه اشاره شد نقل قول از سوی مشاورانی است که با مالک و پسر وی در ارتباط بوده اند).
مجموعه کافی کولا و خویی قربانی مدیریت سنتی مالک آن شده است و این روش سنتی را همچنان تولیدکنندگان بسیاری در اصفهان و ایران به آن گرفتار هستند و نسل جوان اصفهان نیز هنوز موفق به تغییر نگرش پدران خود نشده اند. بازار رقابتی، دیگر جای وفاداری به روش های سنتی نیست و مدیران باید با واحد تحقیقات بازار و تحقیق و توسعه به صورت مستمر بازار را مورد مطالعه قرار دهند تا از رقبا عقب نمانند. سرگذشت مجموعه خویی و کافی کولا و بسیاری از برندهای دیگری که در کشور نابود شده اند و به برخی از آنها اشاره شد گزینه های خوبی برای مطالعه علاقمندان مدیریت به شمار می روند که نباید با اسطوره سازی از مالکان آنها اشتباهاتشان را به پای مسائل سیاسی نوشت. در کشورهای توسعه یافته موفقیت و شکست برندها مورد مطالعه کارشناسان و دانشگاه ها قرار می گیرد تا نتایج آن را برای ارتقا دانش مدیریتی کشور به کار گیرند اما در کشور ما به دلیل آنکه مبادا خانواده کارآفرین ناراحت و یا روح مرحوم آزرده خاطر شود از این کار ارزشمند جلوگیری به عمل می آید.
کارآفرینان خود به خوبی آگاه هستند که روی دیگر موفقیت، شکست است و بسیاری از آنها طعم آن را بارها در زندگی چشیده اند و اگر امروز هم در کسب و کار خود موفق هستند می دانند شاید بار دیگر ناگزیر به تحمل شکست شوند اما یک کارآفرین موفق از شکست خود درس می گیرد، بدون تردید شکست می تواند خود عامل موفقیت های بعدی باشد. از تحلیل ورشسکتگی ها و نابودی برندها هراس نداشته باشیم و در کنار احترام به این نوع افراد و خانوده هایشان از بهره برداری علمی و انتقال تجارب غافل نشویم. اتاق اصفهان می تواند با دعوت از فرزندان این کارآفرین مرحوم در قالب یک جلسه و یا حتی با اتشار یک کتاب، تجارب مجموعه کافی کولا و خویی و دلایل موفقیت و شکست این برند را در اختیار جامعه جوان کشور و کارآفرینان قرار دهد. حتی اگر اتاق اصفهان به این موضوع وارد نشود این وظیفه از فرزندان بنیانگذار کافی کولا و خویی سلب نمی شود و آنها باید برای حفظ نام پدر و ارتقا دانش مدیریتی جامعه ایرانی با صداقت و صراحت سرگذشت این برند را منتشر کنند.
انتظار می رود اتاق اصفهان نیز زمان و سرمایه خود را بیشتر صرف کارآفرینان زنده کند که اکنون با دشواری های فراوانی روبرو هستند و مرگ یک کارآفرین را فرصتی برای سو استفاده تبلیغاتی جهت منافع شخصی و گروهی قرار ندهد.

(اتاق خبر / 

کد خبر: 301158 
تاریخ انتشار: 18 آذر 1394 - 12:48 / 
سینا ایرانپور انارکی)
یکشنبه, 15 آذر 1394 22:20
پشت پرده های تجارتخانه میدان فیض اصفهان
این روزها انتقادات زیادی به عملکرد اتاق بازرگانی اصفهان وارد می شود، شاید مهمترین ایراد سیاسی شدن بیش از حد این پارلمان بخش خصوصی کشور باشد.

