امروز: چهارشنبه 27 دی 1396 برابر با 17 ژانویه 2018

چهارشنبه, 03 آبان 1396 19:17
مدت‌هاست موضوع برخورداری از ثروت و چگونگی مصرف پول به یک دغدغه اساسی تبدیل شده است و در این باره مطالعه و کنکاش لازم است. رشد ضریب جینی به‌عنوان شاخصی برای بررسی اختلاف طبقاتی در ایران بیش از آنکه رویدادی ناشی از سو مدیریت باشد یک خواسته عمومی است.
مردم ایران به‌صورت خودخواسته جامعه را بر اساس دارایی (درآمد، اموال) و درجات اجتماعی (تحصیلات، شغل) طبقه‌بندی می‌کنند و بر پایه همین طبقه‌بندی میان خود و دیگران تمایز قائل می‌شوند. این نوعی رخداد فرهنگی و نهادینه شده در جامعه ایرانی است. سال‌های طولانی اصل و نسب و شجره خانوادگی از اهمیت بسزایی در طبقه‌بندی جامعه برخوردار بود که به‌مرور این عامل کم‌رنگ‌تر شد. جامعه ایرانی در نیم‌قرن اخیر دچار واهمه و ترس عمیق نسبت به آینده شده است و از این‌رو همیشه برای بهبود شرایط به‌ویژه درزمینه مالی تلاش می‌کند، بی‌آنکه هدف مشخصی داشته باشد.
ترس از آینده که بیشتر از احتمال بروز جنگ یا انقلاب دیگر، بحران اقتصادی و تورم افسارگسیخته، مقابله ابرقدرت‌ها با ایران و انزوای کشور، ضرورت مهاجرت و ... ناشی می‌شود و همگی یک بحران اجتماعی را در ایران رقم‌زده است. ایرانی‌ها بدون آنکه هدف مشخصی داشته باشند و بسیار بیش از نیاز خود برای کسب ثروت و مال‌اندوزی تلاش می‌کنند و کسانی که مسیر درآمدزایی را می‌یابند دیگر قانع نمی‌شوند.
ثروتمندان و خانواده‌های برخوردار در ایران با افزایش درآمد هرگز سبک زندگی خود را تغییر نمی‌دهند بلکه فقط کمیت‌ها را با خرید دارایی گران‌تر مانند خانه بزرگ‌تر، خودرو مدل‌بالا، لوازم‌خانگی مارک، لباس بیشتر و گران‌قیمت، سفرهای خارج از کشور، ملک و زمین بیشتر و ... افزایش می‌دهند. این در حالی است که کیفیت فکری، فرهنگی، تربیتی و به‌طورکلی سبک زندگی خانوادگی آن‌ها هیچ بهبودی نمی‌یابد.
اقشار ضعیف جامعه نیز باوجود ناتوانی در کسب درآمدهای نجومی تلاش می‌کنند به هر شکل از قشر مرفه عقب نمانند و آن‌ها نیز حتی با مقروض شدن و گاه حذف بسیاری از ضرورت‌ها سرمایه اندک خود را صرف به رخ کشیدن دارایی‌ها خود می‌کنند. تعویض خودرو، مبلمان و وسایل خانه و بسیار از تجملات دیگر که فراتر از درآمدهای کارگران و کارمندان است از رقابت برای ارتقا طبقه اجتماعی آن هم با به رخ کشیدن دارایی‌ها و تجملات ناشی می‌شود.
بسیاری از دارایی‌ها و امکانات خریداری شده توسط افراد جامعه فراتر از نیاز مصرفی و حتی درآمد آن‌هاست اما جامعه ایرانی به این دور باطل قدم نهاده است و حاضر به تأمل و تفکر درباره نتایج این رویکرد در زندگی شخصی و اجتماعی نیست. ما ایرانی‌ها زیاده‌خواه شده‌ایم بدون آنکه نیاز واقعی در ما وجود داشته باشد. رقابت برای حفظ و یا ارتقا طبقه اجتماعی و ترس از آینده ما را در همه‌چیز پرمصرف بار آورده است. نتیجه این رویداد اجتماعی کاهش زمان مطالعه و تحقیق، بی‌توجهی به سلامت جسمی و روانی، پرهیز از تأمل بابت فلسفه زندگی و سرانجام رشد کمیت‌ها و کاهش کیفیت زندگی بوده است.
