امروز: شنبه 01 ارديبهشت 1397 برابر با 20 آوریل 2018

جمعه, 23 تیر 1396 19:47

تا پا به شهر خوب بهاران نهاده ام
گویی به شهر خویش رهی نو گشوده ام
گفت اصفهان خوشست به اوای زنده رود
بی زنده رود او به صفاهان روم چه سود
اینجا صفای کوه ودمن پاک وبی غش است
دارد هوای پاک که محبوب و دلکش است
صحرا پراز شکوفه وگلهای لاله گون
چون فرشی ازبهار که بوده به تیسفون
کبکان خوش خرام به هنگام صبحدم
ایند و نغمه ها به سرایند دم به دم
وقت غروب ورفتن خورشید شامگاه
زیباست اسمان زلالش ز نور ماه
رقص ستارگان ز پس شاخه های بید
شادابی ونشاط وصفارا دهد نوید
کهپایه های خرم و ازادی وحوش
بیننده را برد به فضایی زجنب وجوش
در پارک کوهساروبلندای این دیار
هر کس رود دمی بزداید زدل غبار
با جنگلی زسرو ودرختان رنگ رنگ
کز ابتدای شهر کشیدست بیدرنگ
تا انتهای شهر به دامان کوهسار
گردیده وعده گاه همه مردم دیار
اینجا جماعتی زهمه قوم درهم است
بی حاصل وفقیر زعقل وادب کم است
از کوچه های شهر اگر کرده ای گدر
بر مه رخان شهر اگر کرده ای نظر
شیراز وترک سیم وشش را رها کنی
صد شهر عشق را چو بخارا فدا کنی
این شهر محوریست زدانایی وادب
گر گویمش یهشت ندارید زمن عجب
گوید رجا چو مدح بهاران به صد غرور
خواهم من از خدا بدهد لدت حضور
(محمد رجایی انارکی)

پنج شنبه, 22 تیر 1396 11:31
این روزها عجیب تشنه نوشتنم. نیمه های شب بر می خیزم از قرار کسی به من می گوید وقت زیادی نداری بلندشو بنویس.
فقط می نویسم و سیراب نمی شوم. می نویسم و توهین و افترا می شنوم. می نویسم بی آنکه یک نفر جز او از من خواسته باشد، می نویسم شاید زمان تنگ است و باید آنچه نانوشته تحریر کنم. رسانه خودم شده ام و با همه رسانه ها بیگانه. ریالی از این نوشته ها درآمدی ندارم و قلمم بی قیمت شده است.  نمی دانم چرا هر چه می گذرد عرصه برایم تنگ تر می شود بخاطر ندارم تنگ نظری کرده باشم بخاطر ندارم بر کسی تنگ گرفته باشم خاطرم نیست از او هم نعمت فراوان خواسته باشم، اما امروز همه چیز در تنگناست و او می گوید فقط بنویس. می نویسم حتی اگر بازدیدکننده این نوشته ها عدد صفر را نشان دهد می نویسم حتی اگر هر روز یکی بلاکم کند یا لفت بدهد و برود.
تشنه ام آدم تشنه سراب هم که روبرویش باشد به امید قطره ای آب راه را ادامه می دهد. عجیب بی تفاوت شده ام عجیب بی خیالم منتظر چه اتفاقی هستم نمی دانم؛ دوباره صدایم می کند باید بروم از قرار قصه ای دیگر باید نوشت.
(#دلنوشته - سینا ایرانپور انارکی - چهارشنبه 21 تیر 1396)
جمعه, 29 فروردين 1393 12:56

همشهری وضع اقتصادی منطقه انارک را بررسی می کند

اصفهان-سینا ایرانپور انارکی: بخش انارک در شرق استان اصهان و با وسعت 18هزار کیلومتر مربع که بزرگ ترین بخش در اصفهان محسوب می شود، در 75 کیلومتری شهرستان نائین واقع شده است.
آسمان شب آن چشم نواز است و طبیعت مسحور کننده و بسیار جذابش کویرنوردان را به سوی خود می خواند، اما برجسته ترین ویژگی انارک غنی بودن ذخایر معدنی آن است که نزدیک به 2درصد از معادن ایران را در خود جای داده است. انارک یکی از مناطق قدیمی کشف و استخراج کانی های فلزی در جهان به شمار می رود و به گفته رئیس پیشین اداره صنایع و معادن شهرستان نائین، انارک را می توان «آکواریوم معدنی کشور» نام نهاد. «عباس بلانیان» ادامه می دهد: مجتمع معدنی «سرب نخلک» یکی از معادن انارک است که با 2هزار سال قدمت در 46کیلومتری شمال شرق انارک و در حاشیه کویر مرکزی قرار دارد.
