امروز: چهارشنبه 02 اسفند 1396 برابر با 21 فوریه 2018

پنج شنبه, 19 شهریور 1394 11:48
انارک / دروازه  پشت حصار/ تابستان 1393
یکشنبه, 24 مرداد 1395 00:01
حضرت امام رضا (ع) در 11 ذی قعده 148 هجری (مصادف با سال وفات امام صادق (ع) در شهر مدينه پا به دنيا گذاشت. پدرش امام موسی کاظم (ع) هفتمین امام و  مادر آن حضرت کنیزی به نام تکتم بود و بعد از ولادت حضرت رضا او را طاهره نامید. کنيه آن حضرت ابوالحسن و مشهورترين لقبش رضا (به معنای خشنودی می‌باشد) و دیگر از القاب مشهورش "عالم آل محمد" است. آن حضرت قامتی معتدل و ميانه داشت. در تابستان بر حصير و در زمستان بر پلاس بود. جامه خشن می پوشيد و چون در ميان مردم می آمد آن را زينت می داد.
عمر آن حضرت در روز وفات پدرش که در سال 183 ﻫ.ق. به دست هارون عباسی به شهادت رسیدند، 35 سال بوده و آن حضرت پس از پدرش بيست سال در جهان زندگی کرد که اين مدت، روزگار امامت و خلافت آن حضرت است. در طول اين مدت آن حضرت ده سال حکومت هارون رشيد، سپس پنج سال بعد از‌ آن که مقارن با خلافت امین بود و دوران آرامش امام (ع) می باشد و پس از آن مامون به خلافت تکيه زد و بيست سال حکومت کرد. خطری که حکومت مامون را تهدید می‌کرد علویان بودند.
او نامه ای به حضرت رضا (ع) نگاشت و او را به خراسان دعوت کرد. امام نيز عذر و بهانه بسيار آورد اما وی همچنان به آن حضرت نامه می نگاشت و از آن حضرت خواستار آمدن می شد. تا آنجا که امام رضا (ع) دانست که چاره ای جز اين ندارد. پس با فرزندش ابوجعفر (امام نهم(ع)) که هفت سال داشت از مدينه رهسپار مرو شد. مأمون، امام رضا(ع) را از مدينه به بصره، اهواز، فارس و از آنجا به نيشابور آورد.  وی  به هر شهری که قدم می گذاشت مردم آن شهر به سويش می آمدند و در خصوص مسايل دينی خود از وی پرسش می کردند و او نيز پاسخشان می داد و برای آنان احاديث بسياری از پدر و پدرانش، از علی (ع) و رسول خدا (ص) نقل مي کرد.
علی بن موسی الرضا (ع) چون به نيشابور قدم نهاد، حدیث سلسلة الذهب را نقل کرد: مرا پدرم موسی کاظم از پدرش جعفر صادق از پدرش محمد باقر از پدرش علی زين العابدين از پدرش حسين شهيد کربلا از پدرش علی بن ابی طالب حديث کرد که گفت: عزيزم و نور چشمانم رسول خدا (ص) می فرمايد: کلمه " لا اله الا الله " دژ من است. هر که آن را بگويد به دژ من وارد گشته است و آن که به دژ من وارد شده از عذاب من ايمن و آسوده است. او چند قدمی حرکت کرد و سپس برگشت و گفت: به شرط‌ های آن و من از جمله شرط‌ های آن هستم.
مأمون در مرو همراهان امام را در يک خانه و علی بن موسی  الرضا (ع) را در خانه ای ديگر جای داد و وی را مورد اکرام و بزرگداشت قرار داد. به آن حضرت پيشنهاد کرد که امارت و خلافت را بپذيرد. اما آن حضرت امتناع کرد و در اين باره گفت و گوهای بسيار در گرفت که حدود دو ماه طول کشيد. در تمام اين مدت امام رضا (ع) از پذيرش آن پيشنهاد سر باز مي زد.
پس بار ديگر يادداشتی به آن امام داد که: حال که از پذيرش آنچه بر شما پيشنهاد می شود امتناع می کنی پس بايد ولايت عهدی مرا بپذيری. امام (ع) به سختی از اين کار امنتاع کرد. مأمون آن حضرت را خصوصی پيش خود خواند و در خلوت که جز فضل بن سهل و آن دو کسی ديگر حضور نداشت به آن حضرت گفت: شما ناگزير بايد آنچه من خواسته ام بپذيری و من گريزی از آن ندازم. امام رضا (ع) به وی گفت: من خواسته تو را مبنی بر ولی عهد کردن خودم می پذيرم بدان شرط که نه امر کنم و نه نهی. نه فتوا دهم و نه داوری کنم. نه کسی را منصوب و نه کسی  را معزول گردانم و هيچ چيزی را که برپاست تغيير ندهم. مأمون همه اين شرايط را پذيرفت. وی در پاسخ کسانی که علت پذیرفتن ولایت عهدی را از او می‌پرسیدند می‌گفت: من تحت فشار و اکراه این امر را پذیرفته ام.
مأمون فرمان داد سکه ها را به نام آن حضرت ضرب کردند و بر آنها نام رضا (ع) بزنند و در هر شهری از ولايت عهدی حضرت رضا (ع) خطبه خواندند. مأمون به خط و انشای خويش عهدنامه ولايت عهدی  امام رضا (ع) را نوشت و بر آن نيز شاهد گرفت و امام رضا (ع) نيز به خط شريف خود بر اين عهد نامه نگاشت. آنگاه اين عهد نامه در جميع آفاق و در کعبه و ميان قبر رسول الله (ع) و منبر وی خوانده شد و خواص مأمون و بزرگان دانشمند بر آن شهادت دادند.