اتاق خبر- سینا ایرانپور انارکی- اتاق بازرگانی را با عنوان هایی چون پارلمان بخش خصوصی، نماینده بخش خصوصی و مشاور سه قوه می شناسیم. ماهیت اتاق بازرگانی بدون تردید باید خصوصی و پیگیر امور مرتبط با فعالان بخش غیر دولتی کشور باشد. اما این اتاق پس از انقلاب به دلیل دخالت های دولت تا اندازه زیادی از ماهیت اصلی خود فاصله گرفت به گونه ای که حتی بسیاری از اعضای هیات نمایندگان و هیات رییسه در هر دوره با دخالت های آشکار و نهان دولت برگزیده شده اند. تحول در اتاق بازرگانی با حضور محمد نهاوندیان که چهره ای سیاسی و شناخته شده در دولت بود آغاز و این تحولات البته با نزدیکی بزرگترین نهاد بخش خصوصی کشور و دولت نیز همراه بود. بزرگترین خروجی ریاست نهاوندیان بر اتاق ایران ارتقا جایگاه نهاد اتاق نزد افکار عمومی و مسئولان دولتی بوده است. در اتاق اصفهان نیز در دوره ششم مدیری رابطه مدار و پر نفوذ همچون محمود اسلامیان بر کرسی اتاق تکیه زد و از آن پس اتاق اصفهان نیز جایگاه جدیدی در میان سازمان ها و نهادهای استانی یافت. اما نه نهاوندیان و نه اسلامیان هیچکدام از بدنه بخش خصوصی نبودند. هر دو چهره هایی صد در صد دولتی که در کنار توانمندی های اقتصادی و مدیریتی آداب دیپلماتیک و تعامل را بسیار خوب می دانستند و از این رو هر دو نیز از نردبان اتاق به جایی که از روز نخست به آن تعلق داشتند رجعت کردند. نهاوندیان راهی نهاد ریاست جمهوری دولت یازدهم شد و اسلامیان هم پس از حضور در هیات رییسه اتاق ایران در دوره هفتم ضمن انتصاب به عنوان معاون وزیر تعاون، رفاه، کار و امور اجتماعی به مدیر عاملی یکی از بزرگترین نهادهای سرمایه گذاری کشور یعنی صندوق بازنشستگی رسید. نهاوندیان رسما از اتاق خداحافظی کرد اما اسلامیان عضویت در هیات نمایندگان اتاق اصفهان را برای روزهای مبادا محفوظ نگه داشت. در این نوشتار قصد کندکاو در گذشته اتاق ایران و اصفهان و روسای آن را نداریم بلکه با بررسی معادلات سیاسی و اقتصادی در اتاق اصفهان می خواهیم به چند پرسش پاسخ دهیم. نخست اینکه آیا اتاق اصفهان توانسته است ساختاری منسجم و سیستم محور را در دوره هشتم ایجاد کند؟ و دوم اینکه آیا اتاق اصفهان که میراث دار بزرگترین سرمایه دارهای خصوصی تاریخ کشور همانند برادران همدانیان است و اتاق بازرگانی، صنعتی ترین استان کشور به شمار می رود توانسته است یک نهاد خصوصی و مستقل و پیگیر برای توسعه و ارتقا توانمندی بخش خصوصی استان باشد یا قرار است بار دیگر نردبانی برای دستیابی به اهداف شخصی گردد؟ در پاسخ به این پرسش ها باید ساختار اتاق اصفهان و روابط کنونی هیات نمایندگان آن را مطالعه کنیم.