در نخلک «آتشگاه»، «چهارطاقی» و «بقایایی از یک آبادی متعلق به معدنچیان دوره ساسانی» برجای مانده است که نشان می دهد در این منطقه از روزگاران باستان، تاسیسات معدن وجود داشته است. وی ادامه می دهد: اقتصاد شهر انارک همیشه به معدن وابسته بوده است و معادن «سرب نخلک»، «مس طالمسی»، «مس مسکنی»، «سرب سیاه کوه» و «طلای خونی» از ذخایر مهم حوزه انارک به شمار می آیند.
«حسن حسنی» نماینده شهرستان نائین در مجلس شورای اسلامی نیز در آیین آغاز عملیات بهره برداری از بزرگ ترین معدن مس استان اصفهان در بخش انارک یکی از ظرفیت های بالای منطقه انارک را معادن مس آن مطرح می کند.
«محمود گوهرین» که بزرگ ترین سرمایه گذار معدن مس استان اصفهان است نیز می گوید: بیشترین معادن مس استان اصفهان در حوزه انارک و در مسافتی کمتر از 100کیلومتر از معدن مسکنی انارک، قدیمی ترین و بزرگ ترین معدن مس استان اصفهان است. به گفته وی قدیمی ترین آثار مسی کشف شده متعلق به 4هزار و 100سال پیش از میلاد در سیلک کاشان است و بررسی ها و کاوش ها نشان می دهد که اهالی آن منطقه، مس مورد نیاز خود را از معدن مسکنی انارک تامین می کرده اند.
گوهرین می افزاید: تاریخچه بهره برداری این معدن، حاکی از آن است که 400 سال پیش یعنی از دوره صفویه تاکنون این معدن در چندین دوره مورد بهره برداری قرار گرفته است، اما در 20 سال اخیر فعالیت نداشت و به صورت متروکه در آمده بود. وی در مورد اقدامات و فعالیت های مهم انجام گرفته در این معدن می گوید: مطالعات زمین شناسی ناحیه ای و منطقه ای، نمونه برداری و مطالعات کانی شناسی و سنگ شناسی، ارزیابی ذخیره با استفاده از روش های جدید زمین آماری، ارائه گزارش پایانی اکتشاف و اخذ گواهی کشف از سازمان صنایع و معادن استان اصفهان، انجام مطالعات اکتشاف تکمیلی و استخراجی، اخذ پروانه بهره برداری معدن از سازمان صنایع و معادن، انتخاب روش فراوری کانسنگ در این معدن و انجام مطالعات در زمینه تامین آب از اقدمات مهم انجام گرفته در این معدن است.
سابقه راه اندازی کارخانه فراوری معدن سرب نخلک به سال 1330 می رسد و می توان از آن به عنوان نخستین کارخانه فراوری مواد معدنی ایران نام برد. این معدن به گفته رئیس پیشین اداره صنایع و معادن شهرستان نائین با توجه به قدمت وزیر زمینی بودن آن، به عنوان «موزه معدنی کشور» شناخته می شود و عملیات اجرایی موزه با تخصیص 10 میلیارد ريال اعتبار در حال انجام است.
کانی ها و معادن انارک
در انارک ذخایر متنوعی چون سرب، آهن، طلا، مولبیدن، پیریت، نیکل، کبالت، اورانیوم، مس، زاغ و آنتیموان یافت شده است. معادنی چون سرب نخلک، مس مسلکنی، مس طالمسی، طلای خونی، آهن خالو حیدر، آهن بته علم، معدن منگنز، نیکل چاه شوره، سرب و زغال سنگ سیاه کوه، کرومیت دم عبدوله، فیروزه و آهن چفت چغو، گوگرد معلا، طلای پتیار، معادن سنگ و خاک مختلف برخی از معادن نامگذاری شده در انارک هستند. اما فعلاً فقط معدن سرب نخلک فعال و سایر معادن آن سال هاست که غیر فعال شده اند.
همت، تلاش و سرمایه اهالی انارک
اما مردم انارک دست روی دست نگذاشتند. با تلاش مستمر و سرمایه گذاری بخش خصوصی، شرکت توسعه و عمران انارک تاسیس شد و به مرور زمان شرکت فراز معادن، بهره برداری از معادن سنگ را آغاز کرد و چند سال بعد انارک موفق به ایجاد یک شهرک صنعتی شد. کارخانه پودر سنگ (فراوری پودر میکرونیزه معدنی)، کارخانه پاکت سازی (زنجیره تامین صنایع سیمان)، شرکت سیمان انارک (بهره برداری از معادن اولیه سیمان)، شرکت آجرآژندانارک (بهره برداری از معادن خاک) از دیگر کارخانه هایی بودند که در مدت 10سال اخیر راه اندازی شده و یا همچون کارخانه سیمان و آجر در حال راه اندازی هستند.