مأمون بارها او را با پرسش درباره هر چيزی  می آزمود و امام به او پاسخ می داد و پاسخ وی کامل بود و به آياتی از قرآن مجيد تمثل می جست. مأمون دانشمندان ديگر اديان را جمع می کرد و آنگاه حضرت رضا (ع) را نيز احضار می کرد . آنان از امام پرسش می کردند و آن حضرت يکی پس از ديگری آنان را شکست می داد.
پس از عقد ولایتعهدی (در هفتم ماه رمضان سال ۲۰۱) چون عید (ظاهراً عید فطر سال ۲۰۱ه‍.ق) رسید مأمون از امام خواست تا نماز عید بخواند، اما امام بر مبنای شرایطی که در ابتدای ولایتعهدی با مأمون ذکر کرده بود از پذیرش اقامه نماز عید عذر خواست. مأمون اصرار کرد و امام ناچار قبول کرد و فرمود: پس من همچون رسول خدا (ص) به نماز خواهم رفت. مأمون نیز پذیرفت. مردم انتظار داشتند که امام رضا (ع) همچون خلفا با آداب و رسوم خاصی از خانه خارج خواهد شد، اما شگفت زده دیدند که حضرت با پای برهنه در حالی که تکبیر می‌گوید به راه افتاد. امیران که با لباس رسمی و معمول این گونه مراسم آمده بودند، با دیدن این وضع، یکباره از اسبها فرود آمده و کفش ها را از پا درآوردند و با گریه و تکبیرگویان پشت سر امام به راه افتادند. امام در هر قدم که می‌رفت سه بار تکبیر می‌گفت.
فضل به مأمون گفت: اگر امام رضا (ع) بدین صورت به مصلّی برسد، مردم فریفته او می‌شوند، بهتر آن است که از او بخواهی برگردد. پس مأمون فردی را فرستاد و از امام خواست که برگردد. آن حضرت کفش خود را خواست، آن را به پا کرد و سوار بر مرکب شد و بازگشت. مأمون دخترش ام حبيبه را در آغاز سال 202 به ازدواج وی در آورد.
دیگر بار شورش برخاست. مأمون در سال ۲۰۲ ه‍.ق. از مرو رهسپار عراق شد و ولیعهدش رضا (ع) و وزیرش فضل بن سهل ذوالریاستین همراه وی بودند. مامون انديشيد که جز با کشتن وزیر سیاستمدار و رییس سپاهش فضل و حضرت رضا (ع) نمی تواند مخالفان و انتقاد گران عباسی و شورشیان علوی را از مخالفت باز دارد. از اين رو فضل را در حمام سرخس از پای در آورد. .چون به توس رسیدند، امام رضا(ع) در يکی از روستاهای نوقان به نام سناآباد در آخر صفر سال ۲۰۳ ه‍.ق. وفات کرد و بیماری آن حضرت بیش از سه روز نبود و سمی به او خوراندند.
مأمون يک شبانه روز مرگ آن حضرت را پنهان داشت سپس در پی  محمد بن جعفر و گروهی از اهل بيت و خاندان ابوطالب که در خراسان بودند، فرستاد. خبر مرگ امام (ع) را به ايشان داد و گريست و بسيار بی تابی کرد و جنازه آن حضرت را بديشان نشان داد. سپس دستور داد آن حضرت را غسل دهند و خود جنازه را برداشت به همين جايی که اکنون مدفن آن حضرت است، آوردند و به خاک سپرد  و در همان جا نيز قبر هارون الرشيد بود. قبر حضرت رضا (ع) پس روی هارون و در قبله او قرار گرفته است.
شاه عباس اول از اصفهان پياده به خراسان آمد و دستور داد گنبد و بارگاه آن حضرت را تذهيب کنند. کار تذهيب گنبد امام رضا (ع) در سال 1010 هجری شروع شد و در سال 1016 هجری پايان پذيرفت.

وی همسری به نام سبیکه داشت که از خاندان ماریه همسر پیامبر (ص) بوده است و مادر امام محمد تقی جواد (ع) می باشد و ام حبیبه دختر مامون که فرزندی برایش ذکر نشده است. در شماره و اسامی فرزندان وی اختلاف است، پنج پسر و يک دختر. نام فرزندان وی چنين است : محمد (امام نهم(ع)) ، حسن، جعفر، ابراهيم، حسن و عايشه و یا چهار پسر و يک دختر  و یا تنها فرزندش محمد بن علی جواد (ع) و یا دو پسر داشت که نام آنها محمد (ع) و موسی بود و یا دختر دیگری.