اتاق اصفهان و چالش کارآمدی

ساختار اتاق در دوره هشتم به لحاظ سازمانی تغییرات بنیادین خاصی نداشته است. واحدهایی همچون دبیرخانه مشترک امور کمیسیون ها، امور خدمات بازرگانی، امور آموزش و پژوهش، امور مالی و پشتیبانی، امور بین الملل، حوزه ریاست، روابط عمومی و واحد فناوری اطلاعات سال هاست که در اتاق اصفهان ایجاد و بدون تغییر حفظ شده اند. تغییرات ساختاری اتاق اصفهان در دوره جدید مربوط به ایجاد گروه مشاوران، معاونت بانوان و معاونت جوانان است. به طور معمول ایجاد یک معاونت جدید در ساختار سازمانی نیازمند به کارگیری افراد تمام وقت است اما اتاق اصفهان مسئولیت این دو معاونت را به دو نفر از اعضای هیات نمایندگان خود واگذار کرده که هر دوی آنها ریاست یک کمیسیون را نیز بر عهده دارند و هیچکدام نیز به صورت تمام وقت فرصت حضور در اتاق را ندارند. دو معاونت ایجادی اتاق اصفهان نه تنها ساختار مصوب شده ای با گذشت 8 ماه از سال ندارند همچنان مکان فیزیکی و محل پاسخگویی خاصی نیز برای آنها در نظر گرفته نشده است. تشکیل این دو معاونت در اتاق اصفهان بیش از آنکه رویکردی هدفگذاری شده و ساختارمند برای پاسخگویی به نیاز دو قشر جوان و بانوان باشد همانند رویکردهای دولتی بیشتر جنبه نمادین و جلب آرای اکثریت داشته است تا هیات نمایندگان اتاق اصفهان بتواند در دوره آتی مشارکت اعضا در انتخابات را افزایش دهد و بنابراین جوانان و بانوان را به عنوان قشرهایی که کمتر مورد توجه قرار می گیرند هدف قرار داده است. تشکیل سازمان ملی جوانان و یا معاونت امور بانوان در نهاد ریاست جمهوری نیز نمونه های واقعی از پیگیری اهداف سیاسی اشخاص به شمار می رود که هرگز هیچکدام از این دو نهاد که یکی در تشکیل وزارت ورزش با سازمان تربیت بدنی ادغام شد؛ کارکرد اجرایی نداشته اند. پرداخت به امور جوانان و بانوان بدون تردید موضوع بسیار ارزشمند و موثری برای بهبود جایگاه آنان و حضور موثر این دو گروه در جامعه است اما پرداخت غیر تخصصی به نیازهای این دو گروه و صرف ایجاد یک تشکل و ساختار سازمانی هرگز نمی تواند برای بانوان و جوانان بازرگان استان اصفهان موثر واقع شود.

اتاق اصفهان در دوره جدید 9 کمیسیون و بیش از 60 کمیته را نیز راه اندازی کرده است که به احتمال زیاد تا پایان سال به 11 کمیسیون نیز خواهد رسید. کمیسیون های صنایع- معادن- سیاست گذاری و پایش- تجارت، خدمات و ارتباطات- گردشگری و برند شهری- کشاورزی، آب و محیط زیست- امور اجتماعی- آموزش، پژوهش و توانمند سازی اعضا و حمایت از سرمایه گذاری، 9 کمیسیون کنونی اتاق اصفهان را تشکیل می دهند و به نظر می رسد در دوره فعلی اتاق اصفهان تلاش دارد بیشتر فعالیت ها را به کمیته های زیر مجموعه انتقال دهد و کمیسیون ها با حجم بار کمتری مواجه باشند و از سوی دیگر با بیش از 60 کمیته مشارکت اعضا افزایش یابد. این در حالی است که بررسی 60 کمیته اتاق اصفهان حکایت از تداخل عنوان و فعالیت در بسیاری از آنها دارد و از سوی دیگر برخی کمیته های تشکیل یافته حتی قادر به تدوین سند و برنامه کاری برای خود نیستند زیرا اعضای اتاق در برخی موضوعات کارشناسان مورد نظر را در اختیار ندارد. این تداخل کاری میان 9 کمیته زیر مجموعه معاونت جوانان و کمیته های زیر مجموعه کمیسیون های نه گانه نیز بسیار به چشم می خورد. به این چالش ها، مدیریت برگزاری جلسات کمیته ها که دو هفته یکبار برگزار می شوند را نیز باید افزود که نظم سازمانی اتاق را بهم ریخته و هنوز مدیران اداری اتاق نتوانسته اند امور اتاق را به ثبات برسانند. البته افزایش مشارکت اعضا یکی از نقاط قوت اتاق اصفهان در دوره جدید است اما به نظر می رسد روش های به کارگرفته شده بیشتر جنبه نمایشی دارد زیرا اعضا نقش اجرایی و مشورتی چندانی در عملکرد اتاق ندارند و کارکرد حضور اعضا نیز نه برای خودشان و نه مدیران تعریف مشخصی ندارد. اتاق در این زمینه بسیار از نبود اتاق فکر قدرتمند و طراحان و برنامه ریزان خلاق رنج می برد زیرا مشاوران خوش فکری را در اختیار ندارد و به نیروی جوان و خلاق موجود در اتاق نیز اعتماد نکرده به گونه ای که حتی یکی از مشاوران اتاق از جونان پرآوازه و نخبه استان برگزیده نشده است.