راه اندازی معادن بدون کمک دولت
معادن و کارخانه های رونق گرفته در شهر انارک صرفاً خصوصی بوده و با سرمایه اشخاص حقیقی و بدون سرمایه گذاری دولت راه اندازی شده اند و از نکات قابل توجه دیگر تحصیلات مرتبط بسیاری از جوانان انارک در حوزه مهندسی معدن و زمین شناسی است که می تواند پشتوانه ای قوی برای راه اندازی معادن انارک باشد. معماری نسبتاً مناسب، فضای شهری و ترمیم آثار تاریخی همچون قلعه ها، توسعه امامزده شهر انارک، بازسازی مهمانسرای انارک که هم اکنون به محیطی زیبا با معماری سنتی و امکانات مناسب تبدیل شده است و ایجاد مجتمع رفاهی-گردشگری و رستوران در حاشیه جاده ورودی شهر، رونق بازار مسکن با رشد ساخت و ساز در شهرک اقماری شهید رجایی، شکل گیری موزه مردم شناسی انارک و طبیعت بکر و مزارع و باغ های زیبای اطراف انارک که شیفتگان بسیاری داشته و محلی مثال زدنی برای استراحت و لذت بردن از طبیعت است، همه و همه از مزایای انارک امروز است که به همت مردم سخت کوش این شهر محقق شده است.
کمبودها و چالش های انارک
بزرگ ترین چالش های مردم انارک در درجه نخست تامین آب آشامیدنی این شهر است و در این میان احیای سد آبی دره انجیر انارک در اولویت قرار دارد و علاوه بر آن به کارگیری تکنیک های آبخیزداری برای یافتن منابع آبی جدید و ذخیره سازی آب می تواند راهگشا باشد. اکنون بیشتر آب مصرفی انارک از مناطق اطراف و با تانکرهای آب تامین می شود و هر سال کم آبی گریبان گیر ساکنان این شهر است. اما چالش دوم، اتصال انارک به شبکه سراسری گاز است که این نیز تاثیر بسزایی در توسعه صنعتی شهر انارک خواهد داشت. بیش از 15 سال است که در شهر انارک لوله کشی گاز انجام شده است، اما هرگز گازی به این لوله تزریق نشده است. چالش سوم شهر انارک که کاملا به 2 چالش دیگر مربوط می شود، کمبود جمعیت این شهر است. انارک هم اکنون کمتر از 2هزار نفر سکنه دارد. قطعا تامین آب و گاز می تواند از مهاجرت بیشتر جلوگیری کند و با توجه به راه اندازی کارخانه های جدید، افراد و خانواده های بیشتری را به دلیل امکان اشتغال، به انارک جذب کند و به این ترتیب چالش جمعیتی شهر انارک رفع شود.
(سینا ایرانپور انارکی /  همشهری دوشنبه 22 خرداد 1391 شماره 5708، پیوست اصفهان)
جمعه, 09 تیر 1396 20:14
خرید هم یک تفریح و هم فرصتی برای جمع‌آوری اطلاعات از بازار و اقتصاد خرد کشور است. بازارگردی یکی از روش‌های بازاریابی و تحقیقات بازار است که تحلیل‌های اقتصادی و مدیریتی را به واقعیت نزدیکی می‌کند.
به فروشگاهی برای خرید لباس‌زیر مراجعه کردم؛ انواع لباس‌های زیر از مارک‌های مختلف داخلی و خارجی را در اختیار داشت اما به من یک مارک ترک را پیشنهاد کرد. طبق معمول گفتم لطفاً مارک‌های داخلی را پیشنهاد بدهید و با لبخند ادامه دادم آخه دیگه شورت و زیرپوش هم باید خارجی خرید کرد؟!
فروشنده گفت: من هم خوشحال می‌شوم جنس ایرانی بفروشم اما نمی‌خواهم شما برای اولین و آخرین بار از من خرید کنید! گفتم چطور مگه؟ نمونه جنس ایرانی را آورد و گفت طرح و کیفیت پارچه این مارک ایرانی و ترک را خودتان مقایسه کنید و اختلاف قیمت هم مدنظر قرار دهید اگر بازهم صلاح دانستید من حرفی ندارم جنس ایرانی ببرید.
مقایسه خیلی ساده بود: پارچه نخی، دوخت زیبا و شکیل، طراحی و برش‌های متقارن و سایزبندی مناسب مارک ترک اصلاً قابل قیاس با مارک ایرانی نبود و باوجود همه این برتری‌ها فقط دو هزار تومان جنس ایرانی ارزان‌تر به فروش می‌رسید. به فروشنده گفتم یعنی تولید این شورت و زیرپوش هم از عهده ایران خارج است؟ با پوزخند جواب داد بله آقا ما در ایران فقط قادر به تولید موشک و انرژی هسته‌ای هستیم!
بدجور حرف فروشنده من را در فکر فرو برد و چقدر راحت اقتصاد خرد این مملکت را به سیاست کلان آن گره زد!

