امروز: دوشنبه 05 فروردين 1398 برابر با 25 مارس 2019

شنبه, 03 فروردين 1398 23:03
انارک نیوز - امروز سوم فروردین ماه 1398 همانند سالهای گذشته "جشنارک" (جشن نیلوفری انارک) در درنجیل (دره انجیر) از ساعت 16 تا 18 برگزار شد. 

سالهای پیش از ساعت 14 و 30 دقیقه به تدریج شاهد آمدن همشهریان گرامی به درنجیل بودیم که امسال از ساعاتی زودتر گروه بزرگتری خود را رسانده بودند. در جای جای محوطه گردشگاه، دوستان و خوشاوندانی که در این روزها موفق به دیدار هم نشده بودند یا سالها هم را ندیده بودند از پیر و جوان مشغول روبوسی و تجدید دیدار بودند. گروهی هم چشم به راه رسیدن آنانی بودند که قول رساندن خود را داده بودند.
آسمان آفتابی، هوا مطبوع و بهاری و محیط کاملاً دوستانه و خانوادگی بود که جوانان در گوشه هایی، دایره هایی را تشکیل و به پایکوبی مشغول بودند و از ماشینی ترانه های انارکی پخش می شد. حضور پرشور و خودجوش اهالی از دور و نزدیک و حتی افرادی از شهرهای دیگر از هشت سال گذشته بیشتر و نمایانتر بود. 
با توجه به اینکه از سال پیش سماور جدیدی برای مراسم تهیه شده بود که سریعتر آب را به درجه حرارت دلخواه می رساند، نیم ساعت دیرتر سماور روشن گردید. پارسال آب در دو مرحله آورده شد که در مرحله دوم، ترافیک مسیر باعث شد برنامه ریزی توزیع دمنوش آویشن همراه با شیرینی حاج بادام و قند دچار مشکلاتی شود. امسال بیش از 250 لیتر آب در یک مرحله به درنجیل رسید و ساعت چهار بعدازظهر آماده پذیرایی شده بودند. مراسم تا ساعت شش بعداز ظهر ادامه داشت.

نیروهای خدمتگزار انتظامی از بلندی تپّه های آن سوی گردشگاه شاهد این همدلی و همبستگی بودند که خوشبختانه نیازی به حضور در این جمع خانوادگی ندیدند و همچنین نیروهای پرتلاش شهرداری انارک هم در استقرار کیسه  های زباله قبل از شروع این دید و بازدید و جمع آوری آن در پایان بودند که کمال تشکر را از نیروهای انتظامی و شهرداری داریم.
پارکینگ وضعیت بهتری پیدا کرده بود و کمتر از شیارهایی که نامرتب برای کاشت درخت کنده شده بود، اثری دیده می شد. نظم عبور و مرور سواری ها قابل توجیه و کم دردسر بود. چهره کوه درنجیل نیز کریه و بدمنظره تر شده بود که اعتراض همشهریان را به همراه داشت.
کمبود اساسی، نبود دستشویی و نیمکت برای کودکان و افراد سالخورده می باشد که باید فکری برای آن کرد. در مجموع رضایت عمومی از وجود این برنامه و ادامه آن دیده می شود.

جمعه, 02 فروردين 1398 13:02
انارک نیوز - انتظار می رود امسال نیز همچون سالهای گذشته جشن نیلوفری انارک یا "جشنارک" در سوم فرودین ماه 1398 ساعت 16 تا 18 در دره انجیر یا درنجیل با حضور پرشور و خودجوش اهالی و انارکیها از دور و نزدیک انجام شود. 
این جشن همدلی و همبستگی انارکیها می باشد که به راحتی می توانند دید و بازدید را در طبیعت زیبا به صورت حضوری و جمعی در محیطی دوستانه و سرشار از شادی انجام دهند.
از تمامی شرکت کنندگان تقاضا می شود، خانوادگی حضور داشته باشند و  سالی پر از نشاط را برای همگان خواستاریم.
حضور سبزتان مبارک باشد.
جمعه, 02 فروردين 1398 12:37
انارک نیوز: اخبار ناگفته انارک در هفته جاری از شنبه 25 اسفند ماه 97 تا امروز جمعه دوم فروردین ماه 1398 به شرح زیر می باشد. قابل ذکر است که در صورت دریافت هرگونه خبر و توضیح از نتایج جلسات و تصمیم های گرفته شده، به اطلاع همشهریان عزیز رسانده می شود. 

