امروز: شنبه 02 شهریور 1398 برابر با 24 آگوست 2019

پنج شنبه, 01 فروردين 1398 08:37
انارک نیوز سال نو خورشیدی را به شما تبریک می‌گوید.
سال ۱۳۹۸ مبارک!
چهارشنبه, 29 اسفند 1397 22:35
شهردار انارک از برگزاری جُنگ شادی در روز اول فروردین ۹۸ با حضور حاجی فیروز‌ها در شهر انارک خبر داد.
به گزارش خبرنگار  گروه استان های باشگاه خبرنگاران جوان از اصفهان،حسین سبحانی نسب شهردار انارک،  از احیای افسانه نوروز از دوران پیشین ایرانیان با قصه‌های کهن خبر داد و گفت: نوروز باستان، آغاز بزرگ‌ترین جشن از پیشینه و اصالت ایرانیان در بین اقوام مختلف است. 
وی، افسانه نوروز را قدیمی‌ترین جشن تحویل سال در کل جهان دانست که با آمدنش سرنوشت طبیعت تغییر داده می‌شود و حاجی نوروز با لباسی سرخ بر تن و دایره، تنبک نوید شادی و بهار میدهد.
سبحانی نسب روی سیاه حاجی نوروز را از دل افسانه‌ها و اشاره شده به بازگشت از دنیای مرگ و حاجی فیروز را نماد و طلایه دارعید نوروز و نویددهنده تازگی و بهار و طراوت و بازتابی ازاندیشه، عواطف وسنت‌های جامعه دانست که با خواندن ترانه، اشاره و حرکت‌های نمایشی همراه و سالیان سال است در آیین و سنت‌های مردم ایران ماندگار شده است و با خود صلح و دوستی به ارمغان می‌آورد.
شهردار انارک اظهار کرد:با شادی و نشاطی که حاجی فیروز به مردم و جامعه می‌بخشد مردم نیز هدایا و پول به وی اهدا می‌کنند. این مراسم، چون جوشیده شده از دل، ذهن و افکار مردم در ادوار مختلف است همچنان پایدار و رنگ تازگی به بهار و تحویل سال نو می بخشد.
سبحانی نسب تاکید کرد:اول فروردین ماه ۹۸ مراسمی با عنوان جُنگ شادی با حضور حاجی فیروز‌ها از ساعت ۸ صبح لغایت ۱۲ در مرکز شهر انارک برگزار می‌شود که گامی در جهت حفظ، احیا و اعتلای فرهنگ بومی، سنتی و محلی ایرانیان و مردم با فرهنگ شهر تاریخی و بی نظیر انارک است.
این مسئول در پایان به استقرار نیرو‌های امدادی در کنار یادمان شهدای نیروی انتظامی جهت برقراری رفاه بیشتر مسافران، گردشگران و شهروندان در ایام نوروز اشاره کرد.
(کد خبر: ۶۸۷۳۱۷۳ - ۲۹ اسفند ۱۳۹۷ - ۱۷:۱۴)
 
چهارشنبه, 29 اسفند 1397 21:44
انارک نیوز - نوروز برابر با یکم فروردین ماه (روزشمار خورشیدی)، جشن آغاز سال و یکی از کهن‌ترین جشن‌های به جا مانده از دوران باستان است. خاستگاه نوروز در ایران باستان می‌باشد و هنوز مردم مناطق مختلف فلات ایران نوروز را جشن می‌گیرند. امروزه زمان برگزاری نوروز، در آغاز فصل بهار است.
نوروز، جشنی با ریشه ایرانی که قدمتی بیش از ۳ هزار سال دارد و امروزه بیش از ۳۰۰ میلیون نفر آن را جشن می‌گیرند توصیف شده‌است.

جشن نوروز از لحظهٔ اعتدال بهاری آغاز می‌شود. این لحظه، لحظه اول برج حمل نامیده می‌شود و با نخستین روز (هرمز روز یا اورمزد روز) از ماه فروردین برابر است. نوروز در تقویم میلادی با ۲۰، ۲۱ یا ۲۲ مارس مطابقت دارد.

در کشورهایی مانند ایران و افغانستان که تقویم هجری شمسی به کار برده می‌شود، نوروز، روز آغاز سال نو است. اما در کشورهای آسیای میانه و قفقاز، تقویم میلادی متداول است و نوروز به عنوان آغاز فصل بهار جشن گرفته می‌شود و روز آغاز سال محسوب نمی‌شود.
واژه نوروز یک اسم مرکب است که از ترکیب دو واژهٔ فارسی «نو» (تازه - جدید) و «روز» (رووز-رز-روژ در فارسی میانه به چم خورشید و آفتاب هم بکار می رفته است).
به باور احسان یارشاطر بنیان‌گذار دانشنامه ایرانیکا، نگارش این واژه در الفبای لاتین با توجه به قواعد آواشناسی، به شکل Nowruz توصیه می‌شود. این شکل از املای واژه نوروز، هم‌اکنون در نوشته‌های یونسکو و بسیاری از متون سیاسی به کار می‌رود.
پیشینه: پدید آوری نوروز در شاهنامه، بدین گونه روایت شده‌است که جمشید در حال گذشتن از آذربایجان، دستور داد تا در آنجا برای او تختی بگذارند و خودش با تاجی زرین بر روی تخت نشست. با رسیدن نور خورشید به تاج زرین او، جهان نورانی شد و مردم شادمانی کردند و آن روز را روز نو نامیدند.

در دوران سلجوقیان، به دستور جلال‌الدین ملک‌شاه سلجوقی تعدادی از ستاره شناسان ایرانی از جمله خیام برای بهترسازی گاه شمار ایرانی گرد هم آمدند. این گروه، نوروز را در یکم بهار (ورود آفتاب به برج حمل) قرار دادند و جایگاه آن را ثابت نمودند. بر اساس این گاه شمار که به تقویم جلالی معروف شد، برای ثابت ماندن نوروز در آغاز بهار، مقرر شد که حدوداً هر چهار سال یک‌بار، تعداد روزهای سال را به‌جای ۳۶۵ روز برابر با ۳۶۶ روز در نظر بگیرند. این گاه شمار از سال ۳۹۲ هجری خورشیدی آغاز شد.
سرآغاز گاه‌شماری هجری شمسی روز جمعه «۱ فروردین سال ۱ هجری خورشیدی»  برابر با ۲۲ مارس۶۲۲ میلادی (گرگوری) و ۲۹ شعبان ۱ سال پیش از هجرت است. که 119 روز قبل از اول محرم (اولین روز اولین ماه قمری) سال 1 ه.ق. (پنجشنبه 26 تیرماه سال 1 هجری خورشیدی) می باشد. البته روز اول سال یک هجری شمسی (از ۱ فروردین تا ۲۴ شهریور) ۵ ماه و ۲۴ روز پیش از هجرت پیامبر (کمتر از یک سال) است.
پس آغاز هجرت پیامبر اسلام از مکه روز دوشنبه (۱ ربیع‌الاول/ ۲۴ شهریور سال ۱ هجری خورشیدی) برابر با ۱۶ سپتامبر ۶۲۲ میلادی و ورود پیامبر به مدینه روز ۸ ربیع‌الاول همان سال می‌باشد.