به بازار پوشاک سرک می‌کشم شما نیز فراوان در این بازار مکاره قدم زده‌ و در حیرت قیمت‌ها فقط عبور کرده‌اید. از پوشک کودکان گرفته تا لباس مجلسی زنان و کت‌وشلوارهای مردانه، بازار در تسخیر برندهای ترک و چین است و سهم تولیدکننده داخلی از این بازار گسترده شاید کمتر از 20 درصد در انواع محصولات نساجی باشد.
صنعت نساجی به دلیل ایجاد صنایع جانبی و زنجیره تکمیل همانند مدلینگ، ریسندگی و بافندگی، مواد اولیه، انواع پوست و پشم دام از یک‌سو و از طرف دیگر گستردگی شبکه توزیع و فروش، یکی از صنایع دارای اولویت برای ایجاد اشتغال به شمار می‌رود. ایران روزگاری در این صنعت حرف‌های زیادی برای گفتن داشت و آثار تاریخی کارخانه‌های نساجی آن هنوز هم در شهرهای اصفهان و تهران موجود است.
اکنون برای پوشک کودکان که یکی از پرمصرف‌ترین محصولات نساجی به شمار می‌رود نیازمند بهره‌گیری از برندهای خارجی هستیم.تولید پوشک بچه نیاز به چه فناوری پیشرفته‌تری از موشک‌های نظامی دارد که قادر به ایجاد واحدهای تولیدی بومی با برندهای ایرانی نیستیم؟ از آن فاجعه بارتر چرا بزرگ‌ترین تولیدکننده پلی اکریل در خاورمیانه یعنی کارخانه پلی اکریل اصفهان باوجود نیاز داخلی و خارجی باید تعطیل شود؟

 شیعه هستیم و هر بار طرحی را برای حجاب و عفاف زنان سرزمینمان به اجرا درمی‌آوریم و دخترانمان را معذب می‌کنیم اما همچنان چادر مشکی را بیگانگان(ژاپن، چین، اندونزی) برای ما تولید می‌کنند! چرا باید تنها یک تولیدکننده کوچک در چهارمحال و بختیاری چادر مشکی تولید کند و چرا بعد از یک دهه همچنان سهمی از بازار نداشته باشد در حالی که ایران بزرگ‌ترین مصرف‌کننده چادر مشکی در دنیاست.
همیشه چالش اصلی برای تولید، وجود بازار مصرف است و در ایران صنعت پوشاک به دلیل گستردگی بازار و میزان مصرف داخلی با این چالش مواجه نیست اما بازهم در تولید بسیار ضعیف هستیم.
چه ساده موشک‌های پیشرفته خود را به آن‌سوی مرزها پرتاب کردیم و چه خوب همگی مسئولان از آن به‌افتخار یاد کردند و چه ذلت‌بار باید پوشک بچه، چادر مشکی، پیراهن، شورت و زیرپوش و ... از آن‌سوی مرزها وارد کنیم.
نظامی اقتصاد خوانده‌ای که وی را مدیری استراتژیست می‌شناختم چندی پیش جمله‌ای را به زبان آورد که بیشتر باور کردم که یک نظامی باید همیشه در لباس نظامی‌گری باقی بماند و پای به عرصه سیاست و اقتصاد نگذارد.
بااین بزرگوار اعلام کرد:" سپاه مشکل اقتدار را حل کرده اما دولت مشکل اقتصاد را حل نکرده است" بعضی جمله‌ها ظاهری زیبا و فریبنده دارند اما با اندکی تأمل به فاجعه طرز فکر و دیدگاه مملکت‌داری در ایران  می‌رسیم. چند سؤال از این نظامی اقتصاد خوانده دارم: نخست آیا سپاه و دولت دو نهاد جدا از یکدیگر هستند و اگر هستند چرا؟ مگر در یک نظام و در راستای یک هدف برای خدمت به مردم تشکیل نشده‌اند؟
دوم اقتدار موشکی یا نظامی واقعاً عامل بازدارندگی است؟ موشک‌ها و تجهیزات نظامی ما هرچقدر هم پیشرفته آیا آمریکا، اسرائیل، روسیه، چین، ترکیه، انگلستان و آلمان و سایر کشورهای تولیدکننده تسلیحات نظامی در جنگ مستقیم یا نیابتی مقابله‌به‌مثل نخواهند کرد؟
ژاپن، کره جنوبی و بسیاری از کشورهای اروپایی، ساختار نظامی خاصی در اختیار ندارند اما به دلیل توسعه اقتصادی و فرهنگی از جایگاه درخور توجهی در دنیا برخوردار هستند.پرسش اساسی این است که ما امنیت را برای چه می‌خواهیم؟ آیا فقط نبود جنگ کافی است یا رشد سرمایه‌گذاری، رفاه و آسایش مردم، اشتغال جوانان و کاهش جرم و بزهکاری باید نتیجه ایجاد امنیت باشد؟

مشکل اقتصاد را باید کل نظام برطرف کند نه اینکه نهادی به نهاد دیگر پاس دهد و دیگری را مقصر جلوه دهد. مشکل اقتصاد را با رفع موانع تولید در کنار رفع موانع فرهنگی و فکری حاکمان و مردم می‌توان حل کرد نه با دعوا پشت تریبون‌ و رسانه‌ها. مشکل اقتصاد را باید با ایجاد امنیت فکری و روانی برای سرمایه‌گذاران و کارآفرینان داخلی و خارجی برطرف ساخت.