- باران و توفان شدید انارک در یکشنبه 26 اسفند ماه را داشتیم که باعث جاری شدن سیل درمسیر مجتمع معدن نخلک تامعدن چاه خربزه شد.
- اوایل هفته واژگونی خودرو ۲۰۶ در محور انارک_ چوپانان، کیلومتر ۵ که بدبختانه در این حادثه دلخراش یک نفر جان خودرا از دست داد. خدا رحمتش کند.
- واژگونی سواری در محور انارک _ چوپانان، کیلومتر ۶ که در ۹۷/۱۲/۲۷ رخ داد که خوشبختانه این حادثه تلفات جانی در بر نداشت.
- حریق لاستیک تریلر ولوو در محور انارک_ نایین، کیلومتر ۳۵ در ۹۷/۱۲/۲۷ رخ داد که از عوامل ایستگاه آتش نشانی شهرداری انارک تشکر می شود.
- ستاد اسکان مسافرین نوروزی در مدارس شهر انارک با مسئولیت اسکان خانم رضوانه توکلی تشکیل شد.
- حادثه تصادف‌‌‌ جاده ای کیلومتر ۳۹ محور (انارک _ نایین) که در این حادثه واژگونی سواری پژو پارس رخ داد. این حادثه در ساعت ۰۰:۳۰ بامداد با مصدومیت ۶ نفر بود که به بیمارستان منتقل و بدبختانه یک نفر قوتی داشت. خدا رحمتش کند.
اعضای تیم نجات آقایان روح اله اشکستانی، محمدمیلاد حسینیان و امیرمحمد سعیدی بودند که از تلاش آنان تشکر می شود.
- انحراف به چپ و برخورد با جدول سواری سمند در ۹۷/۱۲/۲۹ در کمربندی انارک_ چوپانان رخ داد که خوشبختانه تلفات جانی در بر نداشت. از عوامل امدادی و جناب آقای عادل زاده ریاست محترم جمعیت هلال احمر شهرستان که شخصا در این حادثه حضور داشتند تشکر می شود.
- مراسم عرفه به یاد از دست رفتگان 29 اسفندماه بود. یاد و خاطره شان گرامی باد.
- لحظه تحویل سال نو 1398: پنج شنبه 1 فروردین 1398 خورشیدی، ساعت 1 و 28 دقیقه و 27 ثانیه به وقت تهران) (مطابق 14 رجب 1440 ه.ق. و 21 مارس 2019 میلادی). شاد باشید و گذشت روزها به کامتان.
- حضور حاجی فیروزها برای اولین بار در انارک در یکم فروردین ماه 98 که نمادی از شادی و نشاط در بین شهروندان بود.
جمعه, 02 فروردين 1398 11:27
انارک نیوز - امروز آدینه دوم فروردین ماه 1398 در انارک چه می گذرد؟ 
- یکی از همشهریان عنوان می کرد: دیروز نزدیک غروب برای خرید گاز کپسولی مراجعه نمودم و بیش از بیست یا سی کپسول گاز پر موجود نبود که با هجوم همشهریان انتظار می رود امروز کپسول پر موجود نباشد!
- به تنها خودپرداز انارک برای دریافت وجه نقد مراجعه و با پیغام نقص فنی دستگاه مواجه شدم.
پنج شنبه, 01 فروردين 1398 22:12
انارک نیوز - ثمره ازدواج مبارک حضرت علی (ع) و فاطمه زهرا (س) پنج فرزند به نام های حسن، حسین، زینب، ام کلثوم و محسن است. زینب (س) پنجم جمادی الاولی سال پنجم هجری قمری (11 مهر ماه 5 خورشیدی) یک سال پس از تولد برادرش امام حسین (ع) (یا به قولی سال ششم هجرت) در مدینه چشم به جهان گشود. 