این تقویم بر پایه سال اعتدالی خورشیدی برابر با ۳۶۵٫۲۴۲۱۹۸۷۸ روز است؛ که سال تقویمی آن ۳۶۵ و ۳۶۶روزه (کبیسه) می‌باشد. هر سال دارای ۴ فصل  و هر فصل ۳ ماه دارد و هر ماه تقریباً ۴ هفته و هر هفته ۷ روز دارد. هر سال با ۱ فروردین و فصل بهار آغاز می‌شود. طول ماه‌ها در نیمه اول سال ۳۱ روزه و در نیمه دوم سال ۳۰ روزه است با این تفاوت که ماه پایانی (اسفند) ۲۹ روزه است و تنها در سالهای کبیسه ۳۰ روز خواهد داشت.
نام ماههای تقويم هجری شمسی ريشه اوستايی دارند: «دی» يكي از القاب اهورامزدا و نام 11 ماه بقيه، اسامي فرشتگان و ياوران اهورامزدا است.
رديف نام معني
1 فروردين نيروی پيش‌برنده
2 ارديبهشت راستی و پاكی
3 خرداد كمال و رسايي
4 تير باران
5 مرداد جاودانگی و بي مرگی
6 شهریور كشور برگزيده
7 مهر عهد و پيمان
8 آبان آبها
9 آذر آتش
10 دی آفريدگار، دادار
11 بهمن انديشه نيك
12 اسفند فروتنی و بردباری

نوروز (آغاز بزرگ تر شدن طول روز از شب) می باشد و در نوروز که تولد زمین و آفرینش عشق می باشد، سرما رخت بر می بندد و توان روشنگری از تاریکی نادانی جلو می افتد.

گفته می شود که مردم چین از سال ۲۶۰۰ قبل‎از میلاد، یعنی در زمان «هوانگ دی»، امپراطور زرد هر سالی را بر اساس یک چرخه ی 12 ساله، به ترتیب، به نام یک حیوان نام گذاری کرده بود که عبارت بودند از: موش، گاو نر، ببر، خرگوش، اژدها، مار، اسب، بز، میمون، خروس، سگ و خوک.
سابقاً به تبعیّت از تقویم ترکان ایغوری که برای هر سال نامی نهاده بودند، در ایران نیز سال ها برای یک دوره دوازده ساله نام گذاری شده بود. نام های 12 گانه سال ها به ترتیب نام هائی است که ابونصر فراهی در کتاب نصاب الصبیان آنها را در این رباعی به نظم در آورده است .
موش   و   بقر    و   پلنگ   و  خرگوش              زین چار چو  بگذری ، نهنگ  آید  و مار 
و آنگاه به اسب و گوسفند است شمار              حمدونه و مرغ و سگ و خوک آخر کار
(ترجمه  واژگان عربی: بقر = گاو، حمدونه = میمون)

آیین‌ نوروز:
- خانه‌تکانی (خانه‌تکانی یکی از آیین‌های نوروزی است که مردم بیشتر مناطقی که نوروز را جشن می‌گیرند به آن پایبندند. در این آیین، تمام خانه و وسایل آن در آستانه نوروز گردگیری، شستشو و تمیز می‌شوند. این آیین در کشورهای مختلف از جمله ایران، تاجیکستان و افغانستان برگزار می‌شود.)
- سبزه کاشتن
- آتش‌افروزی (در ایران، جمهوری آذربایجان و بخش‌هایی از افغانستان، این رسم به‌صورت روشن کردن آتش در شب آخرین چهارشنبه سال متداول است. این مراسم چهارشنبه‌سوری نام دارد. پریدن از روی آتش در ایام نوروز در ترکمنستان نیز رایج است.)
- سفره‌های نوروزی (سفره هفت سین از سفره‌های نوروزی است که در ایران، جمهوری آذربایجان و برخی از نقاط افغانستان رایج است. در این سفره هفت چیز قرار می‌گیرد که با حرف سین آغاز شده باشد؛ مثل سکه، سیر، سرکه، سنجد، سمنو، سماق، سیب، سبزه و... به هفت سینی که چیده می‌شود معانی خاصی نسبت داده‌اند. مثلاً سمنو نماد زایش و باروری، سیب را نماد زیبایی و تندرستی، سنجد را نماد عشق و دلباختگی واز مقدمات تولد و زایندگی، سبزه را نماد شادابی و سرسبزی و نشانگر زندگی و پیوند با طبیعت، سرکه را نماد شکیبایی و عمر، سماق را نماد (رنگ) طلوع خورشید، سیر را نماد پزشکی (درمان) و سکه را برکت، درآمد، رزق و روزی گفته‌اند. در این سفره بعضی چیزها فقط جنبه زیبایی داشت مانند آیینه ولی سایر چیزها برای خوردن و پذیرایی مهمانان بود و هر زمان که تمام می‌شد بلافاصله صاحبخانه ظروف را مجدد برای میهمانان جدید پر می‌کرد. ضمناً مردم قبل از نوروز به حمام می‌رفتند. شب نوروز همه پلو یا چلو خورش می‌خوردند بسیاری از خانواده‌ها سالی فقط یکبار می توانستند چلو خورش بخورند و آن هم شب نوروز بود.
روی سفره اجزای دیگری به‌ویژه آینه و کتاب مقدس هر دین در بالای سفره، شمع روشن و آب نیز حضور دارند. از دیگر اجزای سفرهٔ امروزی می‌شود از تخم مرغ آب پز رنگ‌شده و کتاب دیوان حافظ و شاهنامه یاد کرد. آینه نماد روشنایی، شمع نماد روشنگری،  آب نشانه برکت در زندگی و تخم مرغ نشانه زایش و آفرینش، نطفه و نژاد، کتاب نشانه خردورزی و تمدن و کاسه آب که سیب در آن غوطه ور است نشانه گردش زمین در فضا است.
یکی از متداول‌ترین خوراکی هایی که به مناسبت نوروز پخته می‌شود، سمنو است. این غذا با استفاده از جوانه گندم تهیه می‌شود.)
- عیدی دادن (رسمی به یادماندنی برای آنان که می گیرند بخصوص بچه ها می باشد که اسکناس های تا نکرده می باشد.)
- دید و بازدید (عید دیدنی یکی از سنت‌های نوروزی است که در بیشتر کشورهایی که آن را جشن می‌گیرند، متداول است. در برخی از مناطق، یاد کردن از گذشتگان و حاضر شدن بر مزار آنان در آخرین روز سال نیز رایج است.)
- جامه نو پوشیدن (در هنگام تحویل سال نو تلاش می شود جامه در حد امکان ار یک تکه تا کامل نو شود.)
- طبیعت‌گردی (مردم ایران روز سیزدهم فروردین، به مکان‌های طبیعی مانند پارک‌ها، باغ‌ها، جنگل‌ها و مناطق خارج از شهر می‌روند. این مراسم سیزده‌بدر نام دارد. از کارهای رایج در این جشن، گره زدن سبزه و گفتن دروغ سیزده است.)