ما فقط برای داشتن و دارایی بیشتر تلاش می‌کنیم بدون آنکه از آن دارایی بهره‌برداری مناسبی داشته باشیم و همیشه نیز دارایی‌ها را سرانجام برای نسل بعد باقی می‌گذاریم؛ بی‌آنکه شخصاً عایدی به دست آورده باشیم. از قرار تأمین نسل بعد (فرزندان) را نیز خودخواسته برعهده‌گرفته‌ایم. این نوع نگاه به زندگی بسترساز کسب درآمد و ثروت از هر راه و روشی است و گاه برای دارایی بیشتر دزدی، خسارت به دیگران، سو استفاده از موقعیت‌ها و ... را نوعی زرنگی و فرصت‌طلبی تلقی می‌کنیم.
تابلو «به‌اندازه نیازتان بردارید اما هر چه را که بر می‌دارید میل کنید» که در رستوران هتل آسمان اصفهان نصب شده است از دورریز ۳۷ کیلو غذا در یک روز که معادل غذای ۱۱۹ نفر است خبر می‌دهد و به خوبی بیانگر زیاده‌خواهی بی‌هدف و حرص بی‌دلیل ما ایرانی‌هاست.
آن‌قدر این عادت نادرست رفتاری در ما نهادینه شده است که حتی در هنگام غذا خوردن نیز نگران آن هستیم مبادا کم بیاوریم یا مبادا دیگران به میز ما نگاه کنند و بگویند این‌ها پول کافی برای سفارش غذا نداشته‌اند. آیا انسان نسبت به ساده‌ترین نیاز خود یعنی غذا و حجم معده خود نیز ناآگاه نیست که تا این اندازه غذا را دورریز می‌کند؟
قطعاً پاسخ منفی است بلکه این غذای اضافه نیز از زیاده‌خواهی بیش از نیاز ناشی می‌شود تا با غذای بیشتر و تجمل‌گرایی طبقه اجتماعی خود را نشان دهد و از سوی دیگر ترس از آینده که در سرتاسر زندگی دچار آن است را رفع کند. آن‌قدر ترس از آینده در وجود ما نهادینه شده است که هنگام غذا خوردن هم نگران گرسنه ماندن هستیم.
ما ایرانی‌ها به خاطر ترس از آینده و زیاده‌خواهی بیش از نیاز خود همیشه اضافه می‌آوریم و هرگز لذتی از آنچه داریم نمی‌بریم. واقعیت تلخی است اما ثروتمندان ایرانی نیز با همین رویکرد شاید رفاه را تجربه می‌کنند اما هرگز آرامش و برخورداری از یک زندگی شاد و سلامت را به دست نمی‌آورند.
(نویسنده: سینا ایرانپور انارکی - 1 مهر 1396)
جمعه, 28 مهر 1396 11:37
دوست دارم کتاب زندگی آدم ها، شرکت ها، افراد موفق و حتی ناموفق ها را بنویسم. بعد از سال ها خوندن و نوشتن هیچ چیز برای من جذاب تر از نگارش تجارب شخصی آدم ها نیست. ما آدم ها فقط کافیه به درستی سرگذشت و تجارب خودمون رو روی کاغد بیاریم و  منصفانه، صادقانه و آگاهانه تحلیلش کنیم مطمئنم یک کتاب ارزشمند را به جامعه عرضه خواهیم کرد.
لذت می برم از گوش دادن و در فکر فرو رفتن و تحلیل همه اون چیزهایی که می بینم و می شنوم.لذت می برم از گفتگوهای بی پرده و کیف می کنم وقتی پشت پرده آدم ها را بدون اینکه به زبون بیارن کشف می کنم حتی گاهی از کشف خودم به وجد می یام. دوست دارم زندگی آدما را با خوب و بد بنویسم من عاشق نوشتنم و هیچ مثل نوشتن از خودم و آدم ها من را به آرامش نمی رسونه.
این دوستان عزیز هر یک مشاوری خبره در حوزه های مختلف کسب و کار هستن که امروز در کنار هم یک عصرانه شیرین و شور را تجربه کردیم (باقلوا و دوغ داشت این عصرانه).
بیشتر شنیدم با اینکه خودم عامل شکل گیری این گروه و جلسه بودم و دوستان هم در تعجب بودند از کم حرفی من اما فکر می کنم بیش از بقیه استفاده کردم. اونها نمی دونن که من روزی قصه امروز را خواهم نوشت و شاید قصه تجربه های اونها هم من بنویسم. ممنون از عزیزانم دکتر مجید سدیدی، مقداد صرامی، سپهر حلاجیان، محمد علوی و حسین طاهری.