بیش از پنج یا شش سال با پیامبر و مادرش نبود. مادرش در غم از دست دادن پدری چون رسول خدا و حمایتهای او چندان گریست که نام او را در شمار گریه کنندگان معروف تاریخ چون آدم،‌ یعقوب، یوسف و امام سجاد آورده‌اند. فاطمه (س) بعد از پدر گرامی خویش چند ماهی بیش در این دنیا نماند. زندگیش با مادر در سوم جمادی الثانی سال 11 هـ به پایان رسید. نگهداری او و خواهر و دو برادرش به بانوی بزرگواری به نام «امامه» سپرده شد.
شوهرِش «عبدالله بن جعفر(طیّار)» پسر عموی بزرگوارش می باشد که ۵ سال از او بزرگ‌تر بود. تا زمانی كه پدرش در مدینه بود او نیز با شوهرش در مدینه زندگی كرد و زمانی كه پدرش امیر المؤمنین پایتخت حكومت اسلامی را به كوفه منتقل كردند آنها هم با او رفتند. پدر در سال 40 هجری پس از پنج سال حکومت در كوفه به شهادت رسید.
حدود 10 سال بعدی هم با برادرش امام حسن (ع) بود. در این مدت خود را در رنج‌هایی که برادرش از مردم نابکار می‌کشید، سهیم و شریک می‌دانست و شاهد خون جگر خوردن برادرش بود. شهادت مظلومانه برادر و اهانت به جنازه آن عزیز را به چشم خود دید و چه اشک‌های غم که از دیدگانش جاری گشت و چه داغ‌ها که بر دل سوخته اش نهاده شد.
بعد از آن نیز 10 سال با برادر دیگرش یعنی امام حسین (ع) زندگی كرد. این دوران پر حادثه ترین و رنج آورترین دوران زندگیش است. حضورش در كربلا و دیدن آن صحنه های دلخراش و از دست دادن برادران و فرزندان و فرزندان برادر از همة مصیبت ها دردآورتر و ناگوارتر بود. هنگام مصیبت جانگداز كربلا حضرت زینب (س) 55 ساله بود.
پس از حادثه کربلا، روز دوازدهم محرّم، به فرمان عمر بن سعد، سپاه به سوي كوفه به راه افتاد. در زندان بودند تا راهی شام و روز اول ماه صفر 61 هـ ق به دمشق رسيدند.
وقتی که به همراه سرهای کشته‌شدگان کربلا به اسارت در مجلس یزید برده شد در حضور یزید سخنرانی مشهور و آتشینی کرد که یکی از مهم‌ترین و مؤثرترین خطبه‌های در دفاع از حقانیت حسین بن علی (ع) تلقی شده است. برخاست و گفت: «...ای یزید آیا گمان می بری این که اطراف زمین و آفاق آسمان را بر ما تنگ گرفتی و راه چاره را بر ما بستی که ما را به مانند کنیزان به اسیری برند، ما نزد خدا خوار و تو سربلند گشته و دارای مقام و منزلت شده ای؟... زود باشد که به اجداد خود ملحق شوی و آرزو کنی کاش شل و گنگ بودی و نمی‌گفتی آنچه را که گفتی و نمی‌کردی آنچه را کردی.... به خدا سوگند نشکافتی مگر پوست خود را، و نبریدی مگر گوشت خود را ... ای یزید! هر کید و مکر که داری بکن، هر کوشش که خواهی بنمای، هر جهد که داری به کار گیر، به خدا سوگند هرگز نتوانی نام و یاد ما را محو کنی ... هرگز ننگ این ستم را از خود نتوانی زدود... روزهای قدرت تو اندک و جمعیت تو رو به پراکندگی است،در روزی که منادی حق ندا کند که لعنت خدا بر ستمکاران باد."
سپس پس از چند روز توقف در دمشق، همراه سایر زنان و کاروان اسرای کربلا به مدینه بازگشت. (البته به نقلی اسيران اهل بيت در روز بيستم ماه صفر سال 61 هجري مطابق با اولين اربعين شهادت امام حسين(ع) (30 آبان ماه 59 خورشیدی) به كربلا رسيده اند.)