روز جهانی نوروز: مجمع عمومی سازمان ملل متحد در تاریخ سه شنبه ۴ اسفند ۱۳۸۸ برابر با ۲۳ فوریه ۲۰۱۰ با تصویب قطعنامه‌ای روز ۲۱ مارس برابر با ۱ فروردین را در چارچوب ماده ۴۹ و تحت عنوان فرهنگ صلح به عنوان روز جهانی نوروز به تصویب رسانده و در تقویم خود جای داد، طی این اقدام که برای نخستین‌بار در تاریخ این سازمان صورت گرفت، نوروز ایرانی به‌عنوان یک مناسبت بین‌المللی به رسمیت شناخته شد.
نخستین بار نوروز ۱۳۹۱ را در صحن عمومی سازمان ملل و یونسکو به میزبانی ایران جشن گرفتند. بان کی مون دبیرکل سازمان ملل پیامی بدین مناسبت صادر کرد.
در ۷ فروردین ۱۳۸۹ نخستین دورهٔ جشن جهانی نوروز در تهران برگزار شد و این شهر به عنوان «دبیرخانهٔ نوروز» شناخته شد. در این جشن، سران کشورهایی که نوروز را جشن می‌گیرند گردهم می‌آیند و این آیین باستانی را گرامی می‌دارند. هر ساله یکی از این کشورها، میزبان جشن جهانی نوروز است.

در اینجا لازم است داستان عمونوروز و ننه سرما که پر از راز و رمز است چداگانه خوانده شود.
چهارشنبه, 29 اسفند 1397 13:17
انارک نیوز - (لحظه تحویل سال نو 1398: پنج شنبه 1 فروردین 1398 خورشیدی، ساعت 1 و 28 دقیقه و 27 ثانیه به وقت تهران) (مطابق 14 رجب 1440 ه.ق. و 21 مارس 2019 میلادی) 
پنجشنبه یکم فروردین ماه 1398 (تعطیل): آغاز نوروز - روز جهانی نوروز (=21 مارس) - روز جهانی رفع تبعيض نژادی (21 مارس) - روز جهانی شعر (21 مارس)
2 فروردین (تعطیل): عید نوروز - وفات حضرت زینب کبری (س) (15 رجب 62 ه.ق) - تغییر قبله مسلمین از بیت المقدس به مکه معظمه (15 رجب 2 ه.ق) - هجوم ماموران ستم شاهی پهلوی به مدرسه فیضیه قم  (1342) - آغاز عملیات فتح المبین (1361) - روز جهانی آب (22 مارس)
3 فروردین (تعطیل): عید نوروز - روز جهانی هواشناسی (23 مارس)
4 فروردین (تعطیل): عید نوروز - روز جهانی حق بر صحت و درستی درباره نقض فاحش حقوق بشر و منزلت قربانیان (24 مارس)
5 فروردین: آغاز تخليه ايران از قواي اشغالگر روس (1325)
6 فروردین: روز امید - روز شادباش نویسی - زادروز زرتشت (روز خرداد از ماه فروردین سال ۱۷۶۸ پیش از میلاد)
7 فروردین: روز هنرهای نمایشی (=27 مارس)
8 فروردین: قيام مردم يزد به مناسبت اربعين شهداى تبريز (1357)
10 فروردین: جشن آبانگاه
11 فروردین: تغيير نظام پادشاهي به جمهوري اسلامي (1358)
12 فروردین (تعطیل):  شهادت حضرت امام موسی کاظم (ع) (25 رجب 183 ه.ق) - روز جمهوری اسلامی ایران (1358)
13 فروردین (تعطیل): روز طبیعت (جشن سیزده بدر)
14 فروردین (تعطیل): مبعث حضرت رسول اکرم (ص) (27 رجب، 13 سال قبل از هجرت) - وفات «عباس سحاب» جغرافي‏دانِ شهير (1379)
15 فروردین: روز ذخایر ژنتیکی و زیستی
16 فروردین: قيام روحانى مبارز شهيد شيخ محمد خيابانى در آذربايجان (1298)
17 فروردین: جشن سروشگان (روز سروش)
18 فروردین: روز سلامتی و روز جهانی بهداشت (=7 آوریل)
19 فروردین: شهادت آیت ا.. سید محمدباقر صدر و خواهرش بنت الهدی به دست حکومت بعث عراق (1359) - جشن فروردینگان (روز فروردین)
20 فروردین:  ولادت حضرت امام حسین (ع) (3 شعبان 4 ه.ق) و روز پاسدار - روز ملی فناوری هسته ای - روز هنر انقلاب اسلامی (سالروز شهادت سید مرتضی آوینی در 1372)
21 فروردین:  ولادت حضرت ابوالفضل العباس (ع) (4 شعبان 26 ه.ق) و روز جانباز - شهادت امیر سپهبد علی صیاد شیرازی (1378) - سالروز افتتاح حساب شماره 100 به فرمان حضرت امام (ره) و تاسیس بنیاد مسکن انقلاب اسلامی (1358)
22 فروردین: ولادت حضرت امام زین العابدین (ع) (5 شعبان 38 ه.ق) - كشف كودتاي عناصر ضد انقلاب (1361)
23 فروردین: لزوم طاغوت‎زدايي از مراکز دولتي (1358)
24 فروردین: روزی که ایران دارای جت جنگنده شد (1339)
25 فروردین: روز بزرگداشت عطار نیشابوری
28 فروردین:  ولادت حضرت علی اکبر (ع) (11 شعبان 33 ه.ق) و روز جوان
29 فروردین ماه: روز ارتش ج.ا.ا. و نیروی زمینی (1358)
30 فروردین: قتل«گريبايدوف» سفيركبير روسيه تزاری درايران(1207) - 13 برات یا روز خیرات در انارک برای درگذشتگان با پختن سیرُک (13 شعبان)
31 فروردین: خیرات در انارک برای سلامت و طول عمر اعضای در قید حیات خانواده با پختن سیرُک (14 شعبان)
چهارشنبه, 29 اسفند 1397 12:17
انارک نیوز - حضرت علی علیه السلام در روز جمعه سیزدهم ماه رجب بعد از سی سال از عام الفیل در میان کعبه متولد (23 سال پیش از هجرت پیامبراسلام (ص ) برابر با هشتم مهر بیست و دو سال قبل از هجرت به خورشیدی) شده اند، پدر آن حضرت  ابوطالب  پسر  عبدالمطلب بوده که با عبدالله پدر حضرت رسول صلی الله علیه و آله و سلم برادر بوده و مادر آن حضرت، فاطمه بنت اسد بن هاشم بن  عبدمناف بوده و آن حضرت و برادرانش اول هاشمی بودند که پدر و مادرشان هر دو هاشمی بودند.
خاندان هاشم از مکنت چندانی برخوردار نبودند. ابوطالب که در کودکی سرپرستی حضرت محمد (ص) را بر عهده گرفت، فرزندان و عیال بسیار داشت. قریش در آن زمان دچار مشکلات شدید اقتصادی شد. پیامبر (ص) به عموی خود عباس فرمودند: «برادرت ابوطالب نانخور فراوان دارد و چنین که می بینی مردم در سختی بسر می برند، بیا نزد او برویم، من از پسران او یکی را برمی دارم تو هم یکی را، و سرپرست آن ها می شویم».