در بعد دیگر ناهماهنگی میان واحدهای اداری نیز بسیار چشمگیر است به گونه ای که بروز این رخدادها استعفای برخی از مدیران با سابقه اتاق اصفهان را نیز به دنبال داشته است. ناهماهنگی در اتاق اصفهان تا اندازه ای است که حتی در قبال انتقادهای رسانه ای با وجود واحد روابط عمومی و مشاور رسانه ای، شخص دبیر کل اتاق، مشاور عالی اتاق و برخی از اعضای هیات نمایندگان هر یک به روال غیر رسمی و آن هم با نظراتی کاملا متفاوت و متناقض واکنش نشان دادند.

اما یکی از بخش های ساختاری جدید دیگر اتاق در دوره هشتم ایجاد گروه مشاوران بود که نوید بهبود عملکرد اتاق و تصمیم های تخصصی را می داد اما گروه مشاوران نیز محلی برای جا دادن برخی از افراد راه نیافته به هیات نمایندگان در انتخابات اتاق شد. گروه مشاوران اتاق را مشاور عالی، مشاور سرمایه گذاری، مشاور امور بین الملل و مشاور ارتباطات و رسانه تشکیل می دهند و به جز مشاور امور سرمایه گذاری که با تحصیلات کارشناسی ارشد مهندسی برق چهره ای سرشناس و خوش نام در حوزه کارآفرینی و صادرات خدمات مهندسی است سایر مشاوران سوابق روشن حرفه ای و تحصیلات تخصصی در زمینه مورد نظر ندارند. مشاور عالی اتاق دارای دکترای مدیریت پروژه و سوابق پیمانکاری صنعتی، مشاور بین الملل نیز ضمن نسبت فامیلی با ریاست اتاق اصفهان دارای دکترای معماری و مشاور رسانه ای هم دارای دکترای مدیریت و سوابق سیاسی و سرپرستی برخی روزنامه ها، تیم مشاوران را تشکیل داده اند. انتخاب و انتصاب این افراد به عنوان مشاوران اتاق در حالی است که استان اصفهان نخبگان جوان، چهره های دانشگاهی و کارآفرین بسیار توانمندی را در اختیار دارد اما هیچ یک در تیم مشاوران اتاق جایی نداشته اند.