این بانوی بزرگوار در واقعه حره در سال ۶۲ (قمری) و یا سال قحطی مدینه، همراه همسرش که در دمشق زمین‌هایی داشت به این شهر مهاجرت و در شب یكشنبه چهاردهم ماه رجب سال 62 هجری (11 فروردین ماه 61 خورشیدی یعنی حدود یك سال و نیم بعد از واقعه عاشورا) درگذشت.
قریه‌ای که در آن قبرش قرار دارد، در گذشته به راویه و اکنون به زینبیه مشهور است. در حال حاضر این قریه به شهر متصل و در هفت کیلومتری شرق دمشق قدیم به طرف فرودگاه واقع می‌باشد.
زادروز ایشان چهارشنبه 11 مهر ماه 5 خورشیدی یا 4 اکتبر 626 میلادی و درگذشت جمعه 11 فروردین ماه 61 خورشیدی یا 31 مارس 682 میلادی می باشد.
پنج شنبه, 01 فروردين 1398 08:37
انارک نیوز سال نو خورشیدی را به شما تبریک می‌گوید.
سال ۱۳۹۸ مبارک!
چهارشنبه, 29 اسفند 1397 22:35
شهردار انارک از برگزاری جُنگ شادی در روز اول فروردین ۹۸ با حضور حاجی فیروز‌ها در شهر انارک خبر داد.
به گزارش خبرنگار  گروه استان های باشگاه خبرنگاران جوان از اصفهان،حسین سبحانی نسب شهردار انارک،  از احیای افسانه نوروز از دوران پیشین ایرانیان با قصه‌های کهن خبر داد و گفت: نوروز باستان، آغاز بزرگ‌ترین جشن از پیشینه و اصالت ایرانیان در بین اقوام مختلف است. 
وی، افسانه نوروز را قدیمی‌ترین جشن تحویل سال در کل جهان دانست که با آمدنش سرنوشت طبیعت تغییر داده می‌شود و حاجی نوروز با لباسی سرخ بر تن و دایره، تنبک نوید شادی و بهار میدهد.
سبحانی نسب روی سیاه حاجی نوروز را از دل افسانه‌ها و اشاره شده به بازگشت از دنیای مرگ و حاجی فیروز را نماد و طلایه دارعید نوروز و نویددهنده تازگی و بهار و طراوت و بازتابی ازاندیشه، عواطف وسنت‌های جامعه دانست که با خواندن ترانه، اشاره و حرکت‌های نمایشی همراه و سالیان سال است در آیین و سنت‌های مردم ایران ماندگار شده است و با خود صلح و دوستی به ارمغان می‌آورد.
شهردار انارک اظهار کرد:با شادی و نشاطی که حاجی فیروز به مردم و جامعه می‌بخشد مردم نیز هدایا و پول به وی اهدا می‌کنند. این مراسم، چون جوشیده شده از دل، ذهن و افکار مردم در ادوار مختلف است همچنان پایدار و رنگ تازگی به بهار و تحویل سال نو می بخشد.
سبحانی نسب تاکید کرد:اول فروردین ماه ۹۸ مراسمی با عنوان جُنگ شادی با حضور حاجی فیروز‌ها از ساعت ۸ صبح لغایت ۱۲ در مرکز شهر انارک برگزار می‌شود که گامی در جهت حفظ، احیا و اعتلای فرهنگ بومی، سنتی و محلی ایرانیان و مردم با فرهنگ شهر تاریخی و بی نظیر انارک است.
این مسئول در پایان به استقرار نیرو‌های امدادی در کنار یادمان شهدای نیروی انتظامی جهت برقراری رفاه بیشتر مسافران، گردشگران و شهروندان در ایام نوروز اشاره کرد.
(کد خبر: ۶۸۷۳۱۷۳ - ۲۹ اسفند ۱۳۹۷ - ۱۷:۱۴)
 