عباس پذیرفت. نزد ابوطالب رفتند و داستان را با او در میان نهادند. ابوطالب گفت: «عقیل را برایم بگذارید و هر چه می خواهید بکنید.» پیامبر (ص) حضرت علی (ع) را و عباس، جعفر را تکفل کردند.
از این رو حضرت علی (ع) در خانه پیامبر (ص) و در دامان او پرورده شدند و خود ایشان در این باره چنین می گویند: من بسان بچه ناقه ای که به دنبال مادر خود می رود در پی پیامبر می رفتم؛ هر روز یکی از فضایل اخلاقی خود را به من تعلیم می کرد و دستور می داد که از آن پیروی کنم.
حضرت اولین مردی بودند که نبوت رسول مکرم اسلام را پذیرفتند. آن حضرت در زمان اسلام آوردن، قریب ده سال سن داشت. پیامبر اکرم (ص) روز دوشنبه به رسالت مبعوث شد و حضرت علی (ع) فردای آن روز ایمان آورد و در تمام سیزده سال دعوت پیامبر در مکّه، در خانه وی زندگی می کرد.
پیش از همه، رسول اکرم (ص)، خود به سبقت حضرت علی (ع) در اسلام تصریح کردند و در مجمع عمومی صحابه چنین فرمودند: نخستین کسی که در روز رستاخیر با من در حوض (کوثر) ملاقات می کند پیش قدمترین شما در اسلام، علی بن ابی طالب است. آن حضرت علاوه بر این اولین کاتب وحی بود.
دعوت پیامبر (ص) در سه سال نخست بعثت در مکّه به گونه ای پنهان انجام می گرفت و سه سال از بعثت پیامبر گذشته بود که آیه «وَأَنذِرْ عَشِیرَتَکَ الْأَقْرَبِینَ» (سوره شعراء، آیه 214) نازل شد، پیامبر مهمانی ترتیب دادند و خویشان خود را دعوت به اسلام نمودند، از بین ان جمع کسی جز حضرت علی (ع) پاسخ نداد، این کار سه بار تکرار شد. رسول مکرم اسلام (ص) فرمودند: بنشین که تو برادر و وصی و وزیر و وارث و جانشینم پس از من هستی.
او از هفده تا بیست سالگی همراه سایر بنی هاشم در شعب ابوطالب و در محاصره اقتصادی به سر برد و پس از پایان محاصره، با مرگ پدرش ابوطالب، نه تنها کم ترین تردیدی در مورد حمایت از پیامبر به خود راه نداد، بلکه بر میزان آن افزود.
سران قبایل مکه در (دارالندوه) که مجلس شورای آنان بود گرد آمدند. پس از گفتگوی بسیارهمگان بر این اقدام یک سخن شدند که از هر قبیله جوانی چابک انتخاب کنند و هر یک از آنان شمشیری برنده در دست گیرد، شب هنگام بر حضرت (ص) حمله کنند و به یکبار شمشیر خود را برایشان بزنند تا افرادی خاص قاتل حضرت نباشد. اگر چنین شد بنی هاشم نمی توانند با همه قبیله ها دربیافتند، ناچار به خون بها راضی می شوند.
جبرئیل رسول خدا (ص) را آگاهی داد که باید امشب در بستر خود نخوابی. رسول خدا به حضرت علی (ع) فرمودند: در جای من بخواب و به تو آسیبی نخواهد رسید. حضرت علی (ع) پرسیدند: «اگر من جای تو بخوابم تو در امان خواهی ماند». فرمودند: بلی. حضرت علی (ع) لبخندی زدند و سجده گذاردند. آیه «ومن الناس من یشری نفسه ابتغاء مرضاة الله» (سوره بقره، آیه 207) درباره حضرت علی (ع) و در این حادثه نازل شد.
پس از هجرت به مدینه غزوات پیامبر با مشرکین و منافقین و اهل کتاب آغاز می شود. قصه دلاوری های حضرت علی (ع) در این جنگ ها فراوان است.
امام اول شیعیان هنوز بیش از 24 سال از عمرش سپری نشده بود که در اولین جنگ قریش با پیامبر، معروف به جنگ «بدر» شرکت کرد و با فداکاری و کشتن 35 تن از هفتاد کشته سپاه دشمن، نشان داد که در شجاعت و فنون رزمی نیز چون علم و دانایی، سرآمد روزگار خود است.
در سال دوم هجرت، حضرت فاطمه زهرا (س) دختر پیغمبر در خانه پدر بسر می برد. ابوبکر و عمر یکی پس از دیگری برای خواستگاری او آمدند اما رسول خدا (ص) نپذیرفت. آن دو و نیز مردمی از انصار به حضرت علی (ع) گفتند: فاطمه را خواستگاری کن.
در ماه رمضان، علی(ع) به خانه رسول خدا (ص) رفت. پیغمبر پرسید: پسر ابوطالب برای چه آمده است؟ حضرت امیر (ع) فرمودند: برای خواستگاری فاطمه. پیامبر (ص) فرمودند: مردانی از قریش از من رنجیدند که چرا دخترم را به آنان نداده ام. من بدان ها گفتم این کار به اذن خدا بوده است.
خانواده‌ای که از ازدواج این دو تشکیل شد، مکرراً از سوی محمد مورد ستایش قرار می‌گرفت و محمد از آن در واقعه‌هایی مانند رویداد مباهله و حدیث آل عبا، به عنوان اهل بیت یاد کرد. در قرآن نیز در موارد متعددی مانند آیهٔ تطهیر، از اهل بیت به بزرگی یاد شده‌است.
امیرمؤمنان در بیست و شش غزوه از غزوات پیامبر شرکت کردند و فقط در غزوه تبوک به فرمان رسول اکرم (ص) در مدینه اقامت گزیدند و از شرکت در جنگ بازماندند، زیرا بیم آن می رفت که منافقان مدینه در غیاب پیامبر شورش کنند و زمام امور را در مرکز اسلام (مدینه) بدست گیرند.
آن حضرت از نیمه شوّال تا اول ذیقعده سال دوم هجرت، قبیله یهودی بنی قینقاع را که پیمان با پیامبر را شکسته، به زن مسلمانی توهین روا داشته و پیامبر را به تمسخر گرفته بودند محاصره کرد و آنان را به تسلیم واداشت. آنان سپس به «اذرعات» شام تبعید گردیدند.
در جریان جنگ «احد» در 15 شوّال سال سوم هجری (شنبه 13 فروردین سال 4 خورشیدی) نُه تن از یازده پرچمدار معروف قریش را از پای درآورد و چنان رزمید که شمشیرش شکست و پیامبر شمشیر خود، «ذوالفقار» را بدو داد و فرمود: ای علی، این جبرئیل است که میان زمین و آسمان فریاد می زند: «همانا هیچ جوانی همچون علی و هیچ شمشیری مانند ذوالفقار نیست.»