نبود بخش رتبه بندی اعضا نیز یکی دیگر از نقاط ضعف ساختاری اتاق اصفهان به شمار می رود. رتبه بندی اعضا یکی از ابتکارات ارزشمند اتاق ایران است که در دوره کنونی با وجود وعده ها، خبری از ایجاد آن در اتاق اصفهان نیست که نبود نگاه ساختاری و کارساز در اتاق اصفهان را اثبات می کند. انتظار می رفت اتاق اصفهان در دوره جدید به جای شلوغ کاری، جوسازی و طرح شعار اتاقی برای همه به کار تخصصی روی می آورد و یک واحد آمار و پژوهش های اقتصادی توانمند ایجاد می کرد. ایجاد واحد مدیریت منابع انسانی در اتاق اصفهان ضرورتی است که ضمن به کارگیری نیروی انسانی کارآمد می تواند پایه گذار شکل گیری این واحد در شرکت های خصوصی و ارتقا جایگاه منابع انسانی در استان اصفهان شود. همچنین پس از سال ها روابط عمومی اتاق اصفهان فاقد واحد افکارسنجی و مرکز مستند سازی است. ایجاد و توسعه بخش روابط بین الملل با به کارگیری نیروهای کارآمد در حوزه بین الملل و ارتباطات تجاری، وزن اتاق اصفهان را حتی نزد وزارت خارجه و نهادهای بین المللی مرتبط با تجارت بالا خواهد برد اما حلقه انحصاری مدیران کنونی اتاق و یارگیری های سیاسی موجب غفلت از نیازهای اساسی این نهاد شده است. ایجاد واحد تحقیقات بازاریابی بین المللی و برنامه ریزی برای حمایت از صادرات استان نیز از واحدهای ساختاری دیگری است که اتاق اصفهان باید بیش از کمیته ها و معاونت های ناکارآمد به آن بها دهد. اتاق اصفهان در بخش ساختاری یک نقطه قوت چشمگیر نیز داشته است که نباید از نظر دور بماند. در دوره جدید تمام استارتاپ های استان با مشارکت جدی اتاق اصفهان برگزار شده اند و نشان می دهد کارآفرینی یکی از دغدغه های مدیران اتاق اصفهان است که حرکتی ساختاری و بلند مدت در این نهاد محسوب می شود که باید در ساختار اتاق این رویکرد نهادینه شود. البته اختلافات شدید میان دو گروه هیات نمایندگان اتاق اصفهان و انحصار طلبی گروهی که یک عضو بیشتر دارد ایراد ساختاری دیگر دوره هشتم اتاق است که در گزارش های بعدی به طور مفصل آن را بررسی خواهیم کرد.

جلسات غیر مرتبط و فاقد خروجی

اما حال این پرسش مطرح می شود هدف از این همه شلوغ کاری در اتاق اصفهان چیست؟ رشد یکباره تعداد کمیته ها آیا با هدف توسعه فعالیت های اتاق و کمک به اقتصاد و کسب و کار در اصفهان بوده است و یا اینکه روسای اتاق در گزارش کارکرد خود آمار رشد کمیته ها و جلسات را نشانه اصلاحات ساختاری در اتاق جلوه دهند و مدعی شوند در دوره جدید، اتاق درهای خود را به روی همگان گشوده است. وجود این همه جلسات بدون خروجی و نظارت هیات نمایندگان اتاق با چه هدفی صورت می گیرد؟ برای دستیابی به پاسخ این پرسش باید نکات دیگری را نیز پیرامون اتاق بررسی کرد. اتاق اصفهان در دوره جدید به کانون جلسه با تمام سازمان ها و نهادهای مرتبط و غیر مرتبط استان تبدیل شده است. بدون تردید در ظاهر این امر بسیار پسندیده و بیانگر رویکرد تعاملی هیات رییسه اتاق محسوب می شود اما برگزاری جلسه با برخی کانون های قدرت در استان می تواند روی دیگری از اهداف را برای ما نمایان سازد. جلسه با نهادهای دولتی، حاکمیتی و شبه دولتی این ذهنیت را ایجاد می کند که اتاق اصفهان اهدافی سیاسی و خاص را در پشت پرده برنامه ریزی کرده است که خیلی هم به امور فعالان اقتصادی و بخش خصوصی ارتباطی ندارد. شاید اتاق مدعی شود که در این مدت، حضور هیات های تجاری خارجی در اتاق اصفهان بسیار افزایش یافته است و چرا نویسنده از آنها سخنی به میان نمی آورد. بله درست است تعداد هیات های تجاری حضور یافته در اتاق اصفهان رشد قابل توجهی داشته اند اما چه تعداد از این هیات ها با دعوت مستقیم اتاق اصفهان به ایران آمده اند؟ اینکه هیات های تجاری به درخواست اتاق ایران و یا وزارتخانه ها به ایران می آیند و یا خود پیشنهاد بازدید و مذاکره می دهند و بعد سری هم به اصفهان می زنند ربطی به کارکرد اتاق اصفهان ندارد. اتاق اصفهان تنها در مورادی که به صورت مستقیم هیاتی را دعوت کند می تواند مدعی باشد و اگر نه قطعا هر هیات تجاری که به ایران پای بگذارد یکی از مقاصدش اصفهان خواهد بود آن هم به دلیل سوابقی که در گذشته این استان داشته است. جدایی از اینها خروجی و بازخورد حضور این همه هیات تجاری در اتاق چه بوده است؟ پرسشی است که اتاق اصفهان در هیچ دوره ای پاسخی برای آن نداشته است. اما از سوی دیگر اتاق اصفهان در حالی با چهره های سیاسی و نهادی جلسه برگزار می کند که همایش تقدیر از صادرکنندگان نمونه استانی که بخشی از مسئولیت اجرایی آن بر عهده اتاق است را با یک ماه تاخیر و بدون حضور یک مقام ارشد کشور حتی در اندازه معاون وزیر و آن هم با هماهنگی های بسیار ضعیف برگزار می کند. بسیاری از جلسات مدیران اتاق در حالی برگزار می شود که برخی اوقات واحدهای اداری این نهاد همچون روابط عمومی و خدمات و دبیر خانه مشترک از آن آگاه نیستند و این علاقه وافر به جلسات و تعاملات گسترده بیشتر جنبه نمایشی یافته است.