قدردان اشتراک تجربه های شما هستم دوستان عزیز.
(سینا ایرانپور انارکی / چهارشنبه 26 مهر۹۶ )
یکشنبه, 16 مهر 1396 20:57
همه آنچه امروز بدان گرفتار هستیم نتیجه تربیت ما در دوران کودکی است. مهم نیست کجا کار می کنیم یا چه جایگاهی داریم مهم این است که خواسته و ناخواسته در کنار هم زندگی می کنیم و خوبی ها و بدی هایمان مستقیم و غیرمستقیم بر همه ما اثر می گذارد و نتیجه اش همین جامعه آشفته امروز ماست. 
آینده بهتری وجود ندارد مگر نسل آینده یعنی کودکان امروز را بهتر از دیروز خودمان تربیت کنیم و اگر نه تا ابد هیچ نسلی اصلاح نمی شود و هیچ آینده بهتری وجود نخواهد داشت. بسوزیم یا بسازیم انتخاب با خود ماست؛ آینده نسل بعد را ما امروز رقم می زنیم.
(سینا ایرانپور انارکی - جمعه 14 مهر 1396)
شنبه, 15 مهر 1396 19:48
همگی گلایه داریم از دولت، کارفرما، نیروی انسانی، مشتری، معلم، مشاور و هر شخص و نهادی که برای آن هزینه می کنیم یا به آن خدمات می دهیم. ما ایرانی ها عادت کرده ایم به نارضایتی و مهارت یافته ایم در دروغگویی و فرار از واقعیت و فراموش کرده ایم که هرگز کسی به خاطر ما تغییر نمی کند.
برای خوب شدن روزگار باید از خودمان شروع کنیم و برای خوب بودن، بدی های جامعه را بهانه نکنیم. یک روز یک جا باید با همه نارضایتی ها با همه بی عدالتی ها تصمیم بگیریم خودمان تغییر کنیم و به این تغییر پایبند بمانیم.
(سینا ایرانپور انارکی - جمعه 14 مهر 1396)
پنج شنبه, 06 مهر 1396 20:18
باسلام واحترام حضور همشهریان ودوستان گرانمایه.
دوستان شما که شهرمان را چون جان دوست می دارید وبه ان عشق می ورزید وبه گذشته پدرانمان افتخار می کنید آنچه را از ان دوران می خواهید در دسترس شماست.
یادنامه انارک حاصل پنج سال تلاش آقای رحایی است که به زبانی ساده گذشته پدرانمان را بازمی گوید همراه با قطعاتی شعر نوشته محمد رجایی اناارکی(رجا).
مجموعه یادنامه انارک بهشت گمشده نوشته (رجا) محمد رجایی انارکی از روز جمعه هشتم مهرماه دردسترس عموم خواهد بود. در ایام تاسوعا و عاشورا نیز در انارک در دسترس می باشد و بزودی فروش اينترنتي این کتاب بسیار جذاب و اثر زیبا آغاز خواهد شد.
اینک کتاب یادنامه انارک بهشت گمشده در دسترس شماست لطفا باشماره تلفن 09379147108 تماس حاصل فرمایید. ارزش کتاب دراصفهان 20000 تومان وبرای سایر نقاط کشور با هزینه پستی 30000 تومان است.
مرکز پخش یادنامه انارک در اصفهان خیابان شیخ صدوق جنوبی (برج) بازار ارمغان فروشگاه همگام با کودک اقای سعیدی می باشد.