چهارشنبه, 29 اسفند 1397 21:44
انارک نیوز - نوروز برابر با یکم فروردین ماه (روزشمار خورشیدی)، جشن آغاز سال و یکی از کهن‌ترین جشن‌های به جا مانده از دوران باستان است. خاستگاه نوروز در ایران باستان می‌باشد و هنوز مردم مناطق مختلف فلات ایران نوروز را جشن می‌گیرند. امروزه زمان برگزاری نوروز، در آغاز فصل بهار است.
نوروز، جشنی با ریشه ایرانی که قدمتی بیش از ۳ هزار سال دارد و امروزه بیش از ۳۰۰ میلیون نفر آن را جشن می‌گیرند توصیف شده‌است.

جشن نوروز از لحظهٔ اعتدال بهاری آغاز می‌شود. این لحظه، لحظه اول برج حمل نامیده می‌شود و با نخستین روز (هرمز روز یا اورمزد روز) از ماه فروردین برابر است. نوروز در تقویم میلادی با ۲۰، ۲۱ یا ۲۲ مارس مطابقت دارد.

در کشورهایی مانند ایران و افغانستان که تقویم هجری شمسی به کار برده می‌شود، نوروز، روز آغاز سال نو است. اما در کشورهای آسیای میانه و قفقاز، تقویم میلادی متداول است و نوروز به عنوان آغاز فصل بهار جشن گرفته می‌شود و روز آغاز سال محسوب نمی‌شود.
واژه نوروز یک اسم مرکب است که از ترکیب دو واژهٔ فارسی «نو» (تازه - جدید) و «روز» (رووز-رز-روژ در فارسی میانه به چم خورشید و آفتاب هم بکار می رفته است).
به باور احسان یارشاطر بنیان‌گذار دانشنامه ایرانیکا، نگارش این واژه در الفبای لاتین با توجه به قواعد آواشناسی، به شکل Nowruz توصیه می‌شود. این شکل از املای واژه نوروز، هم‌اکنون در نوشته‌های یونسکو و بسیاری از متون سیاسی به کار می‌رود.
پیشینه: پدید آوری نوروز در شاهنامه، بدین گونه روایت شده‌است که جمشید در حال گذشتن از آذربایجان، دستور داد تا در آنجا برای او تختی بگذارند و خودش با تاجی زرین بر روی تخت نشست. با رسیدن نور خورشید به تاج زرین او، جهان نورانی شد و مردم شادمانی کردند و آن روز را روز نو نامیدند.

در دوران سلجوقیان، به دستور جلال‌الدین ملک‌شاه سلجوقی تعدادی از ستاره شناسان ایرانی از جمله خیام برای بهترسازی گاه شمار ایرانی گرد هم آمدند. این گروه، نوروز را در یکم بهار (ورود آفتاب به برج حمل) قرار دادند و جایگاه آن را ثابت نمودند. بر اساس این گاه شمار که به تقویم جلالی معروف شد، برای ثابت ماندن نوروز در آغاز بهار، مقرر شد که حدوداً هر چهار سال یک‌بار، تعداد روزهای سال را به‌جای ۳۶۵ روز برابر با ۳۶۶ روز در نظر بگیرند. این گاه شمار از سال ۳۹۲ هجری خورشیدی آغاز شد.
سرآغاز گاه‌شماری هجری شمسی روز جمعه «۱ فروردین سال ۱ هجری خورشیدی»  برابر با ۲۲ مارس۶۲۲ میلادی (گرگوری) و ۲۹ شعبان ۱ سال پیش از هجرت است. که 119 روز قبل از اول محرم (اولین روز اولین ماه قمری) سال 1 ه.ق. (پنجشنبه 26 تیرماه سال 1 هجری خورشیدی) می باشد. البته روز اول سال یک هجری شمسی (از ۱ فروردین تا ۲۴ شهریور) ۵ ماه و ۲۴ روز پیش از هجرت پیامبر (کمتر از یک سال) است.
پس آغاز هجرت پیامبر اسلام از مکه روز دوشنبه (۱ ربیع‌الاول/ ۲۴ شهریور سال ۱ هجری خورشیدی) برابر با ۱۶ سپتامبر ۶۲۲ میلادی و ورود پیامبر به مدینه روز ۸ ربیع‌الاول همان سال می‌باشد.
این تقویم بر پایه سال اعتدالی خورشیدی برابر با ۳۶۵٫۲۴۲۱۹۸۷۸ روز است؛ که سال تقویمی آن ۳۶۵ و ۳۶۶روزه (کبیسه) می‌باشد. هر سال دارای ۴ فصل  و هر فصل ۳ ماه دارد و هر ماه تقریباً ۴ هفته و هر هفته ۷ روز دارد. هر سال با ۱ فروردین و فصل بهار آغاز می‌شود. طول ماه‌ها در نیمه اول سال ۳۱ روزه و در نیمه دوم سال ۳۰ روزه است با این تفاوت که ماه پایانی (اسفند) ۲۹ روزه است و تنها در سالهای کبیسه ۳۰ روز خواهد داشت.
نام ماههای تقويم هجری شمسی ريشه اوستايی دارند: «دی» يكي از القاب اهورامزدا و نام 11 ماه بقيه، اسامي فرشتگان و ياوران اهورامزدا است.
رديف نام معني
1 فروردين نيروی پيش‌برنده
2 ارديبهشت راستی و پاكی
3 خرداد كمال و رسايي
4 تير باران
5 مرداد جاودانگی و بي مرگی
6 شهریور كشور برگزيده
7 مهر عهد و پيمان
8 آبان آبها
9 آذر آتش
10 دی آفريدگار، دادار
11 بهمن انديشه نيك
12 اسفند فروتنی و بردباری