در 15 رمضان سال سوم هجری (12 اسفند ماه 3 خورشیدی)، حادثه دیگری در زندگی علی (ع) رخ داد و آن تولّد اولین فرزندش حسن مجتبی (ع) بود. یک سال از این حادثه نگذشته بود که فرزند دوم وی حسین سیدالشهدا (ع) در سوم یا پنجم شعبان سال چهارم زاده شد و امام علی (ع) در این زمان 26 سال و 23 روز عمر کرده بود. در همین سال، اوبه سوگ مادر ارجمندش نشست. پیامبر خود با پیراهنش او را کفن کرد و بر او نماز گزارد و او را به نیکی ستود و به عنوان مادرش یاد کرد.
از وقایع دیگر این سال می توان به پیکار یهودیان «بنی نضیر» اشاره کرد که پس از شکستن پیمان صلح، قصد کشتن پیامبر کردند. پیامبر در ماه ربیع الاول، به مدت 15 روز آنان را محاصره کرد و در روز اول محاصره، تیری از سوی آنان آمد و بر خیمه اصابت کرد. معلوم شد کسی قصد جان پیامبر را داشته است. شبانگاه علی (ع) ناپدید شد. به پیامبر (ص) خبر دادند، فرمود: «او خواهد آمد.» دیری نپایید که علی (ع) آمد و سر مردی یهودی به نام عزوراء را در دست داشت. پرسیدند: چه خبر است؟ فرمود: او را دیدم که با گروهی از یارانش در حال شناسایی و نفوذ به اردوگاه مسلمانان بود. او همان کسی بود که قبلاً بر خیمه پیامبر (ص) تیر انداخته بود. او از پیامبر کمک خواست و آن حضرت ده تن از مسلمانان را در اختیار او قرار داد و زمانی سپری نشد که سر ده تن از همراهان عزوراء را بریده، نزد پیامبر آورد. این حادثه به تنهایی، درک بالای نظامی، شجاعت و فداکاری آن بزرگوار را به نمایش می گذارد.
وصیّ رسول خدا (ص) در سن 27 سالگی در جنگ «خندق» حضور یافت و در زمانی که نامداران معروف عرب، به ویژه عمرو بن عبدود، با عبور از خندق و خواندن رَجَزهای حماسی و مبارز طلبیدن، نفس ها را در سینه حبس کرده بودند و پیامبر سه بار مسلمانان را به مبارزه با او دعوت کرد، تنها او بود که هر بار به خواست پیامبر لبّیک گفت و پس از اذن پیامبر، در یک پیکار نفس گیر و بی نظیر، سر او را از تن جدا نمود و بدین وسیله، خطر عظیمی را از اسلام و مسلمانان دفع کرد و در سایه این رشادت و جان بازی، این افتخار را یافت که پیامبر فرمود: «ضربت علی (ع) در روز خندق، از عبادت تمام قوم تا روز قیامت برتر است.»
پس از این نبرد، به حساب قبیله یهودی «بنی قریظه»، که پیمان شکنی کرده بودند، رسید. او در تسلیم و تنبیه آن قبیله نقش بی بدیلی ایفا کرد و در سال ششم هجری در سریه ای بر تیره ای از بنی اسد تاخت و پس از شکست آنان در منطقه «فدک»، با غنایم فراوان بازگشت.
او در جنگ های گوناگون درگیر بود و نقش نخست را در بسیاری از آن ها بر عهده داشت؛ چنان که در جنگ «خیبر» پس از هزیمت ابوبکر بن ابی قحافه و عمر بن الخطاب و عدم توفیق آن ها در فتح، پیامبر فرمود: «فردا عَلَم را به دست کسی می دهم که خدا و رسولش او را دوست دارند و او نیز آن دو را دوست می دارد.» این جمله وسوسه فراوان سران مسلمان را برانگیخت و هر یک خود را آماده می کرد تا چنین افتخار بزرگی نصیبش شود. سرانجام، هنگامی که زمان موعود فرا رسید، رسول خدا (ص) امام علی (ع) را طلبید و او را روانه کارزار با یهودیان خیبر نمود. او چنان پیروزی درخشانی به دست آورد که همه مسلمانان و یهودیان بی اختیار انگشت حیرت گزیدند؛ بزرگ ترین قهرمانان یهود، حارث و مرحب را به قتل رسانید و دژهای یهودیان رایکی پس از دیگری فتح کرد.
حضرت علی (ع) در سال ۹ هجری، نویسندهٔ متن صلح حدیبیه بود و کسی بود که برای شکستن بت‌های درون کعبه و دیگر بت‌هایی که توسط  قبیله‌های  اوس  و  خزرج و طیء پرستیده می‌شد، انتخاب شد.
اواخر عمر شریف رسول اکرم (ص) پیامبر مسلمین را فرمان دادند تا همراه ایشان در آخرین حج رسول خدا شرکت کنند. در راه بازگشت در منطقه ای به نام غدیر (جایی که کاروانیان از هم جدا می شدند) آیه ای نازل شد. «يَأَيهَُّا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنزِلَ إِلَيْكَ مِن رَّبِّكَ وَ إِن لَّمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رِسَالَتَهُ وَاللَّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ إِنَّ اللَّهَ لَايهَْدِى الْقَوْمَ الْكَافِرِين». (سوره مائده، آیه 67)
رسول مکرم اسلام (ص) فرمان توقف دادند و در آن جا خطبه معروف غدیر را قرائت فرمودند و حضرت علی (ع) را به عنوان خلیفه و جانشین خود معرفی نمودند. خود حضرت در این باره می فرمایند: پیامبر خدا به قصدحجة الوداع بیرون آمد. سپس (در بازگشت)، به غدیرخم رسید. به دستور او برایش چیزی شبیه منبر ساختند. سپس از آن، بالا آمد و بازوی مرا گرفت (و بالا برد)، تا آن جا که سفیدی زیر بغلش دیده شد و با صدای بلند، در همان جایگاه گفت: «هر که من مولای اویم، پس علی مولای اوست. خدایا! دوستدارش را دوست و دشمنش را دشمن بدار!». پس با ولایت من، ولایت خدا و با دشمنی با من، دشمنی با خدا محقق می شود. خداوند عزوجل در آن روز، نازل کرد: «الْيَوْمَ يَئِسَ الَّذِينَ كَفَرُواْ مِن دِينِكُمْ فَلاَ تَخْشَوْهُمْ وَاخْشَوْنِ الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَ أَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَ رَضِيتُ لَكُمُ الإِسْلاَمَ دِينًا». (سوره مائده، آیه 3) پس، ولایت من مایه کمال دین و رضایت پروردگار بلند مرتبه است.
در 28 صفر سال 13 هجری (6 خرداد ماه 11 خورشیدی) مصیبت عظمای رحلت رسول اکرم (ص) واقع می شود، عده ای در مکانی که به نام سقیفه بنی ساعده است، جمع شدند و ابوبکر را به خلافت برگزیدند. حضرت علی (ع) در این باره می فرمایند: به خدا سوگند که «فلان» خلافت را چون جامه اى بر تن کرد و نیک مى دانست که پایگاه من نسبت به آن چونان محور است به آسیاب. سیل ها از من فرو مى ریزد و پرنده را یاراى پرواز به قله رفیع من نیست. 
حضرت وقتی دیدند مردم او را رها کردند و به سوی دنیا رو آوردند، با آن که می توانستند با آنان درافتند و حقی را که از آن ایشان است باز ستانند، لب فرو بستند و چیزی نگفتند، چنان چه خودشان فرمودند: به صبر گراییدم حالی که در چشمانم خار بود و در گلویم استخوان و می دیدم که میراثم به غارت می رود. 