شنبه, 31 مرداد 1394 19:43
یکم شهریورماه 1394 (یکشنبه) - روز بزرگداشت ابوعلی سینا، روز پزشک، جشن خنکی هوا
دوم شهریور ماه- آغاز هفته دولت، شهادت سید علی اندرزگو (19 رمضان 1357)
3 شهریور ماه- اشغال ایران توسط متفقین و فرار رضاخان
چهارم شهریور ماه- ولادت حضرت امام رضا (ع) (148 ه.ق)، روز کارمند، زادروز کورش، عروج مانی، جشن شهریورگان
پنجم شهریور ماه- روز بزرگداشت محمد بن زکریای رازی، روز داروسازی
هشتم شهریور ماه- روز مبارزه با تروریسم (انفجار دفتر نخست وزیری به دست منافقان و شهادت مظلومانه شهیدان رجایی و باهنر (1360))، جشن خزان
10 شهریور ماه- روز بانکداری اسلامی
11 شهریور ماه- روز صنعت چاپ
دوازدهم شهریور ماه- روز مبارزه با استعمار انگلیس (سالروز شهادت رییسعلی دلواری)، روز بهورز
سیزدهم شهریور ماه- روز بزرگداشت ابوریحان بیرونی، روز تعاون، روز مردم شناسی
چهاردهم شهریور ماه- شهادت آیت ا... قدوسی و سرتیپ وحید دستجردی (1360)
15 شهریور ماه- بازار جشن
هفدهم- قیام 17 شهریور و کشتار جمعی از مردم به دست ماموران ستم شاهی پهلوی (1357)
نوزدهم شهریور ماه- وفات آیت ا... سید محمود طالقانی اولین امام جمعه تهران (1358)
بیستم شهریور ماه- شهادت دومین شهید محراب آیت ا... مدنی به دست منافقان (1360)
بیست و یکم شهریور ماه- روز سینما
بیست و سوم شهریور ماه- شهادت حضرت امام محمدتقی (ع) "جوادالائمه" (220 ه.ق)
بیست و چهارم شهریور ماه- سالروز ازدواج حضرت علی (ع) و حضرت فاطمه (س) (2 ه.ق)، روز ازدواج
بیست و هفتم شهریور ماه- روز بزرگداشت استاد سید محمد حسین شهریار، روز شعر و ادب فارسی
بیست و نهم شهریور ماه- شهادت مظلومانه زایران خانه خدا یه دست ماموران آل سعود (1366 برابر با 6 ذی الحجه 1407 ه.ق))
سی ام شهریور ماه- شهادت حضرت امام محمدباقر (ع) (114 ه.ق)
سی و یگم شهریور ماه- آغاز جتگ تحمیلی (1359 خورشیدی)، آعاز هفته دفاع مقدس، جشن پایان تابستان
دوشنبه, 26 مرداد 1394 23:07
به گزارش افکارخبر، آیت الله العظمی میرزا محمدحسین نائینی غروی مشهور به علامه نائینی و میرزای نائینی، در سال ۱۲۷۷ هجری قمری در شهر نایین از توابع اصفهان به دنیا آمد. خاندان این فقیه مبارز همگی ازافاضل و روحانیون سرشناس آن دوران به شمار می‏‌رفتند. پدر محمدحسین، شیخ ‏الاسلام میرزا عبدالرحیم، از خاندان بزرگ منوچهری بود.
علامه نائینی تحصیلات ابتدایی خود را در همان شهر خود آغاز کرد و بعد از مدتی در سن هفده سالگی به اصفهان رهسپار شد و در آن حوزه بزرگ تحصیل علوم دینی را ادامه داد و دروس عالی فقه، اصول، فلسفه و حکمت را از اساتید بزرگ آن دیار آموخت.این عالم بزرگ بعد از چندین سال کسب علم از محضر عالمان اصفهان در سال ۱۳۰۳ هجری قمری راهی نجف اشرف شد تا از بزرگان آن سامان نیز کسب فیض کند و پس از مدتی نیز به شهر مقدس سامرّا مشرف شد تا از محضر شیرزای بزرگ استفاده کند. مرحوم نائینی بعد از رحلت میرزای شیرازی در سال ۱۳۱۴ قمری به کربلا رفته و بعد از دو سال باز به نجف اشرف مشرف شد. نائینی بزرگ، در طول این مدت از اساتید بزرگی در اصفهان و عراق کسب فیض کرد که برخی از آنها عبارتند از: ابوالمعالی فرزند حاج محمد ابراهیم کلباسی، شیخ محمد باقر ایوانکی، جهانگیر خان قشقایی، سید محمد طباطبایی فشارکی، سید اسماعیل صدر، میرزا محمد حسن شیرازی که در حدود نه سال از دانش سرشار این عالم بزرگ استفاده کرد، آخوند ملّا حسینقلی همدانی، آخوند خراسانی و دیگر بزرگان.
علامه نائینی تدریس فقه و اصول را در نجف اشرف از حجره مدرسه شروع کرد. این در حالی بود که مرحوم آخوند خراسانی استاد مسلم حوزه نجف نیز تدریس داشت.
 از آن جا که درس علامه نائینی از تحقیق و دقت نظر ویژه‏‌ای برخوردار بود طولی نکشید بسیاری از فاضلان نیز درس تحقیقی و علمی نائینی را پسندیده و و در آن شرکت کردند. با افزایش شاگردان درس از حجره به مسجد منتقل شد و حوزه درسی علامه نائینی با وسعتی که پیدا کرد پس از حوزه درس آخوند خراسانی مقام اوّل را یافت. میرزای نائینی برای عموم طلاب دو درس فقه و اصول داشت که دوره درسِ خارج اصولش تقریبا نه سال طول می‏‌کشید. به علاوه تدریس مخصوصی برای شاگردان برگزیده خویش داشت که در آن جلسه، مشکلات علمی را طرح و رسیدگی می‏‌کرد.
درس مرحوم نائینی از اطلاعات گسترده و مباحث مفید و دسته بندی مناسبی برخوردار بود. همچنین علامه نائینی بسیار محققانه درس را ارائه می‌‏داد و مطالب علمی را در چارچوب اصطلاح برهان منطقی و فلسفی و در سطح بالایی مطرح می‏‌کرد، به گونه‌‏ای که برای همه شرکت کنندگان در خور درک و فهم نبوده است. از حوزه درس وی بیشتر کسانی می‏‌توانسته‌‏اند بهره برند که اندوخته علمی آنان در سطح عالی باشد و در فقه و اصول صاحب نظر باشند.