نوروز (آغاز بزرگ تر شدن طول روز از شب) می باشد و در نوروز که تولد زمین و آفرینش عشق می باشد، سرما رخت بر می بندد و توان روشنگری از تاریکی نادانی جلو می افتد.

گفته می شود که مردم چین از سال ۲۶۰۰ قبل‎از میلاد، یعنی در زمان «هوانگ دی»، امپراطور زرد هر سالی را بر اساس یک چرخه ی 12 ساله، به ترتیب، به نام یک حیوان نام گذاری کرده بود که عبارت بودند از: موش، گاو نر، ببر، خرگوش، اژدها، مار، اسب، بز، میمون، خروس، سگ و خوک.
سابقاً به تبعیّت از تقویم ترکان ایغوری که برای هر سال نامی نهاده بودند، در ایران نیز سال ها برای یک دوره دوازده ساله نام گذاری شده بود. نام های 12 گانه سال ها به ترتیب نام هائی است که ابونصر فراهی در کتاب نصاب الصبیان آنها را در این رباعی به نظم در آورده است .
موش   و   بقر    و   پلنگ   و  خرگوش              زین چار چو  بگذری ، نهنگ  آید  و مار 
و آنگاه به اسب و گوسفند است شمار              حمدونه و مرغ و سگ و خوک آخر کار
(ترجمه  واژگان عربی: بقر = گاو، حمدونه = میمون)