خودسرانه خلافت را عهده دار شدند و ما را که نسبت برتر و پیوند با رسول خدا استوارتر داشتیم، به حساب نیاوردند، خودخواهی بود. گروهی بخیلانه به کرسی خلافت چسبیدند و گروهی سخاوتمندانه از آن چشم پوشیدند. داور خدا است و بازگشتگاه روز جزاست.
حضرت علی (ع) خلافت را حق خود می دانستند، اما حرمت دین و وحدت مسلمانان را برتر از آن می دیدند و می فرمودند: می دانید سزاوارتر از دیگران به خلافت منم به خدا سوگند بدان چه کردید گردن می نهم، چندان که مرزهای مسلمانان ایمن بود و کسی را جز من ستمی نرسد. من خود این ستم را پذیرفتم و اجر این گذشت و فضیلتش را چشم می دارم و به زر و زیوری که بدان چشم دوخته اید دیده نمی گمارم. 
ایشان تا شش ماه از بیعت با ابوبکر سر باز زد. خلافت ابوبکر به درازا نکشید. وی در جمادی الثانی سال 13 هجری درگذشت و چنان که نوشته اند در آخرین روز زندگی عمر را به جانشینی خود معین کرد علی (ع) در این باره فرمایند: شگفتا! کسی که در زندگی می خواست خلافت را واگذارد، چون اجلش رسید کوشید تا آن را به عقد دیگری درآورد. 
عمر در ذی الحجه سال بیست و سوم از هجرت با خنجری که به پهلوی او زدند، در بستر افتاد و پس از چند روز درگذشت. پیش از مردن، شش تن از یاران پیغمبر، یعنی حضرت علی (ع)، عثمان، زبیر، سعد پسر ابووقاص، عبدالرحمان پسر عوف و طلحه را که در آن روز در مدینه نبود نامزد کرد تا به مشورت بپردازند و در مدت سه روز خلیفه مسلمانان را تعیین کنند.
خود حضرت در این باره می فرمایند: چون زندگانی او بسر آمد گروهی را نامزد کرد و مرا در جمله آنان درآورد. خدا را. چه شورائی! من از نخستین چه کم داشتم که مرا در پایه او نپنداشتند و در صف اینان گذاشتند؟ ناچار با آنان انباز و با گفتگوشان دمساز گشتم. اما یکی از کینه راهی گزید و دیگری داماد خود را بهتر دید و این دوخت و آن برید تا سومین به مقصود رسید. پس از به خلافت رسیدن عثمان به علل مختلف مردم بر وی شوریدند و او را به قتل رساندند. 
سپس به سراغ امیرالمومنین (ع) رفتند و از ایشان خواستند تا خلافت را بر عهده گیرند. 
حضرت علی (ع) خود در این مورد گوید: به خدایی که دانه را کفید و جان را آفرید، اگر این بیعت کنندگان نبودند و یاران حجت بر من تمام نمی نمودند و خدا علما را نفرموده بود تا ستمکار شکمباره را برنتابند، و به یاری گرسنگان ستمدیده بشتابند، رشته این کار را از دست می گذاشتم و پایانش را چون آغازش می انگاشتم، و چون گذشته خود را به کناری می داشتم، و می دیدید که دنیای شما را به چیزی نمی شمارم و حکومت را پشیزی ارزش نمی گذارم. 
بار خدایا! تو می دانی که من در پیِ زمامداری و حکومت و برتری جویی و ریاست نبودم؛ بلکه تنها در پیِ اقامه حدود و اجرا کردن شریعت، نهادن امور بر جای خود، رساندن حقوق صاحبان حق، حرکت بر روش پیامبرت و هدایت گمراهان به نور هدایت بودم. علی (ع) در دوران خلافت سه خلیفهٔ اول در جنگ‌ها شرکت نکرد.
در زمان خلافت حضرت سه جنگ با سه دسته با نام های ناکثین، قاسطین و مارقین درگرفت. علت جنگ جمل (جنگ با ناکثین) آن بود که طلحه و زبیر از این که در حکومت علی (ع) به استانداری منطقه ای منصوب شوند مأیوس و نومید شدند. از طرف دیگر، از جانب معاویه به هر دو نفر نامه ای، تقریباً به یک مضمون، رسید که آنان را به «امیرالمؤمنین» توصیف کرده و یادآور شده بود که از مردم شام برای آن دو بیعت گرفته است و باید هر چه زودتر شهرهایکوفه و بصره را اشتغال کنند، پیش از آن که فرزند ابوطالب بر آن دو مسلط شود و شعار آنان در همه جا این باشد که خواهان خون عثمان هستند و مردم را بر گرفتن انتقام او دعوت کنند.
این دو صحابی ساده لوح فریب نامه ی معاویه را خوردند و تصمیم گرفتند که از مدینه به مکه بروند و در آنجا به گردآوری افراد و ساز و برگ جنگ بپردازند و عایشه همسر رسول خدا (ص) همراه آنان سوار بر شتر سرخ مو عازم جنگ شد. عایشه می گفت: مردم! عثمان به ناحق کشته شده است و من انتقام خون او را می گیرم.
جنگ با شکست ناکثین پایان یافت. سپس حضرت کوفه را به عنوان مرکز خلافت برگزیدند که دو علت آن این است که: بیشتر سربازان و جان نثاران امام را مردم کوفه و حوالی آن تشکیل می دادند. زیرا امام برای سرکوبی پیمان شکنان به وسیله صحابی بزرگ، عماریاسر و فرزندان گرامی خود امام حسن (ع) از مردم کوفه، که مرکز مهم عراق بود، استمداد طلبید و گروه انبوهی از مردم آن منطقه به ندای امام پاسخ مثبت گفتند و همراه نمایندگان وی عازم جبهه شدند پس از آن که امام در نبرد با ناکثان پیروز شد و دشمن را تار و مار ساخت، حق شناسی ایجاب می کرد که از خانه و زندگی این مردم دیدن کند و لبیک گویان و جهادگران خود را تقدیر و متقاعدان و بازماندگان از جهاد را توبیخ و مذمت نماید.
امام (ع) می دانست که شورش پیمان شکنان گناهی است از گناهان معاویه که آنان را به نقض میثاق تشویق کرده. اکنون که تیر این یاغی به خطا رفته و شورش پایان یافته بود باید هر چه زودتر ریشه ی فساد قطع و شاخه ی شجره ی ملعونه ی بنی امیه از پیکر جامعه اسلامی بریده می شد. لذا با سپاهی عظیم از کوفه حرکت فرمود و در بیابان صفین با معاویه برخورد کرد. و به این ترتیب، نبردی سخت و طولانی بین سپاه عراق و شام درگرفت.
جنگ صفین هر چند به سود امام (ع) پیش رفت ولی به علت جهالت عده ای و فریبکاری عمروعاص کار به حکمیت کشید. در حکمیت هم حکم امام (ع) که خلاف میل ایشان انتخاب شده بود جهالت کرد و خلافت به عهده معاویه افتاد.