از قیمت تمام‌شده موشک‌های ساخت ایران اطلاع دقیقی ندارم اما اطلاعات پراکنده و غیررسمی نشان می‌دهد قیمت هر موشک دور برد یک تا سه میلیارد تومان است. با بودجه موشک‌هایی که در شهرهای موشکی کشور ذخیره شده است قادر به تولید و صادرات چند میلیارد دلار پوشاک می‌توانستیم باشیم؟
ساخت موشک همراه  با تولید پوشک و پوشاک (کالای ایرانی) می‌تواند از یک‌سو عامل بازدارندگی و از سوی دیگر عامل صادرات دانش، فرهنگ، هنر و اقتصاد این کشور به تمام دنیا باشد تا کالای ایرانی را نماد اقتدار ایران بشناسند نه موشک‌هایش را. همه‌چیز از روش فکری و تعریف ما از امنیت و اقتدار ناشی می‌شود؛ واقعاً تا کی و کجا می‌توان جنگید؟
(سینا ایرانپور انارکی / جمعه ۹ تیر ۱۳۹۶)
سه شنبه, 30 خرداد 1396 20:08
معروف است که اگر می خواهید آگاه شوید یک کشور در حال توسعه است ابتدا وضعیت مدارس و کیفیت آموزش آن را بررسی کنید و اگر در بخش آموزش شاهد تحول بودید می توانید به توسعه آن کشور در آینده امیدوار باشید. در حیرتم که امیر کبیر در یکصد و شصت و سه سال قبل یعنی سال یک هزار و دویست و سی و سه شمسی چگونه از روند توسعه آگاه بود اما اکنون دوازده دوره ریاست جمهوری در ایران می گذرد و با وجود روسای جمهوری که مدارک دانشگاهی تا دکترا داشته اند همچنان کسی در اندیشه توسعه نیست. یکشنبه بیست و هشت خرداد ۹۶ در حالی که در خیابان ناصرخسرو تهران قدم میزدم از اتفاق بنای دارالفنون یادگار امیرکبیر را دیدم و نتوانستم بی تفاوت از کنار این اندیشه بزرگ گذر کنم. روحت شاد مرد بزرگ.
اینجا تهران، اینجا ناصر خسرو، اینجا دارالفنون.
(سینا ایرانپور انارکی - 29 خرداد 1396)
چهارشنبه, 17 خرداد 1396 12:51

صنایع شیمیایی در ایران با توجه به مزیت‌ها و فرصت‌های سرمایه‌گذاری یکی از سودآورترین صنایع کشور به شمار می‌رود. این صنعت گسترده و با حلقه‌های تکمیلی فراوان در بخش پایین‌دستی اما همچنان با رویه‌های سنتی و غیر سیستمی مدیریت می‌شود. حاشیه سود فراوان از یک سو و نبود نظارت کافی در قیمت‌گذاری و تشخیص بهای تمام‌شده در صنایع شیمیایی کشور موجب شده است دلالی در این صنعت مهم‌ترین عامل عدم توسعه شناخته شود. تقریباً بیشتر محصولات شیمیایی تولیدی در کشور فاقد قیمت ثابت و مشخصی است و این رقابت ناسالم به نام تولید اما به کام دلال تمام می‌شود تا تولیدکننده در لباس تولید دلالی کند.
ادامه
یکشنبه, 14 خرداد 1396 12:25
مجموعه دو جلدی «ماه‌نوش و صورتک‌های آسمانی» نوشته مریا یزدانی با تصویرگری آیدین سلسبیلی از سوی انتشارات هوپا روانه بازار کتاب شد.
به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) مجموعه دو جلدی «ماه‌نوش و صورتک‌های آسمانی» نوشته مریا یزدانی با تصویرگری آیدین سلسبیلی و عنوان‌های «جادوی ستارگان» و «ترانه‌های توکانا» به تازگی از سوی انتشارات هوپا برای کودکان و نوجوانان منتشر شده است.

در این مجموعه ماجراهای خواهر و برادر کوچکی به نام‌های «پارسا» و «ماه‌نوش» بیان می‌شود که برای سه ماه تابستان به همراه مادرشان به خانه پدربزرگشان که در شهر دیگری است، می‌روند تا از پدربزرگ مواظبت کنند. مادر بچه‌ها زنی بی‌حوصله و سخت‌گیر است اما پدربزرگ، مردی خوش‌اخلاق و مهربان است. بچه‌ها به او علاقه‌مند می‌شوند و در طول سه ماهی که در خانه پدربزرگ هستند ماجراهای عجیبی برایشان رخ می‌دهد. یکی از این ماجراها که در دومین جلد این مجموعه یعنی «ترانه‌های توکانا» به آن پرداخته می‌شود دیدار ماه نوش با یک جادوگر پیر در جنگل است، جادوگری که همه موجودات را تبدیل به سنگ می‌کند اما هرچه ورد می‌خواند نمی‌تواند ماه‌نوش را تبدیل به سنگ کند.