قبل از زمان علامه نگاشتن درس استاد در حوزه‏‌ها رایج نبود و اساتید نسبت به آن توجه نداشتند. اما نائینی به ضبط و نگارش درس و یادداشت برداری از مطالب علمی توجه ویژه داشت. بارها از شاگردان خود می‏‌خواست مطالب درس را بدون کم وکاست تقریر کنند از این رو بیشتر شاگردانش مطالب را با دقت هر چه تمام تر می‏‌نگاشتند. برخی از شاگردان این استاد مسلم فقه و اصول عبارتند از: شیخ موسی خوانساری نجفی، شیخ محمد علی کاظمینی خراسانی، محمد تقی آملی، سید ابوالقاسم خوئی، سید مرتضی لنگرودی، آقا سید جمال الدین گلپایگانی، سید صدر الدین جزایری، شیخ حسین حلّی، شیخ ابراهیم کرباسی، میرزا محمد باقر زنجانی، سید حسن بجنوردی ، سید محمد هادی میلانی، سید محسن طباطبایی حکیم، سید محمد حجت کوهکمری، شیخ محمّد رضا طبسی نجفی و دیگر بزرگان. 
علامه نائینی علاوه بر توانایی‌‏های علمی در ادبیات عرب و فارسی نیز به جد از اساتید بزرگ محسوب می‌‏شده است، به گونه‏‌ای که در درست نویسی در حد وسواس تلاش کرده است و شاید به خاطر همین پرهیز از اشتباه ادبی و سستی در نثر برخی از آثارش را نخواسته به چاپ برسد. اما برخی از تألیفات این فقیه و اصول بزرگ عبارتند از: حاشیه بر عروة الوثقی، وسیلة النجاة رساله عملیه به زبان فارسی، تنبیه الامه و تنزیه الملّة که این کتاب را برای روشن کردن مشروع بودن مشروطیت و دفاع از آن در برابر استبداد پیشگان نگاشته است. رساله‏‌های فقهی و اصولی درباره خلل نماز، لباس مشکوک، نفی ضرر، در باب تزاحم، در شرط متأخر، در تعبدی و توصلی، در ترتب، در معانی حرفیه و کتب دیگر. 
... در سال ۱۳۲۷ قمری، سلطنت استبدادی محمدعلی شاه با به توپ بستن مجلس به پایان عمر خود رسید و مشروطه‏‌خواهان پس از فتح تهران حکومت را به دست گرفتند. اما با دخالت اجانب به جای بر سر کار آمدن دانشمندان اسلامی و اجرای احکام دین، فئودال‌ها و غربزدگان و ایادی استکبار رهبری نهضت را به‏ دست گرفتند و انقلابی را که علما با اهداف بلندی دنبال می‎کردند از مسیر اصلی‎اش منحرف ساختند و به جای آنکه دشمنان واقعی مشروطه کیفر کنند، شیخ فضل الله نوری را بر دار کردند. اکثر علمای بزرگ نجف اشرف به این امید که خواهند توانست به آن نهضت محتوایی اسلامی ببخشند از آن پشتیبانی کردند، از جمله آن بزرگان آخوند خراسانی و علامه محمدحسین نایینی می‏‌باشند‏. از شخصیت های بارزی که در عصر نهضت مشروطه‏ خواهی توانسته است تصویر روشنی از نظام حکومت مشروطه ارائه دهد آیت الله العظمی نایینی بود. ایشان کتاب تنبیه الامه را در انقلاب مشروطه در سال ۱۳۲۷قمری به زبان فارسی نگاشت که از سوی آخوند خراسانی و شیخ عبدالله مازندرانی مورد تأیید قرار گرفت. نایینی در این کتاب حاکمیت اسلام را با دلیل و برهان قاطع اثبات کرده و پرده از چهره حکومت‌های استبدادی برداشته است و همچنین زندگی در زیر سلطه استبداد را مساوی با برده بودن اعلام می‏‌کند. 
سرانجام حضرت آیت الله العظمی میرزا محمدحسین نایینی پس از عمری تلاش در خدمت به اسلام و مسلمین در ۲۶ جمادی الاولی سال ۱۳۵۵ هجری قمری از دنیا رفت و پیکر مطهرش در نجف اشرف با شکوه بسیاری تشیع شد و پس از اقامه نماز توسط آیت الله سید ابوالحسن اصفهانی، در جوار حرم مطهر حضرت علی بن ابیطالب(ع) به خاک سپرده شد.
(يکشنبه ۲۵ مرداد ۱۳۹۴ ساعت ۰۰:۰۰ /  مرجع : خبرگزاری فارس)
سه شنبه, 14 آذر 1396 00:02
حضرت‌ امام‌ جعفر صادق‌ عليه‌ السلام‌، امام ششم و رئيس‌ مذهب‌ جعفرى‌ (شيعه‌) در روز 17 ربيع‌ الاول‌ سال‌ 83 هجرى‌ معروف به سال قحطى، در مدینه دیده به جهان گشود. پدرش‌ امام‌ محمد باقر (ع‌) و مادرش‌ "ام‌ فروه‌" دختر قاسم‌ بن‌ محمد بن‌ ابى‌ بكر مى‌باشد.