آیین‌ نوروز:
- خانه‌تکانی (خانه‌تکانی یکی از آیین‌های نوروزی است که مردم بیشتر مناطقی که نوروز را جشن می‌گیرند به آن پایبندند. در این آیین، تمام خانه و وسایل آن در آستانه نوروز گردگیری، شستشو و تمیز می‌شوند. این آیین در کشورهای مختلف از جمله ایران، تاجیکستان و افغانستان برگزار می‌شود.)
- سبزه کاشتن
- آتش‌افروزی (در ایران، جمهوری آذربایجان و بخش‌هایی از افغانستان، این رسم به‌صورت روشن کردن آتش در شب آخرین چهارشنبه سال متداول است. این مراسم چهارشنبه‌سوری نام دارد. پریدن از روی آتش در ایام نوروز در ترکمنستان نیز رایج است.)
- سفره‌های نوروزی (سفره هفت سین از سفره‌های نوروزی است که در ایران، جمهوری آذربایجان و برخی از نقاط افغانستان رایج است. در این سفره هفت چیز قرار می‌گیرد که با حرف سین آغاز شده باشد؛ مثل سکه، سیر، سرکه، سنجد، سمنو، سماق، سیب، سبزه و... به هفت سینی که چیده می‌شود معانی خاصی نسبت داده‌اند. مثلاً سمنو نماد زایش و باروری، سیب را نماد زیبایی و تندرستی، سنجد را نماد عشق و دلباختگی واز مقدمات تولد و زایندگی، سبزه را نماد شادابی و سرسبزی و نشانگر زندگی و پیوند با طبیعت، سرکه را نماد شکیبایی و عمر، سماق را نماد (رنگ) طلوع خورشید، سیر را نماد پزشکی (درمان) و سکه را برکت، درآمد، رزق و روزی گفته‌اند. در این سفره بعضی چیزها فقط جنبه زیبایی داشت مانند آیینه ولی سایر چیزها برای خوردن و پذیرایی مهمانان بود و هر زمان که تمام می‌شد بلافاصله صاحبخانه ظروف را مجدد برای میهمانان جدید پر می‌کرد. ضمناً مردم قبل از نوروز به حمام می‌رفتند. شب نوروز همه پلو یا چلو خورش می‌خوردند بسیاری از خانواده‌ها سالی فقط یکبار می توانستند چلو خورش بخورند و آن هم شب نوروز بود.
روی سفره اجزای دیگری به‌ویژه آینه و کتاب مقدس هر دین در بالای سفره، شمع روشن و آب نیز حضور دارند. از دیگر اجزای سفرهٔ امروزی می‌شود از تخم مرغ آب پز رنگ‌شده و کتاب دیوان حافظ و شاهنامه یاد کرد. آینه نماد روشنایی، شمع نماد روشنگری،  آب نشانه برکت در زندگی و تخم مرغ نشانه زایش و آفرینش، نطفه و نژاد، کتاب نشانه خردورزی و تمدن و کاسه آب که سیب در آن غوطه ور است نشانه گردش زمین در فضا است.
یکی از متداول‌ترین خوراکی هایی که به مناسبت نوروز پخته می‌شود، سمنو است. این غذا با استفاده از جوانه گندم تهیه می‌شود.)
- عیدی دادن (رسمی به یادماندنی برای آنان که می گیرند بخصوص بچه ها می باشد که اسکناس های تا نکرده می باشد.)
- دید و بازدید (عید دیدنی یکی از سنت‌های نوروزی است که در بیشتر کشورهایی که آن را جشن می‌گیرند، متداول است. در برخی از مناطق، یاد کردن از گذشتگان و حاضر شدن بر مزار آنان در آخرین روز سال نیز رایج است.)
- جامه نو پوشیدن (در هنگام تحویل سال نو تلاش می شود جامه در حد امکان ار یک تکه تا کامل نو شود.)
- طبیعت‌گردی (مردم ایران روز سیزدهم فروردین، به مکان‌های طبیعی مانند پارک‌ها، باغ‌ها، جنگل‌ها و مناطق خارج از شهر می‌روند. این مراسم سیزده‌بدر نام دارد. از کارهای رایج در این جشن، گره زدن سبزه و گفتن دروغ سیزده است.)

روز جهانی نوروز: مجمع عمومی سازمان ملل متحد در تاریخ سه شنبه ۴ اسفند ۱۳۸۸ برابر با ۲۳ فوریه ۲۰۱۰ با تصویب قطعنامه‌ای روز ۲۱ مارس برابر با ۱ فروردین را در چارچوب ماده ۴۹ و تحت عنوان فرهنگ صلح به عنوان روز جهانی نوروز به تصویب رسانده و در تقویم خود جای داد، طی این اقدام که برای نخستین‌بار در تاریخ این سازمان صورت گرفت، نوروز ایرانی به‌عنوان یک مناسبت بین‌المللی به رسمیت شناخته شد.
نخستین بار نوروز ۱۳۹۱ را در صحن عمومی سازمان ملل و یونسکو به میزبانی ایران جشن گرفتند. بان کی مون دبیرکل سازمان ملل پیامی بدین مناسبت صادر کرد.
در ۷ فروردین ۱۳۸۹ نخستین دورهٔ جشن جهانی نوروز در تهران برگزار شد و این شهر به عنوان «دبیرخانهٔ نوروز» شناخته شد. در این جشن، سران کشورهایی که نوروز را جشن می‌گیرند گردهم می‌آیند و این آیین باستانی را گرامی می‌دارند. هر ساله یکی از این کشورها، میزبان جشن جهانی نوروز است.

در اینجا لازم است داستان عمونوروز و ننه سرما که پر از راز و رمز است چداگانه خوانده شود.