داستان این‌گونه آغاز می‌شود: «آن‌روز یکی از بهترین روزهای زندگی «ماه‌نوش» و «پارسا» بود. مسافرت به شهر یک «پدربزرگ» عجیب و غریب و دوست‌داشتنی. آن هم نه مثل همیشه برای یکی دو روز، بلکه برای سه ماهِ تابستان!
«مهناز خانم» که چمدان‌های قرمزش را دنبالش می‌کشید بلند گفت: «یعنی واقعاً می‌خوای گلدونه رو با خودت بیاری اونجا؟ کوتاه هم که نمی‌آی؟ نه؟!
ماه‌نوش گفت: «می‌ذارمش رو پاهام! بابا یادش می‌ره! خشک می‌شه!‌ شاید عنکبوته تشنه‌ش بشه!»
پارسا گفت: «روی پای خودشه! چی کار به تو داره؟!»
از پله‌های اتوبوس که بالا رفتند، «پدر» هم پشت سرشان بالا آمد. گلدانِ بلندی تو بغلش بود. دوباره گفت: «ببین مهناز!‌ چهار تا چمدونه. دو تا کوله. یه گلدون. اثاث‌ها جهنم!‌
حواست به بچه‌ها باشه! چشم ازشون برندار! پارسا مامانت رو اذیت نکنی‌ها! باشه پسرم؟ ماه‌نوش جون کاری نداری بابا؟» و ماه‌نوش را آرام بوسید و گلدان را روی پایش گذاشت.
پدر به طرف در رفت. قبل از پیاده‌شدن، چند بار دیگر هم برگشت و نگاهشان کرد. ماه‌نوش پشت برگ‌ها فرو رفته بود.»

در بخشی از کتاب «ترانه‌های توکانا» می‌خوانیم: «ماه‌نوش پرنده را با توپ و تَشَر پراند و به طرف برکه راه افتاد تا خارپشت را پیدا کند. او را بلندتر از همیشه صدا می‌زد و جلو می‌رفت. در گوشه و کنار مسیرش، تابلوهایی بود که رویش نوشته بود: «خطر مرگ»، «محدوده‌ تمساح‌ها»، «خطر جادوگر»، «احتمالِ سنگ‌شدن»، «خدانگهدار!»، «طلسم قهوه‌ای»، «لطفاً برگرد!»، «کمی عاقل باش!» اما ماه‌نوش نمی‌توانست هیچ‌کدام را ببیند، بنابراین جلو و جلوتر رفت.
پرنده‌ها و راسوهای نارنجی به لباسش می‌چسبیدند و سعی می‌کردند جلویش را بگیرند. پشه‌ها نیشش می‌زدند که برگردد. اما او خارپشت را صدا می‌زد و در دلِ جنگل جلو می‌رفت.
ماه‌نوش که ردی از خارپشت نجسته بود، مثل شبحی بنفش بیشتر و بیشتر در سبزی غلیظ جنگل فرو می‌رفت.
ساعت‌ها گذشت. کم‌کم سکوت سنگینِ دور و برش او را به خود آورد، حتی دریغ از نغمه‌ی یک پرنده، آواز یک جیرجیرک یا وزوز یک پشه‌کوره. کمی جلوتر محدوده‌ی باتلاق‌های کوچک بود که قولوپ قولوپ صدا می‌کردند. ماه‌نوش حس کرد در میان گاز بدبویی که بوی تخم‌مرغ داشت، راه می‌رود.»

مریا یزدانی، متولد 1356 است. «پای جدید اردک کوچولو» نام داستان کوتاهی به قلم این نویسنده است که در مجموعه‌ای به نام داستان‌هایی برای نوجوانی آهوی اول به چاپ رسیده و موفق به دریافت جایزه‌ آهوی نقره‌ای از جشنواره‌ ادبی کومش شده است. او همچنین گردآوری و تصحیح کتاب ماما آش پخت را به عهده داشته که مجموعه‌ای از انشاهای فرزندان کارکنان معدن در یک منطقه‌ کویری به نام انارک است. نقاشی و تصویرگری برای کودکان از فعالیت‌های دیگر اوست.