كنيه‌ آن‌ حضرت‌ "ابو عبدالله‌" و لقبش‌ "صادق‌" (راستگو) است‌. حضرت‌ تا سن‌ 12 سالگى‌ معاصر جد گراميش‌ حضرت‌ امام سجاد (ع) بود. پس‌ از رحلت‌ امام‌ چهارم‌ مدت‌ 19 سال‌ نيز در خدمت‌ پدر بزرگوارش‌ امام‌ محمد باقر (ع‌) زندگى‌ كرد. بنابراين‌ صرف‌ نظر از جنبه‌ الهى‌ و افاضات‌ رحمانى‌ كه‌ هر امامى‌ آن‌ را دار مى‌باشد، بهره‌مندى‌ از محضر پدر و جد بزرگوارش‌ موجب‌ شد كه‌ آن‌ حضرت‌ با استعداد ذاتى‌ و شم‌ علمى‌ و ذكاوت‌ بسيار، به‌ حد كمال‌ علم‌ و ادب‌ رسيد و در عصر خود بزرگترين‌ قهرمان‌ علم‌ و دانش‌ گرديد.
پس‌ از درگذشت‌ پدر بزرگوارش‌ 34 سال‌ نيز دوره‌ امامت‌ او بود كه‌ در اين‌ مدت‌ "مكتب‌ جعفرى‌" را پايه‌ريزى‌ فرمود و موجب‌ بازسازى‌ و زنده‌ نگهداشتن‌ شريعت‌ محمدى‌ (ص‌) گرديد . داراى‌ حكمت‌ و علم‌ وسيع‌ و نفوذ كلام‌ و قدرت‌ بيان‌ بود. با كمال‌ تواضع‌ و در عين‌ حال‌ با نهايت‌ مناعت‌ طبع‌ كارهاى‌ خود را شخصا انجام‌ مى‌داد و در برابر آفتاب‌ سوزان‌ حجاز بيل‌ به‌ دست‌ گرفته‌، در مزرعه‌ خود كشاورزى‌ مى‌كرد و مى‌فرمود: اگر در اين‌ حال‌ پروردگار خود را ملاقات‌ كنم‌ خوشوقت‌ خواهم‌ بود زيرا به‌ كد يمين‌ و عرق‌ جبين‌ آذوقه‌ و معيشت‌ خود و خانواده‌ام‌ را تأمين‌ مى‌نمايم‌.  
زندگى‌ پربار امام‌ جعفر صادق‌ (ع‌) مصادف‌ با خلافت‌ پنج‌ نفر از بنى‌ اميه‌  و دو نفر از خلفاى‌ عباسى‌ بود و دوران امامت امام ششم یکی از طوفانى‌ترين‌ ادوار تاريخ‌ اسلام‌ است‌ كه‌ از يك‌ سو اغتشاشها و انقلابهاى‌ پياپى‌ گروههاى‌ مختلف‌ ، به ويژه‌ از طرف‌ خونخواهان‌ امام‌ حسين‌ (ع‌) رخ‌ مى‌داد،
آن حضرت مردم را بر آن می داشت تا در قیامی که عمویش زید بن علی بن الحسین (ع) بر ضد دولت امویان کرده بود، پشتیبان زید باشند. هنگامی که خبر قتل زید به او رسید بسیار ناراحت شد و اندوهی عمیق به او دست داد و نیز هنگامی که جنبش محمد بن عبدالله بن حسن  (ع) شکست خورد، امام را حزن و اندوه فرا گرفت و سخت بگریست و مردم را مسؤول کوتاهی در برابر آن جنبش دانست. قیام یحیی بن زید پسر عمویش، به اینها باید قیام عبدالله بن محمد باقر (ع)، برادر حضرت، و عبیدالله اعرج بن حسین بن زین العابدین (ع) پسر عموی حضرت را افزود.
سرانجام انقلاب‌ "ابو سلمه‌" در كوفه‌ (هرگاه از او می‌پرسیدند: امام کیست؟ می‌گفت: شتاب مکنید. او می‌خواست کار زمامداری را به فرزندان ابوطالب بسپارد ولی امام به دعوت ابوسلمه پاسخ نداد و نامه او را سوزاند. زیرا دعوت ابوسلمه دعوتی سیاسی بود، نه آنکه امام صادق (ع) را امام واجب اطاعت بداند) و سیاه جامگان به رهبری "ابو مسلم‌" (ابو مسلم خراسانی که در برپایی دولت عباسیان تلاش بسیار کرده بود را منصور عباسى‌ به قتل رساند) حكومت‌ شوم‌ هزار ماهه‌ بنى‌ اميه‌ را برانداخت‌ و خلافت عباسیان شروع شد. امام با حسن استفاده از این فترت و ضعف قدرت سیاسی به بسط و اشاعه معارف دینی همت می گمارد.
گسترش زائدالوصف سرزمین اسلامی و مواجهه اسلام و تشیع با افكار، ادیان، مذاهب و عقاید گوناگون اقتضای جهادی فرهنگی داشت و امام صادق (ع) به بهترین وجهی به تبیین، تقویت و تعمیق “هویت مذهبی تشیع” پرداخت. از عصر جعفری است كه شیعه در عرصه های گوناگون كلام، اخلاق، فقه، تفسیر و… صاحب هویت مستقل می شود.