پس از جنگ صفین جهالی که تن به حکمیت دادند گفتند گناه کرده ایم و توبه کردیم، علی (ع) نیز باید توبه کند. سپس در محلی به نام نهروان جمع شدند و شروع به ایجاد اخلال در کار امام (ع) نمودند. تلاش امام (ع) برای هدایتشان بی فایده بود، بنابراین لشگری را عازم جنگ با آنان کردند که در نهایت با شکست خوارج پایان یافت.
خلافت ظاهری آن حضرت قریب به پنج سال طول کشید و در بیشتر آن با منافقان مشغول قتال و جدال بودند و پیوسته بعد از حضرت رسول (ص) مظلوم بودند و اظهار مظلومیت خویش می فرمودند و از کثرت نافرمانی و نفاق مردم خویش دلتنگ بودند و طلب مرگ از خدا می نمودند و از شهادت خود بدست ابن ملجم (یکی از بازماندگان خوارج) خبر می دادند و گاهی می فرمودند که چه مانع شده است بدبخت ترین امت را که محاسن مرا از خون سرم خضاب کند؟
و سرانجام در 63 سالگی پس از 30 سال امامت در شب 19 ماه مبارک رمضان سال چهل هجری حضرت سیدالاوصیاء بدست شقی ترین فرد هنگامی که مشغول خواندن نماز صبح در مسجد کوفه بود  توسط عبدالرحمن بن ملجم و با یک شمشیر زهرآگین از ناحیهٔ سر ضربت خورد. از اولین و آخرین محاسن مبارکش از خون سر خضاب شد و در شب بیست و یکم ماه رمضان که مصادف با (10 یا 11 بهمن ماه 39 خورشیدی)  شب جمعه بود، رحلت فرمودند و در نجف به خاک سپرده شدند.

از میان آثار به جای مانده از امام علی (ع) مشهورتر از همه، مجموعه ای از خطبه ها، نامه ها و کلمات قصار آن حضرت (حکمت ها) است که تحت عنوان نهج البلاغه گردآوری شده و در قرن چهارم، توسط یکی از علمای بزرگ به نام سیّد رضی (395 406 ق) تنظیم گردیده است.

نخستین همسر امیرالمؤمنین علی (ع) که 9 سال تمام، تنها همسر امام به حساب می آمد، حضرت فاطمه زهرا علیهاسلام بود.
بعد از شهادت او، امام چند بار دیگر ازدواج فرمود که نام همسرانش از این قرار است: امامة دختر ابوالعاص، اسماء دختر عمیس، فاطمه کلابیه، معروف به ام البنین، ام سعید دختر عروة بن مسعود ثقفی، خولة دختر ، جعفر بن قیس، صهباء معروف به ام حبیب دختر ربیعه، لیلی دختر مسعود، محیاة دختر امرء القیس، ام شعیب مخزومیه، ، هملاء دختر مسروق نهشیله.
هنگام شهادت امیرالمؤمنین علیه السلام، چهار تن از همسرانش زنده بودند: امامه، ام البنین، اسماء بنت عمیس، لیلی بنت مسعود. 

فرزندان امام علی علیه السلام را 25 (و در روایات دیگر، 27، 33، یا 35) نفر دانسته‌اند، که نام برخی از آنان در تاریخ ثبت شده است:
- از حضرت فاطمه زهرا علیهاسلام: حسن، حسین، محسن، زینب و ام کلثوم
- از خوله: محمد بن حنفیه
- از ام البنین: عبدالله، جعفر اکبر ، عباس و عثمان
- از ام حبیب: رقیه و عمر (دو قلو)
- از اسماء: یحیی و محمد اصغر
- از ام سعید: نفیسه، زینب صغری، رقیه صغری
- از ام شعیب مخزومیه: ام الحسن و رمله
- از هملاء: ابوبکر و عبدالله
- از امامه: محمد اوسط
- از محیاة: خدیجه، ام هانی، تمیمه، میمونه و فاطمه
شهادت ایشان چهارشنبه 10 بهمن ماه 39 خورشیدی یا 30 ژانویه 661 میلادی می باشد.
جمعه, 24 اسفند 1397 21:00
انارک نیوز: اخبار ناگفته انارک در هفته جاری از شنبه 18 اسفند ماه 97 تا امروز بیست وچهارم به شرح زیر می باشد. قابل ذکر است که در صورت دریافت هرگونه خبر و توضیح از نتایج جلسات و تصمیم های گرفته شده، به اطلاع همشهریان عزیز رسانده می شود. 

- برادر بسیجی مهران مطلبی نیا جانشین اول پایگاه مقاومت بسیج مسلم ابن عقیل انارک به عنوان موفق ترین جانشین اول پایگاه های حوزه مقاومت بسیج شهید مطهری (ره) انتخاب گردیدند.
ایشان فعال در حوزه ورزش، مربی هیئت دوچرخه سواری انارک و حوزه خبر استان نیز می باشند.
- کسب یک مقام اولی و دو مقام دومی و یک مقام سومی در مسابقات کمربند طلایی استان از تیم کونگ فو رُهام شهرستان نایین توسط آقایان محمد اسکندر طلا، سید مهدی موسی کاظمی نقره، سید سجاد طباطبائی نقره و مهدی فرجی برنز که در قالب تیم کوهپایه به مربیگری استاد محمد پیمان در مسابقات شرکت کردند، لازم به ذکر است اقای مهدی فرجی از شهروندان انارکی هستند.
- بارش برف شدید در گردنه زنجیر گاه در ۹۷/۱۲/۱۸.
- حضور جناب سروان محمدی نژاد فرماندهی محترم نیروی انتظامی انارک در دبیرستان شهید مطهری و دبستان فرخی انارک ضمن عرض تسلیت به مناسبت شهادت امام هادی(ع)، در آستانه فرارسیدن چهارشنبه آخرسال و عیدنوروز نکاتی در مورد حوادث رانندگی، فضای مجازی، اثرات شبکه های بیگانه، پیشگیری از وقوع جرم و همکاری و همیاری پلیس برای دانش آموزان بیان نمودند.
- جلسه  انتخاب معلم نمونه دبیرستان شهید مطهری و دبستان فرخی انارک امروز با حضور مدیر مدارس آقای فاطمی و پیشکسوت فرهنگی خانم اسماعیل زاده و نماینده شورای مدرسه آقای طباطبایی دردبیرستان شهید مطهری برگزار گردید.
- راه یافتن و شرکت دو نفر از قرآن آموزان کانون فرهنگی و هنری مسجد جامع انارک در مسابقه مدهامتان استان اصفهان در مجتمع صائب که خانم ساربانی و خانم شمسائی دررشته های حفظ، قرائت و تحقیق امتیازاتی کسب نمودند و موفق به دریافت هدایایی با حضور حاج آقا نیستانی رئیس دبیرخانه کانون های مساجد اصفهان و آقای طاهری ازدبیرخانه مساجد تهران گردیدند.
- برخورد نیسان _ کامیونت در محور انارک _ نایین، کیلومتر ۲۵ در ۹۷/۱۲/۲۰ که خوشبختانه تلفات جانی در پی نداشت.