تفاهم نامه هایی برای عکس یادگاری

اتاق اصفهان در دوره جدید علاقه وافری به امضای تفاهم نامه پیدا کرده است. یکی از این تفاهم نامه ها با شهرداری اصفهان به امضا رسید. حال کارکرد تفاهم نامه شهرداری و اتاق اصفهان چیست؟ شهرداری اصفهان متاسفانه در چند سال گذشته به جای امور شهری بر امور اقتصادی تمرکز پیدا کرده است. غول شهرداری و اتاق اصفهان با هم به تفاهم می رسند که چه کاری انجام دهند؟ مطمئن هستم خود این دو نهاد نیز نسبت به تفاهم با یکدیگر آگاهی درستی ندارند و بیشتر فرصت سازی برای تقسیم پروژه ها و سرمایه گذاری ها در ذهن گروه های ذینفع بوده است. اما جالب است بدانید شهرداری یکی از موانع بزرگ بر سر سهولت کسب و کار در ایران به روایت گزارش های جهانی است. شهرداری در اصفهان و به طور کلی ایران به جهت فرآیند طولانی در صدور مجوزهای ساخت و ساز و تحمیل هزینه های سنگین به فعالان حوزه مسکن می تواند نقش چشمگیری در بهبود رتبه سهولت کسب و کار ایران داشته باشد که گزارش آن اکنون در پایگاه اطلاع رسانی مجوزهای کسب و کار ایران و وزارت اقتصاد نیز موجود است. اما آیا اتاق اصفهان و شهرداری تاکنون گامی در جهت رفع این موانع برداشته اند؟ پاسخ منفی است زیرا هدف از امضای تفاهم نامه نمایش یک رویداد و گرفتن چند عکس یادگاری بوده است و نه رفع مشکلات کسب و کار. تعامل با شهرهای خواهر خوانده اصفهان نیز یکی از ابعاد مهم این تفاهم نامه باید باشد اما این تعامل نیاز به وجود یک واحد روابط بین الملل قدرتمند در نهاد اتاق دارد اما امور بین الملل اتاق بسیار ضعیف تر از بخش بین الملل شهرداری اصفهان است و اعضا اتاق در این زمینه از شهرداری دریافت خدمات کنند زودتر به نتیجه خواهند رسید تا منتظر بخش بین الملل اتاق اصفهان باشند. تفاهم نامه های اتاق با دانشگاه های اصفهان و سایر نهادها نیز نتیجه ای مشابه دارد که ضرورتی به توضیح آن نمی بینم.