می‌توان گفت از سال ۴۰ ق. پس از شهادت امام علی (ع)  تا نزدیک به پایان سده نخستین هجرت، جز معدودی از صحابه و تابعان از فقه درست -فقه آل محمد (ص)- بی‌بهره بودند. در روزگار امام باقر (ع) اندکی گشایش پدید آمد و سالیان دوران امامت امام صادق (ع) عصر انتشار فقه آل محمد یا به تعبیر دیگر، روزگار تعلیم و تدریس فقه جعفری بود. در این سالها مدینه نیز چهره دیگری یافته بود.
چهار هزار راوی برای امام جعفر صادق (ع) مغز متفکر جهان شیعه برشمرده اند و  بسیاری از فقها از پرورش یافتگان مکتب ایشان بوده‌اند. جابر ابن حیان -کیمیاگر معروف که در غرب به نام Geber خوانده‌ می‌شود- بسیاری از اختراعات خود را منتسب به جعفر صادق (ع) یا با تغییرات جزئی از آموزه‌های او می‌داند. به نظر چنین می‌آید که امام معلمی بود که نگارش را به دیگران (مثلاً شاگردانش) می‌سپرد.
مالک بن انس، پیشوای یکی از مذاهب چهارگانه فقهی اهل سنت، مدتی شاگرد جعفر صادق (ع) بود. ابوحنیفه، پیشوای یکی دیگر از مذاهب چهارگانه فقهی اهل سنت، نیز شاگرد جعفر صادق (ع) بود. به عنوان نمونه، آلوسی درباره عظمت علمی صادق (ع) گفته‌است: اگر جعفر بن محمد (ع) نبود، مردم احکام و مناسک حجشان را نمی‌دانستند.
بیشترین حجم روایات، احادیثی است كه از امام صادق (ع) نقل شده است، اهمیت معارف منقول از جعفر بن محمد (ع) به میزانی است كه شیعه به ایشان منسوب شده است: ”شیعه جعفری“. كمتر مسئله دینی (اعم از اعتقادی، اخلاقی و فقهی) بدون رجوع به قول امام صادق (ع) قابل حل است.
از دیگر ده ائمه عمر بیشتری نصیب ایشان شد و ایشان با شصت و پنج سال عمر شیخ الائمه محسوب می شود. مردی از امام خواست وی را چیزی بیاموزد که به خوبی دنیا و آخرت برسد و مختصر باشد، فرمود: دروغ مگو.
حضرت دست کم یک نوبت از سوی منصور به عراق احضار شد و چندی در آنجا ناچار به اقامت شده است. حضرت‌ صادق‌ (ع‌) بر اثر توطئه‌هاى‌ منصور عباسى‌ در سال‌ 148 هجرى‌ مسموم‌ و در قبرستان‌ بقيع‌ در مدينه‌ در كنار قبر پدرش، امام باقر (ع) و جدش، امام سجاد (ع)  و عمویش، امام حسن (ع) دفن شد.

حضرت‌ امام‌ صادق‌ (ع‌) هفت‌ پسر و سه‌ دختر داشت‌. همسرانش فاطمه (مادر اسماعیل، عبدالله، ام فروة)، حمیده بربریة یک کنیز (مادر موسی (امام کاظم علیه‌السلام)، اسحاق، محمد) و زنانی دیگر (مادران بقیه فرزندان وی) بوده‌اند.
فرزندانش؛ اسماعیل (از امامان اسماعیلیه که پيش‌ از وفات‌ حضرت‌ امام صادق‌ (ع‌) از دنيا رفته‌ است‌)، عبدالله افطح، موسی کاظم (ع) (امام هفتم شیعیان)، محمد دیباج، اسحاق، علی عریضی، عباس، ام فروة، اسماء و فاطمه می باشند.
پس‌ از حضرت‌ صادق‌ (ع‌) مقام‌ امامت‌ بنا به‌ امر خدا به‌ امام‌ موسى‌ كاظ‌م‌ (ع‌) منتقل‌ گرديد.
یکشنبه, 11 مرداد 1394 16:53
با پیگیری برای ثبت ملی و جهانی معدن سرب نخلک در بخش انارک، استان اصفهان قطب گردشگری معدنی کشور می شود.
­ اصفهان امروز: چند سال پيش رييس اداره صنعت، معدن و تجارت شهرستان نايين با هدف توسعه معادن اين شهرستان و سرمايه گذاري بر روي گردشگري معدني شرق اصفهان عبارت ويژه اي را براي موقعيت معدني بخش انارك از توابع شهرستان نايين را مطرح كرد. وي از انارك با عنوان »آكواريوم معدني ايران» نام برد و اين منطقه را سرشار از مواد معدني مختلف و ارزشمند معرفي كرد اما اين برند مورد اقبال و حمايت استان قرار نگرفت و مسكوت ماند. براي نمونه مجتمع معدني سرب نخلك انارك در فاصله ۱۲۰ كيلومتري شمال شرق شهرستان نائين و ۴۵ كيلومتري بخش انارك در حاشيه كوير مركزي ايران قرار دارد و معروفترين معدن اين ناحيه به شمار ميرود كه با قدمتي بيش از ۲۰۰۰ سال ميتواند بهعنوان نماد معدني كشور و استان، قطب گردشگري معدني را به وجود آورد.
اكنون موضوع گردشگري معدني تااندازه اي اهميت يافته است كه به عنوان يك طرح ملي با همين عنوان در وزارت صنعت، معدن و تجارت مطرح است. كارشناس دفتر اكتشاف وزارت صنعت، معدن و تجارت و مجري طرح ملي گردشگري معدني سال گذشته اعلام كرده بود اين نوع گردشگري مي تواند در ايران توسعه يافته و درآمدزايي بالايي ايجاد كند.