 

شنبه, 25 شهریور 1396 23:24
یارانه برای بهبود کیفیت زندگی مردم هزینه نمی شود
پرداخت یارانه نقدی بدعت نادرستی بود که پایه‌گذاری آن در کشور اقتصاد نا به سامان ایران را به پرتگاه ورشکستگی نزدیک کرده است. یارانه در تمام دنیا و به‌وسیله تمام کشورها برای بهبود رفاه و کیفیت زندگی مردم تعریف می‌شود اما در ایران هرگز یارانه‌های نقدی و غیر نقدی به‌صورت هدفمند و مؤثر در کیفیت زندگی توزیع نشده‌اند. هدف از پرداخت یارانه در هر شرایطی افزایش رفاه عمومی جامعه است اما در ایران یارانه، به‌صورت نقد اما بدتر از نسیه به دست مردم می‌رسد و تبعیض، رانت، تورم و کاهش انگیزه‌های اقتصادی از نتایج پرداخت آن به شمار می‌رود. اما یارانه نقدی بیش از 3 هزار میلیارد تومانی که  ماهانه به‌وسیله دولت پرداخت می‌شود چگونه می‌تواند سطح رفاه و کیفیت زندگی مردم ایران را بهبود بخشد؟
رتبه‌های بسیار پایین ایران در شاخص آموزش و بهداشت: آموزش و بهداشت دو شاخص مهم در بهبود کیفیت زندگی مردم و افزایش سطح رفاه در تمام دنیا شناخته می‌شوند. بیشتر دولت‌ها برای کاهش هزینه‌های زندگی مردم و باهدف توسعه کشور آموزش و بهداشت را در صدر فهرست بودجه خود قرار می‌دهند. دولت‌های کانادا، سوئد، آلمان، فنلاند، نروژ، آمریکا، ژاپن و فرانسه سال‌هاست که تلاش کرده‌اند با ایجاد شرایط تحصیل رایگان و بهبود کیفی سیستم آموزشی از یک‌سو و طراحی بیمه‌های عمر و سلامت کارآمد، سطح رفاه جامعه را افزایش دهند.  نتیجه این رویکرد افزایش رضایتمندی مردم از زندگی در این کشورها، رشد مهاجرپذیری، کاهش فساد و بهبود رقابت‌پذیری اقتصادی آن‌ها بوده است.
بر اساس گزارش سالانه مجمع جهانی اقتصاد، ایران در شاخص آموزش عالی و مهارت‌آموزی در سال 2015 میلادی در رتبه 129 در بین 149 کشور و در رده‌بندی جهانی حوزه بهداشت و سلامت بر اساس گزارش موسسه لگاتوم در همین سال از بین 142 کشور در جایگاه 69 جهان قرار داشته است. این رتبه‌های پایین به‌خوبی بیانگر مسیر نادرست توزیع ثروت و بودجه در ایران است و بدون تردید ایران در ریل توسعه قرار نخواهد گرفت مگر قادر به بهبود جایگاه خود در این دو شاخص انسانی باشد.
سهم 6 درصدی هزینه بهداشت و درمان در سبد خانوار: با اجرای طرح تحول سلامت در دولت دوازدهم باوجود افزایش بودجه بهداشت و درمان در کشور تا اندازه زیادی کاهش هزینه درمان را برای مردم به ارمغان آورد. بهداشت و درمان یکی از هزینه‌های بزرگ زندگی در ایران به شمار می‌رود که بیمه‌های بی‌کیفیت قادر به پوشش آن تاکنون نبوده‌اند. هزینه‌های دندانپزشکی نیز ازجمله هزینه‌های بهداشتی است که تحت پوشش بیمه‌های درمانی قرار ندارد و بسیاری از مردم در ایران به دلیل هزینه‌های سنگین دندانپزشکی از رسیدگی به بهداشت دهان و دندان پرهیز می‌کنند. نظام بیمه‌ای ایران با قوانین قدیمی و سازمان‌دهی بسیار ضعیف به‌هیچ‌وجه قادر به پشتیبانی مردم در مواقع ضروری به‌ویژه درمان نیست.
 تعداد زیاد و سازمان‌دهی نامناسب بیمه‌های درمانی دولتی، تعریف بیمه تکمیلی بی‌کفایت، ناتوانی دولت در پرداخت بدهی خود به شرکت‌های بیمه از چالش‌های اساسی نظام سلامت در ایران به شمار می‌رود که موجب شده است نه بیمار خدمت باکیفیت دریافت کند و نه کادر درمانی و سرمایه‌گذاران حوزه سلامت رضایت داشته باشند.
بااین‌وجود در سال 1395 طبق آمار بانک مرکزی 5.9 درصد از کل هزینه‌های ناخالص خانوار و معادل 2 میلیون و 315 هزار تومان به بهداشت و درمان اختصاص‌یافته و کل هزینه‌های ناخالص خانوار نیز در سال 1395 بالغ‌بر 39 میلیون و 300 هزار و 587 تومان بوده است.