- چهارشنبه سوری را به چهارشنبه سوزی تبدیل نکنیم. با توجه به فرا رسیدن چهارشنبه آخر سال (چهارشنبه سوری) مسئول محترم ایستگاه آتش نشانی شهرداری انارک و همچنین عوامل فوریتهای پزشکی ۱۱۵ با حضورخود در مدرسه شهید صمدی انارک نکات ایمنی و پیشگیری از وقوع حوادث مربوطه را برای دانش آموزان بیان کردند.
- واژگونی تریلر در ۹۷/۱۲/۲۴ بر اثر بارش باران و لغزندگی جاده در محور چوپانان _ انارک که خوشبختانه این حادثه تلفات جانی در پی نداشت.
پنج شنبه, 23 اسفند 1397 20:17
چوپانان ، روستای بادگیرها و منظم ترین روستای خشت و گلی ایران ، معروف به روستای بادگیرهای ایران و مستندساخته شده دراین روستا برنده جایزه اسکار از کشور آمریکاست. 
 به گزارش خبرنگار  گروه استان های باشگاه خبرنگاران جوان از اصفهان،روستای کویری چوپانان واقع در ۱۷۵ کیلومتری شهرستان نایین، پرجمعیت‌ترین و بزرگترین روستای شهرستان نایین و از طرفی دورترین نقطه به مرکز شهرستان است که با شنزار‌های زیبا چشمان مسافرانی را که از سمت کویر به آن وارد می‌شوند، به خود خیره و جذب میکند.
محمود مختار دهیار روستای چوپانان گفت: حیات وحش بی نظیر عباس آباد چوپانان یکی از مهم‌ترین زیستگاه‌های حال حاضر ایران با ۱۲ گونه کمیاب و در حال انقراض است و مستند ساخته شده در این زیستگاه به نام "محیط بان و پلنگ" در کشور آمریکا جایزه اسکار را از آن خود کرده است.
وی با اشاره به بافت قدیمی این روستا بیان کرد: روستای چوپانان منظم‌ترین روستای خشت و گلی ایران با ۱۳۰ بادگیر محسوب می‌شود که می‌توان گفت: بر سر هر خانه‌ای از این روستا، بادگیر‌ها نظر مسافران و جهانگردان را به خود جلب می‌کند. اگر از شهر یزد به شهر بادگیر‌ها یاد می‌شود قطعا و یقینا روستای چوپانان روستای بادگیر‌های ایران است.
دهیار روستای چوپانان نقش مناظر کوه‌های عباس آباد، عروسان، کشکی، زرمو، سفید و کوه‌های کوچه را در زیبایی‌های دوچندان روستای چوپانان انکار ناپذیر دانست.
مختار با اشاره به مکان‌های تاریخی و باستانی روستای چوپانان ادامه داد: مسجدجامع چوپانان، امامزاده سید جلال الدین، غار بونو، کاروانسرای عباسی، قلعه کبودان، ریگ جن، حوض حاج مدرحیم، حوض ابریشم، کاروانسرای مشجری، چشمه سار‌های گراز، کشکی و کرسم، حوض شیخ حسن، هِجَرگ، صُوَر از نمونه مکان‌هایی است که به قدمت و تاریخ روستای چوپانان سندی تاریخی می‌زند.
دهیار روستای چوپانان، این روستا را قطب کشاورزی شهرستان نایین دانست که کشت غالب آن جو و گندم است که در سال‌های اخیر پسته کاری و رقابت با رفسنجان نیز به محصولات کشاورزی این روستا اضافه شده است.
این مسئول به برنامه‌های ویژه شب عید در روستای چوپانان اشاره و برگزاری شب شعر، مسابقات بازی‌های رایانه‌ای با ۵۰ گروه شرکت کننده، معرفی طب سنتی و رابطه طب سنتی و طب اسلامی را از دیگر برنامه‌های نوروز ۹۸ دانست.
(کد خبر: ۶۸۶۶۴۵۵ - ۲۳ اسفند ۱۳۹۷ - ۱۸:۲۳)
پنج شنبه, 23 اسفند 1397 19:45
فرمانده انتظامی نايین از برقراری طرح های ویژه نوروزی جهت تامین امنیت مسافران نوروزی خبر داد.
به گزارش خبرنگار  گروه استان های باشگاه خبرنگاران جوان از اصفهان،سرهنگ صادق کاظم زادفرمانده انتظامی نايین با اشاره به آمادگی ماموران انتظامی این شهرستان برای تامین امنیت مسافران نوروزی، گفت: نوروز ۹۸ را با شعار نشاط بهاری، نظم و قانون مداری آغاز کرده و تدابیر لازم از جمله طرح کنترل ترافیک‌های جاده برون شهری، ایجاد ایستگاه امنیت و سلامت در سه نقطه مواصلاتی شهرستان، پیشگیری وایجاد امنیت، محدودیت تردد کامیون‌های سنگین و سنگ کش، طرح آرامش ۸ برای تحقق این مهم اندیشیده شده و مشکلی از این بابت نداریم.
سرهنگ کاظم زاد اظهارنمود: خوشبختانه هماهنگی و آمادگی خوبی میان کارکنان پلیس وجود دارد و همگی برای خدمتگزاری به مردم در ایام نوروز آماده هستند و طرح کنترل ترافیک برون شهری از ۲۵ اسفند ۹۷ آغاز و تا ۱۷ فرودین ۹۸ ادامه خواهد داشت.
وی تصریح نمود: شهرستان نایین با پتانسیل و جاذبه‌های گردشگری بالا هرساله با حجم زیادی از مسافرین نوروزی رو به رو می‌شود که با ایجاد ایستگاه‌های امنیت و سلامت در سه نقطه مواصلاتی شهرستان، محور اردستان، اردکان_نایین و محور انارک آماده خدمت رسانی به مسافران و گردشگران نوروزی هستیم.  
این فرمانده انتظامی، به محدویت تردد کامیون‌های سنگین و سنگ کش در محور‌های مواصلاتی شهرستان نایین در ایام نوروز خبر داد.
وی افزود: طرح پیشگیری و ایجاد امنیت از دیگر برنامه‌های فرماندهی انتظامی نایین میباشد که کنترل‌های آشکار و نامحسوس این طرح، با ۲۰ درصد افزایش در مقایسه با سال‌های قبل خواهد بود و در کنار این طرح با همکاری ناحیه مقاومت سپاه شهرستان نایین گشت‌های محله محور با خودرو و موتور نیز در دستور کار است.
فرمانده انتظامی نایین اظهارنمود: با ابلاغیه‌ی استانی از ۱۵ اسفندماه ۹۷ تا ۱۵ فرودین ماه ۹۸ طرح آرامش ۸ با هدف ایجاد ارتقای امنیت با موضوعیت شناسایی و دستگیری معتادین سارق و ولگرد در حال انجام است که از آغاز شروع طرح تا امروز ۱۲ نفر دستگیر شده اند. 
وی با کمال خرسندی و افتخار اعلام نمود: خوشبختانه درسطح شهرستان نایین خبری از معتادین متجاهر (دارای وضعیت نامناسب در جامعه، کارتن خواب و چندش آور نیست.
(کد خبر: ۶۸۶۵۶۹۵ - ۲۳ اسفند ۱۳۹۷ - ۰۸:۵۷)