آیدین سلسبیلی، در سال 1360 متولد شد. او کارشناس گرافیک کامپیوتری، عضو پیوسته انجمن تصویرگران ایران و عضو هیأت مدیره‌ سازمان جهانی گرافیک کامپیوتری است. آیدین سلسبیلی تاکنون بیش از 20 نمایشگاه انفرادی و گروهی در زمینه‌ی تصویرگری نقاشی، حجم و هنرهای مفهومی برگزار کرده است. از آثار او می‌توان به تصویرگری سه‌بعدی شاهنامه فردوسی و طراحی موزه‌ی مجازی آثار باستانی ایران اشاره کرد. طراحی شخصیت‌های سه‌بعدی برای پروژه‌های پویانمایی و بازی‌های رایانه‌ای از عمده فعالیت‌های اوست.
انتشارات هوپا مجموعه دو جلدی «ماه‌نوش و صورتک‌های آسمانی» را با شمارگان هزار نسخه و قیمت 180 هزار ریال برای هر جلد منتشر کرده است.
(کد مطلب: 248843 / 14 خرداد 1396 ساعت 10:00)
جمعه, 12 خرداد 1396 00:29
شهرداری یک مسئولیت دشوار و دارای گستردگی موضوعی است. شهردار یک شهر به‌صورت مستقیم در کیفیت زندگی شهروندان نقش دارد. عمران و آبادانی، بهداشت و محیط‌زیست، معماری و زیباسازی، فرهنگ و هنر، مشاغل شهری، عبور و مرور، رفاه و امکانات، حقوق شهروندی و به‌طور کلی همه آنچه یک شهروند برای زندگی به آن نیاز دارد را یک شهردار باید فراهم کند. نقش شهرداران در زندگی مردم بدون تردید بیش از مقامات عالی‌رتبه کشوری و حتی رئیس‌جمهور است و بنابراین انتخاب فردی آگاه نسبت به تمامی حوزه‌های شهری و آرمان‌گرا جهت ایجاد رفاه برای شهروندان از اهمیت بالایی برخوردار است.
پیش از تشکیل شوراهای اسلامی شهر، شهرداران با گزینش و صلاحدید وزارت کشور بر کرسی مدیریت شهری تکیه می‌زدند و اکنون طی چهار دوره گذشته و آغاز پنجمین دوره شورای شهر این اعضای پارلمان شهر هستند که شهردار را انتخاب و معرفی می‌کنند. انتصاب و یا انتخاب شهرداران نیز همانند سایر مقامات دولتی بیش از آنکه بر اساس شایستگی انجام شود بر پایه روابط فرد با مقامات انجام شده است. در سال‌های اخیر نیز علاوه بر روابط خاص با مدیران رده بالا برخورداری از مدرک دکترا و تحصیلات عالی به سایر عوامل گزینشی افزوده شده است.
در ایران تخصص گرایی، برخورداری از سوابق کارا و مؤثر در حوزه مدیریتی مورد نظر، آگاهی از نیازهای سازمانی و درخواست‌های موجود نقش چشمگیری در انتخاب مدیران ندارد. اعضای شوراهای شهر بیش از آنکه در حوزه شهری دارای تخصص باشند از سایر زمینه‌ها پای به عرصه مدیریت شهری می‌گذارند و از این رو همیشه این شهرداران هستند که شورا را هدایت و راهبری می‌کنند که خود یک آسیب جدی برای اداره شهر برشمرده می‌شود.
بدون تردید مهم‌ترین عامل برای گزینش یک شهردار برخورداری از سوابق و تجارب در حوزه مدیریت شهری است. ارزیابی عملکرد فرد در گذشته و بررسی نقاط قوت و ضعف مدیریتی وی می‌تواند بهترین راهکار برای سنجش توانایی‌های یک مدیر باشد. با این اوصاف در شهر اصفهان با وجود چالش‌های فراوان زیست‌محیطی، ترافیکی و طراحی نا به هنجار شهری از یک‌سو و بحران درآمدزایی از سوی دیگر در شهرداری چه کسی باید بر صندلی بالاترین مقام شهری تکیه بزند؟
اصفهان در یک دهه گذشته با بحران شدید مدیریت شهری و استانی مواجه بوده است. وضعیت نا به سامان منابع آبی، خشکی زاینده‌رود و تالاب گاوخونی، رشد مهاجرت به مرکز استان، توقف اجرای پروژه‌های زیرساختی و فرار سرمایه‌گذاران نتایج مدیریت ضعیف شهرداران و استانداران اصفهان بوده است.
مدیران اصفهانی به قدرت لابی‌گری و تعاملات سازنده با مقامات ارشد، شهره عام و خاص هستند. نصف جهان آن‌قدر ظرفیت و منابع در اختیار دارد که با اندکی تدبیر و تعامل می‌توان به‌سادگی جایگاه آن را تا سطح بهترین سکونتگاه‌های خاورمیانه و حتی خاور دور ارتقا داد.
اصفهان در شرایط کنونی به شهرداری نیاز دارد که در درجه نخست تجربه‌ای موفق در مدیریت شهری را از خود به نمایش گذاشته باشد. مدیران دولتی و صاحب‌نام گزینه‌های خوبی برای اداره یک شهر با بحران‌های مختلف اصفهان نیستند. این شهر به مدیری نیاز دارد که بتواند با راهکارهای بخش خصوصی و عدم وابستگی به درآمدهای مالیاتی و فروش تراکم اداره شود.