دولت می‌تواند با اختصاص نیمی از یارانه نقدی به بخش سلامت، اصلاح قانون بیمه‌های سلامت و تأمین اجتماعی و همچنین ورود بخش خصوصی به حوزه بیمه‌های اجتماعی و سلامت و یا تقویت بیمه‌های عمر و سرمایه‌گذاری نه‌تنها هزینه درمان را برای مردم به صفر نزدیک کند بلکه با پرداخت یارانه به‌نظام سلامت و سازمان‌های بیمه‌گر قدرت نظارتی خود را بر این بخش‌ها بهبود بخشد و بستر افزایش بهره‌وری را نیز فراهم آورد. دولت باید آگاه باشد هزینه‌های سنگین بهداشت و پیشگیری موجب پرهیز مردم از رسیدگی به‌سلامت جسمی و روانی می‌شود و ضمن کاهش امید به زندگی هزینه‌های درمان بسیار سنگینی را در دوران بازنشستگی افراد به دولت تحمیل خواهد کرد.
کمتر از 2 درصد هزینه خانوار برای آموزش: نظام آموزش در ایران شاهد هیچ‌گونه پیشرفت کیفی نبوده است و هر روز نیز هزینه تحصیل در کشور افزایش می‌یابد. در تمام دنیا آموزش محور و اساس توسعه شناخته می‌شود اما در ایران دولت‌ها هنوز به این موضوع مهم باور پیدا نکرده‌اند. بودجه ناچیز وزارت آموزش‌وپرورش و وزارت علوم، تحقیقات و فناوری به نسبت نیروی انسانی و حجم فعالیت‌ها موجب شده است نیروی انسانی موجود با نیاز بازار کار هم‌خوانی نداشته باشد و هدایت تحصیلی و شناسایی و مدیریت استعدادها به‌درستی محقق نشود.
رشد مدارس غیرانتفاعی و غیردولتی به همراه دانشگاه‌های آزاد، پیام نور و غیرانتفاعی و به‌طور کلی سیستم آموزشی پولی آن‌هم باکیفیت پایین یک مانع جدی برای توسعه شناخته می‌شود. جامعه‌ای که قادر به تربیت نیروی انسانی بامهارت و متخصص همراه با فرهنگ و ارزش‌های انسانی نیست نباید منتظر گام برداشتن در راستای پیشرفت و توسعه باشد.
در سال 1395 طبق آمار بانک مرکزی از کل هزینه‌های ناخالص خانوار  1.9 درصد به هریک از دو گروه «تفریح و امور فرهنگی» و «تحصیل» معادل 734 هزار و 423 تومان اختصاص‌یافته است. شهریه‌های سنگین مدارس و دانشگاه‌ها برای سال‌های طولانی بسترساز تضعیف کیفیت زندگی افراد در جامعه شده است؛ تحصیلی که بیش از آنکه سرمایه‌گذاری باشد یک هزینه به شمار می‌رود و افراد تحصیل‌کرده نمی‌توانند پس از فراغت از تحصیل از مدارک خود بهره‌برداری مالی و شغلی داشته باشند.
دولت باید نیم دیگری از یارانه نقدی را نیز به بخش آموزش اختصاص دهد و ضمن اصلاح نظام آموزشی و قوانین این بخش تلاش کند تحصیل را حداقل تا پیش از دانشگاه برای افراد جامعه به‌صورت واقعی رایگان کند و با اختصاص یارانه به مدارس غیرانتفاعی و سایر مراکز آموزشی تلاش کند در قالب خرید خدمت قدرت نظارتی خود را برای بهبود کیفیت خدمات آموزشی و تحول نظام آموزش کشور ارتقا دهد.
کاهش هزینه دو بخش بهداشت و آموزش برای مردم ایران بدون تردید بیش از دریافت مبلغ 45 هزار 500 تومان در ماه بازدهی خواهد داشت و شاخص رفاه و کیفیت زندگی را نیز بهبود خواهد بخشید و بدون تردید دولت نیز هنگامی که در قالب یک سازمان‌دهی درست و دارای اولویت یارانه را توزیع می‌کند قادر به کاهش هزینه و افزایش بهره‌وری است و به‌نوعی از بار سنگین این یارانه نقدی آن‌هم به‌صورت ماهیانه نجات خواهد یافت. 