فراموشی سهولت کسب و کار

یکی از وظایف اتاق اصفهان بهبود شرایط کسب و کار در استان است اما هیات نمایندگان اتاق اصفهان تنها موانعی که بر سر راه کسب و کار می شناسند بیمه، مالیات و تسهیلات بانکی است که به حق در این زمینه نیز بسیار تلاش کرده اند و گاهی هم تلاش آنها نتیجه بخش بوده است. اما موانع کسب و کار فقط بیمه، مالیات و تسهیلات بانکی نیستند. ده ها شاخص طبق گزارش های بین المللی در موضوع سهولت کسب و کار مطرح هستند که کمتر کسی به آنها توجه داشته است. اتاق می توانست در این مدت به جای عرض ارادت به همه نهادها و سازمان ها روی چند سازمان مرتبط با اقتصاد استان و کسب و کار فعالان بخش خصوصی متمرکز شود. چرا باید در استان اصفهان هنوز دریافت مجوزهای صنعتی و معدنی تا این اندازه دشوار و طولانی باشد؟ مشکلات گمرکی اعضای اتاق بازرگانی اصفهان چه زمانی باید برطرف شود؟ اتاق اصفهان در پنجره واحد کسب و کار نیز نقش داشته است اما چقدر به وظایف خود در راه اندازی عملی این بخش کمک کرده است؟ مباحث اقتصادی و کسب و کار آنقدر فراوان و گسترده است که روسای اتاق در طول چهار سال حتی فرصت نمی کنند برای هر کدام یک جلسه داشته باشند چه برسد آنکه بخواهند تمام آنها را برطرف کنند آن وقت با وجود این همه مشکلات چرا باید وقت اتاق اصفهان صرف جلسه با فرماندهان نظامی و انتظامی و کانون های قدرت و سیاسی پر شود. از سوی دیگر به عقیده بسیاری از سرمایه گذاران استان یکی از موانع سرمایه گذاری در اصفهان، اعضای هیات نمایندگان اتاق به شمار می روند چرا که تمایلی به شکل گیری یک رقیب جدید در حوزه فعالیت خود ندارند. برگزاری یک شو تبلیغاتی تحت عنوان بهره برداری از بزرگترین تجهیزات چاپ کشور با حضور وزیر فرهنگ و ارشاد به وسیله یکی از اعضای هیات نمایندگان اتاق اصفهان هم شایعه وجود رانت در این نهاد را قوت می بخشد. واردات این تجهیزات و برگزاری شو تبلیغاتی آن در حالی صورت گرفته است که صنایع مختلف اصفهان در واردات ماشین آلات مورد نیاز خود در چند سال گذشته درمانده شده اند اما عضو هیات نمایندگان اتاق اصفهان به اذعان خود بزرگترین تجهیزات چاپ و بسته بندی کشور را با تسهیلات یک بانک دولتی وارد و پس از آن با حضور وزیر ارشادی که برای برنامه های مهمتر از این پای به اصفهان نگذاشته است جشن بهره برداری برگزار می کند. آیا این اقدام عضو هیات نمایندگان اتاق اصفهان برای سایر فعالان اقتصادی استان و کشور امکان پذیر است و یا فقط در انحصار افراد و گروه های خاص اقتصادی قرار دارد؟

به نظر می رسد روسا، هیات نمایندگان و گروه مشاوران اتاق قادر به ارائه یک برنامه تخصصی مرتبط با بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی استان اصفهان با این همه چالش های فراوان نیستند و کمتر کسی به صورت دقیق می داند در پشت پرده تجارتخانه میدان فیض اصفهان چه می گذرد؟! این روزها بوی رانت در حوالی میدان فیض اصفهان که اتاق بازرگانی را در آغوش خود دارد چهره های فراوانی را به سوی این تجارتخانه تاریخی می کشاند و شاید باید باور کرد بخش خصوصی در اصفهان حالا حالاها باید قصه پر دردی برای آنهایی باشد که تصمیم گرفته اند بخاطر خدا و مردم تا همیشه خصوصی بمانند و از اتاق فقط به داشتن کارت بازرگانی آن اکتفا کنند. کاش روسای اتاق اصفهان در این چهار سال پیش رو حداقل عضویت، صدور و تمدید کارت را برای اعضای خود تسهیل کنند که در کنار آن همه کار سیاسی، یک اتفاق خوب بازرگانی هم رخ داده باشد که خودشان به آن افتخار کنند و باور داشته باشند اعضای اتاق اصفهان در این بازار پر آشوب به همین هم راضی هستند.
(کد خبر: 300321 تاریخ انتشار: 15 آذر 1394 - 05:43)