اكنون معادن انارك فرصتي براي ايجاد قطب گردشگري معدني كشور محسوب مي شوند و مسوولان استان و سرمايه گذاران بخش خصوصي ميتوانند با سرمايه گذاري در اين طرح از يكسو بستر درآمدزايي جديد و از سوي ديگر ايجاد يك برند جديد براي استان اصفهان را فراهم آورند. بازديد هفته گذشته استاندار اصفهان و مديرعامل ايميدرو از اين منطقه اميدواري ها براي تحقق اين موضوع را افزايش داده است.
توسعه شرق استان اصفهان مبتني بر معادن هفته گذشته روز چهارشنبه هفتم تيرماه ۹۴ استاندار اصفهان در بازديد از معادن نخلك كه با همراهي معاون وزير صنعت، معدن و تجارت و رييس هيات عامل ايميدرو صورت گرفت، گفت: اين معادن از اهميت بالايي در حوزه اشتغال و گردشگري برخوردار هستند و عمده توسعه شرق اصفهان مبتني بر معادن است.
رسول زرگرپور با اشاره به اشتغال زايي بالاي اين معادن گفت: مديريت استان درصدد است كه با حضور صنايع وابسته به معدن در اين بخش اشتغال زايي معادن را افزايش دهد.مقام ارشد استان به قدمت بيش از ۲۰۰۰ سال اين معادن اشاره كرد و اظهار داشت: با توجه به اينكه يكي از محورهاي توسعه استان، گردشگري است، اين معادن مي تواند ثبت ملي شوند و مورد بازسازي قرار گيرند چراكه در حوزه گردشگري پتانسيل هاي بالايي در اين مناطق وجود دارد. زرگر پور با تأكيد بر اينكه بايد بتوانيم گردشگري معدني ايجاد كنيم، افزود: نظير اين نوع گردشگري در دنيا هم وجود دارد و در كنار گردشگري بهداشتي و طبيعي، گردشگري معدني ميتواند گردشگران داخلي و خارجي را به اين مناطق جذب كند.
استاندار اصفهان گفت: معادن نخلك از قديمي ترين معادن زيرزميني در حاشيه كوير مركزي ايران است كه به روش انبارهاي و پرشونده اقدام به استخراج ميكند.وي بابيان اينكه نخلك در سال هاي گذشته موفق شده بيش از ظرفيت اسمي خود محصول توليد كند، افزود: اين معادن با استخراج ۳۰ هزار تن سرب در سال، پس از فرآوري ساليانه ۳ هزار تن كنسانتره توليد مي كند.استاندار اصفهان افزود: احداث كارخانه فرآوري ۶ هزار تني، احياي معادن سرب منطقه انارك، انجام پروژه هاي اكتشافي جديد و احداث موزه معدني ايران در دستور كار اين معدن قرار گرفته است.
آغاز بهره برداري از عمق ۲۴۰ متري معدن نخلك انارك همچنين در بازديد معاون وزير صنعت، معدن تجارت بهره برداري از عمق ۲۴۰ متري معدن نخلك به صورت رسمي آغاز شد. معاون وزير صنعت، معدن و تجارت در اين مراسم اظهار داشت: امروز به همراه استاندار از معدن نخلك كه معدني بيش از ۲۰۰۰ سال قدمت است، بازديد كرديم و خوشحال هستيم كه مي بينيم اين معدن مساله معاش، توليد و اشتغال را در اين منطقه، تا اندازه ممكن تأمين كرده است.
مهدي كرباسيان به برنامه وزارتخانه در حوزه معدن با اشاره به وضعيت تحريم ها گفت: ما يك كار وسيع در حوزه اكتشاف در كشور شروع كرديم كه استان اصفهان نيز در اين زمينه ظرفيت هاي بالايي را از خود نشان داد و بايد بدانيم كه معدن و صنايع معدني، نماد اقتصاد مقاومتي بوده و اين موضوع جزو محوري ترين كارهاي وزارتخانه است.وي افزود: با اشاره به تأكيدات مقام معظم رهبري، رياست جمهور و دولت در اين زمينه اميدواريم در برنامه ششم توسعه، حمايت بيشتري از بخش معدن صورت گرفته و پيش بيني مي شود در آينده در رشد اقتصادي كشور، معدن نقش به سزايي داشته باشد.
تونل ۵۰ متري معدن سرب نخلك، موزه مي شود اما در موضوع ايجاد گردشگري معدني در اين منطقه ساخت يك موزه در معدن سرب نخلك در چند سال پيش مطرح شد. بنابر اظهارات برخي مسوولان نيز آماده سازي اين موزه بودجه اي بالغ بر ۵۰۰ ميليون تومان نياز دارد اما تاكنون باگذشت چند سال هنوز اين موضوع محقق نشده است. تونل ۵۰ متري در اين معدن زيرزميني براي ايجاد موزه معدني در نظر گرفته شده و مكاتبات نيز با ميراث فرهنگي آغازشده است. معدن سرب نخلك بنابر اظهارنظر مديران منطقه ابتدا ثبت ملي و سپس براي ثبت جهاني آن اقدام خواهد شد و به نظر ميرسد اين فرآيند حداقل ۵ يا ۶ ماه زمان نياز داشته باشد.
بهره برداري از معدن سرب نخلك در دوره باستان اما چرا منطقه انارك و معدن سرب نخلك ظرفيت تبديل به قطب گردشگري معدني را دارد؟ معدن نخلك جزو قديمي ترين معادن ايران است و سابقه فعاليت معدنكاري در اين مجتمع به بيش از ۲۰۰۰ سال قبل مي رسد و در حال حاضر نيز اين مجتمع تحت پوشش شركت تهيه و توليد مواد معدني ايران اداره مي شود.