(سینا ایرانپور انارکی / کارشناس ارشد مدیریت اجرایی - انتشار در صفحه 11 روزنامه کسب و کار - شنبه 25 شهریور 1396)
جمعه, 17 شهریور 1396 20:35

یارب حیرت زده هور ومه وپروینم
رو به هرجا فکنم روی تورا می بینم
همچو درویش به صحراپی تنهایی خویش
حکمتی کن که نگردد دل من ازدینم
بذرعشق تو بدل کاشته ام درهمه عمر
ترسم از کشته ی خود تخم هوس برچینم
عالم ارمنزل جوراست وخرابات ریا
خاک راهم من وعشق توبود ایینم
من گمگشته چه سازم که سراپا گنهم
بگذراز من که بود بار گنه سنگینم
انچنان سوخته دراتش عشقم که مپرس
چون توانم که رهی جز ره تو بگزینم
هرچه جویم ندهدسودمرا خلوت خویش
جز بنام تو نیاید سخن تحسینم
وادی ظلمت وتاریکی گورم درپیش
چون شودتا بدهی از ر ه لطف تسکینم ?
در خرابات رهایم ز بدبخت ولی
هاتف غیب چنین گفت سخن دوشینم
این جهان عارضش الوده بافسون وریاست
گنج دنیا نکند چون شبهی رنگینم
غیرتم داد ندا روی از این غافله کن.
که دراین دایره بازهد وریا ننشینم
گر زرحمت توبراین بنده نظر بنمایی
نظرت یارب از ان پس بکند تامینم
یا رب این دست دعایم ز تو حاجت طلبد
از تو خواهم بدهی کام خوش وشیرینم
گو (رجا)را چه کند دلشده ومفلس توست
چون تو معبودی ومن دربدری مسکینم

سه شنبه, 14 شهریور 1396 19:33
شرکت تاکسی رانی از دو شرکت درخواست خودرو آنلاین( اسنپ و تپسی) به دلیل ارزان فروشی شکایت کرده و پرونده به شورای رقابت انتقال یافته است.
❇️مجموعه تاکسیرانی و سیستم حمل و نقل عمونی کشور یکی از ضعیف ترین بخش های اقتصادی به شمار می رود که می تواند در عرصه گردشگری و کاهش ترافیک نقش کارآمدی را ایفا کند اما عملکرد بسیار ضعیف این بخش موجب شده است مردم استفاده از خودرو شخصی را به تاکسی ترجیح دهند.
❇️اکنون پس از سال ها دو مجموعه استارتاپی در زمینه اپلیکیشن های درخواست خودرو با مزیت قیمت ارزان،سرعت در پاسخگویی و احترام به مشتری در کشور ایجاد شده اند که جوان هایی تحصیلکرده و آشنا به مباحث مدیریت و بازاریابی آنها را اداره می کنند. شرکت تاکسی رانی به جای آنکه با اصلاح ساختار رانتی و فرسوده خود با این دو رقابت کند همانند کودکانه بهانه گیر که به هنگام ناتوانی در برابر هم سن و سال های خود شکایت پیش بزرگتر می بردند آنها نیز موضوع را به پای میز محاکمه و شکایت کشانده اند تا باز هم به جای تغییر و رقابت منصفانه شاید به کمک رانت و اتهامات بیهوده رقبای جوان و خوش فکر خود را از میدان به در کنند.
❇️بهتر نیست واقعیت ها را بپذیریم و به جای بهانه جویی یا حتی کپی برداری های نادرست در جستجوی راهکاری جدید برای بهبود کسب و کار و ارائه خدمات با کیفیت به مشتریان باشیم؟
⁉️شکایت از دو شرکت به خاطر ارزان‌فروشی؟
استفاده از اپلیکیشن‌های درخواست خودرو آنلاین در دو سال گذشته، به دلیل کاهش قیمت و افزایش کیفیت مسافرت‌های درون شهری، با سرعت قابل توجهی در بین شهروندان ساکن پایتخت گسترش یافته است. این در حالی است که از نگاه برخی تاکسی‌داران قیمت کمتر ارائه شده از سوی این دو شرکت باعث کاهش سود تاکسیرانان و حذف تاکسی‌های زرد رنگ از انتخاب مسافران درون‌شهری شده است. بر این اساس روز آینده سیصد و ششمین جلسه شورای رقابت با موضوع بررسی وضعیت فعالیت و قیمت‌گذاری خدمات تاکسی اینترنتی آنلاین (اسنپ و تپ سی) برگزار خواهد شد.
(سینا ایرانپور انارکییکشنبه ۱۲ شهریور ۱۳۹۶)