این مدیر شهری باید از تجارب شهرهای مدرن و توسعه‌یافته دنیا آگاهی داشته باشد و تلاش کند با راهکارهای روز مدیریت شهری در جهان مشکلات را برطرف کند. طراحی پارکینگ‌های مدرن، استانداردسازی خیابان‌ها، جلوگیری از هدر رفت منابع آبی و بازچرخانی آب با فناوری‌های روز دنیا و رشد خطوط حمل‌ونقل عمومی و ... بخشی از راهکارهای لازم برای بهبود کیفیت زندگی در شهر اصفهان است.
جذب مشارکت مردمی و بخش خصوصی در اجرای پروژه‌های شهری، ایجاد منابع درآمدی جدید برای شهرداری و توسعه مشاغل شهری موضوع مهم دیگری است که شهردار اصفهان باید قادر به اجرای آن باشد. تعامل با سایر شهرهای جهان و جذب سرمایه‌گذاران خارجی را نیز باید از حرف به عمل نزدیک کند.
ارتباط با مقامات عالی نظام و دولت از دیگر ویژگی‌های شهردار جدید اصفهان باید باشد. مدیریت شهر اصفهان با بحران‌های موجود بدون تعامل کارساز و مؤثر با سران نظام امکان‌پذیر نیست و بنابراین شهردار اصفهان باید دیپلماسی را نیز به‌خوبی بشناسد.
مسعود صرامی، مدیرعامل شرکت پرستیژلند ایران از معدود چهره‌های سرشناس اصفهان است که تمام ویژگی‌های بالا را یک جا در اختیار دارد. صرامی دکترای مدیریت یا هر رشته دیگری را ندارد اما اجرای هم‌زمان دو ابر پروژه شهری یعنی اصفهان سیتی سنتر و شهرک سلامت اصفهان به‌وسیله شرکت تحت مدیریت وی که همراه با جلب سرمایه‌گذار خارجی و مشارکت بخش خصوصی بوده است؛ گواه توانایی‌های این فعال اقتصادی در مدیریت شهری است.
موفقیت اصفهان سیتی سنتر به عنوان یکی از 10 شاپ مال بزرگ دنیا و تداوم روند توسعه آن در یک دهه گذشته به‌خوبی نشان می‌دهد این مجموعه هدفمند و با رویکرد مشتری مداری در سطح استانداردهای جهانی مدیریت می‌شود.
اجرای هم‌زمان پروژه شهرک سلامت به‌وسیله مسعود صرامی نیز بیانگر توجه این سرمایه‌گذار به ضرورت‌های رفاهی و بهداشتی شهروندان اصفهانی است. شهرک سلامت و اصفهان سیتی سنتر تا ابتدای سال 97 تکمیل و آماده بهره‌برداری می‌شوند و با همین دو پروژه اصفهان در بهبود استانداردهای کیفیت زندگی در صدر شهرهای کشور و حتی خاورمیانه قرار خواهد گرفت.
مدیرعامل پرستیژلند ایران از روابط و دیپلماسی خوبی نیز در تعامل با مقامات عالی کشور نیز برخوردار است. تاکنون بیشتر وزرای وقت و معاونان رئیس‌جمهور نیز از این مجموعه بازدید داشته‌اند و همچنین صرامی در مدیریت بحران‌های مجموعه همانند حادثه ریزش سقف پارکینگ و یا آتش‌سوزی ساختمان در حال ساخت نیز عملکرد خوبی از خود به نمایش گذاشته است.
اصفهان سیتی سنتر از بخل و تنگ‌نظری برخی چهره‌ها نیز در امان نبوده است و با جوسازی‌های فراوان تلاش کرده‌اند تکمیل این پروژه را به بهانه‌های مختلف متوقف کنند اما صرامی از عهده این نوع رفتارهای سیاسی نیز به‌خوبی برآمده است.
دیگر شهر اصفهان به یک آقای دکتر اتوکشیده، خوش‌چهره و بله‌ قربان‌گو نیازی ندارد. مردم اصفهان یک شهردار با تجربه و موفق در حوزه مدیریت شهری می‌خواهند که قادر باشد با دیدگاه‌های نوین و تجارب جهانی، نصف جهانشان را اداره کند. شورای شهر جدید اصفهان به‌جای انتخاب از میان اعضای خود و یا بررسی چهره‌های اصلاح‌طلب استانی و کشوری اندکی جسارت به خرج دهد و مدیری کارآزموده و غیرسیاسی را برای شهرداری اصفهان برگزیند؛ این حداقل انتظار مردم از اصلاح‌طلبان راه یافته به شورای شهر است.
[ پنجشنبه ۱۱ خرداد ۱۳۹۶ ] [ 1:35 ] [ سینا ایرانپور انارکی ]