عليرضا ساعي، مديرعامل مجتمع معدني سرب نخلك در گفتگو با اصفهان امروز اظهار داشت: اكنون اين معدن به عنوان يك مركز معدني - صنعتي در حاشيه كوير مركزي ايران و در فاصله ۱۲۰ كيلومتري شمال شرق شهرستان نائين و ۴۵ كيلومتري انارك در حاشيه كوير مركزي ايران، در قسمت شرقي ي كرشته كوه منفرد واقع شده است. يك جاده شوسه ۳۵ كيلومتري از انارك تا معدن متروكه چاه خربزه و ازآنجا ۱۶ كيلومتر جاده آسفالت سرد، راه ارتباطي اين معدن با ساير نقاط كشور است.
وي افزود: معدن سرب نخلك از زمان هاي باستاني مورد بهره برداري قرارگرفته است و تعداد زيادي آثار كارهاي قديمي، ابزار سنگي و وسايل ساخته شده از آهن خام كه در اين ناحيه يافت شده است. به علاوه وجود يك كاروانسراي مخروبه قديمي مي تواند مبين عبور يك راه ارتباطي از جنوب شرقي معدن باشد. قدمت اين كارها كه عمق ۱۲۵ متري(نزديك سطح آب) ديده شده حدود ۲۰۰۰ سال حدس زده مي شود.
ساعي تشريح كرد: در دوران معاصر اين معدن ۵۳ سال پيش در حال بهره برداري ديده شده و تا سال ۱۳۳۲ كه به شركت سهامي كل معادن و ذوب فلزات ايران واگذارشده است، با كمك يك كوره ابتدائي كه به وسيله هيزم گرم ميشده به ذوب سرب نيز مبادرت مي ورزيده اند. مديرعامل مجتمع معدني سرب نخلك تاكيد كرد: توليد اصلي معدن نخلك كنسانتره سرب و مواد معدني استخراجي حاوي كاني هاي گالن يا سولفور سرب و سروزيت يا كربنات سرب است. ساعي ميزان توليد معدن سرب نخلك را ۲۰۰ تن كنسانتره در ماه اعلام كرد و افزود: مواد معدني از كارگاه هاي استخراج از عمق زمين با تلاش و كوشش كارگران اين مجتمع استخراج شده و توسط اسكيپ به سطح زمين منتقل ميشود.
بررسي ها نشان مي دهد در نخلك «آتشگاه»، «چهارطاقي» و «بقايايي از يك آبادي متعلق به معدنچيان دوره ساساني» برجاي مانده است كه حكايت از آن دارد كه در اين منطقه از روزگاران باستان، تأسيسات معدن وجود داشته است.
معادن «سرب نخلك»، «مس طالمسي»، «مس مسكني»، «سرب سياه كوه» و «طلاي خوني» از مهمترين معادن بخش انارك از توابع شهرستان نايين در شرق استان اصفهان به شمار مي آيند. در انارك بيش از ۴۰ معدن شناسايي شده است كه اكنون فقط معدن سرب نخلك و معدن سنگ فراز معادن فعال هستند.
(نويسنده : سينا ايرانپور اناركي ۹:۴۱ - ۱۳۹۴/۰۵/۱۰ ۶۹۳۷۲ : خبر كد)
چهارشنبه, 31 تیر 1394 10:24
5 مرداد ماه 1394 (دوشنبه)- سالروز عملیات افتخارآفرین مرصاد (1367)
6 مرداد ماه- روز کارآفرینی و آموزش های فنی و حرفه ای
7 مرداد ماه- جشن مردادگان (روز مرداد)
8 مرداد ماه- روز بزرگداشت سهروردی (شیخ اشراق)
9 مرداد ماه- روز اهدای خون
10 مرداد ماه- روز جهانی شیر مادر، جشن چله تابستان
11 مرداد ماه- شهادت شیخ فضل ا... نوری
12  مرداد ماه- روز فرهنگ پهلوانی و ورزش زورخانه ای
14 مرداد ماه- صدور قرمان مشروطیت (1285)، روز حقوق بشر اسلامی و کرامت انسانی
15 مرداد ماه- انفجار بمب اتمی آمریکا در هیروشیما، سالروز شهادت امیر سرلشکر خلبان عباس بابایی، جشن میانه تابستان
16 مرداد ماه- تشکیل جهاد دانشگاهی، فتح آندلس به دست مسلمانان
17 مردادماه- روز خبرنگار
20 مردادماه (تعطیل)- شهادت حضرت امام جعفر صادق (ع) (148 ه.ق)
21 مرداد ماه- روز حمایت از صنایع کوچک
23 مرداد ماه- روز مقاومت اسلامی، روز فرهنگ پهلوانی و ورزش زورخانه ای
25 مرداد ماه- ولادت حضرت معصومه (س) (173 ه.ق) و روز دختر
26 مرداد ماه- آغاز برگشت آزادگان به میهن اسلامی (1369)
28 مردادماه- کودتای آمریکا برای بازگرداندن شاه (1332)
29 مرداد ماه- روز تجلیل از امامزادگان و بقاع متبرکه
30 مرداد ماه- روز بزرگداشت حضرت احمد بن موسی شاهچراغ (ع)، روز بزرگداشت علامه مجلسی، روز مسجد
31 مرداد ماه- روز صنعت دفاعی